ជំពូកទី ១៣

ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នរបស់ឯងរាល់គ្នា ឯងប្រកាន់ខ្ជាប់យ៉ាងខ្លាំងទៅតាមសញ្ញាណរបស់ឯង ហើយនៅក្នុងខ្លួនឯង មានការរំខានខាងសាសនាយ៉ាងច្រើន។ ឯងមិនអាចធ្វើសកម្មភាពខាងវិញ្ញាណបានឡើយ ឯងមិនអាចយល់ពីកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានឡើយ ហើយឯងបដិសេធពន្លឺថ្មី។ ឯងមិនអាចមើលឃើញព្រះអាទិត្យនៅពេលថ្ងៃបានឡើយ ដោយសារឯងខ្វាក់ ឯងមិនស្គាល់មនុស្សម្នា ឯងមិនអាចចាកចេញពី “ឪពុកម្ដាយ” របស់ឯងបាន ឯងខ្វះការដឹងខុសត្រូវខាងវិញ្ញាណ ឯងមិនទទួលស្គាល់កិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ហើយឯងមិនដឹងថាត្រូវហូប និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់អញដោយរបៀបណាឡើយ។ វាគឺជាបញ្ហាមួយដែលឯងមិនដឹងថាត្រូវហូប និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់អញដោយខ្លួនឯងដោយរបៀបណា។ កិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបោះជំហានទៅមុខក្នុងល្បឿនយ៉ាងលឿន ពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។ ពន្លឺថ្មីកើតមានជារៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយរបស់់ថ្មីៗ និងស្រស់ៗ ក៏មានជារៀងរាល់ថ្ងៃដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែ ឯងមិនដឹងឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ឯងចង់ធ្វើការស្រាវជ្រាវ ឯងមើលអ្វីៗទៅតាមកញ្ចក់នៃចំណង់ចំណូលចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯង ដោយគ្មានការគិតពិចារណាឲ្យបានល្អិតល្អន់អំពីចំណុចទាំងនោះឡើយ ហើយឯងស្ដាប់ដោយភាំងស្មារតី។ ឯងមិនបានអធិស្ឋានដោយការឧស្សាហ៍ព្យាយាមខាងវិញ្ញាណឡើយ ហើយឯងក៏មិនសម្លឹងមើលមកអញ ឬគិតអំពីព្រះបន្ទូលរបស់អញឲ្យបានច្រើនដែរ។ ហេតុនេះ អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលឯងមានគឺជាអត្ថន័យនៃពាក្យ ជាក្បួនខ្នាត និងជាគោលលទ្ធិ។ ឯងត្រូវមានគំនិតឲ្យបានច្បាស់លាស់អំពីរបៀបហូប និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់អញ ហើយឯងត្រូវនាំព្រះបន្ទូលរបស់អញមកចំពោះព្រះភ័ក្ររបស់អញឲ្យបានញឹកញាប់។

មនុស្សសព្វថ្ងៃនេះ មិនអាចលះបង់ខ្លួនពួកគេបានឡើយ។ ពួកគេតែងគិតថា ពួកគេត្រូវជានិច្ច។ ពួកគេជាប់គាំងនៅក្នុងពិភពដ៏សែនតូចរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេមិនមែនជាប្រភេទមនុស្សត្រឹមត្រូវឡើយ។ ពួកគេមានចេតនា និងបំណងមិនល្អ ហើយប្រសិនបើពួកគេនៅតែបន្តធ្វើរឿងទាំងអស់នេះទៀត នោះពួកគេច្បាស់ជានឹងត្រូវជំនុំជម្រះជាមិនខាន ហើយក្នុងករណីធ្ងន់ធ្ងរ ពួកគេនឹងត្រូវលុបបំបាត់ចោល។ ឯងត្រូវខិតខំប្រឹងប្រែងឲ្យបានច្រើននៅក្នុងការរក្សាការប្រកបគ្នាជាមួយអញឲ្យបានជាប់លាប់ ហើយមិនត្រូវប្រកបគ្នាជាមួយនរណាដែលឯងចង់ប្រកបគ្នាជាមួយនោះទេ។ ឯងត្រូវតែមានការយល់ដឹងអំពីមនុស្សដែលឯងប្រកបគ្នាជាមួយ ហើយឯងត្រូវតែប្រកបគ្នានឹងបញ្ហាវិញ្ញាណនៅក្នុងជីវិតរបស់ឯង។ មានតែពេលនោះប៉ុណ្ណោះ ដែលឯងអាចផ្គត់ផ្គង់ជីវិតដល់អ្នកដទៃ និងអាចបង្គ្រប់នូវចំណុចខ្វះខាតរបស់ពួកគេបាន។ ឯងមិនគួរនិយាយទៅកាន់ពួកគេដោយការនិយាយបែបប្រៀនប្រដៅឡើយ ដែលនេះគឺជាជំហរពុំត្រឹមត្រូវដែលគួរមាន។ នៅក្នុងការប្រកបគ្នា ឯងត្រូវតែមានការយល់ដឹងអំពីបញ្ហាខាងវិញ្ញាណ ឯងត្រូវមានប្រាជ្ញា ហើយឯងត្រូវតែអាចយល់ពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងដួងចិត្តរបស់មនុស្ស។ ប្រសិនបើឯងត្រូវបម្រើដល់អ្នកដទៃ នោះឯងត្រូវតែធ្វើជាប្រភេទមនុស្សដែលត្រឹមត្រូវ ហើយឯងត្រូវតែប្រកបគ្នាជាមួយគ្រប់យ៉ាងដែលឯងមាន។

ពេលនេះ រឿងដែលសំខាន់ គឺដើម្បីឲ្យឯងអាចប្រកបគ្នាជាមួយនឹងអញបាន ដើម្បីប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយអញដោយស្និទ្ធស្នាល ដើម្បីហូប និងផឹកដោយខ្លួនឯង និងដើម្បីបានជិតស្និទ្ធជាមួយព្រះជាម្ចាស់។ ឯងត្រូវយល់ដឹងអំពីបញ្ហាខាងវិញ្ញាណឲ្យបានឆាប់រហ័ស ហើយឯងត្រូវតែអាចយល់ពីមជ្ឈដ្ឋានរបស់ឯងឲ្យបានច្បាស់ និងពីអ្វីដែលមានពាក់ព័ន្ធនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានជុំវិញឯង។ តើឯងអាចយល់ពីបុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់អញបានដែរឬទេ? វាពិតជាសំខាន់ណាស់ដែលឯងហូប និងផឹកទៅតាមអ្វីដែលឯងខ្វះខាត និងរស់នៅតាមព្រះបន្ទូលរបស់អញ! ត្រូវទទួលស្គាល់ព្រះហស្ដរបស់អញ ហើយមិនត្រូវរអ៊ូរទាំឡើយ។ ប្រសិនបើឯងរអ៊ូរទាំ រួចបែកចេញឆ្ងាយ ឯងអាចនឹងបាត់បង់ឱកាសក្នុងការទទួលបានព្រះគុណរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ចូរចាប់ផ្ដើមដោយការចូលមកជិតអញ៖ តើឯងនៅខ្វះខាតអ្វីខ្លះ ហើយតើឯងគប្បីខិតចូលមកជិតអញ និងយល់ពីព្រះហឫទ័យរបស់អញ ដោយរបៀបណា? វាពិបាកណាស់ក្នុងការឲ្យមនុស្សខិតមកជិតអញ ដោយសារពួកគេមិនអាចលះបង់ខ្លួនគេបាន។ និស្ស័យរបស់ពួកគេគ្មានស្ថិរភាពសោះ ម្ដងក្ដៅម្ដងត្រជាក់ ហើយមនុស្សទាំងអស់នេះបានក្លាយជាមនុស្សដែលមានអំណួត និងបំពេញតែចិត្តខ្លួនឯង នៅពេលដែលពួកគេទទួលបានរស់ជាតិផ្អែមល្ហែមតិចតួច។ មនុស្សខ្លះដែលមិនទាន់បានដាស់ឲ្យភ្ញាក់នៅឡើយ តើអ្វីដែលឯងនិយាយប៉ុន្មានទៅដែលតំណាងឲ្យលក្ខណៈរបស់ឯង? ក្នុងនោះ តើប៉ុន្មានទៅជាការការពារខ្លួន តើប៉ុន្មានទៅជាការត្រាប់តាមអ្នកដទៃ ហើយតើប៉ុន្មានទៅជាការអនុវត្តតាមក្បួនខ្នាត? មូលហេតុដែលឯងមិនអាចយល់ ឬយល់ដឹងអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ គឺដោយសារតែឯងមិនដឹងថាត្រូវខិតមកជិតអញដោយវិធីណា។ ពីសំបកក្រៅ ឯងតែងឆ្ងល់ពីរឿងរ៉ាវជាច្រើន ដោយពឹងផ្អែកលើសញ្ញាណរបស់ខ្លួនឯង និងចិត្តគំនិតរបស់ខ្លួនឯង។ ឯងធ្វើការស្រាវជ្រាវដោយស្ងាត់ៗ និងចូលរួមក្នុងគ្រោងការគួរឲ្យអាណិត ហើយឯងមិនអាចសូម្បីបើកចំហរឿងទាំងនោះ។ នេះបង្ហាញថា ឯងមិនយល់ពីកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធពិតប្រាកដឡើយ។ ប្រសិនបើឯងដឹងដោយប្រាកដថា មានអ្វីមួយមិនចេញមកពីព្រះជាម្ចាស់ទេ ដូច្នេះ តើហេតុអ្វីបានជាឯងភ័យខ្លាចនឹងក្រោកឈរ រួចហើយបដិសេធវា? តើមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ដែលអាចក្រោកឈរ និងនិយាយដើម្បីអញបាន? ឯងខ្វះខាតសូម្បីតែចំណែកដ៏តូចបំផុតនៃលក្ខណៈរឹងមាំដែលកូនប្រុសមាន។

គោលបំណងដែលគ្រប់សព្វបែបយ៉ាងដែលត្រូវបានរៀបចំនៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ គឺដើម្បីបណ្ដុះបណ្ដាលឯង ដើម្បីឲ្យឯងអាចធំលូតលាស់នៅក្នុងជីវិតរបស់ឯងរាល់គ្នាបាន ដើម្បីឲ្យវិញ្ញាណរបស់ឯងរាល់គ្នាស្រេកឃ្លានចង់បាន និងស្រួចស្រាវ និងដើម្បីបើកភ្នែកខាងវិញ្ញាណរបស់ឯងរាល់គ្នា ដើម្បីឲ្យឯងដឹងថាអ្វីខ្លះដែលមកអំពីព្រះជាម្ចាស់។ អ្វីដែលមកអំពីព្រះជាម្ចាស់ អាចឲ្យឯងបម្រើដោយសមត្ថភាព និងដោយមានបន្ទុក និងដើម្បីឲ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួនខាងវិញ្ញាណ។ របស់សព្វសារពើទាំងអស់ដែលមកអំពីអញ គឺទទេស្អាត។ វាមិនផ្ដល់អ្វីដល់ឯងឡើយ វាធ្វើឲ្យវិញ្ញាណរបស់ឯងប្រហោង និងធ្វើឲ្យឯងបាត់បង់សេចក្ដីជំនឿរបស់ឯង ព្រមទាំងធ្វើឲ្យឯង និងអញស្ថិតនៅឆ្ងាយពីគ្នា ដោយធ្វើឲ្យឯងជាប់នៅក្នុងចិត្តគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯង។ ឥឡូវនេះ ឯងអាចពុះពារគ្រប់សព្វបែបយ៉ាងនៅក្នុងពិភពខាងលោកិយនេះ នៅពេលដែលឯងរស់នៅក្នុងវិញ្ញាណ ប៉ុន្តែការរស់នៅក្នុងចិត្តគំនិតរបស់ឯង គឺជាការដែលត្រូវសាតាំងចាប់យក។ នេះគឺជាផ្លូវទាល់។ ឥឡូវនេះ វាសាមញ្ញខ្លាំងណាស់៖ ចូរសម្លឹងមើលអញដោយដួងចិត្តរបស់ឯង ហើយវិញ្ញាណរបស់ឯងនឹងរីកធំធាត់កាន់តែរឹងមាំឡើង។ ឯងនឹងមានផ្លូវប្រតិបត្តិមួយ ហើយអញនឹងណែនាំឯងនៅគ្រប់ជំហានទាំងអស់។ ព្រះបន្ទូលរបស់អញនឹងត្រូវបើកសម្ដែងដល់ឯងនៅគ្រប់ពេលវេលា និងគ្រប់ទីកន្លែងទាំងអស់។ មិនថាកន្លែងណា ឬពេលណា ឬបរិស្ថាននៅជុំវិញនោះធ្ងន់ធ្ងរយ៉ាងណានោះទេ អញនឹងធ្វើឲ្យឯងមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ ហើយព្រះហឫទ័យរបស់អញ នឹងត្រូវបើកសម្ដែងដល់ឯង ប្រសិនបើឯងសម្លឹងមើលមកអញដោយលក្ខណៈរបស់ឯង។ នៅក្នុងលក្ខណៈនេះ ឯងនឹងត្រូវរត់ចុះទៅតាមផ្លូវដែលនៅខាងមុខ និងមិនវង្វេងផ្លូវជាដាច់ខាត។ មនុស្សខ្លះព្យាយាមសាកល្បងផ្លូវរបស់ពួកគេពីខាងក្រៅ ប៉ុន្តែ មិនដែលសាកល្បងវាពីខាងក្នុងវិញ្ញាណរបស់ពួកគេឡើយ។ ជារឿយៗ ពួកគេមិនអាចយល់ពីកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានឡើយ។ នៅពេលដែលពួកគេប្រកបគ្នាជាមួយអ្នកដទៃ ពួកគេកាន់តែវង្វេងវង្វាន់ខ្លាំងឡើង ដោយគ្មានផ្លូវដើម្បីដើរតាម និងមិនដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វីនោះទេ។ មនុស្សទាំងអស់នេះមិនដឹងថាអ្វីដែលធ្វើឲ្យពួកគេឈឺចាប់នោះទេ។ ពួកគេអាចមានអ្វីៗជាច្រើន និងមានការចាក់បំពេញយ៉ាងសម្បូរបែបនៅខាងក្នុងខ្លួនពួកគេ ប៉ុន្តែ តើការនេះមានប្រយោជន៍ដែរឬទេ? តើឯងពិតជាមានផ្លូវត្រូវដើរមែនដែរឬទេ? តើឯងមានការស្រាយបំភ្លឺ ឬការបំភ្លឺណាមួយដែរឬទេ? តើឯងមានការយល់ធ្លុះជ្រៅថ្មីដែរឬទេ? តើឯងបានរីកចម្រើនទៅមុខ ឬមានការដើរថយក្រោយ? តើឯងអាចដើរតាមទាន់ពន្លឺថ្មីដែរឬទេ? ឯងមិនមានការចុះចូលឡើយ។ ការចុះចូលដែលឯងនិយាយជារឿយៗនោះ គឺគ្មានអ្វីផ្សេងក្រៅពីការនិយាយឡើយ។ តើឯងបានសម្ដែងចេញនូវជីវិតមួយដែលស្ដាប់បង្គាប់ដែរឬទេ?

តើការរាប់ខ្លួនឯងជាសុចរិត ការពេញចិត្ត ការគាប់ចិត្តខ្លួនឯង និងការក្រអឺតក្រទមរបស់មនុស្សបង្កើតជាឧបសគ្គធំប៉ុនណា? តើនរណាដែលត្រូវស្ដីបន្ទោសនៅពេលដែលឯងមិនអាចចូលទៅក្នុងភាពពិតបាន? ឯងគប្បីត្រួតពិនិត្យខ្លួនឯងដោយយកចិត្តទុកដាក់ ដើម្បីមើលថាតើ ឯងជាមនុស្សត្រឹមត្រូវដែរឬទេ។ តើគោលដៅ និងបំណងរបស់ឯង បង្កើតឡើងដោយមានរូបអញនៅក្នុងចិត្តរបស់ឯងដែរឬទេ? តើសម្ដីដែលឯងបាននិយាយ និងសកម្មភាពដែលឯងបានធ្វើ គឺនៅក្នុងវត្តមានរបស់អញមែនទេ? អញត្រួតពិនិត្យលើការគិត និងគំនិតទាំងអស់របស់ឯង។ តើឯងមិនមានអារម្មណ៍ខុសទេឬអី? ឯងលាក់បាំងទឹកមុខដើម្បីឲ្យអ្នកដទៃឃើញថាឯងមិនអី ហើយឯងធ្វើដូចជាឯងមានការរាប់ខ្លួនឯងជាសុចរិត។ ឯងធ្វើបែបនេះដើម្បីការពារខ្លួនឯង។ ឯងធ្វើបែបនេះដើម្បីលាក់បាំងអំពើអាក្រក់របស់ឯង ហើយឯងគិតសូម្បីតែផ្លូវដើម្បីរុញច្រានអំពើអាក្រក់នោះទម្លាក់លើអ្នកដទៃ។ ពិតជាអំពើក្បត់ដែលមាននៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ឯងមែន! ចូរគិតពីអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលឯងបាននិយាយ។ តើវាមិនមែនដើម្បីជាប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯងទេឬអី ដែលឯងបានលាក់បាំងសាតាំង ហើយបន្ទាប់មក បង្ខំចាប់ជំរិតយកការហូបនិងការផឹកពីបងប្អូនប្រុសស្រីរបស់ឯង ដោយភ័យខ្លាចថាព្រលឹងរបស់ឯងនឹងត្រូវរងគ្រោះ? តើឯងត្រូវនិយាយអ្វីខ្លះដើម្បីខ្លួនឯង? តើឯងគិតថា ពេលក្រោយឯងនឹងអាចបង្គ្រប់ការហូប និងការផឹក ដែលសាតាំងបានដកយកពីឯងនៅពេលនេះឬ? ដូច្នេះ ពេលនេះ ឯងឃើញវាច្បាស់ហើយ។ តើនេះជាអ្វីដែលឯងអាចតបស្នងវិញបានដែរឬទេ? តើឯងអាចតបស្នងចំពោះពេលវេលាដែលបាត់បង់បានដែរឬទេ? ឯងរាល់គ្នាត្រូវតែពិនិត្យពិច័យដោយយកចិត្តទុកដាក់ ដើម្បីមើលឲ្យឃើញថាហេតុអ្វីបានជាការហូប និងការផឹក មិនរៀបចំឡើងនៅក្នុងការជួបប្រជុំគ្នាប៉ុន្មានដងមកនេះ ហើយនរណាជាអ្នកបង្កបញ្ហានេះ។ ឯងត្រូវប្រកបគ្នាម្ដងមួយៗរហូតដល់ច្បាស់។ ប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់មិនត្រូវរឹតបន្ដឹងឲ្យខ្លាំងទេ នោះបងប្អូនប្រុសស្រីរបស់ឯងនឹងមិនយល់ឡើយ ហើយបន្ទាប់មក រឿងនេះនឹងកើតមានសាជាថ្មីម្ដងទៀត។ ភ្នែកខាងវិញ្ញាណរបស់ឯងត្រូវបានបិទ។ ភាគច្រើននៃឯងរាល់គ្នាគឺជាមនុស្សខ្វាក់! បន្ថែមលើនេះ អស់អ្នកណាដែលអាចមើលឃើញ មានការធ្វេសប្រហែសអំពីរឿងនេះណាស់។ ពួកគេពុំក្រោកឈរ និងនិយាយវាឡើងមកទេ ហើយពួកគេក៏ជាមនុស្សខ្វាក់ដែរ។ អស់អ្នកណាដែលមើលឃើញ ប៉ុន្តែមិនព្រមនិយាយចេញមក គឺជាមនុស្សគ។ នៅទីនេះ មានមនុស្សជាច្រើនដែលជាជនពិការ។

មនុស្សខ្លះពុំយល់អ្វីថាជាសេចក្ដីពិត អ្វីជាជីវិត និងអ្វីជាផ្លូវឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនយល់ពីវិញ្ញាណដែរ។ ពួកគេចាត់ទុកព្រះបន្ទូលរបស់អញគ្រាន់តែជារូបមន្តប៉ុណ្ណោះ។ ចំណុចនេះ គឺរឹងទទឹងខ្លាំងណាស់។ ពួកគេពុំដឹងថាការដឹងគុណ និងការសរសើរពិតប្រាកដគឺជាអ្វីនោះទេ។ មនុស្សខ្លះមិនអាចយល់ពីអ្វីដែលសំខាន់ និងចាំបាច់នោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេគ្រាន់តែយល់ពីអ្វីដែលបន្ទាប់បន្សំតែប៉ុណ្ណោះ។ តើការរំខានដល់ការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះជាម្ចាស់មានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? តើការវាយបំផ្លាញនូវសំណង់ព្រះវិហារមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? តើការរំខានដល់កិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមានន័យយ៉ាងដូចម្ដេច? តើអ្វីទៅជាបាវបម្រើរបស់សាតាំង? សេចក្ដីពិតទាំងអស់នេះត្រូវតែយល់ឲ្យបានច្បាស់ និងមិនគ្រាន់តែយល់អត្ថន័យរបស់វាដោយស្រពិចស្រពិលឡើយ។ តើមូលហេតុអ្វីដែលបណ្ដាលឲ្យគ្មានការហូប និងការផឹកនៅទីនោះក្នុងពេលនេះ? មនុស្សខ្លះមានអារម្មណ៍ថា ពួកគេគប្បីសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ឲ្យបានឮៗនៅថ្ងៃនេះ ប៉ុន្តែតើពួកគេគប្បីសរសើរតម្កើងទ្រង់ដោយរបៀបណា? តើពួកគេគប្បីសរសើរតម្កើងដោយច្រៀងទំនុកតម្កើង និងការរាំមែនទេ? តើវិធីដទៃផ្សេងទៀតមិនរាប់បញ្ចូលជាការសរសើរតម្កើងទេឬ? មនុស្សខ្លះមកចូលរួមការជួបជុំគ្នាដោយសញ្ញាណដែលថាការសរសើរតម្កើងដោយអរសប្បាយ គឺជាវិធីសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់។ មនុស្សមានសញ្ញាណទាំងអស់នេះ ហើយពួកគេពុំបានផ្ដោតការយកចិត្តទុកដាក់លើកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធឡើយ។ លទ្ធផលចុងក្រោយនៃកិច្ចការនេះគឺថា ការរំខាននៅតែបន្តកើតមានដដែល។ គ្មានការហូប និងការផឹកនៅក្នុងការជួបជុំគ្នានេះទេ។ ឯងរាល់គ្នានិយាយថា ឯងគិតគូរអំពីបន្ទុករបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយនឹងការពារនូវទីបន្ទាល់របស់ពួកជំនុំ ប៉ុន្តែក្នុងចំណោមឯង តើនរណាដែលគិតគូរអំពីបន្ទុករបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយពិតប្រាកដ? ចូរសួរខ្លួនឯងទៅមើលថា៖ តើឯងជាមនុស្សម្នាក់ដែលបានបង្ហាញការគិតគូរអំពីបន្ទុករបស់ទ្រង់មែនដែរឬទេ? តើឯងអាចប្រតិបត្តិសេចក្ដីពិតដើម្បីទ្រង់បានដែរឬទេ? តើឯងអាចក្រោកឈរឡើង និងនិយាយដើម្បីអញបានដែរឬទេ? តើឯងអាចប្រតិបត្តិសេចក្ដីពិតបានដោយខ្ជាប់ខ្ជួនដែរឬទេ? តើឯងរឹងមាំគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីតតាំងនឹងគ្រប់ទង្វើរបស់សាតាំងបានដែរឬទេ? តើឯងអាចនឹងដាក់អារម្មណ៍របស់ឯងមួយឡែក និងបង្ហាញពីសាតាំងដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់សេចក្ដីពិតរបស់អញបានដែរឬទេ? តើឯងអាចឲ្យបំណងព្រះហឫទ័យរបស់អញ ចាក់បំពេញទៅក្នុងខ្លួនឯងបានដែរឬទេ? តើឯងបានលះបង់ដួងចិត្តរបស់ឯងនៅក្នុងពេលវេលាដ៏សំខាន់ជាងគេបំផុតនេះហើយឬនៅ? តើឯងជាមនុស្សម្នាក់ដែលធ្វើតាមព្រះហឫទ័យរបស់អញមែនទេ? ចូរសួរខ្លួនឯងនូវសំណួរទាំងអស់នេះ ហើយគិតអំពីសំណួរទាំងនេះឲ្យបានញឹកញាប់។ អំណោយរបស់សាតាំង គឺនៅខាងក្នុងខ្លួនរបស់ឯង ហើយឯងត្រូវរងការបន្ទោសដោយសារបញ្ហានេះ ដ្បិតឯងមិនយល់ពីមនុស្ស ហើយឯងមិនស្គាល់ពីថ្នាំពុលរបស់សាតាំងឡើយ។ ឯងកំពុងដឹកនាំខ្លួនឯងទៅរកសេចក្ដីស្លាប់ហើយ។ សាតាំងបានបោកបញ្ឆោតឯងយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់ចំណុចដែលធ្វើឲ្យឯងវិលក្បុងទាំងស្រុង។ ឯងស្រវឹងស្រាគ្រប់មុខ ហើយឯងយោលទៅយោលមក មិនអាចប្រកាន់ទស្សនៈឲ្យបានរឹងមាំ និងគ្មានផ្លូវប្រតិបត្តិរបស់ខ្លួនឯងឡើយ។ ឯងពុំហូប និងផឹកឲ្យបានត្រឹមត្រូវ ឯងចូលរួមក្នុងចម្បាំងនិងជម្លោះដ៏ព្រៃផ្សៃ ឯងមិនអាចបែងចែកខុស ឬត្រូវបានឡើយ ហើយឯងដើរតាមនរណាដែលដឹកនាំឯង។ តើឯងមានសេចក្ដីពិតដែរឬទេ? មនុស្សខ្លះការពារខ្លួនពួកគេ ហើយចូលរួមសូម្បីតែក្នុងការបោកបញ្ឆោត។ ពួកគេប្រកបគ្នាជាមួយអ្នកដទៃ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែដឹកនាំពួកគេទៅរកផ្លូវទាល់តែប៉ុណ្ណោះ។ តើវាមកអំពីអញមែនទេ ដែលមនុស្សទាំងអស់នេះសម្រចបំណង គោលដៅ ការជំរុញចិត្ត និងប្រភពរបស់ពួកគេ? តើឯងគិតថា ឯងអាចតបស្នងបងប្អូនប្រុសស្រីរបស់ឯងបាន ដោយព្រោះការហូប និងការផឹករបស់ពួកគេត្រូវបានដកចេញទៅឆ្ងាយមែនទេ? ចូរស្វែងរកមនុស្សមួយចំនួនដើម្បីប្រកបគ្នា រួចសួរពួកគេ។ ចូរឲ្យពួកគេនិយាយដើម្បីខ្លួនពួកគេ។ តើពួកគេទទួលបានអ្វីខ្លះដែរឬទេ? ឬតើពោះរបស់ពួកគេត្រូវពេញដោយទឹកកខ្វក់ និងសំរាម ដែលធ្វើឲ្យពួកគេគ្មានផ្លូវមួយដើម្បីដើរតាមមែនទេ? តើនោះនឹងមិនមែនបំផ្លាញពួកជំនុំទេឬអី? តើសេចក្ដីស្រឡាញ់ក្នុងចំណោមបងប្អូនប្រុសស្រីនៅកន្លែងណា? ឯងធ្វើការស្រាវជ្រាវដោយស្ងាត់ៗថាតើនរណាជាអ្នកត្រូវ ហើយនរណាជាអ្នកខុស ប៉ុន្តែហេតុអ្វីឯងមិនទទួលយកបន្ទុកសម្រាប់ពួកជំនុំ? ជាទូទៅ ឯងពូកែខាងស្រែកនូវឃ្លាដែលពីរោះស្ដាប់ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលរឿងទាំងនោះកើតឡើងពិតមែន ឯងមិនច្បាស់អំពីរឿងនោះសោះឡើយ។ មនុស្សខ្លះយល់ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែខ្សឹបដោយស្ងាត់ៗប៉ុណ្ណោះ ចំណែកឯអ្នកដទៃទៀតនិយាយឮៗនូវអ្វីដែលពួកគេយល់ ប៉ុន្ដែគ្មាននរណាផ្សេងទៀតនិយាយសូម្បីតែមួយម៉ាត់។ ពួកគេមិនដឹងអំពីអ្វីដែលមកអំពីព្រះជាម្ចាស់ និងអ្វីដែលជាកិច្ចការរបស់សាតាំងឡើយ។ តើអារម្មណ៍ខាងក្នុងរបស់ឯងរាល់គ្នាអំពីជីវិតនៅត្រង់ណា? ឯងមិនអាចយល់ពីកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានឡើយ ឯងក៏មិនស្គាល់វាដែរ ហើយឯងមានការលំបាកក្នុងការទទួលយកអ្វីដែលថ្មីៗ។ ឯងគ្រាន់តែទទួលនូវអ្វីៗខាងសាសនា និងអ្វីៗនៅខាងលោកិយ ដែលស្របទៅតាមសញ្ញាណរបស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះ។ ដោយហេតុនេះ ឯងតយុទ្ធដោយគ្មានត្រាប្រណី។ តើមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ ដែលអាចយល់ពីកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបាន? តើមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ដែលបានរែកពន់បន្ទុកសម្រាប់ពួកជំនុំ? តើពួកគេយល់អំពីបញ្ហានេះដែរឬទេ? ការច្រៀងចម្រៀងទំនុកតម្កើង គឺជាវិធីមួយក្នុងការសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែឯងមិនបានយល់ច្បាស់អំពីសេចក្ដីពិតនៃការសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់ឡើយ។ បន្ថែមលើនេះ ឯងមានភាពរឹងត្អឹងនៅក្នុងផ្លូវដែលឯងស្វែងរកការសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់។ តើនោះមិនមែនជាសញ្ញាណដែលឯងមានទេឬអី? ឯងតែងតែតោងជាប់នឹងសញ្ញាណផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯងដោយគ្មានបន្ទន់ចិត្តឡើយ ហើយឯងមិនអាចផ្ដោតសំខាន់លើអ្វីដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងធ្វើនៅក្នុងថ្ងៃនេះ មិនអាចដឹងអំពីអ្វីដែលបងប្អូនប្រុសស្រីរបស់ឯងកំពុងមានអារម្មណ៍ និងមិនអាចស្វែងរកបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយស្ងប់ស្ងាត់បានឡើយ។ ឯងធ្វើរឿងជាច្រើនទាំងងងឹតងងុល។ ឯងអាចច្រៀងចម្រៀងបានយ៉ាងល្អ ប៉ុន្តែលទ្ធផលនោះ គឺគ្មានបានការអ្វីសោះ។ តើនោះគឺជាការហូប និងការផឹកដែលពិតប្រាកដមែនទេ? តើឯងមើលឃើញថានរណាជាអ្នកបង្កការរំខានពិតប្រាកដដែរឬទេ? ឯងពិតជាមិនរស់នៅក្នុងវិញ្ញាណនេះឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ឯងប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសញ្ញាណជាច្រើន។ តើវិធីនៃការរែកពន់បន្ទុកសម្រាប់ពួកជំនុំបែបនេះយ៉ាងណាដែរ? ឯងរាល់គ្នាត្រូវមើលឃើញថា កិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធកំពុងរីកចម្រើនទៅមុខ គឺកាន់តែឆាប់រហ័សជាងមុនក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។ ហេតុនេះ តើឯងមិនខ្វាក់ទេឬ ប្រសិនបើឯងកំពុងតោងយ៉ាងស្អិតទៅនឹងសញ្ញាណផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯង ហើយធ្វើការតតាំងនឹងកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ? តើវាមិនដូចជាសត្វរុយដែលកំពុងហើរបុកជញ្ជាំង និងយំសូរងូងៗនៅជុំវិញនោះទេឬ? ប្រសិនបើឯងនៅទទូចបែបនេះ ឯងនឹងត្រូវបណ្ដេញចេញជាមិនខាន។

អស់អ្នកដែលត្រូវធ្វើឲ្យបានពេញខ្នាតនៅមុនពេលគ្រោះមហន្តរាយ ត្រូវចុះចូលចំពោះព្រះជាម្ចាស់។ ពួកគេរស់នៅដោយពឹងផ្អែកលើព្រះគ្រីស្ទ ពួកគេធ្វើទីបន្ទាល់សម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយពួកគេអួតសរសើរពីទ្រង់។ ពួកគេគឺជាបុត្រាដែលមានជ័យ និងជាទាហានដ៏ល្អរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ឥឡូវនេះ វាពិតជាសំខាន់ណាស់ដែលឯងបានធ្វើឲ្យខ្លួនឯងស្ងប់ មកជិតព្រះជាម្ចាស់ និងប្រកបគ្នាជាមួយទ្រង់។ ប្រសិនបើឯងមិនអាចមកស្និទ្ធស្នាលនឹងព្រះជាម្ចាស់បានទេ នោះឯងត្រូវប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់ដែលត្រូវសាតាំងចាប់យក។ ប្រសិនបើឯងអាចមកជិតអញបាន និងប្រកបគ្នាជាមួយអញ នោះគ្រប់សេចក្ដីពិតទាំងអស់នឹងត្រូវបើកសម្ដែងដល់ឯង ហើយឯងនឹងមានបទដ្ឋានដែលត្រូវរស់នៅ និងត្រូវប្រព្រឹត្តតាម។ ដោយសារឯងគឺជាមនុស្សម្នាក់ដែលជិតស្និទ្ធនឹងព្រះជាម្ចាស់ ព្រះបន្ទូលរបស់អញនឹងមិនត្រូវចាកចេញពីខាងឯងឡើយ ហើយឯងនឹងមិនឃ្លាតឆ្ងាយពីព្រះបន្ទូលរបស់អញនៅពេញមួយជីវិររបស់ឯង។ សាតាំងនឹងគ្មានផ្លូវដើម្បីទាញប្រយោជន៍ពីឯងឡើយ ហើយផ្ទុយទៅវិញ វានឹងត្រូវធ្វើឲ្យអាម៉ាស់ ហើយរត់គេចទៅដោយបរាជ័យ។ ប្រសិនបើឯងសម្លឹងមើលទៅខាងក្រៅដើម្បីរកមើលអ្វីដែលបាត់បង់នៅខាងក្នុងខ្លួនឯង នៅពេលមួយ ឯងអាចស្វែងរកអ្វីដែលបាត់បង់នោះឃើញ ប៉ុន្តែភាគច្រើននៃអ្វីដែលឯងស្វែងរកនោះនឹងក្លាយជាបទដ្ឋាន និងអ្វីៗដែលឯងមិនត្រូវការ។ ឯងត្រូវលះបង់ខ្លួនឯង ហូប និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់អញឲ្យបានច្រើន និងដឹងអំពីរបៀបគិតគូរអំពីព្រះបន្ទូលទាំងនេះ។ ប្រសិនបើឯងមិនយល់អំពីអ្វីមួយ ចូរមកជិតអញ និងប្រកបគ្នាជាមួយអញឲ្យបានញឹកញាប់។ តាមរបៀបនេះ អ្វីដែលឯងយល់នឹងក្លាយជាជាក់ស្ដែង ហើយពិតប្រាកដ។ ឯងត្រូវចាប់ផ្ដើមដោយស្និទ្ធស្នាលជាមួយនឹងអញ។ នេះគឺពិតជាចំណុចសំខាន់ខ្លាំងណាស់! បើមិនដូច្នោះទេ ឯងនឹងមិនដឹងពីរបៀបត្រូវហូប និងផឹកឡើយ។ ឯងមិនអាចហូប និងផឹកដោយខ្លួនឯងបានឡើយ។ ពិតណាស់ កម្ពស់របស់ឯង នៅតូចទាបខ្លាំងណាស់។

ខាង​ដើម៖ ជំពូកទី ១២

បន្ទាប់៖ ជំពូកទី ១៧

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

អំពីបទពិសោធន៍

តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់លោកពេត្រុស គាត់បានឆ្លងកាត់ ការល្បងលរាប់រយដងមកហើយ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃ នេះដឹងអំពីពាក្យថា “ការល្បងល”...

យកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមលើតថភាព

មនុស្សគ្រប់រូបអាចក្លាយជាមនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះហើយ គ្រប់គ្នាគួរតែយល់ថា ការបម្រើព្រះបែបណាសមស្របបំផុតនឹងព្រះហឫទ័យទ្រង់។...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ