អំពីព្រះគម្ពីរ (៤)

មនុស្សជាច្រើនជឿថា ការយល់ និងការអាចបកស្រាយព្រះគម្ពីរ គឺដូចទៅនឹងការស្វែងរកផ្លូវពិតដូច្នោះដែរ តែតាមពិត តើរឿងនេះពិតជាសាមញ្ញណាស់មែនទេ? គ្មាននរណាម្នាក់ដឹងពីការពិតនៃព្រះគម្ពីរនោះទេ៖ ថា គ្មានអ្វីជាងការកត់ត្រាបែបប្រវត្តិសាស្ត្រនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គ្មានអ្វីជាងសញ្ញាមួយចំពោះដំណាក់កាលទាំងពីរដំបូងនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយថា វាមិនផ្តល់ឲ្យអ្នកនូវការយល់អំពីគោលបំណងនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះទេ។  គ្រប់គ្នាដែលបានអានព្រះគម្ពីរដឹងថា ព្រះគម្ពីរកត់ត្រាទុកជាឯកសារនូវដំណាក់កាលទាំងពីរនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងអំឡុងពេលយុគសម័យនៃក្រឹត្យវិន័យ និងយុគសម័យនៃព្រះគុណ។ សញ្ញាចាស់កត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ប្រទេសអ៊ីស្រាអែល និងកិច្ចការរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ចាប់ពីពេលនៃការបង្កើតរហូតដល់ចុងបញ្ចប់យុគសម័យនៃក្រឹត្យវិន័យ។ សញ្ញាថ្មីកត់ត្រាកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវនៅលើផែនដី ដែលមាននៅក្នុងក័ណ្ឌគម្ពីរចំនួនបួនរបស់ពួកសាវ័ក ក៏ដូចជាកិច្ចការរបស់ប៉ុល តើទាំងនេះមិនមែនជាការកត់ត្រាផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្រទេឬ? ការលើកយករឿងរ៉ាវពីអតីតកាលមកនិយាយនៅបច្ចុប្បន្ន ធ្វើឲ្យរឿងរ៉ាវទាំងនោះក្លាយជាប្រវត្តិសាស្ត្រ ហើយមិនថារឿងរ៉ាវទាំងនេះអាចពិត ឬប្រាកដបែបណានោះទេ ពួកវានៅតែជាប្រវត្តិសាស្ត្រដដែល ហើយប្រវត្តិសាស្ត្រមិនអាចដោះស្រាយបច្ចុប្បន្នបានទេ ដោយសារព្រះជាម្ចាស់មិនទតត្រឡប់ទៅប្រវត្តិសាស្ត្រនោះទេ! ដូច្នេះ ប្រសិនបើអ្នកត្រឹមតែយល់ព្រះគម្ពីរ ហើយមិនយល់អ្វីអំពីកិច្ចការដែលព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យធ្វើនៅពេលបច្ចុប្បន្ននោះទេ ហើយប្រសិនបើអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែមិនស្វែងរកកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនោះទេ នោះអ្នកមិនយល់ពីអ្វីដែលហៅថាការស្វែងរកព្រះជាម្ចាស់នោះទេ។ ប្រសិនបើអ្នកអានព្រះគម្ពីរដើម្បីសិក្សាពីប្រវត្តិសាស្រ្តរបស់ប្រទេសអ៊ីស្រាអែល ដើម្បីស្រាវជ្រាវប្រវត្តិសាស្ត្រនៃការបង្កើតស្ថានសួគ៌ និងផែនដីរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះអ្នកមិនជឿព្រះជាម្ចាស់នោះទេ។ ប៉ុន្តែថ្ងៃនេះ ដោយសារតែអ្នកជឿព្រះជាម្ចាស់ និងស្វះស្វែងរកជីវិត ដោយសារតែអ្នកស្វះស្វែងរកចំណេះដឹងអំពីព្រះជាម្ចាស់ ហើយមិនស្វះស្វែងរកអក្សរ និងគោលលទ្ធិដែលគ្មានជីវិត ឬស្វះស្វែងរកការយល់ប្រវត្តិសាស្ត្រ នោះអ្នកត្រូវតែស្វះស្វែងរកបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ហើយអ្នកត្រូវតែស្វែងរកទិសដៅនៃកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ ប្រសិនបើអ្នកជាបុរាណវត្ថុវិទូម្នាក់ អ្នកគួរតែអានព្រះគម្ពីរ ប៉ុន្តែអ្នកមិនមែនជាបុរាណវត្ថុវិទូនោះទេ អ្នកគឺជាអ្នកជឿម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកជឿព្រះជាម្ចាស់ ហើយអ្នកមានការស្វះស្វែងរកយ៉ាងល្អបំផុត អំពីបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។ តាមរយៈការអានព្រះគម្ពីរ ភាគច្រើន អ្នកយល់បានតិចតួចអំពីប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ប្រទេសអ៊ីស្រាអែល អ្នកនឹងដឹងអំពីជីវិតរបស់អ័ប្រាហាំ ដាវីដ និងម៉ូសេ អ្នកនឹងរកឃើញអំពីវិធីដែលពួកគេបានគោរពព្រះយេហូវ៉ា ពីវិធីដែលព្រះយេហូវ៉ាបានដុតពួកអ្នកដែលទាស់ទទឹងនឹងទ្រង់ និងពីវិធីដែលទ្រង់បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់មនុស្សនៅក្នុងយុគសម័យនោះ។ អ្នកនឹងគ្រាន់តែរកឃើញអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងអតីតកាលប៉ុណ្ណោះ។ ការកត់ត្រារបស់ព្រះគម្ពីរ ទាក់ទងទៅនឹងវិធីដែលប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលជំនាន់ដំបូង បានគោរពព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានរស់នៅក្រោមការដឹកនាំរបស់ព្រះយេហូវ៉ា។ ដោយសារតែជនជាតិអ៊ីស្រាអែលគឺជារាស្ត្ររើសតាំងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុង សញ្ញាចាស់ អ្នកអាចឃើញភាពស្មោះត្រង់របស់ប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់ចំពោះព្រះយេហូវ៉ា អ្នកអាចឃើញពីវិធីដែលព្រះយេហូវ៉ាបានថែរក្សា និងប្រទានពរដល់អស់អ្នកស្តាប់បង្គាប់ទ្រង់។ អ្នកអាចដឹងថា នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើកិច្ចការនៅក្នុងប្រទេសអ៊ីស្រាអែល ទ្រង់បានពេញដោយសេចក្តីមេត្តាករុណា និងសេចក្តីស្រឡាញ់ ក៏ដូចជាមានការប្រើប្រាស់អណ្តាតភ្លើង ហើយអ្នកដឹងថា ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់ ចាប់ពីអ្នកតូចតាចដល់អ្នកខ្ពង់ខ្ពស់ បានគោរពព្រះយេហូវ៉ា ដូច្នេះ ប្រទេសទាំងមូលត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់ប្រទានពរ។ នេះគឺជាប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ប្រទេសអ៊ីស្រាអែល ដែលត្រូវបានកត់ត្រាទុកនៅក្នុងសញ្ញាចាស់។

ព្រះគម្ពីរគឺជាការកត់ត្រាផ្នែកប្រវត្តិសាស្ត្រនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីស្រាអែល ហើយកត់ត្រានូវការព្យាករណ៍ជាច្រើនរបស់ពួកហោរាបុរាណ ក៏ដូចជាព្រះសូរសៀងមួយចំនួនរបស់ព្រះយេហូវ៉ានៅក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់នៅពេលនោះ។ ដូច្នេះ មនុស្សទាំងអស់មើលមកសៀវភៅនេះថាបរិសុទ្ធ (ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់បរិសុទ្ធ និងអស្ចារ្យ)។ ពិតណាស់ ទាំងអស់នេះគឺជាលទ្ធផលនៃការគោរពរបស់ពួកគេចំពោះព្រះយេហូវ៉ា និងការស្រឡាញ់របស់ពួកគេចំពោះព្រះជាម្ចាស់។ មនុស្សផ្អែកលើសៀវភៅនេះតាមវិធីនេះ គឺដោយសារតែការបង្កើតរបស់ព្រះជាម្ចាស់គួរឲ្យគោរព និងគួរឲ្យស្រឡាញ់ណាស់អំពីព្រះអាទិកររបស់ពួកគេ ហើយក៏មានអ្នកដែលហៅសៀវភៅនេះថា ជាសៀវភៅនៃស្ថានសួគ៌ទៀតផង។ តាមពិត វាគ្រាន់តែជាការកត់ត្រារបស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះ។ វាមិនត្រូវបានដាក់ឈ្មោះដោយព្រះយេហូវ៉ាផ្ទាល់នោះទេ ហើយព្រះយេហូវ៉ាក៏មិនបានដឹកនាំការបង្កើតសៀវភៅនេះដែរ។ និយាយមួយបែបទៀត អ្នកនិពន្ធរបស់សៀវភៅនេះមិនមែនជាព្រះជាម្ចាស់នោះទេ ប៉ុន្តែគឺជាមនុស្ស។ ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ គ្រាន់តែជាចំណងជើងដ៏គួរឲ្យគោរពដែលមនុស្សផ្តល់ឲ្យប៉ុណ្ណោះ។ ចំណងជើងនេះមិនត្រូវបានសម្រេចព្រះទ័យដោយព្រះយេហូវ៉ា និងព្រះយេស៊ូវ បន្ទាប់ពីព្រះអង្គទាំងទ្វេពិភាក្សាគ្នានោះទេ។ វាគ្មានអ្វីក្រៅពីទស្សនៈរបស់មនុស្សនោះទេ។ ដោយសារសៀវភៅនេះមិនត្រូវបានសរសេរដោយព្រះយេហូវ៉ា នោះព្រះយេស៊ូវគឺកាន់តែមិនមែនជាអ្នកសរសេរទៅទៀត។ ផ្ទុយទៅវិញ វាគឺជាការនិទានរបស់ហោរា ពួកសាវ័ក និងអ្នកឃើញហេតុការណ៍ពីបុរាណជាច្រើននាក់ ដែលក្រោយមកត្រូវបានមនុស្សជំនាន់ក្រោយចងក្រងរៀបចំជាសៀវភៅនៃការសរសេរបែបបុរាណមួយក្បាល ដែលសម្រាប់មនុស្ស វាហាក់ដូចជាសៀវភៅដែលបរិសុទ្ធវិសេសមួយអ៊ីចឹង ជាសៀវភៅមួយក្បាលដែលពួកគេជឿថាមានអាថ៌កំបាំងដ៏ជ្រាលជ្រៅ និងមិនអាចយល់ជាច្រើន ដែលកំពុងតែរង់ចាំការស្រាយបំភ្លឺពីមនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ ហេតុដូចនេះ មនុស្សកាន់តែជឿថា សៀវភៅនេះគឺជាសៀវភៅនៃស្ថានសួគ៌មួយក្បាល។ ជាមួយនឹងការបន្ថែមក័ណ្ឌគម្ពីររបស់ពួកសាវ័កទាំងបួន និងក័ណ្ឌគម្ពីរវិវរណៈ ឥរិយាបថរបស់មនុស្សចំពោះសៀវភៅនេះ គឺខុសគ្នាយ៉ាងច្បាស់ពីសៀវភៅផ្សេងទៀត ដូច្នេះ គ្មាននរណាម្នាក់ហ៊ានវិភាគវែកញែក “សៀវភៅនៃស្ថានសួគ៌” នេះទេ ដោយសារតែវា “ស័ក្តិសិទ្ធិ” ពេក។

នៅពេលដែលពួកគេអានព្រះគម្ពីរ ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សអាចស្វែងរកផ្លូវដ៏សមស្របមួយដើម្បីអនុវត្តវាបាន? ហេតុអ្វីបានជាពួកគេអាចទទួលបានច្រើនរហូតដល់ពួកគេមិនអាចយល់បាន? ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំកំពុងតែវិភាគវែកញែកព្រះគម្ពីរតាមវិធីនេះ ហើយវាមិនមានន័យថា ខ្ញុំស្អប់ព្រះគម្ពីរ ឬថាខ្ញុំបដិសេធគុណតម្លៃរបសស់វាសម្រាប់ធ្វើជាឯកសារយោងនោះទេ។ ខ្ញុំកំពុងតែពន្យល់ និងស្រាយបំភ្លឺដល់អ្នក អំពីគុណតម្លៃ និងប្រភពដើមដែលជាប់មកជាមួយរបស់ព្រះគម្ពីរ ដើម្បីបញ្ឈប់អ្នកមិនឲ្យជាប់គាំងនៅក្នុងភាពងងឹត។ មនុស្សមានការយល់ឃើញជាច្រើនអំពីព្រះគម្ពីរ ហើយការយល់ឃើញភាគច្រើនគឺមិនត្រឹមត្រូវ។ ការអានព្រះគម្ពីរតាមវិធីនេះ មិនត្រឹមតែរារាំងពួកគេមិនឲ្យទទួលយកអ្វីដែលពួកគេគួរតែទទួលយកនោះទេ ប៉ុន្តែសំខាន់ជាងនេះ ការអានព្រះគម្ពីរតាមវិធីនេះរារាំងកិច្ចការដែលខ្ញុំចង់ធ្វើថែមទៀតផង។ វាជ្រៀតជ្រែកយ៉ាងខ្លាំងក្នុងកិច្ចការរបស់អនាគត ហើយវាត្រឹមតែផ្តល់នូវការបង្អាក់ប៉ុណ្ណោះ មិនមែនផ្តល់ផលប្រយោជន៍នោះទេ។ ដូច្នេះ អ្វីដែលខ្ញុំកំពុងតែបង្រៀនអ្នក គឺគ្រាន់តែជាខ្លឹមសារ និងរឿងរ៉ាវខាងក្នុងរបស់ព្រះគម្ពីរប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំមិនស្នើឲ្យអ្នកមិនអានព្រះគម្ពីរ ឬឲ្យអ្នកដើរទៅប្រកាសប្រាប់គេថា ព្រះគម្ពីរគ្មានគុណតម្លៃនោះទេ ខ្ញុំគ្រាន់តែស្នើឲ្យអ្នកមានចំណេះដឹង និងការយល់ឃើញដ៏ត្រឹមត្រូវអំពីព្រះគម្ពីរប៉ុណ្ណោះ។ ចូរកុំពឹងផ្អែកលើមួយចំហៀងពេក! ទោះបីជាព្រះគម្ពីរគឺជាសៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រមួយក្បាលដែលមនុស្សសរសេរក៏ដោយ វាក៏កត់ត្រាទុកនូវគោលការណ៍ជាច្រើនដែលពួកសង្ឃហ្លួង និងពួកហោរាបុរាណបានបម្រើព្រះជាម្ចាស់ ក៏ដូចជាបទពិសោធន៍ក្នុងការបម្រើព្រះជាម្ចាស់របស់ពួកសាវ័កបច្ចុប្បន្ន។ ទាំងអស់នេះ ត្រូវបានមនុស្សទាំងនេះមើលឃើញ និងដឹង ហើយអាចធ្វើជាឯកសារយោងសម្រាប់មនុស្សក្នុងយុគសម័យបច្ចុប្បន្នក្នុងការស្វះស្វែងរកផ្លូវពិត។ ដូច្នេះ តាមរយៈការអានព្រះគម្ពីរ មនុស្សក៏អាចទទួលបានផ្លូវជីវិតជាច្រើនដែលមិនមាននៅក្នុងសៀវភៅផ្សេងនោះទេ។ ផ្លូវទាំងនេះ គឺជាផ្លូវជីវិតនៃកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែលពួកហោរា និងពួកសាវ័កនៅក្នុងយុគសម័យមុនៗមានបទពិសោធន៍ ហើយពាក្យជាច្រើនមានតម្លៃ និងអាចផ្តល់នូវអ្វីដែលមនុស្សត្រូវការ។ ដូច្នេះ មនុស្សទាំងអស់ចូលចិត្តអានព្រះគម្ពីរ។ ដោយសារតែមានរឿងរ៉ាវជាច្រើនបង្កប់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ នោះការយល់ឃើញរបស់មនុស្សចំពោះព្រះគម្ពីរគឺមិនដូចទៅនឹងការយល់ឃើញចំពោះសំណេររបស់បុគ្គលខាងវិញ្ញាណដ៏អស្ចារ្យនានានោះទេ។ ព្រះគម្ពីរគឺជាការកត់ត្រា និងការចងក្រងនៃបទពិសោធន៍ និងចំណេះដឹងរបស់មនុស្សដែលបានបម្រើព្រះយេហូវ៉ា និងព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងយុគសម័យចាស់ និងយុគសម័យថ្មី ដូច្នេះមនុស្សជំនាន់ថ្មីអាចទទួលបានការបំភ្លឺ ការស្រាយបំភ្លឺ និងផ្លូវជាច្រើនដើម្បីអនុវត្ត។ មូលហេតុដែលព្រះគម្ពីរខ្ពស់ជាងសំណេររបស់បុគ្គលខាងវិញ្ញាណអស្ចារ្យ គឺដោយសារតែសំណេរទាំងអស់របស់ពួកគេ គឺដកស្រង់ចេញពីព្រះគម្ពីរ បទពិសោធន៍របស់ពួកគេទាំងអស់គឺចេញមកពីព្រះគម្ពីរ ហើយពួកគេទាំងអស់ពន្យល់អំពីព្រះគម្ពីរ។ ដូច្នេះ ទោះបីមនុស្សអាចទទួលបានខ្លឹមសារដែលមានចែងនៅក្នុងសៀវភៅរបស់បុគ្គលខាងវិញ្ញាណដ៏អស្ចារ្យណាមួយក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែថ្វាយបង្គំព្រះគម្ពីរដដែល ដោយសារព្រះគម្ពីរហាក់ដូចជាខ្ពង់ខ្ពស់ និងជ្រាលជ្រៅសម្រាប់ពួកគេ! ទោះបីជាព្រះគម្ពីរប្រមូលផ្តុំដោយក័ណ្ឌគម្ពីរព្រះបន្ទូលនៃជីវិតមួយចំនួន ដូចជាសំបុត្ររបស់ប៉ុល និងសំបុត្ររបស់ពេត្រុសជាដើម ហើយទោះបីក័ណ្ឌគម្ពីរទាំងនេះអាចផ្តល់ជំនួយដល់មនុស្សក៏ដោយ ក៏ក័ណ្ឌគម្ពីរទាំងនេះហួសសម័យ ហើយពួកវានៅតែស្ថិតនៅក្នុងយុគសម័យចាស់ដដែល ហើយមិនថាពួកវាល្អបែបណានោះទេ ពួកវាសមស្របសម្រាប់តែរយៈពេលមួយប៉ុណ្ណោះ មិនមែនសមស្របជារៀងរហូតនោះទេ។ ដោយសារតែកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់តែងតែវិវឌ្ឍន៍ទៅមុខ ហើយវាមិនអាចឈប់នៅត្រឹមតែសម័យកាលប៉ុល ឬពេត្រុស ឬតែងតែនៅក្នុងយុគសម័យនៃព្រះគុណដែលព្រះយេស៊ូវត្រូវបានគេឆ្កាង ដូច្នេះ ក័ណ្ឌគម្ពីរទាំងនេះ គ្រាន់តែសមស្របសម្រាប់យុគសម័យនៃព្រះគុណប៉ុណ្ណោះ មិនមែនសមស្របសម្រាប់យុគសម័យនៃនគរព្រះរបស់គ្រាចុងក្រោយនោះទេ។ ក័ណ្ឌគម្ពីរទាំងនេះ គ្រាន់តែអាចផ្តល់ឲ្យអ្នកជឿរបស់យុគសម័យនៃព្រះគុណប៉ុណ្ណោះ មិនមែនសម្រាប់សង្ឃហ្លួងរបស់យុគសម័យនៃនគរព្រះនោះទេ ហើយមិនថាក័ណ្ឌគម្ពីរទាំងនេះល្អបែបណានោះទេ ពួកវានៅតែហួសសម័យដដែល។ វាដូចទៅនឹងកិច្ចការនៃការបង្កើតរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ឬកិច្ចការរបស់ទ្រង់នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីស្រាអែលដូច្នោះដែរ៖ មិនថាកិច្ចការរបស់ទ្រង់អស្ចារ្យបែបណានោះទេ វានៅតែហួសសម័យដដែល ហើយពេលវេលានឹងនៅតែទៅមុខ។ កិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏ដូចគ្នាដែរ៖ វាអស្ចារ្យ ប៉ុន្តែពេលវេលាបញ្ចប់នឹងមកដល់។ វាមិនអាចស្ថិតនៅក្នុងកិច្ចការនៃការបង្កើត ឬក្នុងកិច្ចការនៃការឆ្កាងជារៀងរហូតនោះទេ។ មិនថាកិច្ចការនៃការឆ្កាងគួរឲ្យជឿប៉ុណ្ណា មិនថាកិច្ចការនៃការឆ្កាងមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការយកឈ្នះសាតាំងប៉ុណ្ណា សរុបមក កិច្ចការនៅតែជាកិច្ចការ ហើយយុគសម័យនៅតែជាយុគសម័យដដែល។ កិច្ចការមិនអាចស្ថិតនៅតាមមូលដ្ឋានគ្រឹះដដែលជានិច្ចនោះទេ ហើយពេលវេលាក៏មិនមែនមិនដែលផ្លាស់ប្តូរនោះដែរ ពីព្រោះមានការបង្កើត ហើយត្រូវមានគ្រាចុងក្រោយ។ រឿងនេះមិនអាចជៀសរួចនោះទេ! ដូច្នេះ ថ្ងៃនេះ ព្រះបន្ទូលនៃជីវិតនៅក្នុងសញ្ញាថ្មី ដែលជាសំបុត្ររបស់ពួកសាវ័ក និងដំណឹងល្អទាំងបួននៃសញ្ញាថ្មី បានក្លាយជាសៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រ ពួកវាបានក្លាយជាពាក្យប្រៀនប្រដៅចាស់ ហើយធ្វើដូចម្តេចទើបការប្រៀនប្រដៅចាស់អាចនាំមនុស្សចូលទៅក្នុងយុគសម័យថ្មីបាន? មិនថាការប្រៀនប្រដៅទាំងនេះអាចផ្តល់ជីវិតដល់មនុស្សបែបណា មិនថាពួកវាអាចដឹកនាំមនុស្សទៅកាន់ឈើឆ្កាងបែបណានោះទេ តើពួកវាមិនហួសសម័យទេឬ? តើពួកវាមិនមានគុណតម្លៃមែនទេ? ដូច្នេះ ខ្ញុំនិយាយថា អ្នកមិនគួរជឿទាំងងងឹតងងល់ទៅលើពាក្យប្រៀនប្រដៅទាំងនេះឡើយ។ ពួកវាចាស់ពេកហើយ ពួកវាមិនអាចនាំអ្នកចូលទៅក្នុងកិច្ចការថ្មីបានទេ ហើយពួកវាត្រឹមតែអាចដាក់អម្រែកដល់អ្នកប៉ុណ្ណោះ។ ពួកវាមិនត្រឹមតែមិនអាចនាំអ្នកចូលទៅក្នុងកិច្ចការថ្មី និងចូលទៅក្នុងផ្លូវចូលថ្មីប៉ុណ្ណោះទេ ពួកវាថែមទាំងនាំអ្នកទៅក្នុងក្រុមជំនុំសាសនាចាស់ទៀតផង ហើយប្រសិនបើករណីនេះកើតឡើង តើជំនឿរបស់អ្នកក្នុងព្រះជាម្ចាស់ មិនដើរថយក្រោយទេឬ?

អ្វីដែលព្រះគម្ពីរកត់ត្រាទុក គឺជាកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងប្រទេសអ៊ីស្រាអែល រួមទាំងកិច្ចការមួយចំនួនដែលរាស្ត្ររើសតាំងរបស់អ៊ីស្រាអែលបានធ្វើផងដែរ។ ក្រៅពីការពិតដែលថា មានការជ្រើសរើសផ្នែកដែលត្រូវបានរួមបញ្ចូល និងផ្នែកដែលត្រូវបានដកចេញក៏ដោយ ទោះបីជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនបានសម្រេចក៏ដោយ ប៉ុន្តែទ្រង់មិនស្តីបន្ទោសនោះទេ។ ព្រះគម្ពីរគឺជាប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏បរិសុទ្ធរបស់ប្រទេសអ៊ីស្រាអែល ដែលជាប្រវត្តិសាស្ត្រនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ផងដែរ។ មនុស្ស បញ្ហា និងអ្វីៗដែលព្រះគម្ពីរកត់ត្រាគឺពិតទាំងអស់ ហើយគ្មានអ្វីដែលមានអត្ថន័យជាតំណាងនោះទេ។ ពិតណាស់ ក្រៅពីសេចក្តីទំនាយរបស់អេសាយ និងដានីយ៉ែល និងហោរាដទៃទៀត ឬក័ណ្ឌគម្ពីរនៃទស្សនៈវិស័យរបស់យ៉ូហាននោះ។ មនុស្សជំនាន់ដើមរបស់អ៊ីស្រាអែល មានចំណេះដឹង និងប្រកបដោយវប្បធម៌ ហើយចំណេះដឹង និងវប្បធម៌បុរាណរបស់ពួកគេក៏បានរីកចម្រើនគួរសមដែរ ដូច្នេះអ្វីដែលពួកគេបានសរសេរ គឺស្ថិតក្នុងកម្រិតខ្ពស់ជាងអ្វីដែលមនុស្សបច្ចុប្បន្នសរសេរ។ ជាលទ្ធផល អ្វីដែលពួកគេអាចសរសេរក័ណ្ឌគម្ពីរទាំងនេះបាន វាមិនគួរជារឿងគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ ដោយសារព្រះយេហូវ៉ាបានធ្វើកិច្ចការជាច្រើនក្នុងចំណោមពួកគេ ហើយពួកគេបានឃើញជាច្រើន។ ដាវីដបានសង្កេតមើលទង្វើរបស់ព្រះយេហូវ៉ាដោយភ្នែករបស់គាត់ផ្ទាល់ គាត់មានបទពិសោធន៍ដោយផ្ទាល់អំពីទង្វើនោះ ហើយគាត់បានឃើញទីសម្គាល់ និងការអស្ចារ្យជាច្រើន ដូច្នេះគាត់បានសរសេរទំនុកតម្កើងទាំងអស់នោះ ក្នុងការសរសើរតម្កើងទង្វើរបស់ព្រះយេហូវ៉ា។ ពួកគេអាចសរសេរក័ណ្ឌគម្ពីរទាំងនេះក្រោមកាលៈទេសៈដ៏ជាក់លាក់ មិនមែនដោយសារតែពួកគេមានទេពកោសល្យពិសេសនោះទេ។ ពួកគេបានសរសើរតម្កើងព្រះយេហូវ៉ា ដោយសារតែពួកគេបានឃើញទ្រង់។ ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាមិនបានឃើញអ្វីសោះពីព្រះយេហូវ៉ា ហើយមិនដឹងពីអដ្ថិភាពរបស់ទ្រង់នោះទេ ធ្វើដូចម្តេចទើបអ្នករាល់គ្នាអាចសរសើរតម្កើងទ្រង់បាន? ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាមិនបានសង្កេតមើលព្រះយេហូវ៉ានោះទេ នោះអ្នករាល់គ្នានឹងមិនអាចដឹងពីវិធីដើម្បីសរសើរតម្កើងទ្រង់ ឬថ្វាយបង្គំទ្រង់បានឡើយ។ លើសពីនេះទៅទៀត អ្នកមិនអាចសរសេរបទចម្រៀងដើម្បីសរសើរទ្រង់បានឡើយ ហើយទោះបីជាអ្នករាល់គ្នាត្រូវបានស្នើសុំឲ្យបង្កើតទង្វើមួយចំនួនរបស់ព្រះយេហូវ៉ាក៏ដោយ ក៏អ្នករាល់គ្នានឹងមិនអាចធ្វើបែបនោះបានឡើយ។ សព្វថ្ងៃនេះ អ្នករាល់គ្នាអាចសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ និងស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់បាន ក៏ព្រោះតែអ្នករាល់គ្នាបានឃើញទ្រង់ ហើយមានបទពិសោធន៍អំពីកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ហើយប្រសិនបើសមត្ថភាពរបស់អ្នករាល់គ្នាកើនឡើង តើអ្នករាល់គ្នានឹងមិនអាចសរសេរកំណាព្យក្នុងការសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ដូចដាវីដដែរទេឬ?

ដើម្បីយល់ព្រះគម្ពីរ ដើម្បីយល់ប្រវត្តិសាស្ត្រ មិនមែនដើម្បីយល់អំពីអ្វីដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធកំពុងធ្វើការសព្វថ្ងៃនោះទេ នោះគឺខុសហើយ! អ្នកធ្វើបានល្អណាស់នៅក្នុងការសិក្សាប្រវត្តិសាស្ត្រ អ្នកធ្វើបានល្អណាស់ ប៉ុន្តែអ្នកមិនយល់អ្វីសោះអំពីកិច្ចការដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើសព្វថ្ងៃនេះ។ តើនេះមិនមែនជាភាពល្ងីល្ងើទេឬ? មនុស្សផ្សេងទៀតសួរអ្នក៖ “តើព្រះជាម្ចាស់កំពុងធ្វើអ្វីសព្វថ្ងៃនេះ? សព្វថ្ងៃនេះ តើអ្នកគួរតែចូលទៅក្នុងអ្វី? តើការស្វះស្វែងរកជីវិតរបស់អ្នកយ៉ាងម៉េចទៅហើយ? តើអ្នកយល់បំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឬទេ?” អ្នកនឹងគ្មានចម្លើយសម្រាប់ឆ្លើយតបចំពោះអ្វីដែលពួកគេសួរនោះទេ ដូច្នេះ តើអ្នកដឹងអ្វី? អ្នកនឹងនិយាយថា៖ “ខ្ញុំគ្រាន់តែដឹងថា ខ្ញុំត្រូវតែបែរខ្នងរបស់ខ្ញុំដាក់សាច់ឈាម ហើយស្គាល់ខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ”។ ហើយក្រោយមក ប្រសិនបើពួកគេសួរថា៖ “តើអ្នកដឹងអ្វីទៀត?” អ្នកនឹងនិយាយថា អ្នកក៏ដឹងពីវិធីដើម្បីស្តាប់បង្គាប់ការរៀបចំទាំងអស់របស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយថា អ្នកយល់តិចតួចអំពីប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ព្រះគម្ពីរ គឺមានតែប៉ុណ្ណឹង។ តើអ្វីដែលអ្នកទទួលបានពីការជឿព្រះជាម្ចាស់ជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ មានតែប៉ុណ្ណោះទេឬ? ប្រសិនបើអ្នកយល់តែប៉ុណ្ណោះទេ នោះអ្នកខ្វះច្រើនណាស់។ ដូច្នេះ កម្ពស់បច្ចុប្បន្នរបស់អ្នករាល់គ្នា គឺជាមូលដ្ឋានមិនអាចសម្រេចបាននូវអ្វីដែលខ្ញុំតម្រូវពីអ្នករាល់គ្នានោះទេ ហើយសេចក្តីពិតដែលអ្នករាល់គ្នាយល់គឺអន់ពេក ជាមួយនឹងអំណាចនៃការញែកឲ្យខុសគ្នារបស់អ្នករាល់គ្នា ពោលគឺជំនឿរបស់អ្នករាល់គ្នាគឺស្ទាក់ស្ទើរពេក! អ្នកត្រូវតែបានបំពាក់ទៅដោយសេចក្តីពិតឲ្យច្រើនជាងមុន អ្នកត្រូវការចំណេះដឹងច្រើនជាងមុន អ្នកត្រូវតែមើលច្រើនជាងមុន ហើយមានតែធ្វើបែបនោះទេទើបអ្នកអាចផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អបាន ដោយសារនេះគឺជាអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាគួរតែសម្រេចបាន!

ខាង​ដើម៖ ទាក់ទងនឹងព្រះគម្ពីរ (៣)

បន្ទាប់៖ អាថ៌កំបាំងនៃការយកកំណើតជាមនុស្ស (១)

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

យកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមលើតថភាព

មនុស្សគ្រប់រូបអាចក្លាយជាមនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះហើយ គ្រប់គ្នាគួរតែយល់ថា ការបម្រើព្រះបែបណាសមស្របបំផុតនឹងព្រះហឫទ័យទ្រង់។...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ