នៅពេលដែលឯងយល់ដឹងអំពីការពិត ឯងគួរយកវាមកអនុវត្ត

កិច្ចការ និងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មានបំណងធ្វើឲ្យមានការផ្លាស់ប្តូរនៅក្នុងនិស្ស័យរបស់ឯងរាល់គ្នា។ គោលដៅរបស់ទ្រង់មិនគ្រាន់តែធ្វើឲ្យឯងយល់ដឹងពីកិច្ចការ និងព្រះបន្ទូលទ្រង់ប៉ុណ្ណោះទេ ព្រោះវាមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ទេ។ ឯងជាមនុស្សដែលមានសមត្ថភាពយល់ដឹង ដូច្នេះឯងមិនគួរមានការលំបាកក្នុងការយល់ពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះទេ ព្រោះថា ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ត្រូវបានសរសេរឡើងជាភាសារបស់មនុស្ស ហើយទ្រង់ក៏មានបន្ទូលច្បាស់ៗផងដែរ។ តួយ៉ាង ឯងពិតជាអាចរៀនពីអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់ចង់ឲ្យឯងយល់ និងអនុវត្ត ហើយនេះគឺជាអ្វីដែលមនុស្សសាមញ្ញ មានសមត្ថភាពយល់ដឹងម្នាក់ គួរតែអាចធ្វើបាន។ ជាពិសេស ព្រះបន្ទូលដែលព្រះជាម្ចាស់កំពុងតែមានបន្ទូលនៅក្នុងដំណាក់កាលបច្ចុប្បន្ននេះ គឺពិតជាច្បាស់ និងមិនស្រពិចស្រពិលនោះទេ ហើយទ្រង់កំពុងតែចង្អុលបង្ហាញរឿងរ៉ាវជាច្រើនដែលមនុស្សមិនបានគិតដល់ រួមទាំងលក្ខណៈគ្រប់យ៉ាងរបស់មនុស្សផង។ ព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់គឺក្តោបន័យគ្រប់គ្រាន់ ហើយច្បាស់ដូចជាថ្ងៃ ដូច្នេះ បច្ចុប្បន្ន មនុស្សយល់រឿងរ៉ាវជាច្រើន ប៉ុន្តែពួកគេភ្លេចអ្វីម៉្យាង នោះគឺការយកព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់មកអនុវត្ត។ មនុស្សត្រូវទទួលយកបទពិសោធន៍រាល់រឿងរ៉ាវនៃសេចក្តីពិតឲ្យបានលម្អិត ហើយស្រាវជ្រាវ ស្វែងរកឲ្យកាន់តែលម្អិតបន្ថែមទៀត ជាជាងការទន្ទឹងរង់ចាំទទួលយកអ្វីដែលមានស្រាប់ បើមិនដូច្នោះទេ ពួកគេមិនសូវខុសពីសត្វប៉ារ៉ាស៊ីតប៉ុន្មានទេ។ ពួកគេដឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែពួកគេពុំយកព្រះបន្ទូលមកអនុវត្តនោះទេ។ មនុស្សប្រភេទនេះ មិនស្រឡាញ់សេចក្តីពិត ហើយទីបំផុតពួកគេនឹងត្រូវកាត់ចេញ។ ដើម្បីក្លាយជាពេត្រុសក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ៩០ ម្នាក់  គឺឯងរាល់គ្នាគួរយកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មកអនុវត្ត មានផ្លូវចូលពិតប្រាកដនៅក្នុងបទពិសោធន៍របស់ឯង ហើយទទួលយកការបំភ្លឺផ្លូវកាន់តែច្រើន និងកាន់តែប្រសើរជាងមុន នៅក្នុងកិច្ចសហការជាមួយព្រះជាម្ចាស់ ដែលទាំងនេះនឹងជួយបង្កើនជំនួយដល់ជីវិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯង។ ប្រសិនបើឯងបានអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ច្រើន ប៉ុន្តែឯងគ្រាន់តែយល់ន័យត្រង់តាមអត្ថបទ ហើយខ្វះចំណេះដឹងខាងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈបទពិសោធន៍ជាក់ស្តែងរបស់ឯង នោះឯងនឹងមិនដឹងពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះទេ។ ប្រសិនបើឯងគិតដូច្នោះមែន នោះព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាជីវិតនោះទេ គ្រាន់តែជាន័យពាក្យដែលគ្មានជីវិតប៉ុណ្ណោះ។ ហើយប្រសិនបើឯងរស់នៅ ដោយប្រព្រឹត្តតាមន័យពាក្យដែលគ្មានជីវិត នោះឯងមិនអាចចាប់យកចំណុចសំខាន់នៃព្រះបន្ទូល និងយល់ពីព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានឡើយ។ មានតែនៅពេលដែលឯងជួបប្រទះព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងបទពិសោធន៍ជាក់ស្តែងប៉ុណ្ណោះ ទើបន័យខាងវិញ្ញាណនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់បើកបង្ហាញឲ្យឯងឃើញ ហើយមានតែតាមរយៈបទពិសោធន៍ប៉ុណ្ណោះ ទើបឯងអាចចាប់យកន័យខាងវិញ្ញានៃសេចក្តីពិតជាច្រើន និងអាចបើកអាថ៌កំបាំងនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់បាន។ ប្រសិនបើឯងមិនយកព្រះបន្ទូលមកអនុវត្ត មិនថាព្រះបន្ទូលទ្រង់ច្បាស់ប៉ុណ្ណានោះទេ អ្វីទាំងអស់ដែលឯងចាប់បាន គឺជាគោលលទ្ធិ និងពាក្យដែលទទេស្អាត ដែលបានក្លាយជាបញ្ញាត្តិសាសនាសម្រាប់ឯងរួចទៅហើយ។ តើពួកផារីស៊ី មិនធ្វើបែបនេះទេឬអី? ប្រសិនបើឯងរាល់គ្នាអនុវត្ត និងមានបទពិសោធន៍ជាមួយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះវានឹងមានប្រយោជន៍សម្រាប់ឯងរាល់គ្នា។ ប្រសិនបើឯងមិនអនុវត្តនោះទេ នោះព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់គ្មានអ្វីលើសពីរឿងព្រេងនៃឋានសួគ៌ជាន់ទីបីនោះទេ។ តាមពិតទៅ ដំណើរការនៃការជឿលើព្រះជាម្ចាស់ គឺដំណើរការដែលឯងរាល់គ្នាមានបទពិសោធន៍ជាមួយព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ និងការទទួលបានព្រះបន្ទូលទ្រង់នោះទេ។ និយាយឲ្យស្រួលស្តាប់ទៅ ការជឿលើព្រះជាម្ចាស់ គឺជាការមានចំណេះដឹង និងការយល់ព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ហើយមានបទពិសោធន៍ និងរស់នៅតាមព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។ នេះគឺជាតថភាពនៅពីក្រោយសេចក្តីជំនឿរបស់ឯងចំពោះព្រះជាម្ចាស់។ ប្រសិនបើឯងជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ហើយសង្ឃឹមទទួលបានជីវិតអស់កល្ប ដោយពុំបានស្វែងរកការអនុវត្តព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងខ្លួននោះទេ ឯងគឺជាមនុស្សល្ងីល្ងើហើយ។ វាមិនខុសពីទៅចូលរួមពិធីជប់លៀង ហើយគ្រាន់តែសម្លឹង និងទន្ទិញមុខម្ហូបដែលឆ្ងាញ់ៗ ដោយពុំបានភ្លក្សរសជាតិនោះទេ។ តើមនុស្សប្រភេទនេះ មិនល្ងីល្ងើទេឬអី?

សេចក្តីពិតដែលមនុស្សត្រូវមាន គឺមានចែងនៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយវាជាសេចក្តីពិតដែលមានសារៈសំខាន់ និងមានប្រយោជន៍បំផុតដល់មនុស្សជាតិ។ វាជាម្ហូបអាហារដែលរាងការយរបស់ឯងត្រូវការ ជាអាហារដែលជួយឲ្យមនុស្សស្តារភាពជាមនុស្សរបស់ខ្លួនឡើងវិញ។ វាគឺជាសេចក្តីពិតដែលមនុស្សគួរតែមាន។ កាលណាឯងរាល់គ្នាអនុវត្តតាមព្រះប្របន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់កាន់តែច្រើន នោះជីវិតរបស់ឯងរាល់គ្នានឹងកាន់តែមានផ្លែផ្កា។ នៅពេលដែលឯងរាល់គ្នាធំដឹងក្តី ឯងនឹងឃើញរឿងរ៉ាវនៃពិភពខាងវិញ្ញាណកាន់តែច្បាស់ ហើយកាន់តែមានកម្លាំងដើម្បីយកឈ្នះសាតាំង។ នៅពេលឯងរាល់គ្នាអនុវត្តតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះសេចក្តីពិតជាច្រើនដែលឯងរាល់គ្នាមិនយល់ នឹងត្រូវបើកបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់។ មនុស្សភាគច្រើនពេញចិត្ត ដោយគ្រាន់តែយល់ន័យព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ជាម្ចាស់ហើយផ្តោតទៅលើការយកគោលលទ្ធិមកដាក់ក្នុងខ្លួន ជាជាងការពង្រឹងបទពិសោធន៍របស់ខ្លួនដោយការអនុវត្ត។ តើនោះ មិនមែនជាវិធីរបស់ពួកផារីស៊ី ទេឬអី? ដូច្នេះ តើឃ្លា “ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់គឺជាជីវិត” គឺជាការពិតសម្រាប់ពួកគេយ៉ាងដូចម្តេច? ជីវិតរបស់បុគ្គលម្នាក់មិនអាចរីកចម្រើនដោយត្រឹមតែអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះទេ លុះត្រាតែពួកគេយកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទៅអនុវត្តប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើឯងជឿថា ការយល់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់គឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ជីវិត និងកេរ្ត៍ឈ្មោះ នោះការយល់របស់ឯងគឺខូចការហើយ។ ការយល់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ពិតប្រាកដ កើតឡើងនៅពេលឯងអនុវត្តសេចក្តីពិត ហើយឯងត្រូវតែយល់ថា “មានតែការអនុវត្តសេចក្តីពិតប៉ុណ្ណោះ ទើបឯងអាចយល់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់បាន”។ សព្វថ្ងៃនេះ បន្ទាប់ពីឯងអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឯងគ្រាន់តែអាចនិយាយថា ឯងដឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែឯងពុំអាចនិយាយថា ឯងយល់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានទេ។ មានអ្នកខ្លះនិយាយថា វិធីតែមួយដើម្បីអនុវត្តសេចក្តីពិត គឺយល់សេចក្តីពិតជាមុនសិន ប៉ុន្តែសម្តីនេះគ្រាន់តែត្រូវមួយផ្នែកប៉ុណ្ណោះ វាពិតជាមិនត្រឹមត្រូវទាំងស្រុងនោះទេ។ មុនពេលដែលឯងមានចំណេះដឹងអំពីសេចក្តីពិត គឺឯងមិនទាន់មានបទពិសោធន៍អំពីសេចក្តីពិតនោះទេ។ ការមានអារម្មណ៍ថា ឯងយល់ពីអ្វីមួយដែលឯងបានឮនៅក្នុងសេចក្តីអធិប្បាយព្រះបន្ទូល មិនមែនជាការយល់ដ៏ពិតនោះទេ វាគ្រាន់តែជាការទទួលបានន័យត្រង់នៃសេចក្តីពិតប៉ុណ្ណោះ វាមិនដូចជាការយល់អត្ថន័យពិតនៃពាក្យទាំងនោះទេ។ បើគ្រាន់តែមានចំណេះដឹងអំពីសេចក្តីពិតសើរៗ មិនមែនមានន័យថា ឯងពិតជាយល់ដឹងសេចក្តីពិតនោះទេ។ អត្ថន័យពិតប្រាកដនៃសេចក្តីពិត បានមកពីការមានបទពិសោធន៍ជាមួយវា។ ដូច្នេះហើយ មានតែពេលដែលឯងមានបទពិសោធន៍ជាមួយសេចក្តីពិតប៉ុណ្ណោះ ទើបឯងអាចយល់ពីសេចក្តីពិត ហើយពេលនោះឯងនឹងអាចចាប់បាននូវចំណុចដែលលាក់បាំងរបស់វា។ ការពង្រឹងបទពិសោធន៍របស់ឯង គឺជាវិធីតែមួយគត់ដែលអាចចាប់យកអត្ថន័យ និងយល់ពីសារៈសំខាន់នៃសេចក្តីពិតបាន។ ដូច្នេះហើយ ជាមួយនឹងសេចក្តីពិត ឯងអាចទៅទីណាក៏បាន ប៉ុន្តែបើឯងគ្មានសេចក្តីពិតនោះទេ មិនបាច់ព្យាយាមអូសទាញអ្នកកាន់សាសនានោះទ សូម្បីតែសមាជិកគ្រួសាររបស់ឯងក៏គេមិនជឿដែរ។ គ្មានសេចក្តីពិត ឯងប្រៀបបានទៅនឹងគ្រាប់ព្រិលដែលកំពុងធ្លាក់ ប៉ុន្តែបើមានសេចក្តីពិត ឯងអាចមានសេចក្តីអំណរ និងសេរីភាព ហើយក៏គ្មាននរណារអាចវាយប្រហារឯងបានដែរ។ មិនថាទ្រឹស្តីខ្លាំងប៉ុណ្ណានោះទេ វាមិនអាចយកឈ្នះសេចក្តីពិតបានឡើយ។ ដោយសារសេចក្តីពិត ពិភពលោកនេះអាចរង្គោះរង្គើ ហើយភ្នំ និងសមុទ្រអាចផ្លាស់ទីបាន ខណៈពេលដែលគ្មានសេចក្តីពិតអាចធ្វើឲ្យជញ្ជាំងដ៏រឹងមាំរបស់ក្រុង ត្រូវបានដង្កូវស៊ីក្លាយជាកម្ទេចថ្មប៉ុណ្ណោះ។ នេះជារឿងពិតជាក់ស្តែង។

នៅក្នុងដំណាក់កាលបច្ចុប្បន្ន វាមានសារៈសំខាន់ណាស់ដែលត្រូវដឹងសេចក្តីពិតជាមុនសិន បន្ទាប់មកយកសេចក្តីពិតទៅអនុវត្ត ហើយបំពេញខ្លួនឯងដោយអត្ថន័យពិតនៃសេចក្តីពិតឲ្យច្រើនថែមទៀត។ ឯងរាល់គ្នាគួរតែស្វះស្វែងដើម្បីទទួលបានសេចក្តីពិត។ ឯងគួរតែជំរុញអ្នកដទៃឲ្យអនុវត្តតាមការប្រតិបត្តិរបស់ឯង  ជាជាងគ្រាន់តែព្យាយាមធ្វើឲ្យពួកគេអនុវត្តតាមពាក្យសម្ដីរបស់ឯង។ មានតែតាមវិធីនេះទេ ទើបឯងអាចស្វែងរកអ្វីមួយដែលមានន័យ។ មិនថាមានហេតុការណ៍អ្វីកើតឡើងចំពោះឯង ហើយមិនថាឯងជួបនរណានោះទេ ដរាបណាឯងមានសេចក្តីពិត នោះឯងនឹងអាចឈររឹងមាំបាន។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺជាព្រះបន្ទូលដែលនាំជីវិតដល់មនុស្ស មិនមែនសេចក្តីស្លាប់នោះទេ។ ប្រសិនបើក្រោយពីអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់រួចហើយ ឯងមិនមានជីវិត ហើយនៅតែស្លាប់ នោះឯងប្រាកដជាមានអ្វីខុសជាមិនខាន។ ប្រសិនបើមួយរយៈក្រោយមក ឯងអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងច្រើន ហើយបានឮការអធិប្បាយព្រះបន្ទូលដោយផ្ទាល់ ប៉ុន្តែឯងនៅតែមានស្ថានភាពដូចស្លាប់ដដែល នោះបញ្ជាក់ថា ឯងមិនមែនជាមនុស្សដែលផ្តល់គុណតម្លៃដល់សេចក្តីពិត ហើយឯងក៏មិនមែនជាមនុស្សដែលស្វែងរកសេចក្តីពិតដែរ។ ប្រសិនបើឯងរាល់គ្នាពិតជាបានស្វះស្វែងទទួលយកព្រះជាម្ចាស់ នោះឯងរាល់គ្នានឹងមិនផ្តោតទៅលើការទទួលយកគោលលទ្ធិ ហើយប្រើប្រាស់គោលលទ្ធិដ៏ក្រអឺតក្រទមទាំងនោះដើម្បីបង្រៀនអ្នកដទៃនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញឯងរាល់គ្នានឹងផ្តោតទៅលើការទទួលយកបទពិសោធន៍ជាមួយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយយកសេចក្តីពិតទៅអនុវត្តជំនួសវិញ។ តើនេះ មិនមែនជាអ្វីដែលឯងរាល់គ្នាគួរតែស្វែងរកចូលទៅនៅពេលនេះទេឬអី?

ព្រះជាម្ចាស់មានពេលកំណត់ដើម្បីធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ជាមួយមនុស្ស ដូច្នេះប្រសិនបើឯងមិនសហការជាមួយព្រះជាម្ចាស់ទេ តើលទ្ធផលនឹងទៅជាយ៉ាងណា? ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់តែងតែចង់ឲ្យឯងយកព្រះបន្ទូលទ្រង់មកអនុវត្ត នៅពេលដែលឯងរាល់គ្នាយល់ព្រះបន្ទូលនោះ? នោះក៏ព្រោះតែព្រះជាម្ចាស់បានបើកសម្ដែងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ដល់ឯងរាល់គ្នា ហើយជំហ៊ានបន្ទាប់របស់ឯងរាល់គ្នា គឺត្រូវយកព្រះបន្ទូលទាំងនោះមកអនុវត្តជាក់ស្តែង។ ពេលដែលឯងយកព្រះបន្ទូលទាំងនោះមកអនុវត្ត នោះព្រះជាម្ចាស់នឹងធ្វើកិច្ចការបំភ្លឺ និងដឹកនាំ។ នេះគឺជាវិធីដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើការ។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើឲ្យមនុស្សរីកចម្រើននៅក្នុងជីវិត ហើយមិនមានលក្ខណៈណាមួយដែលបណ្តាលឲ្យពួកគេងាកចេញ ឬអសកម្មឡើយ។ ឯងនិយាយថា ឯងបានអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងបានអនុវត្តព្រះបន្ទូលនោះ ប៉ុន្តែឯងនៅតែមិនទាន់បានទទួលកិច្ចការណាមួយពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ពាក្យសម្តីរបស់ឯងអាចបោកបានតែក្មេងបៀមដៃប៉ុណ្ណោះ។ អ្នកដទៃអាចមិនដឹងថា បំណងរបស់ឯងខុស ប៉ុន្តែតើទៅរួចទេដែលព្រះជាម្ចាស់មិនអាចដឹងបាននោះ? ម្តេចបានជាអ្នកដទៃយកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មកអនុវត្ត ហើយទទួលនូវការបំភ្លឺពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ប៉ុន្តែឯងយកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់មកអនុវត្តដូចគ្នា បែរជាមិនទទួលបានការបំភ្លឺពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទៅវិញ? តើព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់មានមនោសញ្ចេតនាទេ? ប្រសិនបើបំណងរបស់ឯងពិតជាត្រឹមត្រូវ ហើយឯងមានកិច្ចសហការល្អ នោះព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់នឹងនៅជាមួយឯង។ មនុស្សមួយចំនួនតែងតែចង់តាំងខ្លួនឯងឡើង ប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់មិនអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេលូតលាស់ ហើយដឹកនាំពួកជំនុំ? មនុស្សមួយចំនួនគ្រាន់តែបំពេញតួនាទី និងកាតព្វកិច្ចរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ ហើយទម្រាំតែពួកគេដឹង ពួកគេបានទទួលការអនុញ្ញាតពីព្រះជាម្ចាស់រួចទៅហើយ។ តើរឿងនេះកើតឡើងយ៉ាងដូចម្តេច? ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ពិនិត្យមើលចិត្តខាងក្នុងដ៏ជ្រៅរបស់មនុស្ស ហើយអ្នកណាដែលស្វែងរកសេចក្តីពិត ត្រូវតែធ្វើដូច្នេះប្រកបដោយគោលបំណងត្រឹមត្រូវ។ មនុស្សដែលមិនមានគោលបំណងត្រឹមត្រូវមិនអាចឈររឹងមាំបានទេ។ រឿងដែលសំខាន់បំផុត គោលដៅរបស់ឯងរាល់គ្នាគឺត្រូវអនុញ្ញាតឲ្យព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើការនៅក្នុងឯងរាល់គ្នា។ អាចនិយាយម្យ៉ាងទៀតថា គឺត្រូវមានការយល់ដឹងដ៏ពិតប្រាកដអំពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅពេលដែលឯងរាល់គ្នាយកព្រះបន្ទូលទាំងនោះមកអនុវត្ត។ ប្រហែលជាសមត្ថភាពរបស់ឯងរាល់គ្នាក្នុងការយល់ដឹងពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នៅទន់ខ្សោយនៅឡើយ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលឯងរាល់គ្នាយកព្រះបន្ទូលមកអនុវត្ត ព្រះជាម្ចាស់អាចកែតម្រូវឲ្យប្រសើរ ដូច្នេះឯងរាល់គ្នាមិនគ្រាន់តែដឹងសេចក្តីពិតជាច្រើននោះទេ ថែមទាំងអនុវត្តសេចក្តីពិតទាំងនោះទៀតផង។ នេះជាការផ្តោតការយកចិត្តទុកដាក់ដ៏ធំបំផុត ដែលមិនអាចបដិសេធបាន។ ព្រះយេស៊ូវទ្រង់ទ្រាំនឹងការឈឺចាប់ និងការប្រមាថជាច្រើន នៅក្នុងព្រះជន្ម ៣៣ វស្សាកន្លះរបស់ទ្រង់។ ទ្រង់បានរងការឈឺចាប់ជាខ្លាំង ដោយសារតែទ្រង់អនុវត្តសេចក្តីពិត ធ្វើតាមបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់គ្រប់យ៉ាង ហើយទ្រង់យកចិត្តទុកដាក់តែទៅលើព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ។ នេះគឺជាការឈឺចាប់ដែលទ្រង់មិនអាចឆ្លងផុតទេ ប្រសិនបើទ្រង់ដឹងពីសេចក្តីពិត តែពុំមានការអនុវត្ត។ ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវធ្វើតាមការបង្រៀនរបស់ជនជាតិយូដា ហើយធ្វើតាមពួកផារីស៊ី ម៉្លេះសមទ្រង់មិនទទួលរងការឈឺចាប់នោះទេ។ ឯងអាចរៀនសូត្រពីទង្វើរបស់ព្រះយេស៊ូវបាន ព្រោះថាប្រសិទ្ធភាពនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះមនុស្ស គឺបានមកពីការសហការរបស់មនុស្សនេះឯង ហើយនេះជាអ្វីដែលឯងរាល់គ្នាត្រូវទទួលស្គាល់។ ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវមិនអនុវត្តសេចក្តីពិតនោះទេ តើទ្រង់ទទួលរងការឈឺចាប់នៅលើឈើឆ្កាងឬទេ? ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវមិនបានធ្វើតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះតើទ្រង់អាចអធិដ្ឋានយ៉ាងស្រងេះស្រងោចបែបនោះបានឬទេ? ដូច្នេះ ឯងរាល់គ្នាគួរតែរងទុក្ខដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ការអនុវត្តសេចក្ដីពិតនេះហើយគឺជាការរងទុក្ខដែលមនុស្សម្នាក់គួរឆ្លងកាត់។

ខាង​ដើម៖ អំពីការដែលព្រះប្រើមនុស្ស

បន្ទាប់៖ បុគ្គលម្នាក់ដែលទទួលបានសេចក្ដីសង្គ្រោះ គឺជាបុគ្គលដែលមានឆន្ទៈប្រតិបត្ដិតាមសេចក្ដីពិត

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

តើអ្នកជឿគួរប្រកាន់យកទស្សនៈអ្វី

តើមនុស្សលោកបានទទួលអ្វីចាប់តាំងពីពួកគេចាប់ផ្តើមជឿដំបូងលើព្រះជាម្ចាស់? តើអ្នកបានដឹងអ្វីខ្លះពីព្រះជាម្ចាស់? ដោយសារជំនឿរបស់អ្នកលើព្រះជាម្ចាស់...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ