មានតែការយកសេចក្ដីពិតទៅអនុវត្ដប៉ុណ្ណោះ ទើបមាន​ការ​ពិត

ការប្រកាន់​ខ្ជាប់តាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងការអាចពន្យល់​អំពី​ព្រះបន្ទូលទាំងនេះ​ដោយគ្មានការ​លាក់លៀម ​​មិនមែន​មានន័យថា​ឯង​មានការពិត​​នោះទេ ព្រោះ​អ្វីៗ​មិនមែន​សុទ្ធតែ​ធម្មតា​​ដូចដែល​ឯង​​ស្រមើ​ស្រ​ម៉ៃនោះឡើយ​។ មិន​ថាឯង​​​មាន​ការ​ពិត​ឬអត់​នោះទេ​ គឺ​វាមិនអាស្រ័យ​លើ​អ្វី​ដែល​ឯង​និយាយឡើយ តែ​វាគឺអា​ស្រ័យ​លើ​អ្វី​ដែល​ឯង​រស់នៅវិញ។ មានតែ​​ក្នុង​គ្រា​ដែល​ព្រះបន្ទូល​ក្លាយ​ជា​ជីវិត​របស់​ឯង និង​ជា​ការ​បើកសម្ដែង​ពី​លក្ខណៈដើម​របស់​ឯង​ទេ​ ទើបអាច​និយាយ​បាន​ថា​ឯង​មាន​ការ​ពិត​​ ហើយមាន​តែ​​នៅពេល​នោះទេ ទើប​​ឯង​អាច​ត្រូវ​បាន​រាប់​ថា​បាន​ទទួល​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​ការ​ពិត​ និងភាព​ខ្ពង់​ខ្ពស់​ពិត​ប្រាកដ​​។ ឯង​ត្រូវ​តែ​អាច​​ទ្រាំទ្រ​ការ​​​សាកល្បង​​ក្នុង​រយៈពេល​យូរ​ ហើយ​ឯង​ត្រូវ​តែ​អាច​រស់​នៅ​ក្នុង​ភាព​ដែល​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ត្រូវ​ការ។ សេចក្ដីនេះ​មិន​មែនត្រឹម​តែ​​ជា​ការ​ប្រព្រឹត្ដ​ផ្នែក​ឥរិយាបថ​ទេ តែ​វា​ត្រូវ​តែ​​កើត​ចេញ​ពី​​ឯង​ដោយ​រលូន​។ ​មាន​តែ​បែបនេះ​ទេ ទើប​ឯង​​នឹង​មាន​ការ​ពិត ហើយ​ពេល​នោះ​ឯង​នឹង​ទទួល​បាន​នូវ​ជីវិត។ អញ​នឹង​ប្រើ​ប្រាស់​ឧទាហរណ៍​មួយ​អំពី​​​​​ទុក្ខ​លំបាក​​របស់​អ្នក​ស៊ីឈ្នួល​ដែល​គ្រប់​គ្នា​បាន​ដឹង​៖ គ្រប់​គ្នា​សុទ្ធ​តែអាច​ផ្ដល់នូវ​ទ្រឹស្ដី​ដ៏ប្រសើរ​បំផុត​ទាក់​ទិន​នឹង​អ្នក​ស៊ីឈ្នួល​​ ហើយ​គ្រប់គ្នា​​មាន​ការ​យល់​ដឹង​​គួរសម​អំពី​ការងារ​នេះ ពួកគេ​និយាយ​ពី​ការងារនេះ ហើយ​ពាក្យ​សម្ដី​នីមួយៗ​របស់គេ​សុទ្ធ​តែ​ប្រសើរ​ជាង​អ្នក​និយាយ​ចុង​ក្រោយ ​គឺ​ដូច​ជា​ការ​ប្រកួត​ប្រជែងយ៉ាង​នោះ​ដែរ​​។ យ៉ាង​ណា​ក្ដី ប្រសិន​បើ​មនុស្ស​មិន​បាន​ឆ្លង​កាត់​ទុក្ខ​លំបាក​​​ដ៏ធំ​មួយ​ទេ នោះ​វា​ជាការ​លំបាក​ណាស់​ក្នុង​ការ​ពោល​ថា​​ គេ​មាន​ទីបន្ទាល់​ល្អ​នៅជាប់​នឹង​ខ្លួន។ សរុប​មក ការ​រស់នៅ​របស់​មនុស្ស​នៅ​តែ​មាន​ចំណុច​ខ្វះ​ខាត​ គឺ​មាន​ភាព​ផ្ទុយ​​ទៅនឹង​ការ​យល់​ដឹង​របស់គេ​ទាំង​ស្រុង។ ដូចនេះ វា​មិន​ទាន់​ក្លាយ​ជា​ភាព​ខ្ពង់​ខ្ពស់ពិត​ប្រាកដ​របស់​មនុស្ស​នៅឡើយ​ទេ ហើយ​វា​ក៏មិន​ទាន់​ជា​ជីវិត​របស់ពួកគេដែរ។ ដ្បិត​ការ​យល់​ដឹង​របស់​មនុស្ស​មិន​ទាន់​បាន​ចូល​មកដល់ការ​ពិត​​ ភាព​ខ្ពង់​ខ្ពស់​របស់គេ​​នៅ​តែ​ប្រៀប​ដូចជា​វិមាន​មួយ​ដែលត្រូវ​បាន​សង់​ឡើង​នៅលើ​ដីខ្សាច់​ ​ ងេក​ងោក​ និង​កំពុង​ជិត​ដួល​រលំ​ផង។ មនុស្សមាន​ការ​ពិត​តិច​តួច​ណាស់​​​ គឺវា​ស្ទើ​រតែ​មិន​អាច​រកឃើញ​ការ​ពិត​នៅក្នុង​មនុស្ស​ឡើយ។ មាន​ការ​ពិត​​តិចតួច​ណាស់​ដែល​ហូរ​​ចេញ​ពី​មនុស្សមក​តាម​លក្ខណៈ​ធម្ម​ជាតិ​ ហើយ​គ្រប់​ទាំង​ការ​ពិត​​ដែល​ពួក​គេ​រស់នៅ​​ ​​​គ្រាន់​តែ​ធ្វើ​ដោយ​បង្ខំ​ប៉ណ្ណោះ។ នេះជាមូល​ហេតុដែល​អញ​ថ្លែងថា មនុស្ស​គ្មានការ​ពិតឡើយ។ ទោះបីជា​មនុស្ស​អះអាង​ថា​សេចក្ដី​ស្រលាញ់​របស់​ខ្លួន​ចំពោះ​ព្រះ​ជាម្ចាស់​​​មិនដែល​ប្រែ​ប្រួល​ក្ដី ក៏​សេចក្ដីនេះ​គ្រាន់​តែ​ជាអ្វី​ដែល​ពួកគេ​និយាយ​​មុន​ពេល​ដែល​ពួក​គេ​បាន​ប្រឈម​នឹង​ទុក្ខលំបាកនានា​​ប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេល​ដែល​ពួក​គេ​ប្រឈម​នឹង​​ទុក្ខ​លំបាក​​នៅ​ថ្ងៃ​ណាមួយ នោះ​អ្វីៗ​ដែល​គេ​និយាយ​ចេញ​មក​នឹង​ខុស​ស្រលះ​ពី​ការ​ពិត​ ហើយ​ការ​នេះ​នឹង​បង្ហាញ​ឡើង​វិញ​ថា មនុស្ស​មិន​មាន​ការ​ពិត​ទេ។ គឺអាច​និយាយ​បាន​ថា នៅពេល​​ជួប​ប្រទះ​នឹង​រឿង​រ៉ាវ​ដែល​មិន​ត្រូវ​​គ្នា​នឹង​​ការ​យល់​ឃើញ​របស់​ខ្លួន​​​ ហើយ​ការ​នោះ​តម្រូវ​ឲ្យ​ឯង​ទុក​ខ្លួន​ឯង​ចោល​មួយ​ឡែក​សិន រឿង​ទាំង​នោះ​គឺជា​​ទុក្ខ​លំបាក​​រ​បស់​ឯង​។ មុន​ពេល​បំណង​ព្រះ​ហឬទ័យ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ត្រូវ​បាន​​បើក​សម្ដែងឲ្យ​ឃើញ​ មនុស្សគ្រប់គ្នា​ឆ្លង​កាត់​នូវ​ការ​​សាក​ល្បង​ដែលតឹង​រឹង​​​ ​និង​ទុក្ខ​លំបាក​ដ៏ធំ​។​ តើ​ឯង​អាច​​វាស់​ស្ទង់​ទុក្ខ​លំបាក​នេះបានទេ?  ​​​នៅពេល​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ចង់​ល្បង​ល​មនុស្ស​ ព្រះអង្គ​តែង​តែ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ពួកគេ​ធ្វើកា​រ​ជ្រើស​រើស​ដោយ​ខ្លួន​ឯង មុន​នឹង​សេចក្ដី​ពិត​យ៉ាង​ជាក់លាក់​​ត្រូវ​បាន​លាត​​ត្រដាង​ឡើង​។ ការនេះ​មានន័យថា ​នៅពេល​ព្រះជាម្ចាស់​​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​​មនុស្ស​​ស្ថិត​ក្នុង​ទុក្ខ​លំបាក​នានា ព្រះ​អង្គ​នឹង​មិន​ប្រាប់​ឯង​ពី​សេចក្ដីពិតទេ នេះ​គឺជា​​របៀប​របប​ដែល​​បង្ហាញ​ចេញ​មក​ឲ្យ​មនុស្ស​ឃើញ។ ​នេះ​ជា​របៀប​មួយ​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​អនុវត្ដ​កិច្ចការ​របស់​ទ្រង់ ដើម្បីឲ្យ​ដឹង​ថា​តើ​ឯង​ស្គាល់​​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​គង់​នៅ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ដែរ​ឬទេ ដ៏​ដូច​ជា​ដើម្បី​ដឹង​ថា​តើ​ឯង​មាន​ការ​ពិត​​ដែរឬទេ។ តើ​​ឯង​ពិត​ជា​មិន​មាន​ការ​សង្ស័យ​ចំពោះ​កិច្ចការ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ​ឬ? តើ​ឯង​​អាច​នឹង​ឈរ​​រឹង​មាំ​យ៉ាង​ពិត​ប្រាកដ​នៅពេល​មាន​​ទុក្ខ​លំបាក​​យ៉ាង​ធំ​កើត​ឡើង​ចំពោះ​ឯង​ដែរ​ឬទេ? តើ​នរ​ណា​ហ៊ាន​ពោលថា «​ទូល​បង្គំ​សូមធានា​ថា​នឹង​គ្មាន​បញ្ហា​អ្វី​ទាំង​អស់»? តើ​នរណា​ហ៊ាន​​អះអាង​​ថា​ «មនុស្ស​ឯទៀតៗ​អាច​នឹង​មាន​ការ​សង្ស័យ​ តែ​ទូល​បង្គំ​​នឹង​មិន​ដែល​សង្ស័យ​ឡើយ»? នេះគ្រាន់​តែ​ដូចជា​គ្រា​ដែល​លោក​ពេត្រុស​ជួប​នឹង​​ទុក្ខលំបាក​ដែរ​៖ លោក​តែង​តែ​អួត​អាង​មុន​ពេល​ដែល​​ការ​ពិត​ត្រូវ​បាន​លាត​ត្រដាង​។ នេះ​មិន​មែន​ជា​ចំណុច​​ខ្វះ​​ចន្លោះ​​ផ្ទាល់​ខ្លួន​​ដែល​កើត​ឡើង​ខុស​ប្លែក​ចំពោះ​តែ​លោក​ពេត្រុស​ម្នាក់​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ នេះ​គឺជា​បញ្ហា​លំបាក​ខ្លាំង​បំផុត​​ដែល​ថ្មីៗ​នេះ​មនុស្ស​ម្នាក់​កំពុង​ប្រឈម​​។ ប្រសិន​បើ​អញ្​ត្រូវ​ទៅ​​មើល​កន្លែង​មួយ​ចំនួន​ ឬ​ទៅ​លេង​បង​ប្អូន​ប្រុស​ស្រី​ ដើម្បី​មើល​ពី​ការ​យល់​ដឹង​របស់ឯង​រាល់គ្នា​​ចំពោះ​កិច្ចការ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ដែល​គង់​នៅ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ នោះ​ឯង​រាល់​គ្នា​ប្រាកដ​ជា​អាច​​បរិយាយ​បាន​យ៉ាង​ច្រើន​អំពី​ការ​ចេះ​​ដឹង​របស់​ខ្លួន ហើយ​ឯង​​ប្រ​ហែល​ជា​មិន​មាន​អ្វី​ឆ្ងល់​ឡើយ។ ប្រសិន​បើ​អញ្​សួរ​ឯងថា «​តើ​ឯង​ពិត​ជាអាច​កំណត់​ថា​កិច្ចការ​ថ្ងៃ​នេះ​គឺ​ព្រះជាម្ចាស់​ជាអ្នក​សម្ដែង​ឲ្យ​កើត​មាន​ឡើងដោយព្រះ​អង្គ​​ផ្ទាល់​មែនឬ? ដោយ​គ្មាន​ការ​សង្ស័យ​ឬ?» នោះ​ឯង​​ប្រាកដ​ជា​នឹង​ឆ្លើយ​ថា​ «​មិន​មាន​អ្វី​គួរ​ឲ្យ​សង្ស័យឡើយ គឺ​ព្រះ​វិញ្ញាណរបស់​ព្រះជា​ម្ចាស់​​ជា​អ្នក​សម្ដែង​កិច្ចការ​នេះឡើង។» ​​នៅពេល​ដែល​ឯង​បាន​ឆ្លើយ​​របៀប​នេះ នោះ​ឯង​ប្រាកដ​ជា​មិន​មាន​អារម្មណ៍​សង្ស័យ​សូម្បី​បន្ដិច​ឡើយ​ ហើយ​ឯង​ថែម​ទាំង​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ពេញ​ចិត្ដ​យ៉ាង​ខ្លាំងផង​ ដោយគិត​ថា​ឯង​ទទួល​បាន​ការ​ពិត​​​បន្ដិច​បន្តួច​​ហើយ។ អស់​អ្នក​ណា​ដែល​មាន​ទំនោរ​យល់​ឃើញ​បែប​នេះ​ គឺ​ជាមនុស្ស​ដែល​មាន​ការ​ពិត​​តិច​តួច​ណាស់ ព្រោះអ្នក​ណា​កាន់​តែ​គិត​ថា​ខ្លួន​ទទួល​បាន​វា​ អ្នក​នោះ​រឹត​តែ​មាន​ការ​ឈរ​​រឹង​មាំ​កាន់​តែ​តិច​នៅពេល​ប្រឈម​នឹង​ទុក្ខ​លំបាក​។ វេទនា​ហើយ​​​​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​​​ក្រអឺត​ក្រទម ហើយ​ព្រហើន ​​​វេទនា​ហើយ​​​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​មិន​ស្គាល់​ខ្លួន​ឯង ​ដ្បិត​អ្នក​នោះ​ជាមនុស្ស​​ដែល​ពូ​កែ​តែ​និយាយ តែ​​​គ្មាន​បាន​ការ​អ្វី​នៅពេល​យក​ពាក្យ​ទាំង​នោះ​ទៅប្រតិបត្ដិ​។ មនុស្ស​ទាំង​នេះ​ចាប់​ផ្ដើម​មាន​ការ​សង្ស័យ​នៅពេល​មាន​បញ្ហា​តូច​បំផុត​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​គេ​ក៏​ចាប់​ផ្ដើម​មាន​គំនិត​បោះបង់ចោល។ ពួក​គេ​មិន​មានការ​ពិត​​​ឡើយ​ ពួក​គេ​មាន​ត្រឹម​តែ​ទ្រឹស្ដី​អំពី​​​សាសនា ប៉ុន្ដែគ្មាន​ការ​ពិត​​ណាមួយ​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ត្រូវ​ការនៅ​ពេល​នេះឡើយ។ អស់​អ្នក​ដែល​មាន​តែ​ទ្រឹស្ដី ប៉ុន្ដែ​គ្មាន​ការ​ពិតនៅ​ក្នុង​ខ្លួន ស្អប់​អញខ្លាំង​បំផុត។​ ពួក​គេ​ស្រែក​ខ្លាំង​ៗ​​ ក្នុង​ពេល​អនុវត្ដ​កិច្ចការ​របស់​ខ្លួន ប៉ុន្ដែ​នៅពេល​​ពួក​គេ​ប្រឈម​នឹង​​ភាព​ជាក់​ស្ដែង ពួកគេ​ក៏​ងាក​ចេញ​។ តើ​​ការ​នេះ​មិន​បង្ហាញ​ថា​មនុស្ស​មិន​មាន​ភាព​​​ប្រាកដ​ប្រជា​​ទេឬ? មិន​ថា​ខ្យល់​បក់បោក​​ខ្លាំងក្លា​​ប៉ុណ្ណា​នោះទេ ​​​ប្រសិន​បើ​ឯង​អាច​​នៅ​ឈរ​ដោយ​មិន​អនុញ្ញាណ​ឲ្យ​ភាព​សង្ស័យ​សូម្បី​បន្ដិចចូល​ក្នុង​គំនិត​របស់​ឯង ហើយ​ឯង​អាច​ឈរ​យ៉ាង​មាំ​ ព្រមទាំង​មិន​បដិសេធ​ សូម្បីក្នុង​គ្រា​ដែល​គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​នៅសល់​ក្ដី នោះ​ឯង​នឹង​ត្រូវ​បាន​រាប់​​ថា​​មាន​ការ​យល់​ដឹង​ពិត​ប្រាកដ​ និង​មាន​ការ​ពិត​​យ៉ាង​ជាក់​លាក់។ ប្រសិន​បើ​ឯង​ត្រលប់​ទិសខ្យល់​បក់ -ប្រសិន​បើ​ឯង​​​ដើរ​តាម​​មនុស្ស​​ភាគ​ច្រើន​​ និង​រៀន​និយាយ​​យក​តម្រាប់​តាម​គេ​តាម​ឯង​- នោះ​​​នឹង​គ្មាន​ភស្ដុ​តាង​បង្ហាញ​ថា​ឯង​មាន​ការ​ពិត​ឡើង​ បើ​ទោះ​បីជា​ឯង​ពូកែ​វោហារ​​យ៉ាង​ណាក្ដី។ ដូច​នេះ អញ្​សូម​ប្រាប់​ថា ឯង​មិន​ចាំ​បាច់ប្រញាប់​ពោល​ពាក្យឥត​បាន​ការ​នោះទេ។ តើ​ឯង​ដឹង​ថា​​ព្រះជាម្ចាស់​នឹង​ធ្វើ​អ្វីឬទេ? ចូរ​កុំ​ប្រព្រឹត្ដ​ដូច​ជាលោក​ពេត្រុស​ម្នាក់​​ទៀត​ ​​​​​ក្រែង​លោ​ឯង​ត្រូវ​អាម៉ាស់​​មុខ​ និង​​បាត់​បង់​សមត្ថភាព​​​​​ការពារ​មុខ​មាត់​របស់​ឯង​​ ​​ហើយ​មិន​ប្រព្រឹត្ដ​ល្អចំពោះ​នរណាម្នាក់ទៀត។ មនុស្ស​ភាគ​ច្រើន​គ្មាន​ភាព​ខ្ពង់​ខ្ពស់​ពិត​ប្រាកដ​ទេ​។ ទោះ​​បី​ជា​ព្រះ​ជាម្ចាស់​បាន​សម្ដែង​​កិច្ចការ​ជាច្រើន​មក​ហើយ​ក្ដី ក៏ព្រះអង្គ​មិន​បាន​នាំ​ការ​ពិត​​​មក​លើ​​មនុស្ស​ឡើយ ​រឹត​តែ​ច្បាស់​ជាង​នេះទៅទៀត​នោះ គឺព្រះអង្គ​មិនដែល​ស្តី​បន្ទោស​​នរណា​ម្នាក់​ឡើយ។ ​មនុស្ស​ខ្លះ​បាន​ជួបប្រទះ​នឹង​ទុក្ខ​លំបាកបែប​នេះ តែ​ដៃដែល​ពោរពេញ​ដោយ​​អំពើ​បាប​​របស់​គេ​បែ​ជា​រឹត​តែ​ប្រឡាក់ខ្លាំង​ទៅ​ៗ ​ដោយ​គិត​ថា​​វា​រឹត​តែ​ងាយ​ស្រួល​ក្នុង​ការធ្វើ​ឲ្យ​​ព្រះ​ជាម្ចាស់​សព្វ​ព្រះ​ហឬទ័យ ដោយ​គេ​អាច​ធ្វើ​អ្វី​ៗតាម​ដែល​ខ្លួន​ឯង​ចង់ធ្វើ​បាន។ ដោយសារ​តែ​ពួកគេ​មិនអាច​​ស៊ូទ្រាំ​​សូម្បី​តែ​​​ទុក្ខ​លំបាក​បែប​នេះ​​ នោះ​គ្មាន​អ្វី​ត្រូវ​ឆ្ងល់​ឡើយ​ថាតើ​ពួក​គេ​មាន​ការ​ពិត​ឬទេ​ ​នៅពេល​ប្រឈម​នឹង​ទុក្ខ​លំបាក​​ច្រើន​ជាង​នេះ​។ តើពួក​គេ​មិន​មែន​កំពុង​​បញ្ឆោត​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ​ឬ? ការ​មាន​ការ​ពិត​មិនមែន​ជាអ្វី​មួយ​ដែល​អាច​ក្លែង​បន្លំ​បានទេ ហើយ​ការ​ពិត​​នេះ​ក៏​មិន​មែន​ជាអ្វី​ដែល​ឯង​អាច​មាន​វា​ដោយ​គ្រាន់​តែ​ស្គាល់​តែប៉ុណ្ណោះ​ដែរ។ វាអាស្រ័យ​លើ​ភាព​ខ្ពង់ខ្ពស់​ពិត​ប្រាកដរបស់​ឯង​ ​ហើយ​មិន​អាស្រ័យ​លើថា​តើឯង​អាច​ស៊ូទ្រាំ​នឹង​ទុក្ខ​លំបាក​បាន​ឬក៏អត់​នោះទេ។ តើ​ឯង​យល់​ដែរឬទេ?​​ ​ 

ព្រះជាម្ចាស់​​មិន​តម្រូវ​​ឲ្យ​មនុស្ស​មាន​សមត្ថភាព​និយាយ​អំពី​ការ​ពិត​នោះទេ នោះ​ជា​ការ​ងាយស្រួល​ពេក​ហើយ មែន​ឬទេ? ​ដូច​នេះ ហេតុ​អ្វី​បាន​ជាព្រះជាម្ចាស់​មាន​បន្ទូល​ពី​​មាគ៌ា​ចូល​ក្នុង​ជីវិត? ហេតុ​អ្វី​បាន​ជាព្រះអង្គ​មាន​បន្ទូល​អំពី​កា​របំផ្លាស់បំ​ប្រែ? ប្រសិន​បើ​មនុស្ស​គ្រាន់​តែ​អាច​មាន​សមត្ថភាព​និយាយ​ពី​ការ​ពិត​ដោយ​ឥត​បាន​ការ នោះ​តើ​គេ​អាច​ទទួល​បាន​ការ​បំផ្លាស់បំ​ប្រែ​ផ្នែក​និស្ស័យ​របស់ខ្លួន​ដែរឬទេ? ទាហាន​ដ៏ល្អ​នៅក្នុង​នគរព្រះ មិន​​មែន​ត្រូវ​បាន​បង្វឹក​បង្វឺន​ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​ក្រុម​មនុស្ស​ដែល​អាច​ត្រឹម​តែនិយាយ​ពី​ការ​ពិត ឬក៏អួត​អាងប៉ុណ្ណោះទេ តែ​ពួកគេ​បាន​ទទួល​ការ​បង្វឹក​បង្វឺន​ឲ្យ​ចេះ​រស់នៅ​​ស្រប​តាម​ព្រះ​បន្ទូល​របស់ព្រះជាម្ចាស់​គ្រប់​ពេល​វេលា ដើម្បី​​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ឲ្យគ្មាន​បញ្ហា​កើត​ឡើង ​បើទោះបីជា​ពួកគេ​ប្រឈម​នឹង​ភាព​បរាជ័យ​ក្ដី និង​ដើម្បី​រស់នៅ​​ឲ្យ​បាន​ខ្ជាប់​ខ្ជួនស្រប​​តាម​ព្រះបន្ទូល​សន្យា​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ ហើយ​មិន​ត្រូវ​វិល​ត្រលប់​ទៅ​រក​លោកិយ៍​វិញ​ឡើយ។ នេះជា​ការ​ពិត​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ នេះ​ជា​តម្រូវ​ការ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​​​ចំពោះ​មនុស្ស​។ យ៉ាង​ណា​ក្ដី​ ចូរ​កុំ​ចាត់​ទុក​ការ​ពិត​​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​មាន​បន្ទូល​ថា​ជា​រឿង​ធម្មតា​ឲ្យ​សោះ។ សេចក្ដី​បំភ្លឺ​ពី​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​មិន​ស្មើ​នឹង​​ការ​មាន​ការ​ពិត​​ឡើយ។ នេះ​មិន​មែន​ជា​ភាព​ខ្ពង់​ខ្ពស់​របស់​មនុស្ស​ទេ​ វាជា​ព្រះគុណ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ ដែល​មនុស្ស​មិន​បាន​ចូល​រួម​អ្វី​ទាល់​តែសោះ។ បុគ្គល​ម្នាក់ៗ​ត្រូវ​តែ​ស៊ូទ្រាំ​នឹង​ការ​​រងទុក្ខ​របស់​​លោក​ពេត្រុស​ ហើយ​លើស​ពីនេះទៅទៀតនោះ គឺ​ទទួល​បាននូវ​សិរីល្អ​របស់​លោកពេត្រុស ដែល​ពួកគេ​រស់​នៅ​​​ ​ក្រោយ​ពី​បាន​ទទួល​នូវ​កិច្ចការ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​។ មាន​តែ​បែប​នេះ​ទេ ទើបអាច​​ហៅ​ថា​ជា​ការ​ពិត។ ចូរ​កុំគិតថា​ឯង​មាន​ការ​ពិត​ ដោយគ្រាន់​តែ​ឯង​អាច​និយាយ​ពី​ការ​ពិត​បាន​ឲ្យ​សោះ នោះគ្រាន់​តែ​ជា​​ការ​ដោះសារ​ប៉ុណ្ណោះ។ គំនិត​បែប​នេះ​មិន​សម​ស្រប​នឹង​បំណង​ព្រះហឬទ័យ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ឡើយ​ ហើយ​គ្មាន​សារៈសំខាន់​​​ពិត​ប្រាកដ​ផង។ នៅថ្ងៃ​ខាង​មុខ មិន​ត្រូវ​ពោលពាក្យ​បែបនេះឡើយ -​ ចូរ​ឈប់ប្រើ​ពាក្យ​សម្ដី​បែប​នេះ​!​ អស់​អ្នក​ណា​ដែល​មាន​ការ​យល់​ដឹង​ខុស​អំពី​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ សុទ្ធ​តែ​ជា​អ្នក​មិន​ជឿ។ ពួក​គេ​មិន​មាន​ចំណេះ​ដឹង​ពិត​ប្រាកដទេ ក៏ខ្វះភាព​ខ្ពង់​ខ្ពស់​ពិត​ប្រាកដ​ដែរ គឺពួកគេ​​ជាមនុស្សល្ងង់​ខ្លៅ​ដែល​ខ្វះ​នូវ​ការ​ពិត​។ ម្យ៉ាង​​ទៀត អស់អ្នក​ណា​ដែល​រស់នៅ​ក្រៅ​​ខ្លឹម​សារនៃព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ គឺជា​អ្នក​មិនជឿ។ អស់​អ្នក​ដែល​មនុស្ស​ចាត់​ទុក​ថា​ជា​អ្នក​មិន​ជឿ​​​ គឺជា​ពួក​សត្វ​សាហាវនៅ​ចំពោះ​ព្រះភ័ក្រ​របស់​ព្រះ​ជាម្ចាស់​​​ ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​ចាត់​ទុក​ថា​ជាពួក​អ្នក​មិន​ជឿ​ គឺជាមនុស្ស​ដែល​មិន​មាន​​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​របស់ខ្លួន​។ ដូចនេះ អាច​និយាយ​បានថា​ អស់​អ្នក​ណា​ដែល​មិន​មាន​ការ​ពិត​អំពី​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ ហើយ​អ្នក​ណា​​ដែល​​មិន​បាន​រស់នៅ​​ស្រប​តាម​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះអង្គ គឺជា​អ្នក​មិន​ជឿ។ បំណង​ព្រះ​ហឬទ័យ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​គឺ ដើម្បី​ឲ្យ​គ្រប់គ្នា​រស់នៅ​ក្នុងការ​ពិត​​តាម​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ទ្រង់ មិនមែន​ឲ្យ​គ្រប់គ្នា​បាន​ត្រឹម​តែ​និយាយ​អំពី​ការ​ពិត​នោះទេ ប៉ុន្ដែ​លើស​ពីនេះទៅទៀត គឺ​ដើម្បី​ជួយ​ឲ្យ​គ្រប់គ្នា​អាច​រស់នៅ​ក្នុងការ​ពិត​​នៃ​​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។ ការ​ពិត​​ដែល​មនុស្ស​យល់​ឃើញ​នោះ​គឺគ្រាន់​តែ​ដឹង​សើរៗប៉ុណ្ណោះ វា​គ្មាន​គុណ​តម្លៃ​ និង​មិនអាច​បំពេញ​បំណង​ព្រះហឬទ័យ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ឡើយ។ វា​ហាក់​ដូច​ជាមានភាព​អន់​ថយ​ណាស់​ ហើយ​ថែម​ទាំង​មិន​សម​នឹង​លើក​មក​និយាយ​ផង។ វា​មាន​កង្វះ​ខាត​ច្រើន​ណាស់​ ហើយ​មិនគ្រប់​គ្រាន់​តាម​ស្ដង់​ដារ​នៃ​តម្រូវ​ការ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ឡើយ។ ឯង​ម្នាក់ៗ​នឹង​ត្រូវឆ្លង​កាត់ការ​ត្រួត​ពិនិត្យ​ដ៏​ធំ​មួយដើម្បី​ដឹង​ថា​​នរណា​ក្នុង​ចំណោម​ឯង​ចេះ​ត្រឹម​តែនិយាយ​ពី​ការ​យល់​ដឹងរបស់ខ្លួន​​ឯង​ ដោយ​មិនអាច​លើក​ឡើង​ពី​​ចំណុច​ខ្វះចន្លោះ​ និង​ដើម្បី​ដឹង​ថា​តើនរណា​ក្នុង​ចំណោម​ឯង​​ជា​កម្ទេច​​សម្រាម​ដែល​គ្មាន​​​ប្រយោជន៍​។ ចាប់ពីពេលនេះតទៅ ចូរឯង​នឹក​ចាំ​ពី​ចំណុច​នេះ​! មិន​ត្រូវ​​ពោល​​តែ​ពី​ចំណេះដឹង​ទទេ​នោះឡើយ ចូរ​​និយាយ​តែ​ពី​របៀ​ប​នៃ​ការអនុវត្ដ​ និង​ការ​ពិត​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។ ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ពី​ចំណេះ​ដឹង​ជាក់លាក់​​ មក​ជា​ការអនុវត្ដ​ពិត​ប្រាកដ​ ហើយ​ក្រោយ​មក​ទៀត​ ផ្លាស់​ប្ដូរ​ពី​ការ​អនុវត្ដ​មក​ជា​ការ​រស់នៅ​ពិត​ប្រាកដ​។ ចូរកុំ​ប្រដៅ​អ្នក​ដទៃ ហើយ​កុំ​និយាយ​ពី​ចំណេះ​​ដឹង​ពិតប្រាកដ​។ ប្រសិន​បើ​ការ​យល់​ដឹង​របស់​ឯង​គឺជា​មាគ៌ាដែល​ត្រូវ​ដើរ​ នោះចូរ​​ឯង​​និយាយ​ពី​ការ​យល់​ដឹង​នេះ​ដោយ​សេរី បើ​មិន​បែបនេះទេ ចូរ​បិទ​មាត់​របស់​ឯង​ ហើយ​ឈប់​និយាយ​ទៀត! អ្វី​ដែល​ឯង​និយាយ​គឺ​សុទ្ធ​តែ​អត់​ប្រយោជន៍​។ ឯង​និយាយ​ពី​ការ​ចេះដឹង​ដើម្បី​បោក​​បញ្ឆោត​ព្រះជាម្ចាស់​ ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ដទៃ​ទៀត​ច្រណែន​នឹង​ឯង​។ តើ​នោះ​មិន​មែន​ជា​មហិច្ឆតា​របស់​ឯង​ទេឬ? តើ​ឯង​មិន​មែន​កំពុង​ចាត់​ទុក​​អ្នក​ដទៃ​​ជាឧបករណ៍​លេង​សើច​មែនទេ​ឬ? តើ​ធ្វើ​បែប​នេះ​មាន​តម្លៃ​ដែរឬទេ? ប្រសិន​បើ​ឯង​និយាយ​អំពី​ការ​យល់​ដឹង​ ក្រោយ​ពី​ទទួល​បាន​បទពិសោធ​ពីវា នោះ​​ឃើញ​ថា​ឯង​មិន​មែនកំពុង​អួត​អាង​នោះទេ។ បើមិន​ដូច្នេះទេ ឯង​ជា​ម្នាក់​ដែល​ខ្ជាក់​មក​តែ​ពាក្យ​ក្រអឺត​ក្រទម។ មាន​រឿង​ជាច្រើន​នៅក្នុង​បទពិសោធន៍ផ្ទាល់​ខ្លួន​របស់​ឯង​ដែល​ឯង​មិន​អាច​យក​ឈ្នះ​បាន ហើយ​ឯង​មិនអាច​​ប្រឆាំង​ទាស់​នឹង​សាច់ឈាម​ខ្លួន​ឯង​បានឡើយ ឯង​តែង​តែ​ធ្វើ​អ្វី​ដែល​ឯង​ចង់​ធ្វើ​ គឺ​មិនដែល​បំពេញ​បំណង​ព្រះហឬទ័យ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ឡើយ​ ប៉ុន្ដែ​ឯង​នៅតែ​មាន​បញ្ហា​ក្នុង​ការ​និយាយ​ពី​ការ​យល់​ដឹង​ផ្នែ​ក​ទ្រឹស្ដី​ដដែល។ ​ឯង​ពិត​ជាមិនចេះ​អៀន​ខ្មាសមែន! ​ឯង​នៅតែ​ហ៊ាន​និយាយ​ពី​ការ​យល់​ដឹង​របស់​ខ្លួន​អំពី​ព្រះបន្ទូល​របស់​ព្រះជា​ម្ចាស់​។ ឯង​ពិត​ជា​មិន​ចេះ​អៀន​ខ្មាសមែន​! ការ​ចេះតែ​បន្លើស​ និង​អួត​បំប៉ោង​បាន​ក្លាយ​ជា​​លក្ខណៈ​ធម្មជាតិ​​របស់​ឯង​ទៅហើយ ហើយ​ឯង​ក៏​​ទម្លាប់​ក្នុង​ការធ្វើវាទៅហើយ។ គ្រប់ពេល​ដែល​ឯង​ចង់និយាយ ឯង​ក៏ធ្វើ​ដោយ​ងាយ តែ​ដល់​ពេល​អនុវត្ដ​វិញ ឯង​​ក៏​បណ្ដោយ​ខ្លួន​តាម​ភាព​ល្អ​ពី​ខាង​ក្រៅ​។ តើ​នេះ​មិន​មែន​ជា​របៀប​បញ្ឆោត​អ្នក​ដទៃ​ទេឬ? ឯង​អាច​បញ្ឆោត​មនុស្ស​បាន​ តែ​មិន​អាចបោក​បញ្ឆោត​​​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​ឡើយ​។ មនុស្ស​មិន​ដឹង​ខ្លួន និង​គ្មាន​ការ​វែក​ញែកទេ តែ​ព្រះជាម្ចាស់​​ទ្រង់​ហ្មត់​ចត់​ចំពោះ​បញ្ហានេះណាស់​ ហើយ​ព្រះអង្គ​នឹង​មិន​ទុក​ឯង​ឡើយ។ បង​ប្អូន​ប្រុស​ស្រី​របស់ឯង​​​អាច​​ជួយ​និយាយ​ឲ្យ​ឯង សរសើរ​ពី​ការ​យល់​ដឹង​របស់​ឯង ​និង​សរសើរ​ឯង ប៉ុន្ដែ​ប្រសិន​បើ​ឯង​គ្មានការ​ពិត​ទេ នោះ​ព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​នឹង​មិន​ទុក​ឯង​ឡើយ។ ប្រហែល​ជា​ព្រះដ៏​ដ៏ជាក់​ស្ដែងនឹង​មិន​ស្វែង​រក​កំហុស​ឯង​ទេ តែ​ព្រះវិញ្ញាណ​របស់​ព្រះជា​ម្ចាស់​នឹង​មិន​អើ​ពើ​ចំពោះ​ឯង ហើយ​​ឯង​នឹង​មាន​ភាព​លំបាក​ក្នុង​ការ​ស្ពាយ​វា​ជាប់​នឹង​ខ្លួន។ តើ​ឯង​ជឿ​លើ​សេចក្ដី​នេះឬទេ? ចូរនិយាយពីការអនុវត្ដជាក់ស្ដែងវិញ តើ​ឯង​បាន​ភ្លេចហើយ​មែន​ទេ? ​​«ចូរ​ផ្ដល់​នូវ​ទ្រឹស្ដី​ខ្ពង់​ខ្ពស់ និងការ​និយាយ​បំប៉ោងគ្មាន​តម្លៃ​​​ឲ្យ​បាន​តិច​ជាង​មុន នេះជា​ការ​ចាប់​ផ្ដើម​អនុវត្ដ​ពី​ពេល​នេះ​តទៅ។» តើ​ឯង​ភ្លេច​ពាក្យទាំង​នេះ​ហើយ​ឬ? តើ​ឯង​មិន​យល់​បន្ដិច​សោះ​ទេឬ? តើ​ឯង​មិន​យល់​អំពី​បំណង​ព្រះទ័យ​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ​ឬ?  

ខាង​ដើម៖ ឯងគួរដឹងថា ព្រះ​ដ៏​ជាក់​ស្ដែង គឺជាព្រះជាម្ចាស់

បន្ទាប់៖ ការដឹងអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នាពេលសព្វថ្ងៃ

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

យកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមលើតថភាព

មនុស្សគ្រប់រូបអាចក្លាយជាមនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះហើយ គ្រប់គ្នាគួរតែយល់ថា ការបម្រើព្រះបែបណាសមស្របបំផុតនឹងព្រះហឫទ័យទ្រង់។...

តើអ្នកជឿគួរប្រកាន់យកទស្សនៈអ្វី

តើមនុស្សលោកបានទទួលអ្វីចាប់តាំងពីពួកគេចាប់ផ្តើមជឿដំបូងលើព្រះជាម្ចាស់? តើអ្នកបានដឹងអ្វីខ្លះពីព្រះជាម្ចាស់? ដោយសារជំនឿរបស់អ្នកលើព្រះជាម្ចាស់...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ