ការយកកំណើតជាមនុស្សទាំងពីរលើកបិទបញ្ចប់ភាពសំខាន់នៃការយកកំណើតជាមនុស្ស

ដំណាក់កាលនីមួយៗនៃកិច្ចការដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើ មាននូវភាពសំខាន់ជាក់ស្ដែងរបស់វានីមួយៗ។ កាលគ្រាដែលព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ទ្រង់មានភេទជាបុរស ហើយនៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់យាងមកនាពេលនេះ ទ្រង់មានភេទជាស្ត្រី។ ចេញពីទិដ្ឋភាពនេះ អ្នកអាចមើលឃើញថា ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតបុរស និងស្ត្រីសម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់កិច្ចការរបស់ទ្រង់ ហើយចំពោះទ្រង់ វាគ្មាននូវការបែងចែកភេទឡើយ។ នៅពេលដែលព្រះវិញ្ញាណរបស់ទ្រង់យាងមក ទ្រង់អាចយកទម្រង់ជាសាច់ឈាមណាក៏បានតាមតែទ្រង់សព្វព្រះទ័យ ហើយសាច់ឈាមនោះអាចតំណាងឲ្យទ្រង់។ មិនថាសាច់ឈាមនោះស្ថិតក្នុងទម្រង់ជាបុរស ឬស្ត្រីឡើយ ដរាបណាវាជាសាច់ឈាមដែលយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ទ្រង់ ដូច្នេះ វាអាចតំណាងឲ្យព្រះជាម្ចាស់បានហើយ។ ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវបានបង្ហាញអង្គទ្រង់ជាស្ត្រី នៅពេលដែលទ្រង់បានយាងមក នៅក្នុងន័យម្យ៉ាងទៀត ប្រសិនបើទ្រង់ជាទារិកា ហើយមិនមែនជាទារក ដែលត្រូវបានចាប់កំណើតដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនោះក៏នឹងត្រូវបានបញ្ចប់ដូចគ្នាបានផងដែរ។ ប្រសិនបើវាបែបនេះ នោះដំណាក់កាលបច្ចុប្បន្ននៃកិច្ចការនឹងត្រូវបានបញ្ចប់ ដោយភេទប្រុសវិញ ប៉ុន្តែ កិច្ចការនឹងត្រូវបានបញ្ចប់ដូចគ្នា។ កិច្ចការដែលត្រូវបានសម្រេចនៅក្នុងដំណាក់កាលនីមួយៗមានភាពសំខាន់ស្មើៗគ្នា ហើយដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនោះនឹងមិនកើតឡើងម្ដងទៀតឡើយ បើមិនដូច្នោះទេ វានឹងជាន់ជាមួយដំណាក់កាលផ្សេងទៀតមិនខាន។ នៅពេលនោះ ព្រះយេស៊ូវដែលធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ត្រូវបានគេហៅថាជាព្រះរាជបុត្រាតែមួយ ហើយ “ព្រះរាជបុត្រា” នេះ សំដៅទៅលើភេទប្រុស។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះរាជបុត្រាតែមួយមិនត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុងដំណាក់កាលបច្ចុប្បន្ន? គឺដោយសារតែលក្ខខណ្ឌនៃកិច្ចការមានភាពចាំបាច់ក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរនៅក្នុងភេទដែលខុសពីព្រះយេស៊ូវ។ ជាមួយព្រះជាម្ចាស់ គ្មានឡើយនូវភាពបែងចែកនៃភេទនោះ។ ទ្រង់ធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់តាមតែទ្រង់ចង់ធ្វើ ហើយនៅក្នុងការធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ទ្រង់មិនចំណុះនៅក្រោមសេចក្តីរឹតត្បិតណាមួយឡើយ ប៉ុន្តែ ទ្រង់មានសេរីភាពជាពិសេសតែម្ដង។ ប៉ុន្តែ គ្រប់ដំណាក់កាលនៃកិច្ចការទាំងអស់មានភាពសំខាន់ជាក់ស្ដែងរបស់វា។ ព្រះជាម្ចាស់បានក្លាយជាសាច់ឈាមចំនួនពីរដង ដូច្នេះ វាស្ដែងឲ្យឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា ការយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ទ្រង់ ក្នុងអំឡុងពេលនៃថ្ងៃចុងក្រោយ គឺជាពេលចុងក្រោយ។ ទ្រង់បានយាងមក ដើម្បីធ្វើឲ្យមនុស្សលោកដឹងអំពីគ្រប់ទាំងទង្វើរបស់ទ្រង់។ ប្រសិនបើនៅក្នុងដំណាក់កាលនេះ ទ្រង់មិនបានក្លាយជាសាច់ឈាមក្នុងការធ្វើកិច្ចការដោយផ្ទាល់ ដើម្បីឲ្យមនុស្សមើលឃើញដោយផ្ទាល់ភ្នែកទេ នោះមនុស្សនឹងប្រកាន់ខ្ជាប់ជារៀងរហូតនឹងសញ្ញាណដែលគិតថា ព្រះជាម្ចាស់ជាភេទប្រុសតែមួយគត់ គឺទ្រង់គ្មានភេទស្រីឡើយ។ មុនពេលនោះ មនុស្សជាតិទាំងអស់បានជឿថា ព្រះជាម្ចាស់អាចក្លាយជាភេទប្រុសតែប៉ុណ្ណោះ និងជឿទៀតថា ភេទស្រីមិនអាចត្រូវបានហៅថាជាព្រះជាម្ចាស់បានឡើយ ដ្បិតមនុស្សជាតិទាំងអស់បានចាត់ទុកបុរសថាមានសិទ្ធិអំណាចខ្ពស់ជាងស្ត្រី។ ពួកគេបានជឿថា គ្មានស្ត្រីណាម្នាក់អាចមានសិទ្ធិអំណាចបានឡើយ គឺមានតែបុរសប៉ុណ្ណោះដែលមាន។ លើសពីនេះទៅទៀត ពួកគេថែមទាំងនិយាយថា បុរសជាក្បាលរបស់ស្ត្រី និងថាស្ត្រីត្រូវតែស្ដាប់បង្គាប់បុរស ហើយគេមិនអាចប្រសើរលើសបុរសបានឡើយ។ កាលពីអតីតកាល ពេលដែលគេនិយាយថា បុរសគឺជាក្បាលរបស់ស្ត្រី គេកំពុងតែសំដៅទៅលើអ័ដាម និងអេវ៉ា ដែលត្រូវបានចាញ់បញ្ឆោតសត្វពស់ មិនមែនសំដៅលើបុរស និងស្ត្រីដែលត្រូវបានបង្កើតឡើង ដោយព្រះយេហូវ៉ាកាលពីដើមដំបូងឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ស្ត្រីត្រូវតែស្ដាប់បង្គាប់ និងស្រឡាញ់ស្វាមីរបស់នាង ហើយស្វាមីត្រូវតែរៀនចិញ្ចឹម និងផ្គត់ផ្គង់ដល់ក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់។ ទាំងនេះគឺជាច្បាប់ និងវិន័យដែលត្រូវបានកំណត់ទុក ដោយព្រះយេហូវ៉ា ដែលមនុស្សជាតិត្រូវប្រកាន់ខ្ជាប់នៅក្នុងជីវិតរបស់គេនៅលើផែនដី។ ព្រះយេហូវ៉ាបានមានបន្ទូលទៅកាន់ស្ត្រីថា “ចិត្ត​ឯង​នឹង​ប្រាថ្នា​ខាង​ឯ​ប្ដី ហើយ​ប្ដី​នឹង​ត្រួត‌ត្រា​លើ​ឯង​។” ទ្រង់បានមានបន្ទូលបែបនេះ គឺដើម្បីឲ្យមនុស្សជាតិ (ទាំងបុរស និងស្ត្រី) អាចរស់នៅជីវិតបែបសាមញ្ញក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះយេហូវ៉ា និងដើម្បីឲ្យជីវិតរបស់មនុស្សជាតិមានរចនាសម្ព័ន្ធ ហើយមិនធ្វើខុសពីសណ្ដាប់ធ្នាប់ដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់គេប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ព្រះយេហូវ៉ាបានបង្កើតនូវច្បាប់ដ៏សមរម្យអំពីរបៀបដែលបុរស និងស្ត្រីគួរតែប្រព្រឹត្ត ទោះបីជាការនេះពាក់ព័ន្ធជាមួយសត្តនិករទាំងអស់ដែលកំពុងតែរស់នៅលើផែនដី ហើយគ្មានទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះដែលយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ទ្រង់ក៏ដោយ។ តើព្រះជាម្ចាស់អាចមានលក្ខណៈដូចគ្នានឹងសត្តនិករដែលទ្រង់បានបង្កើតឡើងដោយរបៀបណា? ព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ត្រូវបានថ្លែងទៅកាន់តែមនុស្សជាតិដែលជាសត្តនិកររបស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ ហើយទ្រង់មានបន្ទូលបែបនេះ ដើម្បីឲ្យមនុស្សលោករស់នៅជីវិតបែបសាមញ្ញស្របតាមច្បាប់ ដែលទ្រង់បានបង្កើតឡើងសម្រាប់បុរស និងស្ត្រី។ កាលពីដើមដំបូង នៅពេលដែលព្រះយេហូវ៉ាបានបង្កើតមនុស្សជាតិ ទ្រង់បានបង្កើតមនុស្សមកមានពីរប្រភេទ គឺបុរស និងស្ត្រី។ ដូច្នេះ វាត្រូវមានផ្នែកជាបុរស និងផ្នែកជាស្ត្រីនៅក្នុងសាច់ឈាមដែលយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ទ្រង់។ ទ្រង់មិនបានសម្រេចធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ដោយផ្អែកលើព្រះបន្ទូលដែលទ្រង់បានថ្លែងទៅកាន់អ័ដាម និងអេវ៉ាឡើយ​។ ទាំងពីរលើកដែលទ្រង់បានក្លាយជាសាច់ឈាម ត្រូវបានកំណត់ទាំងស្រុង ស្របតាមព្រះតម្រិះរបស់ទ្រង់ នៅពេលដែលទ្រង់បានបង្កើតមនុស្សលោកជាលើកដំបូង ដូច្នេះ ទ្រង់បានបញ្ចប់កិច្ចការនៃការយកកំណើតជាមនុស្សទាំងពីរលើករបស់ទ្រង់ ដោយផ្អែកលើបុរស និងស្ត្រី មុនពេលពួកគេក្លាយជាខូចអាក្រក់។ ប្រសិនបើមនុស្សជាតិយកព្រះបន្ទូលដែលព្រះយេហូវ៉ាបានថ្លែងទៅកាន់អ័ដាម និងអេវ៉ា ដែលត្រូវបានចាញ់បញ្ឆោតសត្វពស់ ហើយប្រើប្រាស់ព្រះបន្ទូលទាំងនោះនៅក្នុងកិច្ចការនៃការយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ព្រះជាម្ចាស់ តើព្រះយេស៊ូវមិនត្រូវស្រឡាញ់ភរិយារបស់ទ្រង់ដែរទេឬអី? បើបែបនេះ តើព្រះជាម្ចាស់នឹងនៅតែជាព្រះជាម្ចាស់ឬ? ហើយបើវាដូច្នេះ តើទ្រង់នៅតែអាចសម្រេចកិច្ចការរបស់ទ្រង់ដែរឬទេ? ប្រសិនបើការដែលព្រះយកកំណើតជាមនុស្សក្នុងទម្រង់ជាភេទស្រីជារឿងខុស ដូច្នេះ តើវាមិនមែនជាកំហុសដ៏ធំបំផុតដែរទេឬអីដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតឲ្យមានស្ត្រីមកនោះ? ប្រសិនបើមនុស្សនៅតែជឿថា ការដែលព្រះយកកំណើតជាមនុស្សក្នុងទម្រង់ជាភេទស្ត្រីគឺជារឿងខុស ដូច្នេះ តើព្រះយេស៊ូវដែលមិនបានរៀបការ ហើយមិនអាចស្រឡាញ់ភរិយារបស់ទ្រង់បាននោះ មិនមានកំហុសជាច្រើនដូចជាការយកកំណើតជាមនុស្សនាពេលបច្ចុប្បន្នដែរទេឬអី? ដោយសារតែអ្នកប្រើព្រះបន្ទូលដែលព្រះយេហូវ៉ាបានថ្លែងទៅកាន់នាងអេវ៉ា ដើម្បីវាស់វែងពីសេចក្តីពិតនៃការយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ដូច្នេះ អ្នកត្រូវប្រើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ាទៅកាន់អ័ដាម ដើម្បីវិនិច្ឆ័យព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ដែលបានក្លាយជាសាច់ឈាមនៅក្នុងយុគសម័យនៃព្រះគុណ។ តើទាំងនេះមិនមែនតែមួយ និងដូចគ្នាទេឬអី? ដោយសារតែអ្នកយកខ្នាតរង្វាស់របស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវស្របតាមភេទប្រុស ដែលមិនត្រូវបានចាញ់បញ្ឆោតដោយសត្វពស់ ដូច្នេះ អ្នកអាចមិនវិនិច្ឆ័យសេចក្តីពិតនៃការយកកំណើតជាមនុស្សនាពេលសព្វថ្ងៃ ស្របតាមស្ត្រីដែលត្រូវបានចាញ់បញ្ឆោតសត្វពស់ឡើយ។ ការធ្វើបែបនេះ វាមិនយុត្តិធម៌ឡើយ! ការវាស់វែងព្រះជាម្ចាស់តាមរបៀបនេះ បញ្ជាក់ឲ្យឃើញថា អ្នកខ្វះនូវវិចារណញ្ញាណហើយ។ នៅពេលដែលព្រះយេហូវ៉ាបានក្លាយជាសាច់ឈាមចំនួនពីរដង ភេទនៃសាច់ឈាមរបស់ទ្រង់ពាក់ព័ន្ធនឹងភេទប្រុស និងភេទស្រី ដែលមិនត្រូវបានចាញ់បញ្ឆោតសត្វពស់ ហើយវាស្របតាមបុរស និងស្ត្រី ដែលមិនត្រូវបានចាញ់បញ្ឆោត សត្វពស់ ដែលនាំឲ្យទ្រង់បានក្លាយជាសាច់ឈាមចំនួនពីរដង។ សូមកុំគិតថា ភេទប្រុសរបស់ព្រះយេស៊ូវមានលក្ខណៈដូចជាភេទប្រុសរបស់អ័ដាម ដែលត្រូវបានចាញ់បញ្ឆោតសត្វពស់នោះឡើយ។ អ្នកទាំងពីរមានលក្ខណៈខុសគ្នាស្រឡះ ព្រោះពួកគេមានភេទប្រុសចេញពីនិស្ស័យពីរខុសគ្នា។ ច្បាស់ណាស់ ភេទប្រុសរបស់ព្រះយេស៊ូវមិនអាចបញ្ជាក់បានថា ទ្រង់ជាក្បាលរបស់ស្ត្រីទាំងអស់ឡើយ ប៉ុន្តែ មិនមែនជាក្បាលរបស់បុរសទាំងអស់? តើទ្រង់មិនមែនជាស្ដេចរបស់សាសន៍យូដាគ្រប់រូប (រួមទាំងបុរស និងស្ត្រី) ទេឬអី? ទ្រង់ជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ មិនមែនគ្រាន់តែជាក្បាលរបស់ស្ត្រីទេ ប៉ុន្តែ ក៏ជាក្បាលរបស់បុរសផងដែរ។ ទ្រង់ជាព្រះអម្ចាស់នៃគ្រប់សត្តនិករ និងជាក្បាលនៃគ្រប់សត្តនិករ។ តើអ្នកអាចកំណត់ភាពជាបុរសរបស់ព្រះយេស៊ូវឲ្យក្លាយជានិមិត្តសញ្ញានៃក្បាលរបស់ស្ត្រីបានដោយរបៀបណា? តើការនេះមិនប្រមាថព្រះជាម្ចាស់ទេឬអី? ព្រះយេស៊ូវជាបុរសម្នាក់ដែលមិនត្រូវបានពុកខូចឡើយ។ ទ្រង់ជាព្រះជាម្ចាស់។ ទ្រង់ជាព្រះគ្រីស្ទ។ ទ្រង់ជាព្រះអម្ចាស់។ តើទ្រង់អាចក្លាយជាបុរស ដូចអ័ដាមដែលត្រូវបានពុកខូចដោយរបៀបណា? ព្រះយេស៊ូវគឺជាសាច់ឈាមដែលត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ ដោយព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះដ៏បរិសុទ្ធបំផុត។ តើអ្នកអាចនិយាយថា ទ្រង់ជាព្រះជាម្ចាស់ ដែលមានភាពជាបុរសរបស់អ័ដាមបានដោយរបៀបណា? នៅក្នុងករណីនេះ តើគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់របស់ព្រះជាម្ចាស់មិនក្លាយជាខុសទេឬអី? តើព្រះយេហូវ៉ានឹងអាចដាក់បញ្ចូលខាងក្នុងព្រះយេស៊ូវ នូវភាពជាបុរសរបស់អ័ដាម ដែលត្រូវបានចាញ់បញ្ឆោតសត្វពស់ដែរឬទេ? តើការយកកំណើតជាមនុស្សនាពេលបច្ចុប្បន្នមិនមែនជាឧទាហរណ៍មួយទៀតអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលយកកំណើតជាមនុស្ស ដែលមានភេទខុសគ្នាពីព្រះយេស៊ូវ ប៉ុន្តែ មាននិស្ស័យដូចទ្រង់ទេឬអី? តើអ្នកនៅតែហ៊ាននិយាយថា ព្រះជាម្ចាស់ដែលយកកំណើតជាមនុស្សមិនអាចក្លាយជាស្ត្រី ដោយសារតែស្ត្រីគឺជាមនុស្សដំបូងគេដែលត្រូវបានចាញ់បញ្ឆោតសត្វពស់ឬ? តើអ្នកនៅតែហ៊ាននិយាយថា ព្រះជាម្ចាស់មិនអាចក្លាយជាសាច់ឈាមជាស្ត្រី ដោយសារតែស្ត្រីមានភាពស្មោកគ្រោកបំផុត និងជាប្រភពនៃសេចក្តីពុករលួយរបស់មនុស្សជាតិឬ? តើអ្នកនៅតែទទូចក្នុងការនិយាយថា “ស្ត្រីនឹងត្រូវស្ដាប់បង្គាប់បុរសជានិច្ច ហើយគេមិនអាចស្ដែងចេញ ឬតំណាងឲ្យព្រះជាម្ចាស់ដោយផ្ទាល់” បានទេឬ? កាលពីអតីតកាល អ្នកមិនបានយល់ឡើយ ប៉ុន្តែ ឥឡូវនេះ តើអ្នកអាចបន្តប្រមាថកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជាពិសេស សាច់ឈាមដែលយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៀតឬ? ប្រសិនបើអ្នកនៅមិនទាន់ច្បាស់អំពីការនេះ យោគល្អអ្នកគួរតែប្រយ័ត្នជាមួយអណ្ដាតរបស់អ្នកទៅ ព្រោះថាវាបើកសម្ដែងពីភាពល្ងីល្ងើ និងភាពអវិជ្ជារបស់អ្នក ហើយក៏លាតត្រដាងពីភាពស្មោកគ្រោករបស់អ្នកផងដែរ។ សូមកុំគិតថា អ្នកយល់គ្រប់ទាំងសេចក្តីនោះឡើយ។ យើងសូមប្រាប់អ្នកថា រាល់អ្វីៗដែលអ្នកបានមើលឃើញ និងមានពិសោធន៍នៅមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីឲ្យអ្នកយល់បានឡើយ សូម្បីតែមួយភាគមួយពាន់នៃផែនការគ្រប់គ្រងរបស់យើងក៏មិនបានផង។ ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកធ្វើខ្លួនដូចជាក្រអឺតក្រទមម្ល៉េះ? ទេពកោសល្យដ៏ស្ដួងស្ដើង និងចំណេះដឹងដ៏បន្តិចបន្ដួចដែលអ្នកមាននោះ មិនគ្រប់គ្រាន់ឲ្យព្រះយេស៊ូវប្រើនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់បានឡើយ សូម្បីតែក្នុងពេលមួយវិនាទីក៏មិនបានផង! តើអ្នកមានបទពិសោធន៍ច្រើនប៉ុនណាទៅ? អ្វីដែលអ្នកបានឃើញ និងរាល់ទាំងសេចក្តីដែលអ្នកបានស្ដាប់ឮនៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នក និងអ្វីដែលអ្នកបានស្រមើស្រមៃ គឺមានកម្រិតតិចជាងកិច្ចការដែលយើងធ្វើក្នុងពេលមួយភ្លែតទៅទៀត! អ្នកពូកែតែខាងរកមើល និងចាប់កំហុសរបស់គេប៉ុណ្ណោះ។ អ្នកអាចក្រអឺតក្រទមតាមតែអ្នកចង់ធ្វើទៅចុះ ប៉ុន្តែ អ្នកគ្មានតម្លៃអ្វី ក្រៅពីជាសត្វមួយក្បាល ដែលមិនស្មើនឹងសត្វស្រមោចមួយផង! អ្វីៗដែលអ្នកមាននៅក្នុងពោះរបស់អ្នក គឺអន់ជាងអ្វីដែលមាននៅក្នុងពោះរបស់សត្វស្រមោចទៅទៀត! កុំដោយសារតែអ្នកបានទទួលបទពិសោធន៍ និងអតីតភាពខ្លះ ធ្វើឲ្យអ្នកគិតថា អ្នកមានសិទ្ធិឆ្កាដៃឆ្កាជើង ហើយនិយាយទាំងក្អេងក្អាងនោះ។ តើបទពិសោធន៍ និងអតីតភាពរបស់អ្នកមិនមែនជាលទ្ធផលកើតចេញពីព្រះបន្ទូលដែលយើងបានថ្លែងទេឬអី? តើអ្នកជឿថា អ្នកទទួលបានការទាំងនេះ ដោយចេញពីកម្លាំង និងសេចក្តីព្យាយាមរបស់អ្នកឬ? ថ្ងៃនេះ អ្នកមើលឃើញថា យើងបានក្លាយជាសាច់ឈាម  ហើយជាលទ្ធផល តាំងពីពេលនោះ នៅក្នុងអ្នក មាននូវគោលគំនិតដ៏ច្រើនហួសប្រមាណ ហើយមានសញ្ញាណមិនចេះចប់ឡើយ។ បើមិនមែនសម្រាប់ការយកកំណើតជាមនុស្សរបស់យើងទេ ទោះបីអ្នកមានទេពកោសល្យដ៏ អស្ចារ្យយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏អ្នកនឹងគ្មានគោលគំនិតដ៏ច្រើនបែបនេះនោះដែរ។ តើមិនមែនចេញមកពីទេពកោសល្យទាំងនេះដែលនាំឲ្យអ្នកមានសញ្ញាណបែបនេះទេឬអី? ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវមិនបានក្លាយជាសាច់ឈាមជាលើកដំបូងទេ តើអ្នកនឹងដឹងអំពីការយកកំណើតជាមនុស្សដែរឬទេ? តើវាមិនមែន ដោយសារតែការយកកំណើតជាមនុស្សលើកទីមួយបានផ្ដល់ឲ្យអ្នកមានចំណេះដឹងថា អ្នកព្យាយាមវិនិច្ឆ័យការយកកំណើតជាមនុស្សលើកទីពីររបស់ទ្រង់ ដោយឥតអៀនខ្មាសទេឬអី? ជាជាងក្លាយជាអ្នកដើរតាមដែលស្ដាប់បង្គាប់ម្នាក់ ហេតុអ្វីបានជាអ្នកយកវាមកសិក្សាដូច្នេះ? នៅពេលដែលអ្នកបានចូលទៅក្នុងចរន្តនេះ ហើយចូលមកនៅចំពោះព្រះដែលយកកំណើតជាមនុស្ស តើទ្រង់នឹងអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកស្រាវជ្រាវអំពីទ្រង់ដែរឬទេ? អ្នកអាចស្រាវជ្រាវអំពីប្រវត្តិសាស្ត្រគ្រួសាររបស់អ្នកបាន ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើអ្នកព្យាយាមស្រាវជ្រាវអំពី “ប្រវត្តិគ្រួសារ” របស់ព្រះជាម្ចាស់ តើព្រះជាម្ចាស់នាពេលសព្វថ្ងៃនឹងអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកធ្វើការសិក្សាបែបនេះដែរឬទេ? តើអ្នកមិនខ្វាក់ភ្នែកទេឬអី? តើអ្នកមិនយកការមាក់ងាយមកដាក់ខ្លួនអ្នកទេឬអី?

ប្រសិនបើកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានសម្រេច ហើយមិនត្រូវបានបំពេញបន្ថែម ដោយកិច្ចការនៅក្នុងដំណាក់កាលនៃគ្រាចុងក្រោយនេះ នោះមនុស្សនឹងប្រកាន់ខ្ជាប់ជារៀងរហូតនឹងសញ្ញាណថា មានតែព្រះយេស៊ូវមួយប៉ុណ្ណោះដែលជាព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ថាព្រះជាម្ចាស់មានព្រះរាជបុត្រាតែមួយ និងគិតទៀតថា អ្នកឯទៀតដែលមកតាមក្រោយ ដោយនាមផ្សេង នឹងមិនមែនជាព្រះរាជបុត្រាតែមួយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺមិនមែនជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់នោះឡើយ។ មនុស្សមានសញ្ញាណថា អស់អ្នកណាដែលបម្រើជាតង្វាយលោះបាប ឬដែលមានឫទ្ធានុភាពជំនួសឲ្យព្រះជាម្ចាស់ និងប្រោសលោះមនុស្សជាតិទាំងអស់ គឺជាព្រះរាជបុត្រាតែមួយគត់របស់ព្រះជាម្ចាស់។ មានអ្នកខ្លះដែលជឿថា លុះត្រាតែព្រះដែលយាងមកនោះជាបុរស ទើបទ្រង់អាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាព្រះរាជបុត្រាតែមួយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងជាតំណាងឲ្យព្រះជាម្ចាស់។ មនុស្សខ្លះទៀតថែមទាំងនិយាយថា ព្រះយេស៊ូវជាព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះយេហូវ៉ា ជាបុត្រាតែមួយគត់របស់ទ្រង់ទៀតផង។ តើសញ្ញាណបែបនេះមិនមែនជាការបំផ្លើសពេកទេឬអី? ប្រសិនបើដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនេះមិនត្រូវបានសម្រេចនៅក្នុងដំណាក់កាលចុងក្រោយទេ នោះចំពោះព្រះជាម្ចាស់ មនុស្សជាតិទាំងមូលនឹងត្រូវគ្របបាំង ក្រោមស្រមោលងងឹតអន្ធការមិនខាន។ ប្រសិនបើវាបែបនេះ នោះមនុស្សនឹងគិតថា ខ្លួនមានឋានៈខ្ពស់ជាងស្ត្រី ហើយស្ត្រីនឹងមិនអាចងើបក្បាលឡើងបានឡើយ ដូច្នេះ វានឹងគ្មានស្ត្រីណាម្នាក់អាចទទួលបានការសង្រ្គោះនោះឡើយ។ មនុស្សតែងតែជឿថា ព្រះជាម្ចាស់ជាបុរស ហើយលើសពីនេះទៅទៀត គេជឿថា ទ្រង់តែងតែស្អប់ខ្ពើមស្ត្រី ហើយមិនប្រទានសេចក្តីសង្រ្គោះដល់នាងឡើយ។ ប្រសិនបើបែបនេះមែន តើវាមិនមែនជាការពិតទេឬអីថា គ្រប់ស្ត្រីទាំងអស់ ដែលត្រូវបានបង្កើតមកដោយព្រះយេហូវ៉ា និងដែលត្រូវបានពុកខូចផងនោះ នឹងមិនមានឱកាសទទួលបានការសង្រ្គោះ? បើដូច្នេះ តើវាមិនមែនជារឿងគ្មានប្រយោជន៍ទេឬអី ដែលព្រះយេហូវ៉ាបានបង្កើតនាងអេវ៉ាមក ដែលជាស្ត្រីនោះ? ហើយតើស្ត្រីនឹងមិនត្រូវវិនាសអស់កល្បជានិច្ចទេឬអី? សម្រាប់ហេតុផលនេះ ដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនៅគ្រាចុងក្រោយ គឺត្រូវធ្វើឡើង ដើម្បីសង្រ្គោះមនុស្សជាតិទាំងអស់ គឺមិនមែនសម្រាប់តែស្ត្រីប៉ុណ្ណោះឡើយ។ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់គិតថា ព្រះដែលយកកំណើតជាមនុស្សគួរតែជាស្ត្រី នោះវាធ្វើឡើងសម្រាប់ជាប្រយោជន៍សម្រាប់សង្រ្គោះស្ត្រីប៉ុណ្ណោះ បើដូច្នេះ បុគ្គលនោះនឹងប្រាកដជាមនុស្សល្ងីល្ងើមិនខាន!

កិច្ចការនាពេលសព្វថ្ងៃបានរុញច្រានកិច្ចការនាយុគសម័យនៃព្រះគុណបន្តឆ្ពោះទៅមុខ ហើយកិច្ចការដែលស្ថិតនៅក្រោមផែនការគ្រប់គ្រងរយៈពេលប្រាំមួយពាន់ឆ្នាំទាំងមូល បានបន្តទៅមុខទៀតហើយ។ ទោះបីជាយុគសម័យនៃព្រះគុណបានបញ្ចប់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែ វាមានវឌ្ឍនភាពនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ហេតុអ្វីបានជាយើងនិយាយម្ដងទៀតថា ដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនេះសង់ពីលើយុគសម័យនៃព្រះគុណ និងយុគសម័យនៃក្រឹត្យវិន័យ? នោះគឺដោយសារតែកិច្ចការនាពេលសព្វថ្ងៃ គឺជាការបន្តនូវកិច្ចការដែលបានធ្វើរួចហើយនៅក្នុងយុគសម័យនៃក្រឹត្យវិន័យ។ ដំណាក់កាលទាំងបីនេះមានទំនាក់ទំនងជាមួយគ្នាទៅវិញទៅមក គឺដូចជាតំណមួយៗនៅក្នុងច្រវាក់ដែលប្រទាក់គ្នាដូច្នោះដែរ។ ហេតុអ្វីបានជាយើងនិយាយផងដែរថា ដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនេះសង់ពីលើកិច្ចការដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ? ឧបមាថា ដំណាក់កាលនេះមិនត្រូវបានសង់ពីលើកិច្ចការដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ នោះការជាប់ឆ្កាងមួយទៀតនឹងត្រូវកើតឡើងនៅក្នុងដំណាក់កាលនេះ ហើយកិច្ចការប្រោសលោះនៃដំណាក់កាលមុននឹងត្រូវធ្វើឡើងម្ដងទៀតមិនខាន។ វាគ្មានន័យឡើយ។ បើដូច្នេះ កិច្ចការមិនបានបញ្ចប់ទាំងស្រុងឡើយ ប៉ុន្តែ យុគសម័យបានបន្តទៅមុខ ហើយកម្រិតនៃកិច្ចការត្រូវបន្តឡើងកាន់តែខ្ពស់ជាងពេលមុនមិនខាន។ គឺអាចនិយាយបានថា ដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនេះត្រូវបានសង់ពីលើគ្រឹះមូលដ្ឋាននាយុគសម័យនៃក្រឹត្យវិន័យ និងពីលើថ្មដានៃកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ កិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ត្រូវបានសង់ឡើងពីមួយដំណាក់កាលទៅមួយដំណាក់កាល ហើយដំណាក់កាលនេះមិនមែនជាទីចាប់ផ្ដើមថ្មីនោះឡើយ។ មានតែបន្សំគ្នានៃដំណាក់កាលនៃកិច្ចការទាំងបីប៉ុណ្ណោះ ដែលអាចត្រូវបានចាត់ទុកជាផែនការគ្រប់គ្រងរយៈពេលប្រាំមួយពាន់ឆ្នាំបាន។ កិច្ចការនៃដំណាក់កាលនេះ ត្រូវបានសម្រេចនៅពីលើគ្រឹះមូលដ្ឋាននៃកិច្ចការយុគសម័យនៃព្រះគុណ។ ប្រសិនបើដំណាក់កាលនៃកិច្ចការទាំងពីរនេះមិនទាក់ទងគ្នាទេ ចុះហេតុអ្វីបានជាការជាប់ឆ្កាងមិនកើតឡើងម្ដងទៀតនៅក្នុងដំណាក់កាលនេះទៅ? ហេតុអ្វីបានជាយើងមិនទទួលយកអំពើបាបរបស់មនុស្ស ប៉ុន្តែ បែរជាយាងមកជំនុំជម្រះ និងកាត់ទោសមនុស្សដោយផ្ទាល់ទៅវិញ? ប្រសិនបើកិច្ចការជំនុំជម្រះ និងកាត់ទោសមនុស្សរបស់យើង ហើយការយាងមករបស់យើងក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន មិនចេញមកពីការចាប់កំណើតដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលមិនមានការជាប់ឆ្កាងតាមក្រោយទេ ដូច្នេះ ខ្ញុំនឹងគ្មានគុណសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីជំនុំជម្រះ និងកាត់ទោសមនុស្សឡើយ។ ខ្ញុំអាចធ្វើបានបែបនេះ នោះគឺដោយសារតែខ្ញុំគឺតែមួយជាមួយព្រះយេស៊ូវ ដែលខ្ញុំយាងមកដោយផ្ទាល់ ដើម្បីកាត់ទោស និងជំនុំជម្រះមនុស្ស។ កិច្ចការនៅដំណាក់កាលនេះត្រូវបានសង់ឡើងទាំងស្រុងពីលើកិច្ចការនៅដំណាក់កាលមុន។ នេះគឺជាហេតុផលដែលបញ្ជាក់ថា មានតែកិច្ចការនៃប្រភេទនេះប៉ុណ្ណោះ ដែលអាចនាំមនុស្សមួយជំហានម្ដងៗទៅរកសេចក្តីសង្រ្គោះបាន។ ព្រះយេស៊ូវ ហើយនិងខ្ញុំយាងមកចេញពីព្រះវិញ្ញាណតែមួយ។ ទោះបីយើងដាច់ឡែកនៅក្នុងសាច់ឈាមរបស់យើងក៏ដោយ ក៏ព្រះវិញ្ញាណរបស់យើងតែមួយដដែល។ ទោះបីខ្លឹមសារនៃអ្វីដែលយើងធ្វើ ហើយកិច្ចការដែលយើងរ៉ាប់រងមិនដូចគ្នាក៏ដោយ ប៉ុន្តែ យើងមានសារជាតិដូចគ្នា។ សាច់ឈាមរបស់យើងមានទម្រង់ខុសគ្នា នេះដោយសារតែការផ្លាស់ប្ដូរនៅក្នុងសម័យកាល និងលក្ខខណ្ឌតម្រូវការខុសគ្នានៃកិច្ចការរបស់យើងប៉ុណ្ណោះ។ ព័ន្ធកិច្ចរបស់យើងក៏មិនដូចគ្នាផងដែរ ដូច្នេះ កិច្ចការដែលយើងនាំមក ហើយនិស្ស័យដែលយើងបើកសម្ដែងទៅកាន់មនុស្សក៏ខុសគ្នាផងដែរ។ នោះជាហេតុផលដែលនាំឲ្យអ្វីដែលមនុស្សមើលឃើញ និងយល់នៅសម័យនេះ មានលក្ខណៈខុសពីអតីតកាល គឺដោយសារតែការផ្លាស់ប្ដូរនៅក្នុងយុគសម័យនេះហើយ។ ដ្បិតពួកទ្រង់មានលក្ខណៈខុសគ្នានៅក្នុងភេទ និងទម្រង់នៃសាច់ឈាមរបស់ពួកទ្រង់ ហើយពួកទ្រង់ក៏មិនកើតចេញពីគ្រួសារដូចគ្នាផងដែរ ចំណែកឯអំឡុងពេលវិញក៏ខុសគ្នាផងដែរ ប៉ុន្តែ ពួកទ្រង់មានព្រះវិញ្ញាណតែមួយ។ ទោះបីជាសាច់ឈាមរបស់ពួកទ្រង់មិនមានឈាមជ័រ ឬសាច់ញាតិបងប្អូនដូចគ្នាក៏ដោយ ប៉ុន្តែ គឺមិនអាចបដិសេធបានឡើយថា ពួកទ្រង់ជាសាច់ឈាមដែលយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ព្រះនៅក្នុងអំឡុងពេលពីរផ្សេងគ្នា។ ការដែលពួកទ្រង់ជាសាច់ឈាមដែលយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ព្រះ គឺជាសេចក្តីពិតដែលមិនអាចប្រកែកបាន ទោះបីជាពួកទ្រង់មិនមានពង្សាវលីដូចគ្នា និងមិនមានភាសាមនុស្សលោកតែមួយក៏ដោយ (ម្នាក់ជាបុរសដែលនិយាយភាសាសាសន៍យូដា ហើយម្នាក់ទៀតជាស្ត្រីដែលនិយាយតែភាសាចិនប៉ុណ្ណោះ)។ គឺដោយសារតែហេតុផលទាំងនេះហើយដែលពួកទ្រង់បានរស់នៅក្នុងប្រទេសខុសគ្នា ដើម្បីធ្វើកិច្ចការដ៏សមគួរដែលអង្គនីមួយៗត្រូវធ្វើ និងនៅក្នុងអំឡុងពេលខុសគ្នាផងដែរ។ ទោះបីជាពួកទ្រង់មានព្រះវិញ្ញាណតែមួយ ព្រមទាំងមានសារជាតិដូចគ្នាក៏ដោយ ប៉ុន្តែ វាគ្មាននូវភាពស្រដៀងគ្នាទាំងស្រុងរវាងសំបកខាងក្រៅនៃសាច់ឈាមរបស់ពួកទ្រង់ឡើយ។ អ្វីដែលពួកទ្រង់ដូចគ្នា គឺជាភាពជាមនុស្សដូចគ្នា ប៉ុន្តែ បើទាក់ទងនឹងរូបរាងខាងក្រៅនៃសាច់ឈាមរបស់ពួកទ្រង់ និងកាលៈទេសៈនៃកំណើតរបស់ពួកទ្រង់វិញ គឺមិនដូចគ្នានោះឡើយ។ ចំណុចទាំងនេះគ្មានឥទ្ធិពលអ្វីទៅលើកិច្ចការរបស់ពួកទ្រង់ ឬទៅលើចំណេះដឹងដែលមនុស្សមានអំពីពួកទ្រង់ឡើយ ដ្បិតនៅក្នុងការវិភាគចុងក្រោយ ពួកទ្រង់ជាព្រះវិញ្ញាណដូចគ្នា ហើយគ្មាននរណាម្នាក់អាចបំបែកពួកទ្រង់ចេញពីគ្នាបានឡើយ​។ ទោះបីជាពួកទ្រង់មិនមានឈាមជ័រដូចគ្នាក៏ដោយ ក៏រូបកាយរបស់ពួកទ្រង់ត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយព្រះវិញ្ញាណរបស់ពួកទ្រង់ ដែលបែងចែកកិច្ចការផ្សេងៗទៅកាន់ពួកទ្រង់នៅក្នុងអំឡុងពេលខុសគ្នា និងបែងចែកសាច់ឈាមរបស់ពួកទ្រង់ទៅតាមពង្សាវលីខុសគ្នា។ ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះយេហូវ៉ាមិនមែនជាបិតានៃព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះយេស៊ូវឡើយ ហើយព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះយេស៊ូវ ក៏មិនមែនជាបុត្រារបស់ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះយេហូវ៉ានោះដែរ៖ ពួកទ្រង់ជាព្រះវិញ្ញាណតែមួយ និងដូចគ្នា។ ដូចគ្នាផងដែរ ព្រះដែលយកកំណើតជាមនុស្សនាពេលសព្វថ្ងៃ និងព្រះយេស៊ូវ មិនមានឈាមជ័រដូចគ្នាឡើយ ប៉ុន្តែ ពួកទ្រង់គឺតែមួយ នោះគឺដោយសារតែព្រះវិញ្ញាណរបស់ពួកទ្រង់គឺតែមួយ។ ព្រះជាម្ចាស់អាចធ្វើកិច្ចការនៃសេចក្តីមេត្តាករុណា និងសេចក្តីស្រឡាញ់សប្បុរស ក៏ដូចជាធ្វើកិច្ចការនៃការជំនុំជម្រះ និងការកាត់ទោសដ៏សុចរិតចំពោះមនុស្ស និងកិច្ចការនៃការដាក់បណ្ដាសាមនុស្ស។ ហើយនៅចុងបញ្ចប់ ទ្រង់អាចធ្វើកិច្ចការនៃការបំផ្លាញពិភពលោក និងការដាក់ទោសមនុស្សទុច្ចរិត។ តើទ្រង់មិនធ្វើកិច្ចការទាំងអស់នេះដោយអង្គទ្រង់ទេឬអី? តើនេះមិនមែនជាព្រះដ៏មានសព្វានុភាពទេឬអី? ទ្រង់អាចប្រកាសឲ្យមនុស្សប្រើច្បាប់ និងចេញបទបញ្ជាទៅកាន់គេ ហើយទ្រង់ក៏អាចដឹកនាំអ៊ីស្រាអែលនៅជាន់មុនឲ្យរស់នៅជីវិតរបស់គេនៅលើផែនដី និងដឹកនាំពួកគេនៅក្នុងការសាងសង់ព្រះវិហារ និងទីអាសនា ព្រមទាំងកាន់ពួកអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់នៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ផងដែរ។ ដោយសារតែសិទ្ធិអំណាចរបស់ទ្រង់ ព្រះអង្គបានរស់នៅលើផែនដីជាមួយប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលអស់ រយៈពេលពីរពាន់ឆ្នាំ។ ពួកអ៊ីស្រាអែលមិនហ៊ានបះបោរប្រឆាំងនឹងទ្រង់ឡើយ គឺគ្រប់គ្នាបានគោរពកោតខ្លាចព្រះយេហូវ៉ា និងកាន់តាមបទបញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់។ នេះគឺជាកិច្ចការដែលត្រូវបានធ្វើ ដោយគុណធម៌នៃសិទ្ធិអំណាចរបស់ទ្រង់ និងសព្វានុភាពរបស់ទ្រង់។ បន្ទាប់មក ក្នុងអំឡុងយុគសម័យនៃព្រះគុណ ព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ដើម្បីប្រោសលោះមនុស្សជាតិដែលធ្លាក់ចុះទាំងអស់ (មិនមែនគ្រាន់តែប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលប៉ុណ្ណោះទេ)។ ទ្រង់បានបង្ហាញសេចក្តីមេត្តាករុណា និងសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏សប្បុរសទៅកាន់មនុស្ស។ ព្រះយេស៊ូវដែលមនុស្សបានឃើញនៅក្នុងយុគសម័យនៃព្រះគុណ បានពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏សប្បុរស និងតែងតែស្រឡាញ់មនុស្សជានិច្ច ព្រោះថាទ្រង់បានយាងមក ដើម្បីសង្រ្គោះមនុស្សជាតិពីអំពើបាប។ ទ្រង់អាចអត់ទោសមនុស្សពីអំពើបាបរបស់គេបាន លុះត្រាតែការជាប់ឆ្កាងរបស់ទ្រង់បានប្រោសលោះមនុស្សជាតិបានទាំងស្រុងពីអំពើបាប។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ ព្រះជាម្ចាស់បានបង្ហាញអង្គទ្រង់នៅមុខមនុស្សជាមួយសេចក្តីមេត្តាករុណា និងសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏សប្បុរស ហើយនោះជាពេលដែលទ្រង់បានក្លាយជាតង្វាយលោះបាបសម្រាប់មនុស្ស និងត្រូវបានជាប់ឆ្កាងសម្រាប់អំពើបាបរបស់មនុស្ស ដើម្បីឲ្យពួកគេទទួលបានការអត់ទោសជារៀងរហូត។ ទ្រង់ពេញដោយសេចក្តីមេត្តាករុណា សេចក្តីអាណិតអាសូរ ចិត្តអត់ធ្មត់ និងចិត្តស្រឡាញ់។ ហើយអស់អ្នកណាដែលបានដើរតាមព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងយុគសម័យនៃព្រះគុណ ក៏គួរតែមានចិត្តអត់ធ្មត់ និងសេចក្តីស្រឡាញ់នៅក្នុងគ្រប់កិច្ចការផងដែរ។ ពួកគេមានចិត្តអំណត់ ហើយមិនដែលប្រយុទ្ធតបតវិញឡើយ ទោះបីពេលត្រូវគេវាយដំ ជេរប្រមាថ ឬគប់ដុំថ្មក៏ដោយ។ ប៉ុន្តែ ក្នុងអំឡុងដំណាក់កាលចុងក្រោយ វាលែងមានបែបនេះទៀតហើយ។ កិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវ និងព្រះយេហូវ៉ាមានលក្ខណៈខុសគ្នាស្រឡះ ទោះបីជាពួកទ្រង់ចេញមកពីព្រះវិញ្ញាណតែមួយក៏ដោយ។ កិច្ចការរបស់ព្រះយេហូវ៉ាមិនបាននាំមកនូវការបិទបញ្ចប់យុគសម័យឡើយ ប៉ុន្តែ ទ្រង់បានដឹកនាំយុគសម័យ នាំផ្លូវជីវិតរបស់មនុស្សលោកនៅលើផែនដី ហើយកិច្ចការនាពេលសព្វថ្ងៃវិញ គឺជាការយកឈ្នះមនុស្សនៅក្នុងប្រជាជាតិនៃសាសន៍ដទៃ ដែលត្រូវបានពុកខូចយ៉ាងជ្រៅ ហើយដឹកនាំមិនគ្រាន់តែពូជជ្រើសរើសរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងប្រទេសចិនប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែ ក៏នៅក្នុងចក្រវាលទាំងមូល និងមនុស្សជាតិទាំងអស់ផងដែរ​។ អ្នកប្រហែលជាមើលឃើញថា កិច្ចការនេះកំពុងតែត្រូវបានធ្វើតែនៅក្នុងប្រទេសចិនប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែ តាមពិតទៅ វាបានចាប់ផ្ដើមរីកសាយទៅក្រៅប្រទេសចិនរួចស្រេចទៅហើយ។ ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សនៅក្រៅប្រទេសចិនត្រូវស្វែងរកផ្លូវពិតជាថ្មីម្ដងទៀត? នោះគឺដោយសារតែព្រះវិញ្ញាណបានចាប់ផ្ដើមធ្វើការរួចហើយ ហើយព្រះបន្ទូលដែលថ្លែងចេញនាពេលសព្វថ្ងៃត្រូវបានធ្វើទៅកាន់មនុស្សនៅទូទាំងចក្រវាល។ ជាមួយការនេះ កិច្ចការពាក់កណ្ដាលបានកំពុងតែដំណើរការរួចហើយ។ ចាប់តាំងពីកំណើតពិភពលោក រហូតមកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ន ព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះបានកំណត់ទុកកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យនេះរួចហើយ ហើយលើសពីនេះទៅទៀត ទ្រង់បានធ្វើកិច្ចការផ្សេងៗនៅក្នងយុគសម័យខុសៗគ្នា និងនៅក្នុងចំណោមប្រជាជាតិខុសៗគ្នាផងដែរ។ មនុស្សនៅតាមយុគសម័យនីមួយៗមើលឃើញពីនិស្ស័យខុសគ្នារបស់ទ្រង់ ដែលត្រូវបានបើកសម្ដែងដោយឯកឯង តាមរយៈកិច្ចការខុសគ្នាដែលទ្រង់ធ្វើ។ ទ្រង់ជាព្រះជាម្ចាស់ ដែលពេញដោយសេចក្តីមេត្តាករុណា និងសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏សប្បុរស។ ទ្រង់ជាតង្វាយលោះបាបសម្រាប់មនុស្ស និងជាគង្វាលរបស់មនុស្ស។ ប៉ុន្តែ ទ្រង់ក៏ជាការជំនុំជម្រះ ការកាត់ទោស និងបណ្ដាសារបស់មនុស្សផងដែរ។ ទ្រង់អាចនាំមនុស្សឲ្យរស់នៅលើផែនដីអស់រយៈពេលពីរពាន់ឆ្នាំ ហើយទ្រង់ក៏អាចប្រោសលោះមនុស្សជាតិដ៏ពុកខូចចេញពីអំពើបាបបានផងដែរ។ សព្វថ្ងៃនេះ ទ្រង់ក៏អាចយកឈ្នះមនុស្សជាតិដែលមិនស្គាល់ទ្រង់ ហើយបង្រ្កាបពួកគេឲ្យស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ផងដែរ ដូច្នេះ មនុស្សទាំងអស់នឹងចុះចូលចំពោះទ្រង់ទាំងស្រុងមិន ខាន​។ ចុងបញ្ចប់ ទ្រង់នឹងដុតចោលរាល់អ្វីៗដែលមិនបរិសុទ្ធ និងមិនសុចរិតនៅក្នុងមនុស្សទូទាំងសកលលោក ដើម្បីបង្ហាញពួកគេថា ទ្រង់មិនគ្រាន់តែជាព្រះដ៏ពេញដោយសេចក្តីមេត្តាករុណា និងស្រឡាញ់ មិនគ្រាន់តែជាព្រះនៃព្រះប្រាជ្ញាញាណ និងឫទ្ធិបារមី មិនគ្រាន់តែជាព្រះដ៏បរិសុទ្ធប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែ លើសពីនេះ ទ្រង់ក៏ជាព្រះដែលវិនិច្ឆ័យមនុស្សផងដែរ។ ចំពោះមនុស្សទុច្ចរិតនៅក្នុងចំណោមមនុស្សជាតិ ទ្រង់កំពុងតែដុត ជំនុំជម្រះ និងដាក់ទោស ប៉ុន្តែ ចំពោះមនុស្សដែលត្រូវបានប្រោសឲ្យគ្រប់លក្ខណ៍វិញ ទ្រង់ជាទុក្ខលំបាក ការបន្សុទ្ធ និងសេចក្តីល្បងល ក៏ដូចជាការកំសាន្តចិត្ត ការជួយទ្រទ្រង់ ការផ្គត់ផ្គង់នៃព្រះបន្ទូល ការដោះស្រាយ និងការកាត់តម្រឹមផងដែរ។ ហើយចំពោះមនុស្សដែលត្រូវបានលុបបំបាត់ចោល ទ្រង់ជាការដាក់ទោស និងការសងសឹក។ សូមប្រាប់យើងមើល៍ តើព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាព្រះដ៏ពេញដោយព្រះចេស្ដាទេឬអី? ទ្រង់មានសមត្ថភាពធ្វើគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់ មិនគ្រាន់តែជាកិច្ចការជាប់ឆ្កាង ដូចដែលអ្នកស្រមៃនោះឡើយ។ អ្នកគិតទាបពេកហើយអំពីព្រះជាម្ចាស់! តើអ្នកជឿថា អ្វីដែលទ្រង់អាចធ្វើបាន គឺជាការប្រោសលោះមនុស្សជាតិទាំងមូល តាមរយៈការជាប់ឆ្កាងរបស់ទ្រង់ តែប៉ុណ្ណឹងឬ? ហើយក្រោយមកទៀត អ្នកនឹងដើរតាមទ្រង់ឡើងទៅស្ថានសួគ៌ ដើម្បីបរិភោគផលផ្លែចេញពីដើមឈើនៃជីវិត និងផឹកពីទន្លេនៃជីវិតឬ?... តើវាអាចងាយស្រួលតែប៉ុននេះឬ? សូមប្រាប់យើងមើល៍ តើអ្នកបានសម្រេចអ្វីខ្លះហើយ? តើអ្នកមានជីវិតរបស់ព្រះយេស៊ូវដែរឬទេ? ពិតណាស់ អ្នកត្រូវបានទ្រង់ប្រោសលោះមែន ប៉ុន្តែ ការជាប់ឆ្កាងគឺជាកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវផ្ទាល់ទេ។ តើអ្នកបានសម្រេចភារកិច្ចអ្វីខ្លះហើយ ក្នុងនាមជាមនុស្សលោក? អ្នកគោរពកោតខ្លាចព្រះតែសំបកក្រៅប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែ អ្នកមិនយល់អំពីផ្លូវរបស់ទ្រង់ឡើយ។ តើនេះជារបៀបដែលអ្នកស្ដែងចេញអំពីទ្រង់ឬ? ប្រសិនបើអ្នកមិនបានទទួលជីវិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឬមិនបានឃើញភាពទាំងស្រុងនៃនិស្ស័យសុចរិតរបស់ទ្រង់ទេ ដូច្នេះ អ្នកមិនអាចអះអាងថាខ្លួនជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានជីវិតបានឡើយ ហើយអ្នកក៏មិនសក្ដិសមក្នុងការឆ្លងផុតទ្វារនៃនគររបស់ព្រះនោះដែរ។

ព្រះជាម្ចាស់មិនគ្រាន់តែជាព្រះវិញ្ញាណប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែ ទ្រង់ក៏អាចក្លាយជាសាច់ឈាមបានផងដែរ។ លើសពីនេះទៅទៀត ទ្រង់ជារូបកាយនៃសិរីល្អមួយ។ ទោះបីជាអ្នករាល់គ្នាមិនធ្លាប់បានឃើញទ្រង់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែ ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល ដែលជាសាសន៍យូដានាសម័យនោះឃើញផ្ទាល់នឹងភ្នែករបស់គេ។ ជាដំបូង ទ្រង់ជារូបកាយខាងសាច់ឈាម ប៉ុន្តែ ក្រោយពេលទ្រង់បានជាប់ឆ្កាង ទ្រង់បានក្លាយជារូបកាយនៃសិរីល្អ។ ទ្រង់ជាព្រះវិញ្ញាណដែលគង់នៅគ្រប់ទិសទី ហើយអាចធ្វើការនៅគ្រប់ទីកន្លែងបាន។ ទ្រង់អាចជាព្រះយេហូវ៉ា ព្រះយេស៊ូវ ឬជាព្រះមេស្ស៊ី។ នៅចុងបញ្ចប់ ទ្រង់ក៏អាចក្លាយជាព្រះជាម្ចាស់ដ៏ពេញដោយព្រះចេស្ដាបានផងដែរ។ ទ្រង់ជាសេចក្តីសុចរិត ការជំនុំជម្រះ និងការកាត់ ទោស​។ ទ្រង់ជាបណ្ដាសា និងព្រះពិរោធ ប៉ុន្តែ ទ្រង់ក៏ជាសេចក្តីមេត្តាករុណា និងសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏សប្បុរសផងដែរ។ គ្រប់កិច្ចការដែលទ្រង់បានធ្វើ សុទ្ធតែអាចតំណាងឲ្យទ្រង់បានទាំងអស់។ បើដូច្នេះ តើអ្នកនឹងនិយាយថា ព្រះជាម្ចាស់មានឥរិយាបថបែបណាទៅ? អ្នកមិនអាចពន្យល់បានឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចពន្យល់បានផង ដូច្នេះ អ្នកមិនគួរធ្វើសេចក្តីសន្និដ្ឋានអំពីព្រះជាម្ចាស់នោះឡើយ។ កុំឆាប់ធ្វើសេចក្តីសន្និដ្ឋានថា ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះនៃសេចក្តីមេត្តាករុណា និងសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏សប្បុរសជារៀងរហូត ដោយគ្រាន់តែទ្រង់បានធ្វើកិច្ចការនៃការប្រោសលោះនៅក្នុងដំណាក់កាលមួយនោះឡើយ។ តើអ្នកអាចប្រាកដច្បាស់ទេថា ទ្រង់ជាព្រះដ៏ពេញដោយសេចក្តីមេត្តាករុណា និងសេចក្តីស្រឡាញ់តែមួយនោះ? ប្រសិនបើទ្រង់គ្រាន់តែជាព្រះនៃសេចក្តីមេត្តាករុណា និងសេចក្តីស្រឡាញ់នោះ ចុះហេតុអ្វីបានជាទ្រង់នឹងត្រូវបិទបញ្ចប់យុគសម័យនៅគ្រាចុងក្រោយ? ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់នឹងបញ្ជូនគ្រោះមហន្តរាយយ៉ាងច្រើនបែបនេះ? បើស្របតាមសញ្ញាណ និងគំនិតរបស់មនុស្ស ព្រះជាម្ចាស់គួរតែមានចិត្តមេត្តាករុណា និងចិត្តស្រឡាញ់ដល់ទីបញ្ចប់ ដើម្បីឲ្យមនុស្សជាតិអាចទទួលបានការសង្រ្គោះ រហូតដល់សមាជិកចុងក្រោយបំផុត។ ប៉ុន្តែ នៅគ្រាចុងក្រោយ ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់បញ្ជូនគ្រោះមហន្តរាយធំៗ ដូចជា គ្រោះរញ្ជួយដី គ្រោះកាចចង្រៃ និងគ្រោះទុរ្ភឹក្សមកបំផ្លាញមនុស្សជាតិដ៏អាក្រក់នេះ ដែលចាត់ទុកព្រះជាម្ចាស់ជាសត្រូវរបស់គេអញ្ចឹង? ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់អនុញ្ញាតឲ្យមនុស្សជួបគ្រោះមហន្តរាយទាំងនេះ? ថាតើទ្រង់មានឥរិយាបថរបស់ព្រះជាម្ចាស់បែបណានោះ នៅក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា គ្មាននរណាម្នាក់ហ៊ាននិយាយបានឡើយ ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់អាចពន្យល់បានផងដែរ។ តើអ្នកអាចប្រាកដច្បាស់ទេឬថា ទ្រង់ជាព្រះវិញ្ញាណ? តើអ្នកហ៊ាននិយាយថា ទ្រង់មិនមែនជានរណាឡើយ ក្រៅពីជាសាច់ឈាមរបស់ព្រះយេស៊ូវនោះ? ហើយតើអ្នកហ៊ាននិយាយថា ទ្រង់ជាព្រះជាម្ចាស់ដែលនឹងត្រូវជាប់ឆ្កាងជារៀងរហូតសម្រាប់ជាប្រយោជន៍របស់មនុស្ស?

ខាង​ដើម៖ សេចក្តីអាថ៌កំបាំងនៃការយកកំណើតជាមនុស្ស (៤)

បន្ទាប់៖ តើព្រះត្រៃឯក មានវត្តមានគង់នៅដែរឬទេ?

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

អំពីបទពិសោធន៍

តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់លោកពេត្រុស គាត់បានឆ្លងកាត់ ការល្បងលរាប់រយដងមកហើយ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃ នេះដឹងអំពីពាក្យថា “ការល្បងល”...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ