ការធ្វើឲ្យចិត្ដរបស់ឯង បានស្ងប់ស្ងៀមនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់

"ចំពោះ​ការចូលទៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​​ គ្មានជំហានណាដែលសំខាន់ ជាជាងការធ្វើឲ្យចិត្តឯងស្ងប់នៅចំពោះព្រះវត្តមានរបស់​ទ្រង់ឡើយ។ វាជាមេរៀនមួយដែលមនុស្សទាំងអស់ត្រូវការជាបន្ទាន់ ក្នុងការចូលទៅក្នុងព្រះវត្តមានទ្រង់នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។ ផ្លូវចូលដែលធ្វើឲ្យចិត្តឯងស្ងប់នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ គឺមានដូចខាងក្រោម៖

១. ចូរ​ដកចិត្តឯងចេញពីរឿងរ៉ាវខាងក្រៅ។ ចូរមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ ហើយផ្ដោតការយកចិត្ដទុកដាក់របស់ឯងទាំងស្រុងទៅលើការអធិស្ឋានទៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​។

២. ចូរបរិភោគ ផឹក និងរីករាយជាមួយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ ជាមួយនឹងចិត្តរបស់ឯងដែលមានសន្ដិ​ភាព​នៅចំពោះព្រះ​​ជាម្ចាស់។

៣. ចូរ​សញ្ជឹងគិត និងរំពឹងមើលនូវសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយពិចារណាអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះអង្គ​នៅក្នុងចិត្តឯង។"

ដំបូង​ ចូរ​ចាប់ផ្តើមពីទិដ្ឋភាពនៃការអធិស្ឋាន។ ចូរអធិស្ឋានដោយការយកចិត្តទុកដាក់ទាំងស្រុង និងនៅពេលដែលបានកំណត់ណាមួយ។ មិនថាឯងមានការប្រញ៉ាប់ រវល់ជាមួយការងាររបស់ឯង ឬមានអ្វីកើតឡើងចំពោះឯងយ៉ាងណាក៏ដោយ ចូរអធិស្ឋានរាល់ថ្ងៃដូចធម្មតា ហើយបរិភោគ និងផឹកនូវព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដូចធម្មតាដែរ។ ដរាបណាឯងបរិភោគ និងផឹកនូវព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ មិនថាអ្នកដែល​នៅជុំវិញឯងជានរណានោះទេ ឯងនឹងមានសេចក្តីរីករាយដ៏អស្ចារ្យនៅក្នុងវិញ្ញាណរបស់ឯង ហើយឯងនឹងមិនត្រូវបានរំខានដោយមនុស្ស ដោយព្រឹត្តិការណ៍ ឬដោយអ្វីៗដែលនៅជុំវិញឯងនោះឡើយ។ នៅពេលឯងរំពឹងគិតជាធម្មតាទៅកាន់ព្រះនៅក្នុងចិត្តរបស់ឯង អ្វីដែលកើតឡើងនៅខាងក្រៅមិនអាចរំខានឯងបានឡើយ។ នេះគឺជាអ្វីដែលមានន័យថាការទទួលបាននូវភាពលូតលាស់។ ចូរចាប់ផ្តើមដោយការអធិស្ឋាន៖ ការអធិស្ឋានដោយស្ងប់ស្ងៀមទៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ គឺទទួលបានផលច្រើនបំផុត។ បន្ទាប់ពីនោះ ចូរបរិភោគ និងផឹកនូវព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ ស្វែងរកពន្លឺនៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ដោយពិចារណានូវព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ស្វែងរកផ្លូវដើម្បីអនុវត្ត ស្គាល់​ព្រះហឫទ័យព្រះអង្គ​ពេលថ្លែងពីព្រះបន្ទូលទ្រង់ ហើយយល់ពីព្រះបន្ទូលទ្រង់ដោយមិនមានការច្រឡំ។ ជាធម្មតា វាជារឿងសាមញ្ញទៅហើយដែលឯងអាចខិតចូលទៅជិតព្រះជាម្ចាស់​នៅក្នុងចិត្តឯង ដើម្បីរំពឹងគិតអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់​ និងពិចារណាអំពី​ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ​ ដោយមិនមានការរំខានពីអ្វីៗខាងក្រៅ។ នៅពេលដែលចិត្តរបស់ឯងឈានទៅដល់កម្រិតជាក់លាក់មួយនៃសេចក្ដីសុខសាន្ត នោះឯងនឹងអាចសញ្ជឹងគិតដោយស្ងៀមស្ងាត់ ហើយនៅក្នុងចិត្តឯងអាចរំពឹងគិតអំពីសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះ និងខិតចូលទៅជិតទ្រង់ ដោយមិនគិតពីអ្វីដែលនៅជុំវិញខ្លួនឯង រហូតដល់ទីបំផុត ឯងឈានដល់ចំណុចដែលការសរសើរដក់ជាប់ក្នុងចិត្តឯង ហើយវាប្រសើរជាងការអធិស្ឋានទៅទៀត។ បន្ទាប់មក ឯងនឹងទទួលបាននូវការលូតលាស់ក្នុងកម្រិតមួយ។ ប្រសិនបើឯងអាចសម្រេចបាននូវលក្ខណៈដូចដែលបានពិពណ៌នាខាងលើ វានឹងជាសក្ខីភាពបញ្ជាក់ថា ចិត្តឯងពិតជាមានសន្តិភាពដ៏ពិតនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​។ នេះជាមេរៀនមូលដ្ឋានដំបូង។ មានតែចាប់ពីពេលដែលមនុស្សអាចមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ប៉ុណ្ណោះ ទើបពួកគេអាចនឹងមាន​ការ​ប៉ះ​ពាល់ដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ហើយទទួលបានការបំភ្លឺ​ និងការធ្វើ​ឲ្យយល់​ដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ហើយក៏មានតែពេលនោះដែរ ដែលពួកគេអាចមានទំនាក់ទំនងដ៏ពិតជាមួយព្រះជាម្ចាស់​ ក៏ដូចជាអាចយល់ពីព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ​ និងការណែនាំពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបាន។ បន្ទាប់មក ពួកគេនឹងឈានចូលផ្លូវត្រូវក្នុងជីវិតខាងវិញ្ញាណរបស់ពួកគេបាន។ នៅពេលដែលការបណ្តុះបណ្តាលដើម្បីរស់នៅចំពោះព្រះរបស់ពួកគេឈានដល់ជម្រៅជាក់លាក់មួយ ហើយពួកគេអាចលះបង់ខ្លួនឯង ស្អប់ខ្ពើមខ្លួនឯង និងរស់នៅតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ នោះចិត្តរបស់ពួកគេពិតជាមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​បាន។ ការដែលអាចស្អប់ខ្ពើមខ្លួនឯង ដាក់បណ្ដាសាខ្លួនឯង និងលះបង់ខ្លួនឯងបាន គឺជាផលដែលទទួលបានពីកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ ហើយមនុស្សមិនអាចធ្វើការទាំងនេះបានដោយខ្លួនឯងឡើយ។ ដូច្នេះការអនុវត្តធ្វើឲ្យចិត្តស្ងប់នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ គឺជាមេរៀនដែលមនុស្សគួរតែចូលទៅសិក្សាជាប្រញាប់។ សម្រាប់មនុស្សមួយចំនួន មិនត្រឹមតែពួកគេជាមនុស្សធម្មតាដែលមិនអាចមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែពួកគេក៏មិនអាចធ្វើឲ្យចិត្តពួកគេស្ងប់នៅចំពោះព្រះអង្គ​បានដែរ សូម្បីតែពេលអធិស្ឋានក៏ដោយ។ ការនេះ មិនអាចឈានដល់ខ្នាតគំរូ​របស់ព្រះជាម្ចស់​បាននោះឡើយ! ប្រសិនបើចិត្តរបស់ឯងមិនអាចមានសន្ដិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​នោះទេ តើឯងអាចឲ្យព្រះវិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធផ្លាស់ប្ដូរឯងបាន​ ឬ​យ៉ាងណា? ប្រសិនបើឯងជាមនុស្សម្នាក់ដែលមិនអាចមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ នោះឯងនឹងទទួលរងនូវការរំខាននៅពេលនរណាម្នាក់មកក្បែរ ឬនៅពេលដែលអ្នកដទៃកំពុងនិយាយ ហើយគំនិតរបស់ឯងអាចនឹងត្រូវអូសទាញចេញឆ្ងាយនៅពេលដែលអ្នកដទៃកំពុងធ្វើអ្វីមួយ ដែលក្នុងករណីនេះឯងមិនរស់នៅក្នុងវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់​នោះទេ។ ប្រសិនបើចិត្តរបស់ឯងពិតជាមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​មែន នោះឯងនឹងមិនមានការរំខានដោយអ្វីមួយដែលកំពុងកើតឡើងនៅក្នុងពិភពខាងក្រៅ ឬកាន់កាប់ដោយមនុស្សណាម្នាក់ ដោយព្រឹត្តិការណ៍ ឬដោយវត្ថុណាមួយឡើយ។ ប្រសិនបើឯងបានចូលក្នុងវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ ពេលនោះភាពអវិជ្ជមានទាំងនោះ និងរឿងរ៉ាវអវិជ្ជមានទាំងអស់ ដូចជាសញ្ញាណរបស់មនុស្ស ទស្សនវិជ្ជានៃការរស់នៅ ទំនាក់ទំនងមិនធម្មតារវាងមនុស្ស និងគំនិត ព្រមទាំងយោបល់ជាដើម នឹងរលាយបាត់តាមធម្មជាតិ។ ដោយសារតែឯងតែងតែគិតពិចារណាពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ ហើយចិត្តរបស់ឯងតែងតែខិតចូលទៅជិតព្រះអង្គ​ និងតែងតែប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​នាពេល​បច្ចុប្បន្ន​ នោះរឿង​រ៉ាវអវិជ្ជមានទាំងនោះនឹងឃ្លាតឆ្ងាយពីឯងដោយមិនដឹងខ្លួន។ នៅពេលដែលរឿងថ្មី និងវិជ្ជមានជាប់នៅជាមួយឯង នោះរឿងចាស់ដែលអវិជ្ជមាននឹងមិនមានទៀតទេ ដូច្នេះកុំយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះរឿងអវិជ្ជមានទាំងនោះអី។ ឯងមិនចាំបាច់ខំប្រឹងប្រែងគ្រប់គ្រងរឿងរ៉ាវទាំងនោះឡើយ។ ឯងគួរតែផ្តោតលើការមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ បរិភោគ ផឺក និងរីករាយជាមួយ​នឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ​ឲ្យបានច្រើនតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ច្រៀងទំនុកតម្កើងសរសើរព្រះឲ្យបានច្រើនតាមដែលអាចធ្វើបាន ហើយទុកឲ្យព្រះមានឱកាសធ្វើកិច្ចការសម្រាប់ឯង ពីព្រោះព្រះទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យធ្វើឲ្យមនុស្សលោកមានភាពគ្រប់លក្ខណ៍ផ្ទាល់ខ្លួន ហើយព្រះជាម្ចាស់​ទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យចង់បានចិត្តរបស់ឯង។ ព្រះវិញ្ញាណរបស់ទ្រង់បាន​ប៉ះពាល់​ចិត្តរបស់​ឯង ហើយប្រសិនបើធ្វើតាមការណែនាំរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ឯងនឹងរស់នៅក្នុងវត្តមានរបស់ព្រះ ហើយឯងនឹងគាប់ព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់​។ ប្រសិនបើឯង​យកចិត្តទុកដាក់ក្នុងការរស់នៅតាមព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ ហើយផ្សារភ្ជាប់បន្ថែមទៀតក្នុងការប្រកបនឹងសេចក្តីពិតដើម្បីទទួលបានការជ្រាបច្បាស់ និងការបំភ្លឺនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ នោះសញ្ញាណសាសនាទាំងនោះ និងសេចក្តីសុចរិតផ្ទាល់ខ្លួន និងភាពសំខាន់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯងនឹងរលាយបាត់ ហើយឯងនឹងដឹងពីរបៀបថ្វាយខ្លួនឯងសំរាប់ព្រះជាម្ចាស់​​ ដឹង​ពីរបៀបស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់​ និងដឹង​ពីរបៀបគាប់ព្រះហឫទ័យដល់ព្រះ។ ហើយបើឯងមិនបានដឹងពីរបៀបនេះទេ អ្វីៗទាំងនោះដែលមិនផ្សារភ្ជាប់ជាមួយ​ព្រះ នឹងរលាយបាត់ពីមនសិការរបស់ឯង​ទាំង​ស្រុង​។

ជំហានដំបូងដើម្បីមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ គឺ​ត្រូវ​គិតពិចារណា និងអធិស្ឋានអំពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ​ ខណៈពេលបរិភោគ និងផឹក​នូវព្រះបន្ទូលទ្រង់នាពេល​បច្ចុប្បន្ន។ ប្រសិនបើឯងពិតជាអាចមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​មែន នោះការជ្រួតជ្រាបច្បាស់ និងការបំភ្លឺរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងនៅជាប់ជាមួយឯង។ គ្រប់ទាំងជីវិតខាងឯវិញ្ញាណទាំងអស់ សម្រេចទៅបានដោយការមានសន្ដិភាព​នៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់​។ ក្នុងការអធិស្ឋាន ឯងត្រូវតែមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ ហើយមានតែពេលនោះទេ ដែលឯងអាចត្រូវផ្លាស់ប្រែដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ នៅពេលដែលឯងមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ នៅពេលដែលឯងបរិភោគ និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ នោះឯងអាចទទួលបានការជ្រួតជ្រាបច្បាស់ និងការបំភ្លឺ ហើយអាចសម្រេចបាននូវការយល់ដឹងដ៏ពិតអំពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ​។ នៅពេលឯងមានសន្តិភាពនៅក្នុងព្រះវត្តមានព្រះក្នុងសកម្មភាពជាធម្មតានៃការរំពឹងគិត និងការប្រកប ព្រមទាំងការខិតចូលទៅជិតព្រះនៅក្នុងចិត្តរបស់ឯង នោះឯងនឹងអាចរីករាយនឹងភាពជិតស្និទ្ធជាមួយព្រះដ៏ពិតប្រាកដ មានការយល់ដឹងដ៏ពិតប្រាកដអំពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះជាម្ចាស់​ និងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបង្ហាញនូវការគិត និងការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ​។ បើឯងកាន់តែអាចមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ក្នុងភាពសាមញ្ញកាន់តែច្រើន នោះឯងនឹងទទួលបានការបំភ្លឺកាន់តែច្រើន ហើយឯងនឹងកាន់តែយល់ពីនិស្ស័យពុករលួយផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯង​កាន់តែច្រើន យល់ពីអ្វីដែលឯងខ្វះខាត យល់ពីអ្វីដែលឯងគួរចូលទៅ យល់ពីមុខងារអ្វីដែលឯងគួរបម្រើ និងយល់ពីភាពខ្វះចន្លោះរបស់ឯងផងដែរ។ ការទាំងអស់នេះសម្រេចបានដោយការមានសន្ដិភាព​ក្នុងវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់​។ ប្រសិនបើឯងពិតជាឈានចូលដោយស៊ីជម្រៅ​​ក្នុងសន្តិភាពរបស់ឯងនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ នោះឯងនឹងអាចយល់បានពីសេចក្តីអាថ៌កំបាំងដ៏ពិតនៃព្រះវិញ្ញាណ ដើម្បីយល់បានពីអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់​សព្វព្រះហឫទ័យអនុវត្តនៅក្នុងឯង ដើម្បីយល់បានកាន់តែច្បាស់អំពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ និងយល់បានពីសារៈសំខាន់នៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ខ្លឹមសារនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ លក្ខណៈនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ហើយឯងនឹងអាចមើលឃើញផ្លូវនៃការអនុវត្តកាន់តែច្បាស់ និងត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើឯងមិនអាចឈានដល់ជម្រៅសមល្មមក្នុងការមានសន្តិភាពក្នុងវិញ្ញាណរបស់ឯងបានទេ នោះឯងនឹងទទួលបានការផ្លាស់ប្តូរតិចតួចប៉ុណ្ណោះដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ឯងនឹងមានអារម្មណ៍ថារឹងមាំនៅខាងក្នុងចិត្ត ហើយនឹងមានអារម្មណ៍រីករាយ និងសុខសាន្ដក្នុងកម្រិតមួយ ប៉ុន្តែឯងនឹងមិនយល់អ្វីដែលស៊ីជម្រៅជាងនេះនោះទេ។ អញធ្លាប់បាននិយាយពីមុនហើយថា៖ ប្រសិនបើមនុស្សមិនប្រើកម្លាំងទាំងអស់របស់ពួកគេនោះទេ វានឹងពិបាកសម្រាប់ពួកគេក្នុងការឮសំលេងអញ ឬឃើញមុខរបស់អញណាស់។ នេះសំដៅទៅលើការឈានទៅរកភាពស៊ីជម្រៅនៃសន្តិភាពរបស់នរណាម្នាក់​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ហើយមិនមែនជាការប្រឹងប្រែងសើៗនោះឡើយ។ មនុស្សណាម្នាក់ដែលអាចមានសន្តិភាពដ៏ពិតនៅចំពោះព្រះវត្តមានព្រះ គឺអាចរំដោះខ្លួនចេញពីចំណងខាងលោកីយ៍ទាំងអស់ ហើយទទួលបានកម្មសិទ្ធិពីព្រះជាម្ចាស់។ អស់អ្នកណាដែលមិនអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះវត្តមានរបស់​ព្រះជាម្ចាស់​ នោះប្រាកដជាមានការប្រព្រឹត្ដ​ខុស​ និងមិនអាច​គ្រប់គ្រងបាន​។ អស់អ្នកដែលអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់ គឺជាអ្នកដែលមានភាពជឿជាក់ច្បាស់ចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ ហើយជាអ្នកដែលចង់បានព្រះអង្គ​។ មានតែអ្នកដែលមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះ​ជាម្ចាស់​ប៉ុណ្ណោះ ទើបឲ្យតម្លៃជីវិត ឲ្យតម្លៃក្នុងការប្រកបដោយវិញ្ញាណ ស្រេកឃ្លាននូវព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយស្វែងរកសេចក្តីពិត។ អ្នកណាដែលមិនឲ្យតម្លៃដល់ការមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ ហើយមិនអនុវត្តការមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះអង្គ​ នោះជាមនុស្សដែល​ឥតប្រយោជន៍​ និងមានភាពសើៗ ដោយភ្ជាប់ទៅនឹងលោកិយ និងមិនមាននូវជីវិត។ ទោះបីពួកគេនិយាយថាពួកគេជឿលើព្រះក៏ដោយ ពួកគេគ្រាន់តែនិយាយឲ្យរួចពី​បបូរមាត់ប៉ុណ្ណោះ។​ អ្នកដែលព្រះបានធ្វើឲ្យគ្រប់លក្ខណ៍ និងពេញខ្នាតបំផុតនោះ គឺជាមនុស្សដែលអាចមានសន្តិភាពនៅក្នុងវត្តមានរបស់ទ្រង់។ ដូច្នេះអស់អ្នកដែលមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ នឹងទទួលបានព្រះគុណ​ រួម​ជាមួយនឹងព្រះពរដ៏អស្ចារ្យ។ មនុស្សដែលស្ទើតែមិន​ចំណាយពេលបរិភោគ និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ពេញមួយថ្ងៃ ដោយរវល់នឹងកិច្ចការខាងក្រៅដែលបានត្រៀមទុកជាស្រេច​ ហើយផ្តល់តម្លៃតិចតួចពីការថ្វាយជីវិតទៅក្នុងទ្រង់ ពួកគេទាំងអស់នេះហើយគឺជាមនុស្សលាក់ពុតហើយគ្មានសង្ឃឹមថានឹងមានការរីកចម្រើននាពេលអនាគតនោះឡើយ។ មានតែអ្នកដែលអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ ហើយជាអ្នកដែលអាចប្រកបជាមួយព្រះដ៏ពិតប្រាកដប៉ុណ្ណោះ ទើបជាមនុស្សរបស់ព្រះ។

ដើម្បីចូលមកកាន់ព្រះជាម្ចាស់​ដើម្បីទទួលយក​នូវព្រះបន្ទូលទ្រង់ជាជីវិតរបស់ឯង ឯងត្រូវតែមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាមុនសិន។ មានតែពេលដែលឯងមានសន្ដិភាព​នៅចំពោះព្រះប៉ុណ្ណោះ ទើបព្រះទ្រង់ធ្វើឲ្យឯងជ្រួតជ្រាបច្បាស់ ហើយផ្តល់ចំណេះដឹងដល់ឯង។ បើមនុស្សមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះកាន់តែច្រើន ពួកគេកាន់តែអាចទទួលការជ្រួតជ្រាបច្បាស់ និងការបំភ្លឺរបស់ព្រះជាម្ចាស់​កាន់តែច្រើនផងដែរ។ ទាំងអស់នេះ តម្រូវឲ្យមនុស្សមានការគោរពស្រលាញ់ និងមានជំនឿ ដោយមានតែការធ្វើដូច្នេះទេ ទើបទ្រង់អាចធ្វើឲ្យពួកគេបាន​គ្រប់លក្ខណ៍។ មេរៀនគ្រឹះសម្រាប់​ចូលទៅក្នុងជីវិតខាងវិញ្ញាណ គឺការមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះវត្តមានព្រះ។ មានតែពេលដែលឯងមានសន្តិភាពក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ប៉ុណ្ណោះ នោះទើបការបណ្តុះបណ្តាលខាងវិញ្ញាណទាំងអស់របស់ឯងនឹងមានប្រសិទ្ធិភាព។ ប្រសិនបើចិត្តរបស់ឯងមិនអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​នោះទេ នោះឯងនឹងមិនអាចទទួលបានកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានឡើយ។ ប្រសិនបើចិត្តឯងមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ មិនថាឯងកំពុងធ្វើអ្វីក៏ដោយ ឯងគឺជាមនុស្សដែលរស់នៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះ។ ប្រសិនបើចិត្តរបស់ឯងមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះ ហើយខិតចូលទៅជិតព្រះ មិនថាឯងកំពុងធ្វើអ្វីក៏ដោយ នេះសបញ្ជាក់ថាឯងគឺជាមនុស្សដែលមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ហើយ។ ប្រសិនបើនៅពេលដែលឯងកំពុងនិយាយជាមួយអ្នកដទៃ ឬកំពុងដើរ ឯងអាចនិយាយថា “ចិត្តខ្ញុំកំពុងខិតចូលជិតព្រះ ហើយមិនផ្តោតលើរឿងខាងក្រៅទេ ហើយខ្ញុំអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះបាន” នៅពេលនោះ ឯងជាមនុស្ស ដែលមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះហើយ។ ចូរកុំផ្សារភ្ជាប់ជាមួយអ្វីដែលទាញចិត្តឯងទៅរឿងរ៉ាវខាងក្រៅ ឬទៅជាមួយមនុស្សដែលបំបែកចិត្តឯងចេញពីព្រះនោះឡើយ។ អ្វីក៏ដោយដែលអាចបង្វែរចិត្តឯងចេញពីការនៅជិតព្រះជាម្ចាស់​ ចូរដាក់វាមួយឡែក ឬនៅឲ្យឆ្ងាយពីវា។ នេះជាគុណប្រយោជន៍ដ៏ធំធេងសម្រាប់ជីវិតឯង។ ឥឡូវនេះជាពេលវេលាដ៏ជាក់លាក់មួយសម្រាប់ការងារដ៏អស្ចារ្យនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដែលជាពេលវេលាដែលព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ធ្វើឲ្យមនុស្សបានគ្រប់លក្ខណ៍។ ប្រសិនបើនៅពេលនេះ ឯងមិនអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​បានទេ ពេលនោះឯងមិនមែនជាមនុស្សដែលនឹងវិលត្រឡប់ទៅឯ​បល្ល័ង្ករបស់ព្រះជាម្ចាស់​បានឡើយ។ ប្រសិនបើឯងស្វែងរកអ្វីផ្សេងក្រៅពីព្រះ នោះនឹងគ្មានផ្លូវណា​ ​ដែលទ្រង់នឹងធ្វើឲ្យឯងបានគ្រប់លក្ខណ៍បាននោះ​ឡើយ​។ អ្នកដែលអាចឮព្រះបន្ទូលបែបនេះពីព្រះ ហើយនៅតែមិនមានសន្តិភាពនៅចំពោះទ្រង់នាសព្វថ្ងៃទេ នោះគឺជាមនុស្សដែលមិនស្រឡាញ់សេចក្ដីពិត ហើយមិនស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់​ទេ​។ ប្រសិនបើឯងនឹងមិនថ្វាយខ្លួនឯងនៅពេលនេះទេ តើឯងកំពុងរង់ចាំអ្វីទៀត? ការថ្វាយខ្លួនឯង គឺធ្វើឲ្យចិត្តម្នាក់នោះស្ងប់នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​។ នោះគឺជាតង្វាយដ៏ពិតប្រាកដ។ អ្នកណាដែលថ្វាយចិត្តដ៏ពិតប្រាកដរបស់ពួកគេដល់ព្រះជាម្ចាស់​ឥឡូវនេះ គឺធានាថានឹងបានបំពេញបង្ហើយដោយព្រះជាម្ចាស់​ជាក់ជាមិនខាន។ គ្មានអ្វីឡើយ ទោះបីវាជាអ្វីក៏ដោយ ក៏មិនអាចរំខានឯងបានដែរ។ មិនថាវានឹងផ្ដាច់ឯងចេញ ឬដោះស្រាយជាមួយឯង ឬក៏ឯងជួបការខកចិត្ត ឬបរាជ័យក៏ដោយ ចិត្តរបស់ឯងគួរតែមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជានិច្ច។ មិនថាមនុស្សប្រព្រឹត្តចំពោះឯងយ៉ាងណា ចិត្តឯងគួរតែមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះ។ មិនថាឯងជួបប្រទះស្ថានភាពបែបណា មិនថាឯងត្រូវរុំព័ទ្ធដោយភាពខ្វះខាត ការឈឺចាប់ ការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញ ឬការសាកល្បងផ្សេងៗក៏ដោយ ចិត្តឯងគួរតែមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់ជានិច្ច ដែលនេះគឺជាផ្លូវដែលទទួលបាននូវភាពគ្រប់លក្ខណ៍។ មានតែពេលដែលឯងមានសន្តិភាពដ៏ពិតប្រាកដនៅចំពោះព្រះប៉ុណ្ណោះ នោះទើបព្រះបន្ទូលព្រះបច្ចុប្បន្ននឹងធ្វើអោយឯងជ្រាបច្បាស់។ បន្ទាប់មកឯងអាចអនុវត្តកាន់តែត្រឹមត្រូវ និងគ្មានការងាករេពីការជ្រួតជ្រាបច្បាស់ និងការបំភ្លឺរបស់ព្រះ ដោយយល់ច្បាស់ពីព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះដែលនឹងផ្តល់សេវាកម្មរបស់ឯងនូវទិសដៅកាន់តែច្បាស់ ស្វែងយល់កាន់តែច្បាស់អំពីចលនា និងការដឹកនាំរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ហើយទទួលបានការធានារស់នៅក្រោមការដឹកនាំរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ នេះគឺជាផលដែលទទួលបានពីការមានសន្តិភាពដ៏ពិតនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​។ នៅពេលដែលមនុស្សមិនយល់ច្បាស់ពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ មិនមានផ្លូវដើម្បីអនុវត្ត បរាជ័យក្នុងការយល់ពីព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ ឬខ្វះគោលការណ៍នៃការអនុវត្ត នេះគឺដោយសារតែចិត្តរបស់ពួកគេមិនមាន​​​​សន្តិភាព​នៅចំពោះព្រះអង្គ​។ គោលបំណងនៃការមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់ គឺដើម្បីស្វែងរកភាពស្មោះអស់ពីចិត្ត និងភាពមានគោលការណ៍ ដើម្បីស្វែងរកឃើញភាពត្រឹមត្រូវ និងតម្លាភាពនៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ ហើយទីបំផុតទទួលបានការយល់ដឹងពីសេចក្តីពិត និងការស្គាល់ព្រះអង្គ​។​

ប្រសិនបើចិត្តឯងតែងតែមិនមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះទេ នោះព្រះក៏គ្មានមធ្យោបាយណាធ្វើឲ្យឯងបានគ្រប់លក្ខណ៍ដែរ។ បើគ្មានការតាំងចិត្ត នោះគឺជាការមិនមានចិត្ត ហើយមនុស្សម្នាក់ដែលមិនមានដួង​ចិត្ត មិនអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​បានទេ។ មនុស្សបែបនេះ មិនដឹងថាតើព្រះធ្វើការច្រើនប៉ុនណា​ ឬមានព្រះបន្ទូលច្រើនប៉ុនណា​ទេ ហើយពួកគេក៏មិនចេះអនុវត្តដែរ។ តើនេះមិនមែនជាមនុស្សដែលគ្មានចិត្តទេឬ? តើមនុស្សដែលគ្មានចិត្ត អាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​បានទេ? ព្រះជាម្ចាស់​មិនមានមធ្យោបាយណាធ្វើឲ្យមនុស្សគ្មានចិត្ត បានគ្រប់លក្ខណ៍នោះឡើយ ពួកគេមិនខុសពីសត្វដែលគេប្រើសម្រាប់ធ្វើកិច្ចការឡើយ។ ព្រះជាម្ចាស់​បានមានបន្ទូលយ៉ាងច្បាស់ និងមានតម្លាភាព តែចិត្តឯងនៅតែមិនផ្លាស់ប្ដូរ ហើយឯងនៅតែមិនអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​បានដដែល។ តើឯងមិនមែនជាមនុស្សដែលល្ងីល្ងើគួរអោយស្អប់ខ្ពើមទេឬអី? មនុស្សខ្លះដើរផ្លូវខុសក្នុងការអនុវត្តសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះវត្តមានព្រះ។ ដល់ពេលចំណិន​អាហារ​ គេមិនចំណិន​ទេ ហើយដល់ពេលធ្វើកិច្ចការផ្សេងៗ គេក៏មិនធ្វើដែរ​ តែចេះតែបន្តអធិស្ឋាន និងធ្វើសមាធិ។ ការមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ មិនមែន​មានន័យថាមិនចំអិនអាហារ ឬមិនធ្វើកិច្ចការ​​​​​​ ​ផ្សេងៗ ឬមិនរស់នៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្លួនឡើយ តែផ្ទុយទៅវិញ វាជាការដែលអាចធ្វើឲ្យចិត្តរបស់មនុស្សណាម្នាក់ស្ងប់ស្ងៀម​ ​នៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ក្នុង​សភាពធម្មតាទាំងអស់ និងមានកន្លែងសម្រាប់ព្រះអង្គ​នៅក្នុងចិត្តមនុស្សណាម្នាក់។ នៅពេលឯងអធិស្ឋាន ឯងគួរលុតជង្គង់ចុះដោយសមរម្យនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ដើម្បីអធិស្ឋាន។ នៅពេលដែលឯងធ្វើកិច្ចការងារ ឬរៀបចំអាហារ ចូរធ្វើឲ្យចិត្តឯងស្ងប់ស្ងៀមនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ ពិចារណាអំពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ​ ឬច្រៀងទំនុកតម្កើង។ មិនថាឯងជួបប្រទះស្ថានភាពបែបណាក៏ដោយ ឯងគួរតែមានវិធីផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីអនុវត្ត ឯងគួរតែធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលឯងអាចធ្វើបានដើម្បីខិតចូលទៅជិតព្រះជាម្ចាស់ ហើយឯងគួរតែព្យាយាមឲ្យអស់ពីសមត្ថភាព ​ដើម្បីធ្វើឲ្យចិត្តឯងស្ងប់នៅចំពោះ​ព្រះ​ជាម្ចាស់​​។ ​ពេលណាកាលៈទេសៈអនុញ្ញាត ចូរអធិស្ឋានដោយការផ្ចង់ចិត្ត។ ពេលដែលកាលៈទេសៈមិនអនុញ្ញាត ចូរខិតចូលទៅជិតព្រះជាម្ចាស់​ក្នុងចិត្ដរបស់ឯង ខណៈពេលឯងកំពុងបំពេញកិច្ចការ។ ​នៅពេលដែលឯងអាចបរិភោគ និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ពេលនោះចូរបរិភោគ និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ទៅ។ នៅពេលដែលឯងអាចអធិស្ឋាន ពេលនោះចូរអធិស្ឋានទៅ។ នៅពេលដែលឯងអាចសញ្ជឹងគិតអំពីព្រះ ពេលនោះចូរសញ្ជឹងគិតអំពីទ្រង់ទៅ។ ម៉្យាងទៀត ចូរព្យាយាមឲ្យអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីហ្វឹកហាត់ខ្លួនឯងក្នុងការចូលទៅកាន់ទ្រង់ ស្របតាមបរិយាកាសរបស់ឯង។ មនុស្សខ្លះអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​នៅពេលដែលគ្មានបញ្ហា ប៉ុន្តែនៅពេលដែលចាប់ផ្ដើមមានអ្វីកើតឡើង គំនិតរបស់ពួកគេក៏​វិលវល់។ នោះមិនមែនជាការមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​ទេ។ វិធីត្រឹមត្រូវដើម្បីទទួលបានបទពិសោធន៍នេះគឺ៖ ទោះជាក្នុងកាលៈទេសៈដែលចិត្តរបស់មនុស្សឃ្លាតចេញពីព្រះជាម្ចាស់​ ឬមានអារម្មណ៍រំខានពីមនុស្សខាងខាងក្រៅ ពីព្រឹត្តិការណ៍ ឬពីរឿងផ្សេងៗ ហើយមានតែពេលនោះប៉ុណ្ណោះ ដែលមនុស្សពិតជាមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះបាន។ មនុស្សខ្លះនិយាយថា នៅពេលពួកគេអធិស្ឋាននៅក្នុងអង្គជំនុំ​ ចិត្តរបស់ពួកគេអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះប៉ុន្តែចំពោះការប្រកបជាមួយអ្នកដទៃវិញ ពួកគេមិនអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​បាន ហើយគំនិតរបស់ពួកគេវិលវល់តាមតែចិត្ត។ នេះមិនមែនជាការមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​នោះឡើយ។ សព្វថ្ងៃនេះ មនុស្សភាគច្រើនស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពនេះ ចិត្តរបស់ពួកគេមិនអាចមានសន្តិភាពនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់​បានឡើយ។ ដូច្នេះ ឯងរាល់គ្នាត្រូវខិតខំបន្ថែមទៀតក្នុងការហ្វឹកហ្វឺនខ្លួនឯងក្នុងចំណុច​នេះ ចូលមួយជំហានម្តងៗ តាមផ្លូវត្រូវនៃបទពិសោធន៍ជីវិត ហើយដើរលើមាគ៌ាដែលព្រះជាម្ចាស់​ប្រទាន​ឲ្យ​បាន​គ្រប់លក្ខណ៍។

ខាង​ដើម៖ មនុស្សដែលបានផ្លាស់ប្ដូរនិស្ស័យ គឺជាអ្នកដែលបានចូលទៅក្នុងភាពពិតនៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់

បន្ទាប់៖ ចូរយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះ បំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់​ដើម្បីទទួលបាន​ភាព​​គ្រប់លក្ខណ៍​

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

តើអ្នកជឿគួរប្រកាន់យកទស្សនៈអ្វី

តើមនុស្សលោកបានទទួលអ្វីចាប់តាំងពីពួកគេចាប់ផ្តើមជឿដំបូងលើព្រះជាម្ចាស់? តើអ្នកបានដឹងអ្វីខ្លះពីព្រះជាម្ចាស់? ដោយសារជំនឿរបស់អ្នកលើព្រះជាម្ចាស់...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

អំពីបទពិសោធន៍

តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់លោកពេត្រុស គាត់បានឆ្លងកាត់ ការល្បងលរាប់រយដងមកហើយ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃ នេះដឹងអំពីពាក្យថា “ការល្បងល”...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ