អំពីងារ និងអត្តសញ្ញាណ

ប្រសិនបើអ្នកចង់មានគុណសម្បត្តិសក្ដិសម ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ប្រើ អ្នកត្រូវតែដឹងអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ អ្នកត្រូវតែដឹងអំពីកិច្ចការដែលទ្រង់បានធ្វើកាលពីអតីតកាល (នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មី និងសញ្ញាចាស់) ហើយលើសពីនេះ អ្នកក៏ត្រូវតែដឹងអំពីកិច្ចការរបស់ទ្រង់នាពេលសព្វថ្ងៃផងដែរ គឺអាចនិយាយបានថា អ្នកត្រូវតែដឹងអំពីដំណាក់កាលទាំងបីនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលបានធ្វើជាង៦,០០០ឆ្នាំកន្លងមកនេះ។ ប្រសិនបើអ្នកត្រូវបានស្នើសុំឲ្យផ្សាយដំណឹងល្អ នោះអ្នកនឹងមិនអាចធ្វើកិច្ចការនេះ ដោយមិនដឹងអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះឡើយ​។ មនុស្សម្នាក់អាចសួរអ្នកអំពីសេចក្តីដែលព្រះរបស់អ្នករាល់គ្នាបានមានបន្ទូលទាក់ទងនឹងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ និងអំពីកិច្ចការ ព្រម​ទាំងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូវនៅគ្រានោះ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចនិយាយចេញពីសាច់រឿងខាងក្នុងព្រះគម្ពីរទេ នោះពួកគេនឹងមិនជឿអ្នកឡើយ។ នៅពេលនោះ ព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូលយ៉ាងច្រើនអំពីព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ជាមួយនឹងពួកសិស្សរបស់ទ្រង់។ គ្រប់យ៉ាងដែលពួកគេបានអាន គឺចេញមកពីព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ហើយព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីត្រូវបាននិពន្ធឡើង តែប៉ុន្មានទសវត្សរ៍ ក្រោយពេលដែល​ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានជាប់ឆ្កាងប៉ុណ្ណោះ។ ដើម្បីផ្សាយដំណឹងល្អ អ្នករាល់គ្នាគួរតែយល់គោលៗអំពីសេចក្តីពិតខាងក្នុងព្រះគម្ពីរ និងយល់អំពីកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងស្រុកអ៊ីស្រាអែល ជាកិច្ចការដែលត្រូវបានធ្វើដោយព្រះយេហូវ៉ា ហើយអ្នកក៏ត្រូវយល់អំពីកិច្ចការដែលត្រូវបានធ្វើដោយព្រះយេស៊ូវផងដែរ។ ទាំងនេះគឺជាចំណុចដែលមនុស្សទាំងអស់មានការខ្វល់ខ្វាយបំផុត ហើយសាច់រឿងខាងក្នុងដំណាក់កាលនៃកិច្ចការទាំងពីរនោះ គឺជាអ្វីដែលពួកគេមិនធ្លាប់បានឮឡើយ។ នៅពេលផ្សាយដំណឹងល្អ ជាដំបូង ចូរកុំទាន់អាលនិយាយអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនាពេលសព្វថ្ងៃនេះ។ ដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនេះ គឺលើសពីអ្វីដែលគេអាចយល់បាន ព្រោះ​អ្វីដែលអ្នករាល់គ្នាដេញតាម គឺជាសេចក្តីដែលខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ពោល​​ជាចំណេះដឹងអំពីព្រះជាម្ចាស់ និងចំណេះដឹងអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ហើយគ្មានអ្វីដែលត្រូវ​បាន​គេ​លើក​តម្កើង​ជាង​សេចក្តីទាំងពីរនេះឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាចាប់ផ្ដើមនិយាយដំបូងអំពីសេចក្តីដែលខ្ពង់ខ្ពស់បែបនេះ នោះវានឹងច្រើនពេកហើយសម្រាប់ពួកគេ ព្រោះថាគ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់មានបទពិសោធន៍អំពីកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធឡើយ ព្រោះវាមិន​ធ្លាប់​មាន​ពី​មុន​មក​ទេ ហើយវាមិនងាយស្រួលសម្រាប់មនុស្សក្នុងការទទួលយកនោះទេ។ បទពិសោធន៍របស់គេ គឺជាបទពិសោធន៍ចាស់ៗពីអតីតកាល ដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើ​ការ​ម្ដង​ម្កាល។ អ្វីដែលគេដកពិសោធន៍នោះ មិនមែនជាកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនាពេលសព្វថ្ងៃ ឬព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់នាពេលសព្វថ្ងៃឡើយ​។ ពួកគេនៅតែប្រព្រឹត្តតាមទម្លាប់ចាស់ ដោយគ្មានពន្លឺថ្មី និងកិច្ចការថ្មីៗដដែល។

នៅក្នុងយុគសម័យរបស់ព្រះយេស៊ូវ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ជាចម្បងនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវ ខណៈពេលដែលអស់អ្នកដែលបម្រើព្រះយេហូវ៉ា ទាំងសម្លៀកបំពាក់ជាសង្ឃនៅក្នុងព្រះវិហារ បានធ្វើកិច្ចការរបស់គេ ដោយចិត្តភក្ដីភាពឥត​ងាក​រេ។ ពួកគេក៏មានកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធផងដែរ ប៉ុន្តែ ពួកគេមិនអាចយល់អំពីព្រះហឫទ័យបច្ចុប្បន្នរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ គឺគេគ្រាន់តែស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះយេហូវ៉ាស្របតាមការប្រតិបត្តិចាស់ៗ ហើយគ្មានការដឹកនាំថ្មីៗនោះឡើយ។ ព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ហើយបាននាំមកនូវកិច្ចការថ្មី ប៉ុន្តែ អស់អ្នកដែលបម្រើនៅក្នុងព្រះវិហារមិនមានការដឹកនាំថ្មីៗទេ ហើយពួកគេក៏គ្មាននូវកិច្ចការថ្មីៗដែរ។ ដោយការបម្រើនៅក្នុងព្រះវិហារ ពួកគេគ្រាន់តែអាចប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការប្រតិបត្តិចាស់ៗប៉ុណ្ណោះ ហើយដោយគ្មានការចាកចេញពីព្រះវិហារ ពួកគេក៏មិនអាចមាននូវច្រកចូលថ្មីណាមួយដែរ។ កិច្ចការថ្មីត្រូវបាននាំមកដោយព្រះយេស៊ូវ ហើយព្រះយេស៊ូវមិនបានចូលទៅក្នុងព្រះវិហារ ដើម្បីធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ឡើយ។ ទ្រង់គ្រាន់តែធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់នៅខាងក្រៅព្រះវិហារប៉ុណ្ណោះ ព្រោះវិសាលភាពនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានផ្លាស់ប្ដូរជាយូរឆ្នាំមកហើយ។ ទ្រង់មិនបានធ្វើកិច្ចការនៅក្នុងព្រះវិហារ ហើយនៅពេលដែលមនុស្សបានបម្រើព្រះជាម្ចាស់នៅទីនោះ វាគ្រាន់តែជាការបម្រើតាមទម្លាប់ប៉ុណ្ណោះ ហើយវាមិនអាចនាំមកនូវកិច្ចការថ្មីនោះឡើយ។ ដូចគ្នាដែរ អ្នកដឹកនាំសាសនានាពេលសព្វថ្ងៃ នៅតែថ្វាយបង្គំព្រះគម្ពីរ។ ប្រសិនបើអ្នកផ្សាយដំណឹងល្អទៅកាន់ពួកគេ នោះពួកគេនឹងបោះសម្ដីមកកាន់អ្នកវិញជាសេចក្តីលម្អិតគួរសមអំពីព្រះបន្ទូលនៅ​ក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយពួកគេនឹងមានភស្តុតាងជាច្រើន ដើម្បីធ្វើឲ្យអ្នកស្រឡាំងកាំង និងកប់យោបល់។ បន្ទាប់មក ពួកគេនឹងដាក់ងារឲ្យអ្នក ហើយគិតថា អ្នករាល់គ្នាជាមនុស្សល្ងីល្ងើនៅក្នុងសេចក្តីជំនឿរបស់អ្នក។ ពួកគេនឹងនិយាយថា៖ «អ្នកមិនទាំងដឹងអំពីព្រះគម្ពីរ ជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ផង តើអ្នកអាចនិយាយថា អ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ដូចម្ដេចកើតទៅ?» បន្ទាប់មក គេនឹងមើលងាយអ្នក ហើយនិយាយថា៖ «ដោយសារតែព្រះមួយអង្គដែលអ្នករាល់គ្នាជឿ គឺជាព្រះជាម្ចាស់ ចុះហេតុអ្វីបានជាទ្រង់មិនមាន​បន្ទូល​ប្រាប់អ្នករាល់គ្នាគ្រប់ទាំងសេចក្តីអំពីព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ និងសញ្ញាថ្មី? ដោយសារតែទ្រង់បាននាំសិរីល្អរបស់ទ្រង់ចេញពីអ៊ីស្រាអែល ទៅទិសខាងកើត ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់មិនជ្រាបដឹងអំពីកិច្ចការដែលបានធ្វើនៅក្នុងស្រុកអ៊ីស្រាអែល? ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់មិនជ្រាបដឹងអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវ? ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាមិនដឹង នោះបញ្ជាក់ឲ្យឃើញថា ទ្រង់មិនបានមាន​បន្ទូល​ប្រាប់អ្នករាល់គ្នា ហើយដោយសារតែទ្រង់ជាព្រះយេស៊ូវដែលយកកំណើតជាមនុស្សលើកទីពីរ តើទ្រង់មិនអាចជ្រាបដឹងអំពីកិច្ចការទាំងនេះដូចម្ដេចទៅ? ព្រះយេស៊ូវបានជ្រាបដឹងអំពីកិច្ចការដែលត្រូវបានធ្វើ ដោយព្រះយេហូវ៉ា តើទ្រង់មិនអាចជ្រាបដឹងយ៉ាងដូចម្ដេចទៅ?» នៅពេលដែលពេលកំណត់មកដល់ ពួកគេទាំងអស់គ្នានឹងសួរអ្នកនូវសំណួរទាំងនេះ។ ក្បាលរបស់គេពេញដោយសេចក្តីបែបនេះ តើពួកគេអាចមិនសួរនាំយ៉ាងដូចម្ដេចទៅ? ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាដែលស្ថិតនៅក្នុងចរន្តនេះ មិនបានផ្ដោតទៅលើព្រះគម្ពីរឡើយ ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាបានបន្តតាមដាននូវកិច្ចការមួយជំហានម្ដងៗ ដែលត្រូវបានធ្វើដោយព្រះជាម្ចាស់នាពេលសព្វថ្ងៃ អ្នករាល់គ្នាបានឃើញផ្ទាល់នឹងភ្នែកអំពីកិច្ចការមួយជំហានម្ដងៗនេះ ហើយអ្នកបានឃើញយ៉ាងច្បាស់អំពីដំណាក់កាលទាំងបីនៃកិច្ចការ ដូច្នេះ អ្នកត្រូវតែទម្លាក់ព្រះគម្ពីរចុះ ហើយផ្អាកការសិក្សាសិន។ ប៉ុន្តែ ពួកគេមិនអាចផ្អាកការសិក្សាបានឡើយ ព្រោះពួកគេមិនដឹងអំពីកិច្ចការមួយជំហានម្ដងៗនេះឡើយ។ មនុស្សខ្លះនឹងសួរថា «តើអ្វីទៅជាភាពខុសគ្នារវាងកិច្ចការដែលត្រូវបានធ្វើ ដោយព្រះជាម្ចាស់ និងកិច្ចការរបស់ពួកហោរា និងពួកសាវ័កកាលពីអតីតកាល? ស្ដេចដាវីឌត្រូវបានហៅថា ព្រះអម្ចាស់ ឯព្រះយេស៊ូវក៏ត្រូវបានហៅបែបនេះដែរ ហើយទោះបីជាកិច្ចការដែលពួកទ្រង់បានធ្វើខុសគ្នាក៏ដោយ ប៉ុន្តែ ពួកទ្រង់ត្រូវបានគេហៅដូចគ្នា។ សាកប្រាប់ខ្ញុំបន្ដិចមើល៍ថា ហេតុអ្វីបានជាអត្តសញ្ញាណរបស់ពួកទ្រង់មិនដូចគ្នា? អ្វីដែលយ៉ូហានបានឃើញ គឺជានិមិត្តមួយ ជានិមិត្តដែលបានមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែរ ហើយគាត់អាចនិយាយអំពីសេចក្តីដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធចង់មានព្រះបន្ទូលទៀត ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាអត្តសញ្ញាណរបស់យ៉ូហានខុសពីអត្តសញ្ញាណរបស់ព្រះយេស៊ូវ?» ព្រះបន្ទូលដែលចេញពីព្រះយេស៊ូវអាចតំណាងឲ្យព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងពេញលេញ ហើយព្រះបន្ទូលទាំងនោះបានតំណាងយ៉ាងពេញលេញឲ្យកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ អ្វីដែលយ៉ូហានបានឃើញ គឺជានិមិត្តមួយ ហើយគាត់មិនអាចមានសមត្ថភាពតំណាងឲ្យកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងពេញលេញនោះឡើយ។ ហេតុអ្វីបានជាយ៉ូហាន ពេត្រុស និងប៉ុលបានថ្លែងនូវពាក្យជាច្រើន ដូចជាព្រះយេស៊ូវដែរ ប៉ុន្តែ ពួកគេមិនមានអត្តសញ្ញាណដូចជាព្រះយេស៊ូវ? ជាចម្បង គឺដោយសារតែកិច្ចការដែលពួកគេបានធ្វើ មានលក្ខណៈខុសគ្នា។ ព្រះយេស៊ូវបានតំណាងឲ្យព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយជាព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលកំពុងតែធ្វើការដោយផ្ទាល់។ ទ្រង់បានធ្វើកិច្ចការនៃយុគសម័យថ្មី ជាកិច្ចការមួយដែលគ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់បានធ្វើពីមុនមកឡើយ។ ទ្រង់បានរៀបចំផ្លូវមួយថ្មី ទ្រង់បានតំណាងឲ្យព្រះយេហូវ៉ា ហើយទ្រង់បានតំណាងឲ្យព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ ចំណែកឯ​​ពេ​ត្រុស ប៉ុល និងដាវីឌវិញ មិនថាពួកគេត្រូវបានត្រាស់ហៅឲ្យធ្វើអ្វីនោះឡើយ ពួកគេគ្រាន់តែបានតំណាងឲ្យអត្តសញ្ញាណជាសត្តនិករមួយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ ហើយពួកគេត្រូវបានបញ្ជូនមក ដោយព្រះយេស៊ូវ ឬព្រះយេហូវ៉ា។ ដូច្នេះ មិនថាពួកគេធ្វើកិច្ចការបានច្រើនយ៉ាងណា មិនថាពួកគេបានធ្វើការអស្ចារ្យធំៗបែបណានោះទេ ពួកគេគ្រាន់តែជាសត្តនិកររបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ ហើយពួកគេគ្មានសមត្ថភាពតំណាងឲ្យព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ។ ពួកគេបានធ្វើការនៅក្នុងព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឬបានធ្វើការ ក្រោយពេលត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់បញ្ជូនមកប៉ុណ្ណោះ ហើយលើសពីនេះ ពួកគេបានធ្វើការនៅក្នុងយុគសម័យ ដែលបានចាប់ផ្ដើមដោយព្រះយេស៊ូវ ឬព្រះយេហូវ៉ា ហើយពួកគេមិនបានធ្វើកិច្ចការណាផ្សេងទៀតឡើយ។ សរុបមក ពួកគេគ្រាន់តែជាសត្តនិកររបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ។ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ មានហោរាជាច្រើនបានថ្លែងទំនាយ ឬបាននិពន្ធនូវកណ្ឌគម្ពីរទំនាយជាច្រើន។ គ្មាននរណាម្នាក់និយាយថា ពួកគេជាព្រះជាម្ចាស់ឡើយ ប៉ុន្តែ ពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានចាប់ផ្ដើមធ្វើកិច្ចការ ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើបន្ទាល់ថា ទ្រង់ជាព្រះជាម្ចាស់។ តើនោះជាអ្វីទៅ? នៅត្រង់នេះ អ្នកគួរតែបានដឹងរួចហើយ! កាលពីមុន ពួកសាវ័ក និងពួកហោរាបានសរសេរសំបុត្រជាច្រើន ហើយបានថ្លែងទំនាយជាច្រើនដែរ។ ក្រោយមក មនុស្សបានជ្រើសរើសយកសំបុត្រ និងទំនាយខ្លះមកដាក់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ ហើយសំបុត្រ និងទំនាយខ្លះទៀតត្រូវបានបាត់បង់​។ ដោយសារតែមានមនុស្សដែលនិយាយថា គ្រប់ទាំងសេចក្តីដែលពួកគេនិយាយ សុទ្ធតែចេញមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដូច្នេះ តើហេតុអ្វីបានជាសេចក្តីខ្លះត្រូវបានចាត់ទុកថាល្អ ហើយសេចក្តីខ្លះទៀតត្រូវបានចាត់ទុកថាអាក្រក់? ហើយហេតុអ្វីបានជាសេចក្តីខ្លះត្រូវបានជ្រើសរើស ហើយសេចក្តីខ្លះទៀតមិនត្រូវបានជ្រើសរើសដូច្នេះ? ប្រសិនបើសេចក្តីទាំងនោះពិតជាព្រះបន្ទូលដែលថ្លែងចេញពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមែន ហេតុអ្វីបានជាវាចាំបាច់សម្រាប់មនុស្សក្នុងការជ្រើសរើសសេចក្តីទាំងនោះ? ហេតុអ្វីបានជារឿងរ៉ាវនៃព្រះបន្ទូលដែលត្រូវបានថ្លែងចេញពីព្រះយេស៊ូវ និងកិច្ចការដែលទ្រង់បានធ្វើ មានលក្ខណៈខុសៗគ្នានៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរនីមួយៗនៃកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អទាំងបួនក្បាលបែបនេះ? តើនេះមិនមែនជាកំហុសរបស់មនុស្សដែលបានកត់ត្រាព្រះបន្ទូលទាំងនោះទេឬ? មនុស្សខ្លះនឹងសួរថា៖ «ដោយសារតែសំបុត្រដែលត្រូវបាននិពន្ធដោយប៉ុល និងអ្នកនិពន្ធព្រះគម្ពីរសញ្ញាថ្មីផ្សេងទៀត និងកិច្ចការដែលពួកគេបានធ្វើ មានផ្នែកខ្លះចេញមកពីឆន្ទៈរបស់មនុស្ស ហើយត្រូវបានលាយឡំដោយសញ្ញាណរបស់មនុស្ស ដូច្នេះ តើវាគ្មានភាពមិនបរិសុទ្ធរបស់មនុស្សនៅក្នុងព្រះបន្ទូល ដែលទ្រង់ (ព្រះជាម្ចាស់) មានបន្ទូលនាពេលសព្វថ្ងៃទេឬអី? តើព្រះបន្ទូលទាំងនោះពិតជាគ្មានផ្ទុកនូវសញ្ញាណរបស់មនុស្សមែនឬ?» ដំណាក់កាលនៃកិច្ចការដែលត្រូវបានធ្វើដោយព្រះជាម្ចាស់នេះ គឺមានលក្ខណៈខុសប្លែកទាំងស្រុងពីដំណាក់កាលដែលត្រូវបានធ្វើដោយប៉ុល ពួកសាវ័ក និងពួកហោរាជាច្រើននាក់។ វាមិនគ្រាន់តែមានភាពខុសគ្នាមួយនៅក្នុងអត្តសញ្ញាណប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែ តាមគោលការណ៍ វាមាននូវភាពខុសគ្នាមួយនៅក្នុងកិច្ចការដែលត្រូវអនុវត្តផងដែរ។ ក្រោយពេលដែល​ប៉ុលត្រូវបានដួលចុះនៅចំពោះ​ព្រះភ័ក្រ្ដព្រះអម្ចាស់ គាត់ត្រូវបានដឹកនាំដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដើម្បីធ្វើការ ហើយគាត់បានក្លាយជាបុគ្គលម្នាក់ដែលត្រូវបានបញ្ជូនឲ្យចេញទៅ។ ដូច្នេះ គាត់បានសរសេរសំបុត្រទៅកាន់ពួកជំនុំ ហើយសំបុត្រទាំងអស់នេះសុទ្ធ​តែ​សរសេរ​ឡើងតាមសេចក្តីបង្រៀនរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ ប៉ុលត្រូវបានព្រះអម្ចាស់បញ្ជូនឲ្យទៅធ្វើការនៅក្នុងព្រះនាមរបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់បានយាងមក ទ្រង់មិនបានធ្វើកិច្ចការនៅក្នុងនាមណាមួយឡើយ ហើយក៏មិនបានតំណាងឲ្យនរណាម្នាក់ដែរ ក្រៅពីព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងកិច្ចការរបស់ទ្រង់នោះ។ ព្រះជាម្ចាស់បានយាងមក ដើម្បីធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ដោយផ្ទាល់៖ ទ្រង់មិនត្រូវបានប្រោសឲ្យគ្រប់លក្ខណ៍ ដោយមនុស្ស ហើយកិច្ចការរបស់ទ្រង់ក៏មិនត្រូវបានអនុវត្តស្របតាមសេចក្តីបង្រៀនរបស់មនុស្សណាម្នាក់ដែរ។ នៅក្នុងដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនេះ ព្រះជាម្ចាស់មិនបានដឹកនាំ ដោយមានបន្ទូលអំពីបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ទ្រង់ឡើយ ប៉ុន្តែ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់អនុវត្តកិច្ចការរបស់ទ្រង់ដោយផ្ទាល់ស្របតាមអ្វីដែលទ្រង់មាន។ ឧទាហរណ៍ ការល្បងលរបស់​អ្នក​ស៊ី​ឈ្នួល ពេលវេលានៃការវាយ​ផ្ចាល ការល្បង​លនៃសេចក្តីស្លាប់ ពេលវេលានៃការស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់... ទាំងអស់នេះសុទ្ធតែជាកិច្ចការដែលមិនធ្លាប់ត្រូវបានធ្វើពីមុនមកឡើយ ហើយក៏ជាកិច្ចការដែលចេញពីយុគសម័យបច្ចុប្បន្ន ជាជាងចេញពីបទពិសោធន៍របស់មនុស្ស។ នៅក្នុងព្រះបន្ទូលដែលខ្ញុំបានថ្លែង តើមានព្រះបន្ទូលណាខ្លះដែលជាបទពិសោធន៍របស់មនុស្ស? តើព្រះបន្ទូលទាំងអស់នោះមិនចេញមកដោយផ្ទាល់ពីព្រះវិញ្ញាណទេឬ? តើព្រះបន្ទូលទាំងនោះមិនត្រូវបានថ្លែងចេញមកពីព្រះវិញ្ញាណទេឬ? គឺដោយសារតែគុណសម្បត្តិរបស់អ្នកអន់ពេក ទើបអ្នកគ្មានសមត្ថភាពមើលឃើញសេចក្តីពិតនោះ! ផ្លូវនៃជីវិតដ៏ជាក់ស្ដែង ដែលខ្ញុំថ្លែងនេះ គឺដើម្បីនាំផ្លូវ ហើយផ្លូវនេះមិនធ្លាប់បាននិយាយ ដោយនរណាម្នាក់ពីមុនមកឡើយ ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់ដកពិសោធន៍អំពីផ្លូវមួយនេះ ឬបានស្គាល់ពីការពិតនេះដែរ។ មុនពេលខ្ញុំថ្លែងព្រះបន្ទូលទាំងនេះ គ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់បាននិយាយវាពីមុនមកឡើយ។ គ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់បាននិយាយអំពីបទពិសោធន៍បែបនេះ ហើយក៏មិនធ្លាប់មាននរណានិយាយលម្អិតបែបនេះនោះដែរ ហើយលើសពីនេះទៅទៀត ក៏គ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់លើកឡើងអំពីសភាពបែបនេះ ដើម្បីបើកសម្ដែងពីសេចក្តីទាំងនេះដែរ។ គ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់បានដឹកនាំផ្លូវដែលខ្ញុំដឹកនាំនៅថ្ងៃនេះឡើយ ហើយបើវាត្រូវបានដឹកនាំ ដោយមនុស្សពីមុនមក ដូច្នេះ វាមិនមែនជាផ្លូវថ្មីនោះឡើយ។ សូមយកប៉ុល និង​ពេត្រុស មក​ធ្វើជាឧទាហរណ៍ចុះ។ មុនពេលព្រះយេស៊ូវបានដឹកនាំផ្លូវ ពួកគេមិនធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេឡើយ។ មានតែក្រោយពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានដឹកនាំផ្លូវរួចហើយប៉ុណ្ណោះ ទើបពួកគេបានមានបទពិសោធន៍អំពីព្រះបន្ទូលដែលត្រូវបានថ្លែងដោយព្រះយេស៊ូវ និងផ្លូវដែលត្រូវបានដឹកនាំ ដោយទ្រង់។ ដោយហេតុនេះ ពួកគេបានទទួលនូវបទពិសោធន៍ជាច្រើន ហើយពួកគេក៏បានសរសេរនូវសំបុត្រជាច្រើនដែរ។ ដូច្នេះ បទពិសោធន៍របស់មនុស្ស មិនដូចជាកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏មិនដូចជាចំណេះដឹង ដែលត្រូវបានពណ៌នាដោយសញ្ញាណ និងបទពិសោធន៍របស់មនុស្សដែរ។ ខ្ញុំបានមាន​បន្ទូលម្ដងហើយម្ដងទៀតថា នៅថ្ងៃនេះ ខ្ញុំកំពុងតែដឹកនាំផ្លូវមួយថ្មី និងកំពុងតែធ្វើកិច្ចការមួយថ្មី ហើយកិច្ចការ និងព្រះសូរសៀងរបស់ខ្ញុំ មានលក្ខណៈខុសគ្នាពីកិច្ចការ និងសូរសំឡេងរបស់​យ៉ូហាន និងពួកហោរាទាំងអស់ផ្សេងទៀត។ ជាដំបូង ខ្ញុំមិនដែលទទួលបានបទពិសោធន៍ ហើយបន្ទាប់មក មាន​បន្ទូលអំពីបទពិសោធន៍ទាំងនោះប្រាប់អ្នករាល់គ្នា គឺខ្ញុំមិនដែលធ្វើបែបនេះឡើយ។ បើខ្ញុំធ្វើបែបនេះ តើវានឹងមិនបានពន្យារពេលអ្នករាល់គ្នាកាលពីយូរលង់ណាស់មកហើយទេឬអី? កាលពីអតីកាល ចំណេះដឹងដែលមនុស្សជាច្រើនបានថ្លែង ក៏ត្រូវបានលើកតម្កើងឡើង ប៉ុន្តែ ពាក្យទាំងអស់របស់គេគ្រាន់តែជាពាក្យដែលថ្លែងចេញពីមនុស្សដែលត្រូវបានហៅថាជា បុគ្គលអស្ចារ្យខាងវិញ្ញាណប៉ុណ្ណោះ។ ពាក្យទាំងនោះមិនបានដឹកនាំផ្លូវឡើយ ប៉ុន្តែ បានចេញមកពីបទពិសោធន៍ ចេញមកពីអ្វីដែលគេបានឃើញ និងចេញមកចំណេះដឹងរបស់គេប៉ុណ្ណោះ។ ពាក្យខ្លះចេញមកពីសញ្ញាណរបស់គេ ហើយពាក្យខ្លះទៀតចេញមកពីបទពិសោធន៍ ដែលពួកគេបានធ្វើការសង្ខេបប៉ុណ្ណោះ។ នៅថ្ងៃនេះ និស្ស័យនៃកិច្ចការរបស់ខ្ញុំ គឺខុសស្រះឡះពីពួកគេ។ ខ្ញុំមិនធ្លាប់មានបទពិសោធន៍ឲ្យអ្នកដទៃដឹកនាំ ហើយខ្ញុំក៏មិនធ្លាប់បានទទួលការប្រោសឲ្យគ្រប់លក្ខណ៍ពីអ្នកដទៃដែរ។ លើសពីនេះទៅទៀត រាល់សេចក្តីដែលខ្ញុំបានថ្លែង និងបានប្រកប គឺមានលក្ខណៈខុសពីសេចក្តីរបស់អ្នកឯទៀតៗ ហើយក៏ជាសេចក្តីដែលមិនធ្លាប់មាននរណាម្នាក់បានថ្លែងពីមុនមកដែរ។ នៅថ្ងៃនេះ មិនថាអ្នករាល់គ្នាជានរណាឡើយ គឺកិច្ចការរបស់អ្នកត្រូវតែអនុវត្ត ដោយផ្អែកលើមូលដ្ឋាននៃព្រះបន្ទូលដែលខ្ញុំថ្លែង។ បើគ្មានព្រះសូរសៀង និងកិច្ចការទាំងនេះទេ តើនរណានឹងមានសមត្ថភាពដកពិសោធន៍សេច​ក្តីទាំងនេះ (ទុក្ខ​លំបាក​របស់​ពួកអ្នកបម្រើ ពេលវេលា​នៃការវាយ​ផ្ចាល...) ហើយតើនរណាអាចនឹង​និយាយពីចំណេះដឹងបែបនេះបានទៅ? តើអ្នកពិតជាគ្មានសមត្ថភាពមើលឃើញចំណុចនេះមែនឬ? មិនថាជំហាននៃកិច្ចការនោះបែបណាឡើយ គឺនៅពេលដែលព្រះ​បន្ទូល​របស់ខ្ញុំត្រូវបានថ្លែងចេញទៅ នោះអ្នករាល់គ្នាចាប់ផ្ដើមការប្រកបគ្នាស្រប​តាម​ព្រះ​បន្ទូល​របស់ខ្ញុំ និងធ្វើការស្របតាមព្រះ​បន្ទូល​ទាំងនោះ ហើយនេះមិនមែនជាផ្លូវមួយដែលនរណា​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​អ្នករាល់គ្នាធ្លាប់បានគិតនោះឡើយ។ ដោយ​បានមកឆ្ងាយបែបនេះហើយ តើអ្នកគ្មានសមត្ថភាពមើលឃើញសំណួរដ៏ច្បាស់លាស់ និងសាមញ្ញនេះទេឬអី? វាមិនមែនជាផ្លូវមួយដែលមនុស្សម្នាក់ធ្លាប់បានគិតនោះ​ទេ ហើយវាក៏មិនមានមូលដ្ឋានចេញមកពីបុគ្គលអស្ចារ្យ​ខាងវិញ្ញាណណាម្នាក់ដែរ។ វាជាផ្លូវថ្មីមួយ ហើយសូម្បីតែព្រះបន្ទូលជាច្រើនដែលព្រះយេស៊ូវធ្លាប់បានមានបន្ទូល ក៏ប្រើការលែងបានដែរ។ អ្វីដែលខ្ញុំមាន​បន្ទូល គឺជាកិច្ចការនៃការបើកយុគសម័យថ្មីមួយ ហើយវាជាកិច្ចការដែលឯករាជ្យ ដ្បិតកិច្ចការដែលខ្ញុំធ្វើ និងព្រះបន្ទូលដែលខ្ញុំថ្លែង សុទ្ធតែថ្មីទាំងអស់។ តើនេះមិនមែនជាកិច្ចការថ្មីនាពេលសព្វថ្ងៃទេឬ? កិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវ ក៏មានលក្ខណៈបែបនេះផងដែរ។ កិច្ចការរបស់ទ្រង់មានលក្ខណៈខុសប្លែកពីកិច្ចការរបស់មនុស្សនៅក្នុងព្រះវិហារ ខុសពីកិច្ចការរបស់ពួកផារីស៊ី ហើយក៏មិនមានលក្ខណៈស្រដៀងគ្នាទៅនឹងកិច្ចការដែលត្រូវបានធ្វើ ដោយប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលទាំងអស់នោះដែរ។ ក្រោយពីបានឃើញផ្ទាល់ភ្នែកហើយ មនុស្សមិនអាចសម្រេចចិត្តបានឡើយថា៖ «វាពិតជាត្រូវបានធ្វើឡើង ដោយព្រះជាម្ចាស់ឬ?» ព្រះយេស៊ូវមិនបានកាន់តាមក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះយេហូវ៉ាឡើយ ហើយនៅពេលដែលទ្រង់បានយាងមកបង្រៀនមនុស្ស រាល់សេចក្តីដែលទ្រង់បានមានបន្ទូល គឺសុទ្ធ​តែ​ថ្មី និងមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីអ្វីដែលត្រូវបានថ្លែង ដោយពួកបរិសុទ្ធ និងពួកហោរាពីបុរាណនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ ហើយដោយសារតែការនេះហើយ ទើបមនុស្សនៅតែមិនទាន់ច្បាស់លាស់។ នេះគឺជាអ្វីដែលធ្វើឲ្យមនុស្សពិបាកដោះ​ស្រាយ​ជា​មួយ។ មុនពេលទទួលយកដំណាក់កាលថ្មីនៃកិច្ចការនេះ ផ្លូវដែលអ្នករាល់គ្នាភាគច្រើនបានដើរ គឺជាការប្រតិបត្តិ និងការចូលពីលើគ្រឹះមូលដ្ឋានចេញពីបុគ្គលអស្ចារ្យខាងវិញ្ញាណប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែ នៅថ្ងៃនេះ កិច្ចការដែលខ្ញុំធ្វើ មានលក្ខណៈខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំង ដែលជាហេតុនាំឲ្យអ្នករាល់គ្នាមិនអាចសម្រេចចិត្តបានឡើយថា វាត្រឹមត្រូវ ឬក៏ខុសនោះ។ ខ្ញុំមិនខ្វល់អំពីផ្លូវដែលអ្នកបានដើរកាលពីមុននោះឡើយ ហើយក៏មិនចាប់អារម្មណ៍លើ «អាហារ» របស់នរណាដែលអ្នកបានទទួលទាន ឬនរណាដែលអ្នកយកធ្វើជា «ឪពុក» របស់អ្នកនោះដែរ។ ដោយសារតែខ្ញុំបាននាំមកនូវកិច្ចការថ្មី ដើម្បីដឹកនាំមនុស្ស ដូច្នេះ អស់អ្នកណាដែលដើរតាមខ្ញុំ ត្រូវតែប្រព្រឹត្តតាមអ្វីដែលខ្ញុំមាន​បន្ទូល។ មិនថាអ្នកចេញមកពី «ក្រុមគ្រួសារ» ដែលមានអំណាចប៉ុនណាឡើយ គឺអ្នកត្រូវតែដើរតាមខ្ញុំ អ្នកមិនត្រូវប្រព្រឹត្តស្របតាមទម្លាប់ពីអតីតកាលរបស់អ្នកឡើយ «ឪពុកចិញ្ចឹម» របស់អ្នកគួរតែចុះចេញ ហើយអ្នកគួរតែមកនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នក ដើម្បីស្វែងរកចំណែកដ៏ស្របច្បាប់របស់អ្នកវិញ​។ អ្វីៗទាំងអស់របស់អ្នកស្ថិតនៅក្នុងព្រះ​ហស្ដ​របស់ខ្ញុំ ហើយអ្នកមិនគួរជឿទាំងងងឹតងងល់ខ្លាំងពេកលើឪពុកចិញ្ចឹមរបស់អ្នកនោះឡើយ ព្រោះថាគេមិនអាចគ្រប់គ្រងលើអ្នកបានទាំងស្រុងឡើយ។ កិច្ចការនាពេលសព្វថ្ងៃ គឺជាកិច្ចការដែលឯករាជ្យ។ គ្រប់យ៉ាងដែលខ្ញុំមាន​បន្ទូលនៅថ្ងៃនេះ មិនមានមូលដ្ឋានចេញពីអតីតកាលឡើយ។ ហើយវាជាទីចាប់ផ្ដើមថ្មីមួយ ហើយប្រសិនបើអ្នកនិយាយថា វាត្រូវបានបង្កើតឡើង ដោយដៃរបស់មនុស្ស នោះអ្នកជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានភ្នែកខ្វាក់ងងឹតមើលមិនឃើញ ហើយពិបាកនឹងសង្រ្គោះណាស់!

​អេសាយ ​អេសេគាល ​ម៉ូសេ ​ដាវីឌ ​អ័ប្រាហាំ និងដានីយ៉ែល សុទ្ធតែជាអ្នកដឹកនាំ ឬហោរានៅក្នុងចំណោមរាស្ដ្រ​ជ្រើសតាំងរបស់អ៊ីស្រាអែល​។ ហេតុអ្វីបានជាពួកគេមិនត្រូវបានហៅថា ព្រះជាម្ចាស់ដូច្នេះ? ហេតុអ្វីបានជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនធ្វើបន្ទាល់អំពីពួកគេ? ហេតុអ្វីបានជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើបន្ទាល់អំពីព្រះយេស៊ូវ នៅពេលដែលទ្រង់ចាប់ផ្ដើមកិច្ចការរបស់ទ្រង់ និងចាប់ផ្ដើមមានបន្ទូលរបស់ទ្រង់ច្នេះ? ហើយហេតុអ្វីបានជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនធ្វើបន្ទាល់អំពីអ្នកដទៃ? មនុស្សដែលចេញមកពីសាច់ឈាម ពួកគេត្រូវបានហៅថា «ព្រះអម្ចាស់»។ មិនថាពួកគេត្រូវបានហៅបែបណានោះទេ គឺកិច្ចការរបស់គេតំណាងឲ្យលក្ខណៈ និងសារជាតិរបស់គេ ហើយលក្ខណៈ និងសារជាតិរបស់គេតំណាងឲ្យអត្តសញ្ញាណរបស់គេ។ សារជាតិរបស់គេមិនជាប់ទាក់ទងអ្វីទៅនឹងងាររបស់គេឡើយ ព្រោះថាវាត្រូវបានតំណាងឲ្យអ្វីដែលពួកគេបានបង្ហាញ និងអ្វីដែលពួកគេបានស្ដែង​ចេញ​តាម​ការ​រស់នៅ។ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ វាគ្មានអ្វីមួយ​ចេញ​ពីមនុស្សសាមញ្ញដែលត្រូវបានហៅថា ព្រះអម្ចាស់ នោះ​ទេ ហើយទោះបីជាបុគ្គលម្នាក់អាចត្រូវបានគេហៅតាមរបៀបណាមួយក៏ដោយ ប៉ុន្តែ សារជាតិ និងអត្តសញ្ញាណដើមរបស់គេមិនចេះប្រែប្រួលឡើយ។ នៅក្នុងចំណោមព្រះគ្រីស្ទក្លែងក្លាយ ពួកហោរាក្លែងក្លាយ និងពួកបោកបញ្ឆោត តើមិនមាន​មនុស្សដែលត្រូវបានគេហៅថាជា «ព្រះជាម្ចាស់» ដែរទេឬអី? ចុះហេតុអ្វីបានជាពួកគេមិនមែនជាព្រះជាម្ចាស់ទៅ? នោះគឺដោយសារតែពួកគេគ្មានសមត្ថភាពធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ តាម​ឋានៈ ពួកគេគឺជាមនុស្ស ជាពួកបញ្ឆោតមនុស្ស មិនមែនជាព្រះជាម្ចាស់ឡើយ ដូច្នេះ ពួកគេមិនមានអត្តសញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ។ តើស្ដេច​ដាវីឌក៏មិនត្រូវបានគេហៅថាជាព្រះអម្ចាស់នៅក្នុងចំណោមអំបូរទាំងដប់ពីរដែរឬ? ព្រះយេស៊ូវក៏ត្រូវបានគេហៅថាជាព្រះអម្ចាស់ដែរ ចុះហេតុអ្វីបានជាមានតែព្រះយេស៊ូវមួយអង្គ ដែលត្រូវបានហៅថាជាព្រះជា​ម្ចាស់ដែលយកកំណើតជាមនុស្ស? តើយេរេមាមិនត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាបុត្រមនុស្សទេឬ? ហើយតើព្រះយេស៊ូវក៏មិនត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាបុត្រមនុស្សដែរទេឬអី? ចុះហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវត្រូវបានជាប់ឆ្កាង ជំនួសឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទៅវិញ? តើនោះមិនមែនដោយសារតែសារជាតិរបស់ទ្រង់មានលក្ខណៈខុសពីគេទេឬ? តើនោះមិនមែនដោយសារតែកិច្ចការដែលទ្រង់បានធ្វើមានលក្ខណៈខុសពីគេទេឬ? តើងារសំខាន់ដែរឬទេ? ទោះបីព្រះយេស៊ូវត្រូវបានហៅថាជាបុត្រមនុស្សក៏ដោយ ក៏ទ្រង់គឺជាការយកកំណើតជាមនុស្សទីមួយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ ហើយ​ទ្រង់បានយាងមក ដើម្បីកាន់កាប់អំណាច និងដើម្បីសម្រេចកិច្ចការនៃការប្រោសលោះ។ ការនេះសបញ្ជាក់ឲ្យឃើញថា អត្តសញ្ញាណ និងសារជាតិរបស់ព្រះយេស៊ូវ មានលក្ខណៈខុសប្លែកពីអ្នកដទៃផ្សេងទៀតដែលត្រូវបានហៅថាជាបុត្រមនុស្សដែរនោះ។ នៅថ្ងៃនេះ តើនរណាខ្លះនៅក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាដែលហ៊ាននិយាយថា គ្រប់ទាំងពាក្យដែលត្រូវបានថ្លែងដោយមនុស្សដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធប្រើ សុទ្ធ​តែបានចេញមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ? តើអ្នកណាខ្លះដែលហ៊ាននិយាយពាក្យបែបនេះទៅ? ប្រសិនបើអ្នកពិតជានិយាយបែបនេះមែន ចុះហេតុអ្វីបានជាកណ្ឌគម្ពីរទំនាយរបស់អែសរ៉ាត្រូវបានបោះបង់ចោល ហើយហេតុអ្វីបានជារឿងដូចគ្នានេះត្រូវបានធ្វើចំពោះកណ្ឌគម្ពីររបស់ពួកបរិសុទ្ធ និងពួកហោរាពីបុរាណទាំងនោះ? ប្រសិនបើពួកគេទាំងអស់នោះបានមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមែន ចុះហេតុអ្វីបានជាអ្នករាល់គ្នាហ៊ានធ្វើការជ្រើសរើសដ៏សាវ៉ាបែបនេះ? តើអ្នកមានគុណសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការជ្រើសរើសកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែរឬ? មានសាច់រឿងជាច្រើនចេញពីអ៊ីស្រាអែល ក៏ត្រូវបានបោះបង់ចោលដែរ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកជឿថា សំណេរកាលពីអតីតកាលទាំងនេះសុទ្ធតែចេញមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាសៀវភៅមួយចំនួនត្រូវបានបោះបង់ចោលដូច្នេះ? ប្រសិនបើសៀវភៅទាំងអស់នេះបានមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ នោះសៀវភៅទាំងនោះគួរតែត្រូវបានរក្សាទុក ហើយផ្ញើទៅកាន់បងប្អូនប្រុសស្រីនៃពួកជំនុំ ដើម្បីអានបាត់ទៅហើយ។ សៀវភៅទាំងនោះមិនគួរណា​មិនត្រូវបានជ្រើសរើស ឬបោះបង់ចោល ដោយឆន្ទៈរបស់មនុស្សឡើយ ដ្បិតការធ្វើបែបនេះ គឺជារឿងខុសហើយ។ ការនិយាយថា បទពិសោធន៍របស់ប៉ុល និងយ៉ូហាន ត្រូវបានលាយឡំជាមួយគតិជ្រៅជ្រះផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេ មិនមែនមានន័យថា បទពិសោធន៍ និងចំណេះដឹងរបស់គេ មកពីអារក្សសាតាំងនោះឡើយ ប៉ុន្តែ វាគ្រាន់តែមានន័យថា ពួកគេមាននូវសេចក្តីដែលចេញមកពីបទពិសោធន៍ និងគតិជ្រៅជ្រះរបស់គេប៉ុណ្ណោះ។ ចំណេះដឹងរបស់គេគឺស្របតាមសាវតារនៃបទពិសោធន៍ពិតរបស់គេនៅគ្រានោះ ដូច្នេះ តើនរណាអាចហ៊ាននិយាយទាំងជឿជាក់ថា អ្វីៗទាំងអស់នេះសុទ្ធតែចេញមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនោះ? ប្រសិនបើកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អទាំងបួនសុទ្ធតែចេញមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមែន ចុះហេតុអ្វីបានជាកណ្ឌគម្ពីរម៉ាថាយ ម៉ាកុស លូកា និងយ៉ូហាន ចែងខុសៗគ្នាអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវបែបនេះ? ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាមិនជឿលើការនេះទេ សាកបើកមើលព្រះគម្ពីរអំពីរបៀបដែលពេត្រុសបដិសេធព្រះអម្ចាស់ចំនួនបីដងទៅមើល៍៖ កណ្ឌគម្ពីរទាំងអស់ចែងខុសៗគ្នា ហើយកណ្ឌគម្ពីរនីមួយៗមាននូវចរិតលក្ខណៈរបស់គេរៀងៗខ្លួន។ មនុស្សដែលល្ងីល្ងើនិយាយថា «ព្រះជា​ម្ចាស់​ដែលយកកំណើតជាមនុស្សក៏ជាមនុស្សផងដែរ ដូច្នេះ តើព្រះបន្ទូលដែលទ្រង់ថ្លែងពិតជាអាចចេញមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែរឬទេ? ប្រសិនបើពាក្យរបស់​ប៉ុល និង​យ៉ូហាន ត្រូវបានលាយឡំជាមួយឆន្ទៈរបស់មនុស្ស តើព្រះបន្ទូលដែលទ្រង់ថ្លែងនោះមិនលាយឡំជាមួយឆន្ទៈរបស់មនុស្សទេឬអី?» មនុស្សដែលនិយាយបែបនេះ គឺជាមនុស្សខ្វាក់ និងល្ងង់ខ្លៅ! ចូរអានកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អទាំងបួនដោយយកចិត្តទុកដាក់ចុះ។ ចូរអានអ្វីដែលគេបានកត់ត្រាអំពីកិច្ចការដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ និងព្រះ​បន្ទូល​ដែលទ្រង់បានថ្លែង។ កណ្ឌគម្ពីរនីមួយៗមានលក្ខណៈខុសៗគ្នា ហើយកណ្ឌគម្ពីរនីមួយៗមាននូវទស្សនៈរបស់វាផ្ទាល់។ ប្រសិនបើសេចក្តីដែលត្រូវបានសរសេរ ដោយអ្នកនិពន្ធនៃកណ្ឌ​គម្ពីរទាំងនេះ សុទ្ធតែមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ នោះវាគួរតែមានភាពដូចគ្នា និងភាពជាប់លាប់មិនខាន។ ចុះហេតុអ្វីបានជាវាមានភាពផ្សេងគ្នាដូច្នេះ? តើមនុស្សមិនល្ងីល្ងើពេកទេឬអីដែលមើលមិនឃើញអំពីចំណុចនេះ? ប្រសិនបើអ្នកត្រូវបានសុំឲ្យធ្វើបន្ទាល់អំពីព្រះជាម្ចាស់ តើបន្ទាល់បែបណាទៅដែលអ្នកអាចធ្វើនោះ? តើចំណេះដឹងអំពីព្រះជាម្ចាស់បែបនេះអាចធ្វើបន្ទាល់អំពីទ្រង់បានដែរឬ? ប្រសិនបើអ្នកដទៃសួរអ្នកថា «បើកណ្ឌគម្ពីរយ៉ូហាន និងលូកាត្រូវបានលាយឡំជាមួយឆន្ទៈរបស់មនុស្ស ដូច្នេះ តើព្រះបន្ទូលដែលត្រូវបានថ្លែង ដោយព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នករាល់គ្នា មិនត្រូវបានលាយឡំជាមួយឆន្ទៈរបស់មនុស្សទេឬអី?» តើអ្នកអាចឆ្លើយសំណួរនេះបានយ៉ាងច្បាស់លាស់ដែរឬទេ? ក្រោយពេលលូកា និងម៉ាថាយ បានឮអំពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូវ និងបានឃើញអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវហើយ ពួកគេបាននិយាយចេញពីចំណេះដឹងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេ ទៅតាមការចងចាំអំពីកិច្ចការដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើប៉ុណ្ណោះ។ តើអ្នកអាចនិយាយថា ចំណេះដឹងរបស់គេត្រូវបានបើកសម្ដែងទាំងស្រុង ដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធឬ? នៅខាងក្រៅព្រះគម្ពីរ មាននូវបុគ្គលអស្ចារ្យខាងវិញ្ញាណជាច្រើន ដែលមានចំណេះដឹងខ្ពស់ជាងពួកគេទៅទៀត ចុះហេតុអ្វីបានជាពាក្យរបស់ពួកគេមិនត្រូវបានចាប់អារម្មណ៍ ដោយមនុស្សជំនាន់ក្រោយដូច្នេះ? តើពួកគេមិនត្រូវបានប្រើ ដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែរទេឬអី? ចូរដឹងថា នៅក្នុងកិច្ចការនាពេលថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមិនមែនកំពុងតែនិយាយអំពីគតិជ្រៅជ្រះរបស់ខ្ញុំ ដោយផ្អែកលើមូលដ្ឋាននៃកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវ​ឡើយ ហើយខ្ញុំក៏មិនកំពុងនិយាយចេញពីចំណេះដឹងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ ទាស់នឹងសាវតារកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវនោះដែរ។ តើព្រះយេស៊ូវបានធ្វើកិច្ចការអ្វីខ្លះនៅពេលនោះ? តើខ្ញុំកំពុងតែធ្វើកិច្ចការអ្វីខ្លះនាពេលសព្វថ្ងៃ? អ្វីដែលខ្ញុំធ្វើ និងមាន​បន្ទូល​នេះ គ្មានពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រាមុនឡើយ។ ផ្លូវដែលខ្ញុំដើរនៅថ្ងៃនេះ មិនធ្លាប់ត្រូវបានដើរកាលពីមុនឡើយ គឺវាមិនធ្លាប់ត្រូវបានដើរដោយមនុស្សជំនាន់មុនៗនោះទេ។ នៅថ្ងៃនេះ វាត្រូវបានផ្ដើមឡើង តើនេះមិនមែនជាកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណទេឬ? ទោះបីវាជាកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធក៏ដោយ ប៉ុន្តែ អ្នកដឹកនាំទាំងអស់កាលពីអតីតកាល សុទ្ធតែបានអនុវត្តកិច្ចការរបស់គេ ដោយផ្អែកលើគ្រឹះមូលដ្ឋាននៃកិច្ចការរបស់អ្នកដទៃ ប៉ុន្តែ យ៉ាងណាមិញ កិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ មានលក្ខណៈខុសពីគេ។ ដំណាក់កាលនៃកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវ គឺដូចគ្នា៖ ទ្រង់បានរៀបចំផ្លូវមួយថ្មី។ នៅពេលដែលទ្រង់បានយាងមក ទ្រង់បានប្រកាសដំណឹងល្អអំពីនគរស្ថានសួគ៌ និងបានមានបន្ទូលថា មនុស្សគួរតែប្រែចិត្ត ហើយ​លន់​តួ។ ក្រោយពេលដែល​ព្រះយេស៊ូវបានបង្ហើយកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ពេត្រុស ​ប៉ុល និងអ្នកផ្សេងទៀតបានចាប់ផ្ដើមបន្តកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ ក្រោយពេលដែល​ព្រះយេស៊ូវត្រូវបានបោះ​ភ្ជាប់នឹងឈើឆ្កាង ហើយយាងឡើងទៅស្ថានសួគ៌ ព្រះវិញ្ញាណក៏​បាន​ចាត់​ពួក​គេ​ឲ្យ​ទៅ​ផ្សាយអំពីផ្លូវនៃឈើឆ្កាង។ ទោះបីជាពាក្យរបស់​ប៉ុលត្រូវបានលើកតម្កើងក៏ដោយ ក៏ពាក្យទាំងនោះផ្អែកលើគ្រឹះមូលដ្ឋានដែលត្រូវបានចាក់ ដោយសេចក្តីដែលព្រះយេស៊ូវបានមានបន្ទូល ដូចជា ចិត្តអត់ធ្មត់ សេចក្តីស្រឡាញ់ ការរងទុក្ខលំបាក ការគ្របបាំងក្បាល បុណ្យជ្រមុជទឹក ឬគោលលទ្ធិជាបន្តបន្ទាប់ផ្សេងទៀតដែរ។ រាល់សេចក្តីទាំងនេះត្រូវបាននិយាយចេញ ដោយផ្អែកលើមូលដ្ឋាននៃព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ ពួកគេគ្មានសមត្ថភាពរៀបចំផ្លូវថ្មីឡើយ ដ្បិតពួកគេគ្រាន់តែជាមនុស្សដែលត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់ប្រើប៉ុណ្ណោះ។

ព្រះបន្ទូល និងកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវនៅគ្រានោះ មិនផ្ទុកនូវគោលលទ្ធិឡើយ ហើយទ្រង់ក៏មិនអនុវត្តកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ស្របតាមកិច្ចការនៃក្រឹត្យវិន័យរបស់​ព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់នោះដែរ​។ វាត្រូវបានអនុវត្តស្របតាមកិច្ចការដែលគួរតែត្រូវបានធ្វើនៅក្នុងយុគសម័យនៃព្រះគុណ​។ ទ្រង់បានធ្វើការស្របតាមកិច្ចការដែលទ្រង់បាននាំមក ស្របតាមផែនការរបស់ទ្រង់ និងស្របតាមព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់មិនធ្វើការស្របតាមក្រឹត្យវិន័យនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់នោះឡើយ។ គ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់បានធ្វើ ស្របតាមក្រឹត្យវិន័យនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ឡើយ ហើយទ្រង់ក៏មិនបានយាងមកធ្វើកិច្ចការ ដើម្បីសម្រេចតាមពាក្យរបស់ពួកហោរានោះដែរ។ ដំណាក់កាលនីមួយៗនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មិនត្រូវបានធ្វើឡើង ដើម្បីសម្រេចទំនាយរបស់ពួកហោរាពីបុរាណឡើយ ហើយទ្រង់ក៏មិនបានយាងមក ដើម្បីប្រកាន់ខ្ជាប់តាមគោលលទ្ធិ ឬមកសម្រេចតាមទំនាយរបស់ពួកហោរាពីបុរាណនោះដែរ។ ប៉ុន្តែ សកម្មភាពរបស់ទ្រង់មិនបានបង្អាក់ដល់សេចក្តីទំនាយរបស់ពួកហោរាពីបុរាណ ហើយក៏មិនរំខានដល់កិច្ចការដែលទ្រង់បានធ្វើកន្លងមកនោះដែរ។ ចំណុចដ៏លេចធ្លោនៃកិច្ចការរបស់ទ្រង់ មិនមែនជាការកាន់តាមគោលលទ្ធិណាមួយឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ជាការធ្វើកិច្ចការដែលទ្រង់ផ្ទាល់គួរតែធ្វើវិញ​។ ទ្រង់មិនមែនជាហោរា ឬព្យាការីឡើយ ប៉ុន្តែ ជាអ្នកអនុវត្តផ្ទាល់ ដែលបានយាងមក ដើម្បីធ្វើកិច្ចការដែលទ្រង់គួរតែធ្វើ ហើយទ្រង់បានយាងមក ដើម្បីផ្ដើមនូវយុគសម័យថ្មីរបស់ទ្រង់ និងអនុវត្តតាមកិច្ចការថ្មីរបស់ទ្រង់។ ជាការពិត នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ដើម្បីធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ទ្រង់ក៏បានសម្រេចតាមព្រះ​បន្ទូល​ជាច្រើនដែលត្រូវបានថ្លែងទុក ដោយពួកហោរាពីបុរាណនៅក្នុងព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ដែរ។ ដូច្នេះ កិច្ចការនាពេលសព្វថ្ងៃ ក៏បានសម្រេចតាមទំនាយរបស់ពួកហោរាពីបុរាណនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ដែរ។ វាគ្រាន់តែខ្ញុំមិនកាន់ «សៀវភៅចំណាស់ពណ៌លឿង» នោះប៉ុណ្ណោះ។ សម្រាប់កិច្ចការជាច្រើនទៀតដែលខ្ញុំត្រូវធ្វើ ខ្ញុំក៏ត្រូវថ្លែង​ព្រះ​បន្ទូល​ជាច្រើនទៀតទៅកាន់អ្នករាល់គ្នាផងដែរ ហើយកិច្ចការ និងពាក្យទាំងនេះពិតជាសំខាន់ខ្លាំងណាស់ គឺសំខាន់ជាងសេចក្តីពន្យល់បទគម្ពីរទៅទៀត ដោយសារតែកិច្ចការពន្យល់នេះគ្មានសំខាន់ ឬមានតម្លៃអ្វីសម្រាប់អ្នករាល់គ្នាឡើយ ហើយក៏មិនអាចជួយអ្វីដល់អ្នករាល់គ្នា ឬផ្លាស់ប្រែអ្នករាល់គ្នានោះដែរ។ ខ្ញុំចង់ធ្វើកិច្ចការថ្មី មិនមែនសម្រាប់ជាប្រយោជន៍នៃការសម្រេចតាមបទគម្ពីរណាមួយនៅក្នុងព្រះគម្ពីរឡើយ។ ប្រសិនបើព្រះជាម្ចាស់គ្រាន់តែយាងមកកាន់ផែនដី ដើម្បីសម្រេចតាមពាក្យរបស់ពួកហោរាពីបុរាណនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ នោះតើនរណាទៅដែលមានឋានៈធំជាង ជាព្រះជា​ម្ចាស់​ដែលយកកំណើតជាមនុស្ស ឬក៏ជាពួកហោរាពីបុរាណ? សរុបមក តើពួកហោរាគ្រប់គ្រងលើព្រះជាម្ចាស់ ឬក៏ព្រះជាម្ចាស់គ្រប់គ្រងលើពួកហោរា? តើអ្នកត្រូវពន្យល់អំពីពាក្យទាំងនេះយ៉ាងដូចម្ដេចទៅ?

កាលពីដើមដំបូង នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវមិនទាន់បានចាប់ផ្ដើមធ្វើព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់ជាផ្លូវការ ពេលខ្លះ ទ្រង់ក៏បានចូលរួមការប្រជុំ និងច្រៀងបទទំនុកតម្កើង ថ្វាយការសរសើរ និងអានព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់នៅក្នុងព្រះវិហារ ដូចពួកសិស្សដែលបានដើរតាមទ្រង់ដែរ។ ក្រោយពេលដែលទ្រង់បានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក និងងើបឡើងចេញពីទឹក ព្រះវិញ្ញាណបានយាងមកសណ្ឋិតលើទ្រង់ជាផ្លូវការ ហើយទ្រង់បានចាប់ផ្ដើមធ្វើការបើកសម្ដែងអំពីអត្តសញ្ញាណរបស់ទ្រង់ និងព័ន្ធកិច្ចដែលទ្រង់ត្រូវធ្វើ។ មុនពេលនេះ គ្មាននរណាម្នាក់បានដឹងអំពីអត្តសញ្ញាណរបស់ទ្រង់ ហើយក្រៅពីនាងម៉ារា សូម្បីតែយ៉ូហានក៏មិនបានដឹងផង។ ព្រះយេស៊ូវមានព្រះជន្ម២៩ព្រះវស្សា នៅពេលដែលទ្រង់បានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក។ ក្រោយពេលបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់ទ្រង់ត្រូវបានធ្វើរួច ផ្ទៃមេឃបានបើកចំហ ហើយមានសំឡេងមួយពីស្ថានសួគ៌ថា៖ «នេះគឺជាបុត្រស្ងួនភ្ងារបស់អញ អញសព្វព្រះទ័យនឹងទ្រង់ណាស់»។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានចាប់ផ្ដើមធ្វើបន្ទាល់អំពីទ្រង់នៅក្នុងរបៀបនេះ។ មុនពេលដែលទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកនៅវ័យ២៩ព្រះវស្សា ទ្រង់បានរស់នៅក្នុង​ជីវិតជាមនុស្សសាមញ្ញ សោយអាហារ នៅពេលដែលទ្រង់គួរតែសោយ ផ្ទុំ និងគ្រង​ព្រះ​ពស្ដ្រជាមនុស្សសាមញ្ញ ហើយគ្មានអ្វីមួយអំពីទ្រង់ដែលមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីអ្នកដទៃឡើយ ហើយពិតណាស់ នេះគ្រាន់តែចំពោះផ្នែកខាងសាច់ឈាមរបស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះ។ ពេលខ្លះ ទ្រង់ក៏ទន់ខ្សោយ ហើយពេលខ្លះទៀត ទ្រង់ក៏មិនអាចឈ្វេងយល់រឿងរ៉ាវផ្សេងៗ ដូចជាមានចែងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរថា៖ បញ្ញារបស់ទ្រង់បានចម្រើនឡើងទៅតាមព្រះជន្មរបស់ទ្រង់។ ពាក្យទាំងនេះគ្រាន់តែបង្ហាញថា ទ្រង់មានភាពជាមនុស្សសាមញ្ញធម្មតា និងបង្ហាញទៀតថា ទ្រង់មិនមានលក្ខណៈពិសេសអ្វីពីមនុស្សសាមញ្ញផ្សេងទៀតឡើយ។ ទ្រង់ក៏បានធំធាត់ឡើងជាមនុស្សសាមញ្ញម្នាក់ ហើយគ្មានអ្វីមួយពិសេសអំពីទ្រង់នោះឡើយ។ ប៉ុន្តែ ទ្រង់បានស្ថិតនៅក្រោមការមើលថែ និងការការពាររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ក្រោយពេលដែលទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកហើយ ទ្រង់បានចាប់ផ្ដើមជួបសេចក្តីល្បួង បន្ទាប់មកទ្រង់បានចាប់ផ្ដើមធ្វើព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់បានពេញដោយឫទ្ធានុភាព ព្រះប្រាជ្ញាញាណ និងសិទ្ធិអំណាច។ នេះមិនមែនមានន័យថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនបានធ្វើការនៅក្នុងទ្រង់ មុនពេលបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់ទ្រង់ ឬព្រះអង្គមិនបានគង់នៅខាងក្នុងទ្រង់នោះឡើយ​។ មុនបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់ទ្រង់ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធក៏បានគង់សណ្ឋិតនៅខាងក្នុងទ្រង់ផងដែរ ប៉ុន្តែ ទ្រង់មិនទាន់បានចាប់ផ្ដើមធ្វើការជាផ្លូវការឡើយ ព្រោះមិនទាន់ដល់ពេលកំណត់ដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ហើយលើសពីនេះ មនុស្សសាមញ្ញមាននូវដំណើរការសាមញ្ញនៅ​ក្នុង​ការលូតលាស់​។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធតែងតែគង់នៅខាងក្នុងទ្រង់ជានិច្ច។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវប្រសូតមក ទ្រង់មានលក្ខណៈខុសប្លែកពីអ្នកដទៃ ហើយផ្កាយព្រឹកបានលេចឡើង។ មុនកំណើតរបស់ទ្រង់ ទេវតាមួយអង្គបានបង្ហាញខ្លួនឲ្យយ៉ូសែបឃើញនៅក្នុងសុបិន ហើយប្រាប់គាត់ថា ម៉ារាត្រូវផ្ដល់កំណើតដល់ទារកម្នាក់ និងប្រាប់ទៀតថា បុត្រនោះកើតមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទេ។ ក្រោយពេលដែល​ព្រះយេស៊ូវបានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកហើយ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានចាប់ផ្ដើមធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ប៉ុន្តែ ការនេះមិនមានន័យថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគ្រាន់តែយាងចុះមកសណ្ឋិតពីលើព្រះយេស៊ូវនោះឡើយ។ ការនិយាយថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានយាងចុះមក ដូចជាសត្វព្រាប សណ្ឋិតពីលើទ្រង់ គឺជាការសំដៅទៅលើការចាប់ផ្ដើមជាផ្លូវការនៃព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់។ ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានគង់នៅក្នុងទ្រង់កាលពីមុន ប៉ុន្តែ ទ្រង់មិនទាន់បានចាប់ផ្ដើមធ្វើការទេ ដ្បិតពេលកំណត់មិនទាន់បានមកដល់នៅឡើយ ហើយព្រះវិញ្ញាណក៏មិនចាប់ផ្ដើមធ្វើការដោយតក់ក្រហល់នោះដែរ​។ ព្រះវិញ្ញាណបានធ្វើបន្ទាល់អំពីទ្រង់ តាមរយៈបុណ្យជ្រមុជទឹក។ នៅពេលដែលទ្រង់ងើបចេញពីទឹក ព្រះវិញ្ញាណក៏បានចាប់ផ្ដើមធ្វើការជាផ្លូវការនៅក្នុងទ្រង់ ដែលជាទី​សម្គាល់​បង្ហាញថា សាច់ឈាមដែលយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានចាប់ផ្ដើមបំពេញព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់ ហើយបានចាប់ផ្ដើមកិច្ចការនៃការប្រោសលោះ ដែលមានន័យថា យុគសម័យនៃព្រះគុណបានចាប់ផ្ដើមជាផ្លូវការហើយ។ ដូច្នេះ វាមាននូវពេលកំណត់មួយសម្រាប់កិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មិនថាទ្រង់ធ្វើកិច្ចការអ្វីនោះឡើយ។ ក្រោយបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់ទ្រង់ នៅក្នុងព្រះយេស៊ូវ អត់ទាន់មានការផ្លាស់ប្ដូរជាក់លាក់នោះឡើយ ហើយទ្រង់នៅតែគង់នៅក្នុងសាច់ឈាមដើមរបស់ទ្រង់ដដែល។ វាគ្រាន់តែថា ទ្រង់បានចាប់ផ្ដើមកិច្ចការរបស់ទ្រង់ និងបើកសម្ដែងពីអត្តសញ្ញាណរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់បានពេញដោយសិទ្ធិអំណាច និងឫទ្ធានុភាពប៉ុណ្ណោះ។ នៅក្នុងការនេះ ទ្រង់មានលក្ខណៈខុសពីមុន។ អត្តសញ្ញាណរបស់ទ្រង់មានលក្ខណៈខុសពីមុន គឺអាចនិយាយបានថា វាមាននូវការផ្លាស់ប្ដូរដ៏សំខាន់មួយនៅក្នុង ឋានៈរបស់ទ្រង់ ហើយនេះជាទីបន្ទាល់របស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ និងមិនមែនជាកិច្ចការដែលត្រូវបានធ្វើ ដោយមនុស្សឡើយ។ កាលពីដំបូង មនុស្សមិនបានដឹង ហើយពួកគេគ្រាន់តែដឹងតែបន្ដិចប៉ុណ្ណោះ នៅពេលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានធ្វើបន្ទាល់អំពីព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងរបៀបនោះ។ ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវបានធ្វើកិច្ចការដ៏ធំ មុនពេលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានធ្វើបន្ទាល់អំពីទ្រង់ ប៉ុន្តែ ដោយគ្មានបន្ទាល់អំពីព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ នោះទោះបីកិច្ចការរបស់ទ្រង់ធំអស្ចារ្យប៉ុនណាក៏​ដោយ ក៏មនុស្សនឹងមិនបានស្គាល់អំពីអត្តសញ្ញាណរបស់ទ្រង់នោះដែរ ព្រោះថាភ្នែករបស់មនុស្សនឹងគ្មានសមត្ថភាពអ្វីទៅមើលឃើញអំពីអត្ត​សញ្ញាណ​នេះឡើយ។ បើគ្មានជំហាននៃការធ្វើបន្ទាល់របស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទេ នោះគ្មាននរណាម្នាក់អាចស្គាល់ទ្រង់ ថាជាព្រះជា​ម្ចាស់​ដែលយកកំណើតជាមនុស្សឡើយ។ ក្រោយពេលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានធ្វើបន្ទាល់អំពីទ្រង់រួចហើយ ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវបានបន្តធ្វើការនៅក្នុងរបៀបដដែល ដោយគ្មានភាពខុសប្លែកពីមុនទេ នោះវានឹងគ្មានប្រសិទ្ធភាពឡើយ ហើយនៅក្នុងចំណុចនេះ កិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធក៏ត្រូវបានបង្ហាញឲ្យ​ឃើញដែរ។ ក្រោយពេលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានធ្វើបន្ទាល់រួចហើយ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធត្រូវតែបង្ហាញអង្គទ្រង់ ដើម្បីឲ្យអ្នកអាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា ទ្រង់គឺជាព្រះជាម្ចាស់ មើលឃើញថា មានព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលគង់សណ្ឋិតនៅខាងក្នុងទ្រង់ និងមើលឃើញទៀតថា ទីបន្ទាល់របស់ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជារឿងខុសឡើយ ដូច្នេះ នេះអាចបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា ទីបន្ទាល់របស់ទ្រង់ គឺជារឿងត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ កាលពីមុន និងក្រោយការធ្វើបន្ទាល់របស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ បានកើតឡើងនៅពេលតែមួយ នោះព័ន្ធកិច្ចរបស់ព្រះជា​ម្ចាស់ដែលយកកំណើតជាមនុស្ស និងកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ នឹងមិនត្រូវលេចចេញយ៉ាងច្បាស់ឡើយ ហើយជាលទ្ធផល មនុស្សនឹងគ្មានសមត្ថភាពទទួលស្គាល់កិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានឡើយ ព្រោះវានឹងគ្មានភាពខុសគ្នាដ៏ច្បាស់លាស់នោះទេ។ បន្ទាប់ពីធ្វើបន្ទាល់រួច ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធត្រូវតែប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងទីបន្ទាល់នេះ ដូច្នេះ ទ្រង់ត្រូវតែបើកបង្ហាញពីព្រះប្រាជ្ញាញាណ និងសិទ្ធិអំណាចរបស់ទ្រង់នៅក្នុងព្រះយេស៊ូវ ដែលមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីអតីតកាល។ ជាការពិត នេះមិនមែនជាលទ្ធផលកើតចេញពីបុណ្យជ្រមុជទឹកឡើយ ដ្បិតបុណ្យជ្រមុជទឹកគ្រាន់តែជាពិធីមួយប៉ុណ្ណោះ ហើយបុណ្យជ្រមុជទឹកគ្រាន់តែជាផ្លូវមួយ ដើម្បីបង្ហាញថា វាដល់ពេលក្នុងការធ្វើព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។ កិច្ចការនេះកើតឡើង ដើម្បីឲ្យឃើញជាក់ស្ដែងអំពីឫទ្ធានុភាពដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឲ្យឃើញជាក់ស្ដែងអំពីការធ្វើបន្ទាល់របស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ហើយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនឹងទទួលខុសត្រូវសម្រាប់ការធ្វើបន្ទាល់នេះរហូតដល់ទីបញ្ចប់។ មុនពេលធ្វើព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់ ព្រះយេស៊ូវ​ក៏បានស្ដាប់សេចក្ដីអធិប្បាយ បានប្រកាស និងផ្សាយដំណឹងល្អនៅតាមកន្លែងផ្សេងៗផងដែរ។ ទ្រង់មិនបានធ្វើកិច្ចការធំដុំណាមួយទេ ដោយសារតែពេលកំណត់ដែលឲ្យទ្រង់ធ្វើព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់ មិន​ទាន់​មក​ដល់​នៅ​ឡើយ ហើយក៏ដោយសារតែព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់បាន លាក់កំបាំងដោយ​បន្ទាប​ព្រះអង្គទ្រង់នៅក្នុងសាច់ឈាម និងមិនធ្វើកិច្ចការណាមួយឡើយ រហូតដល់ពេលកំណត់បានមកដល់។ ទ្រង់មិនបានធ្វើការមុនពេលបុណ្យជ្រមុជទឹកដោយ​សារហេតុផលពីរយ៉ាង៖ ទីមួយ គឺដោយសារតែព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនទាន់យាងចុះមកសណ្ឋិតលើទ្រង់ជា​ផ្លូវ​ការ ដើម្បីធ្វើការ (គឺអាចនិយាយបានថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនទាន់បានប្រទានព្រះ​ចេស្ដា និងសិទ្ធិអំណាចដល់​ព្រះ​យេស៊ូវ ដើម្បីធ្វើកិច្ចការបែបនេះនៅឡើយ) ហើយទោះបីជាទ្រង់បានស្គាល់ពីអត្តសញ្ញាណរបស់ទ្រង់ហើយក៏ដោយ ក៏ព្រះយេស៊ូវមិនមានសមត្ថភាពធ្វើកិច្ចការដែលទ្រង់ត្រូវធ្វើនៅពេលក្រោយដែរ ដូច្នេះ ទ្រង់ត្រូវតែរង់ចាំរហូតដល់ថ្ងៃបុណ្យជ្រមុជទឹករបស់ទ្រង់។ នេះគឺជាពេលកំណត់របស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់មានសមត្ថភាពល្មើសបានឡើយ រួមទាំងព្រះយេស៊ូវផ្ទាល់ ព្រោះថាព្រះយេស៊ូវផ្ទាល់មិនអាចបង្អាក់ដល់កិច្ចការរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់នោះឡើយ។ ជាការពិត នេះគឺជាការបន្ទាបអង្គ​ទ្រង់របស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយក៏ជាក្រឹត្យវិន័យនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ផងដែរ ប្រសិនបើព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនបានធ្វើការទេ នោះក៏គ្មាននរណាម្នាក់អាចធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់បានដែរ។ ហេតុផលទីពីរគឺថា មុនពេលដែលទ្រង់បានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក ទ្រង់គ្រាន់តែជាមនុស្សសាមញ្ញធម្មតាម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ គឺទ្រង់គ្មានលក្ខណៈ​អ្វីខុសប្លែកពីមនុស្សសាមញ្ញធម្មតាផ្សេងទៀតនោះឡើយ។ នេះជាទិដ្ឋភាពមួយអំពីរបៀបដែលព្រះយកកំណើតជាមនុស្ស មិនមែនជាអធិធ​ម្ម​ជាតិ​។ ព្រះជា​ម្ចាស់ដែលយកកំណើតជាមនុស្សមិនបានបំពានលើការរៀបចំនៃព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ គឺទ្រង់បានធ្វើការនៅក្នុងរបៀបដែលមានលំដាប់លំដោយ ហើយទ្រង់បានធ្វើការយ៉ាងសាមញ្ញបំផុត។ គឺមានតែក្រោយពេលបុណ្យជ្រមុជទឹកប៉ុណ្ណោះ ទើបកិច្ចការរបស់ទ្រង់មាននូវសិទ្ធិអំណាច និងព្រះ​ចេស្ដា។ គឺអាចនិយាយបានថា ទោះបីទ្រង់ជាព្រះជា​ម្ចាស់ដែលយកកំណើតជាមនុស្សក៏ដោយ ក៏ទ្រង់មិនអនុវត្តកិច្ចការអធិធម្មជាតិណាមួយ ហើយទ្រង់បានធំធាត់ឡើងនៅក្នុងរបៀបសាមញ្ញ ដូចជាមនុស្សផ្សេងទៀតផងដែរ។ ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវបានស្គាល់អត្តសញ្ញាណរបស់ទ្រង់ និងបានធ្វើកិច្ចការដ៏អស្ចារ្យនៅទូទាំងទឹកដី មុនពេលដែលទ្រង់ទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក ហើយទ្រង់មានលក្ខណៈខុសប្លែកពីមនុស្សសាមញ្ញ ព្រមទាំងបង្ហាញអង្គទ្រង់ជាមនុស្សដ៏អស្ចារ្យ នោះយ៉ូហានមិន​ត្រឹម​តែ​មិន​អាច​ធ្វើកិច្ចការរបស់គាត់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែ វាក៏នឹងគ្មានផ្លូវសម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីចាប់ផ្ដើមជំហានបន្ទាប់នៃកិច្ចការរបស់ទ្រង់ដែរ។ ដូច្នេះ ការនេះនឹងសបញ្ជាក់ឲ្យឃើញថា អ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើ ប្រែទៅជាខុស ហើយចំពោះមនុស្សវិញ វានឹងស្ដែងចេញឲ្យឃើញថា ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងព្រះជា​ម្ចាស់ដែលយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនបានយាងមកចេញពីប្រភពតែមួយឡើយ។ ដូច្នេះ កិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវដែលត្រូវបានកត់ត្រាទុកនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ គឺជាកិច្ចការដែលត្រូវបានអនុវត្ត ក្រោយពេលទ្រង់បានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក ជាកិច្ចការដែលត្រូវបានធ្វើក្នុងពេលបីឆ្នាំ។ ព្រះគម្ពីរមិនបានកត់ត្រាអ្វីដែលទ្រង់បានធ្វើ មុនពេលទ្រង់បានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹក ដោយសារតែទ្រង់មិនបានធ្វើកិច្ចការនេះ មុនពេលទ្រង់បានទទួលបុណ្យជ្រមុជទឹកឡើយ។ ទ្រង់គ្រាន់តែជាមនុស្សសាមញ្ញ និងតំណាងឲ្យមនុស្សសាមញ្ញម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ ហើយមុនពេលព្រះយេស៊ូវបានចាប់ផ្ដើមធ្វើព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់ ទ្រង់ក៏គ្មានលក្ខណៈអ្វីខុសប្លែកពីមនុស្សសាមញ្ញនោះដែរ ហើយអ្នកដទៃក៏មើលមិនឃើញអ្វីប្លែកនៅក្នុងទ្រង់នោះដែរ។ មានតែក្រោយពេលដែលទ្រង់បានចូលដល់ព្រះជន្ម២៩ព្រះវស្សាប៉ុណ្ណោះ ទើបព្រះយេស៊ូវបានជ្រាបថា ទ្រង់បានយាងមក ដើម្បីបញ្ចប់ដំណាក់កាលមួយនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយកាលពីមុននោះ ទ្រង់ផ្ទាល់មិនបានដឹងអំពីការនេះ ដ្បិតកិច្ចការដែលត្រូវបានធ្វើដោយព្រះជាម្ចាស់ មិនមែនជាកិច្ចការអធិធម្មជាតិឡើយ។ នៅពេលដែលទ្រង់បានចូលរួមការប្រជុំនៅក្នុងសាលាប្រជុំនៅវ័យ១២ព្រះវស្សា ម៉ារាកំពុងតែតាមស្វែងរកទ្រង់ ហើយទ្រង់គ្រាន់តែមានបន្ទូលតែមួយប្រយោគ ដូចជាក្មេងឯទៀតៗប៉ុណ្ណោះ៖ «អ្នកម្ដាយ! តើលោកមិនជ្រាបទេឬថា ខ្ញុំត្រូវឲ្យតម្លៃខ្ពស់ទៅលើព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះវរបិតាជាងអ្វីៗទាំងអស់?» ជាការពិត ដោយសារតែទ្រង់បានចាប់កំណើត ដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ តើព្រះយេស៊ូវអាចមិនមានលក្ខណៈពិសេសនៅក្នុងរបៀបណាមួយដែរឬទេ? ប៉ុន្តែ ភាពពិសេសរបស់ទ្រង់មិនមែនមានន័យថា ទ្រង់ជាមនុស្សអធិធម្មជាតិឡើយ ប៉ុន្តែ គ្រាន់តែចង់បង្ហាញថា ទ្រង់ស្រឡាញ់ព្រះជាម្ចាស់លើសក្មេងឯទៀតៗប៉ុណ្ណោះ។ ទោះបីទ្រង់មានរូបរាងជាមនុស្សក៏ដោយ ក៏សារជាតិរបស់ទ្រង់នៅតែពិសេស និងមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីអ្នកដទៃ។ មានតែក្រោយពេលបុណ្យជ្រមុជទឹកប៉ុណ្ណោះ ទើបទ្រង់ពិតជាជ្រាបដឹងថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធកំពុងធ្វើការនៅក្នុងទ្រង់ ជ្រាបដឹងថា ទ្រង់ជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់។ មានតែពេលដែលទ្រង់បានចូលដល់ វ័យ៣៣ព្រះវស្សាប៉ុណ្ណោះ ទើបទ្រង់ជ្រាបដឹងយ៉ាងពិតប្រាកដថា ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមានបំណងអនុវត្តកិច្ចការនៃការជាប់ឆ្កាង តាមរយៈទ្រង់។ នៅវ័យ៣២ព្រះវស្សា ទ្រង់ទើបតែចាប់ផ្ដើមដឹងអំពីសេចក្តីពិតបង្កប់មួយចំនួន ដូចជាមានចែងនៅក្នុងកណ្ឌគម្ពីរដំណឹងល្អម៉ាថាយថា៖ «រួចលោកស៊ីម៉ូនពេត្រុសក៏ឆ្លើយថា ទ្រង់គឺជាព្រះគ្រីស្ទ ជាព្រះរាជបុត្រា នៃព្រះដ៏មានព្រះជន្មគង់នៅ។ ... តាំងពីគ្រានោះមក ព្រះយេស៊ូវក៏ចាប់ផ្ដើមបង្ហាញប្រាប់សិស្សទ្រង់ ពីរបៀបដែលទ្រង់ត្រូវយាងចូលក្រុងយេរូសាឡឹម និងរងទុក្ខលំបាកជាច្រើនពីពួកចាស់ទុំ ពួកបូជាចារ្យ និងពួកអាចារ្យ ព្រមទាំងត្រូវគេធ្វើគុត ហើយមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ នៅថ្ងៃទីបី»។ មុនពេលនោះ ទ្រង់មិនបានជ្រាបដឹងអំពីកិច្ចការដែលទ្រង់ត្រូវធ្វើនោះឡើយ ដ្បិតទ្រង់ដឹងនៅពេលជាក់លាក់មួយប៉ុណ្ណោះ។ ក្រោយពេលដែលទ្រង់បានប្រសូតភ្លាម ទ្រង់មិនបានជ្រាបដឹងទាំងស្រុងឡើយ ហើយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានធ្វើការបន្ដិចម្ដងៗនៅក្នុងទ្រង់ ហើយវាមាននូវដំណើរការមួយចំពោះកិច្ចការនេះ។ តាំងពីដើមដំបូងមក ប្រសិនបើទ្រង់បានជ្រាបដឹងថា ទ្រង់ជាព្រះជាម្ចាស់ ជាព្រះគ្រីស្ទ និងជាព្រះ​រាជ​បុត្រានៃព្រះជា​ម្ចាស់ដែលយកកំណើតជាមនុស្ស និងជ្រាបទៀតថា ទ្រង់ត្រូវសម្រេចកិច្ចការនៃការជាប់ឆ្កាង ចុះហេតុអ្វីបានជាកាលពីមុន ទ្រង់មិនបានធ្វើការដូច្នេះ? ហេតុអ្វីបានជាក្រោយពេលប្រាប់ដល់ពួកសិស្សរបស់ទ្រង់អំពីព័ន្ធកិច្ចរបស់ទ្រង់ហើយ ទើបព្រះយេស៊ូវមានអារម្មណ៍កើតទុក្ខ និងបានអធិស្ឋានយ៉ាងអស់ពីចិត្តសម្រាប់ការនេះ? ហេតុអ្វីបានជាយ៉ូហានរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ទ្រង់ និងធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹកឲ្យទ្រង់ មុនពេលទ្រង់ចាប់ផ្ដើមយល់អំពីរឿងជាច្រើនដែលទ្រង់មិនទាន់បានយល់? ការនេះចង់បញ្ជាក់ឲ្យឃើញថា វាជាកិច្ចការរបស់ព្រះដែលត្រូវយកកំណើតជាមនុស្សនៅក្នុងសាច់ឈាម ហើយដើម្បីឲ្យទ្រង់យល់ និងសម្រេចនូវកិច្ចការនោះ វាមាននូវដំណើរការមួយ ព្រោះថាទ្រង់គឺជាសាច់​ឈាម​ដែលយកកំណើតជាមនុស្សរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយកិច្ចការរបស់ទ្រង់ក៏ខុសប្លែកពីកិច្ចការដែលព្រះវិញ្ញាណបាន​ធ្វើ​ដោយ​ផ្ទាល់ដែរ។

គ្រប់ជំហាននៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់សុទ្ធ​តែ​ដើរតាមចរន្តតែ​មួយដូចគ្នា ដូច្នេះ នៅក្នុងផែនការគ្រប់គ្រងរយៈពេលប្រាំមួយពាន់ឆ្នាំរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ជំហាននីមួយៗបានដើរតាមក្រោយ​គ្នាយ៉ាងប្រកិត ចាប់តាំងពីពិភពលោកត្រូវបានបង្កើត រហូតមកដល់ពេលសព្វថ្ងៃ។ ប្រសិនបើគ្មាននរណាម្នាក់ជួយរៀបចំផ្លូវទេ នោះនឹងគ្មាននរណាម្នាក់មកតាមក្រោយនោះឡើយ ព្រោះដោយសារតែមានមនុស្សដែលមកតាមក្រោយ ដូច្នេះហើយទើបមានមនុស្សដែលបានរៀបចំផ្លូវ។ កិច្ចការត្រូវបានហុចបន្ត មួយជំហានម្ដងៗតាម​របៀប​នេះ។ ជំហានមួយមកតាមក្រោយជំហានមួយទៀត ហើយបើគ្មានមនុស្សម្នាក់រៀបចំផ្លូវទេ នោះក៏មិនអាចនឹងចាប់ផ្ដើមកិច្ចការបាន​ឡើយ ហើយព្រះជាម្ចាស់ក៏​នឹងគ្មានផ្លូវក្នុងការនាំកិច្ចការរបស់ទ្រង់ឆ្ពោះទៅមុខដែរ។ គ្មានជំហានណាមួយជាន់ដានជំហានមួយទៀតឡើយ ដ្បិតជំហាននីមួយៗតាមពីក្រោយគ្នា​ទៅតាមលំដាប់លំដោយ ដើម្បីបង្កើតជាចរន្តមួយ ហើយកិច្ចការទាំងអស់នេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយព្រះវិញ្ញាណតែមួយ។ ប៉ុន្តែ ទោះបីជាបុគ្គលម្នាក់រៀបចំផ្លូវ ឬអនុវត្តកិច្ចការរបស់បុគ្គលម្នាក់ទៀតក៏ដោយ ក៏ការនេះមិនកំណត់អំពីអត្តសញ្ញាណរបស់គេឡើយ។ តើនេះមិនត្រឹមត្រូវទេឬ? ​យ៉ូហានបានរៀបចំផ្លូវ ហើយព្រះយេស៊ូវបានបន្តធ្វើកិច្ចការរបស់គាត់ ដូច្នេះ តើការនេះបញ្ជាក់ថា អត្តសញ្ញាណរបស់ព្រះយេស៊ូវមានឋានៈទាបជាងយ៉ូហានឬ? ព្រះយេហូវ៉ាបានអនុវត្តកិច្ចការរបស់ទ្រង់មុនព្រះយេស៊ូវ ដូច្នេះ តើអ្នកអាចនិយាយថា ព្រះយេហូវ៉ាមានឋានៈធំជាងព្រះយេស៊ូវឬ? មិនថាពួកគេបានរៀបចំផ្លូវ ឬបានបន្តធ្វើកិច្ចការរបស់អ្នកដទៃនោះឡើយ វាមិនសំខាន់ទេ ប៉ុន្តែ អ្វីដែលសំខាន់បំផុតនោះគឺជាសារជាតិនៃកិច្ចការរបស់ពួកគេ និងអត្តសញ្ញាណដែលវាតំណាងឲ្យ។ តើនេះមិនត្រឹមត្រូវទេឬ? ដោយសារតែព្រះជាម្ចាស់មានគោលបំណងធ្វើការនៅក្នុងចំណោមមនុស្ស ដូច្នេះ ទ្រង់ត្រូវតែជ្រើស​តាំងអស់អ្នកដែលអាចធ្វើកិច្ចការនៃការរៀបចំផ្លូវ។ នៅពេលដែល​យ៉ូហានទើបតែចាប់ផ្ដើមប្រកាសព្រះបន្ទូល គាត់បានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ចូររៀបចំផ្លូវថ្វាយព្រះអម្ចាស់ ចូររៀបផ្លូវឲ្យត្រង់ថ្វាយទ្រង់។» «ចូរអ្នករាល់គ្នាប្រែចិត្ត ដ្បិតនគរព្រះនៅជិតបង្កើយ។» គាត់មានប្រសាសន៍បែបនេះ តាំងពីដើមដំបូងមក តើហេតុអ្វីបានជាគាត់អាចនិយាយពាក្យទាំងនេះបាន? ទាក់ទងនឹងលំដាប់លំដោយដែលពាក្យទាំងនេះត្រូវបានថ្លែងចេញ ជាដំបូង យ៉ូហានបាននិយាយអំពីដំណឹងល្អនៃនគរស្ថានសួគ៌ ហើយព្រះយេស៊ូវជាអ្នកមានបន្ទូលក្រោយមកទៀត។ យោង​តាមសញ្ញាណរបស់មនុស្ស គឺយ៉ូហានទេដែលបានរៀបចំផ្លូវថ្មី ដូច្នេះ ​យ៉ូហានប្រាកដជាមានឋានៈខ្ពស់ជាងព្រះយេស៊ូវហើយ។ ប៉ុន្តែ ​យ៉ូហានមិនបាននិយាយថា គាត់ជាព្រះគ្រីស្ទឡើយ ហើយព្រះជាម្ចាស់ក៏មិនបានធ្វើបន្ទាល់អំពីគាត់ ថាជាបុត្រស្ងួន​ភ្ងារបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះដែរ ប៉ុន្តែ ទ្រង់គ្រាន់តែប្រើគាត់ដើម្បីបើក និងរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ព្រះអម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ។ គាត់បានរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ព្រះយេស៊ូវ ប៉ុន្តែ គាត់មិនអាចធ្វើការជំនួសឲ្យព្រះយេស៊ូវបានឡើយ។ គ្រប់កិច្ចការរបស់មនុស្សក៏ត្រូវបានថែរក្សា ដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដែរ។

នៅក្នុងយុគសម័យនៃព្រះគម្ពីរ​សញ្ញាចាស់ គឺជាព្រះយេហូវ៉ា​ដែលបានដឹកនាំផ្លូវ ហើយ​កិច្ចការរបស់ព្រះយេហូវ៉ាបានតំណាងឲ្យយុគសម័យទាំងមូលនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ និង​កិច្ចការទាំងអស់ដែល​បានធ្វើនៅក្នុងស្រុកអ៊ីស្រាអែល។ ​ម៉ូសេគ្រាន់តែកាន់កាប់កិច្ចការនេះនៅលើផែនដីប៉ុណ្ណោះ ហើយការខំប្រឹងរបស់គាត់ត្រូវបានចាត់ទុកជាកិច្ចសហប្រតិបត្តិការ ដែលមនុស្សបានផ្ដល់ឲ្យ។ នៅពេលនោះ គឺព្រះយេហូវ៉ា​ដែលបានមានបន្ទូលត្រាស់ហៅ​ម៉ូសេ ហើយទ្រង់បាន​លើក​ម៉ូសេឡើង​នៅ​ក្នុង​ចំណោមប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល និងបានធ្វើឲ្យគាត់ដឹកនាំពួកគេចូលទៅកាន់វាលរហោស្ថាន និងបន្តទៅកាន់ទឹកដីកាណាន។ នេះមិនមែនជាកិច្ចការរបស់ម៉ូសេផ្ទាល់នោះឡើយ ប៉ុន្តែ ជាកិច្ចការដែលត្រូវបានដឹកនាំដោយផ្ទាល់ពីសំណាក់​ព្រះយេហូវ៉ា ដូច្នេះ ម៉ូសេមិនអាចត្រូវបានហៅថាជាព្រះជាម្ចាស់ឡើយ។ ​ម៉ូសេក៏បានសរសេរនូវក្រឹត្យវិន័យដែរ ប៉ុន្តែ ក្រឹត្យវិន័យនេះត្រូវបានចេញព្រះ​រាជ​ក្រឹត្យ​ដោយផ្ទាល់ពីព្រះយេហូវ៉ា។ វាគ្រាន់តែទ្រង់ឲ្យ​ម៉ូសេជាអ្នកបង្ហាញក្រឹត្យវិន័យនោះប៉ុណ្ណោះ។ ព្រះយេស៊ូវក៏បានបង្កើតនូវបទបញ្ញត្តិផងដែរ ហើយទ្រង់បានលុបបំបាត់ក្រឹត្យវិន័យនៃព្រះគម្ពីរសញ្ញាចាស់ និងបានដាក់ចេញនូវបទបញ្ញត្តិសម្រាប់យុគសម័យថ្មី។ ហេតុអ្វីបានជាព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់? គឺដោយសារតែវាមានលក្ខណៈខុសគ្នា។ នៅពេលនោះ កិច្ចការដែលត្រូវបានធ្វើដោយ​ម៉ូសេ មិនតំណាងឲ្យយុគសម័យទេ ហើយក៏មិនបានបើកផ្លូវថ្មីនោះដែរ។ គាត់គ្រាន់តែត្រូវបានដឹកនាំដោយផ្ទាល់ពី​សំណាក់ព្រះយេហូវ៉ា និងគ្រាន់តែត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់ប្រើប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ​យ៉ូហានបានអនុវត្តជំហានមួយនៃកិច្ចការរៀបចំផ្លូវ ហើយបានចាប់ផ្ដើមផ្សាយដំណឹងល្អអំពីនគរស្ថានសួគ៌ (ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានចាប់ផ្ដើមកិច្ចការនេះ)។ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានយាងមក ទ្រង់បានធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់ដោយផ្ទាល់ ប៉ុន្តែ វាមានភាពខុសគ្នាដ៏ធំមួយរវាងកិច្ចការរបស់ទ្រង់ និងកិច្ចការរបស់ ​ម៉ូសេ។ ​អេសាយក៏បានថ្លែងទំនាយជាច្រើនផងដែរ ចុះហេតុអ្វីបានជាគាត់មិនមែនជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ទៅ? ព្រះយេស៊ូវមិនបានថ្លែងទំនាយជាច្រើនឡើយ ចុះហេតុអ្វីបានជាទ្រង់គឺ​ជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ដូច្នេះ? គ្មាននរណាម្នាក់ហ៊ាននិយាយថា កិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវនៅគ្រានោះ សុទ្ធតែចេញមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនោះ​ទេ ហើយពួកគេក៏មិនហ៊ានអះអាងថា កិច្ចការរបស់ទ្រង់សុទ្ធតែចេញពីឆន្ទៈរបស់មនុស្ស ឬក៏និយាយថា វាជាកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ទាំងស្រុងនោះដែរ។ មនុស្សគ្មានផ្លូវអាចវិភាគយល់ពីកិច្ចការបែបនេះឡើយ។ គឺអាចនិយាយបានថា ​អេសាយបានធ្វើកិច្ចការបែបនេះ និងបានថ្លែងទំនាយបែបនេះ ហើយទាំងអស់សុទ្ធតែចេញមកពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ហើយអ្វីៗទាំងនេះមិន​បានចេញមកដោយផ្ទាល់ពី​អេសាយឡើយ ប៉ុន្តែ វាជាការបើកសម្ដែងមកពីព្រះយេហូវ៉ា​។ ព្រះយេស៊ូវមិនបានធ្វើកិច្ចការធំដុំច្រើនឡើយ ហើយក៏មិនបានមានបន្ទូល ឬថ្លែងទំនាយជាច្រើននោះដែរ​។ ចំពោះមនុស្ស សេចក្តីអធិប្បាយរបស់ទ្រង់មិនគួរត្រូវបានលើកតម្កើងឡើយ ប៉ុន្តែ ទ្រង់គឺជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ ហើយមនុស្សមិនអាចពន្យល់ពី​ការ​នេះ​បានឡើយ។ គ្មាននរណាម្នាក់បានជឿលើ ​យ៉ូហាន ​អេសាយ ឬ​ដាវីឌឡើយ ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់បានហៅពួកគេថាជាព្រះជាម្ចាស់ ដូចជា ព្រះជាម្ចាស់ដាវីឌ ឬព្រះជាម្ចាស់យ៉ូហាននោះដែរ។ គ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់បាននិយាយបែបនេះទេ គឺមានតែព្រះយេស៊ូវតែមួយអង្គប៉ុណ្ណោះ ដែលត្រូវបានគេហៅថាជាព្រះគ្រីស្ទ​។ ការចាត់ថ្នាក់នេះត្រូវបានធ្វើឡើងស្របតាមការធ្វើបន្ទាល់របស់ព្រះជាម្ចាស់ កិច្ចការដែលទ្រង់បានធ្វើ និងព័ន្ធកិច្ចដែលទ្រង់បានបំពេញ។ ដោយមានការគោរពចំពោះវីរបុរសដ៏អស្ចារ្យនៃព្រះគម្ពីរ ដូចជា ​អ័ប្រាហាំ ​ដាវីឌ ​យ៉ូស្វេ ​ដានីយ៉ែល អេសាយ ​យ៉ូហាន និងព្រះយេស៊ូវ តាមរយៈកិច្ចការដែលពួកគេបានធ្វើ នោះ​អ្នកអាចប្រាប់បានថា នរណាគឺ​ជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ ហើយ​មនុស្សប្រភេទណាខ្លះជាពួកហោរា និងជាពួកសាវ័ក។ នរណាដែលព្រះជាម្ចាស់បានប្រើប្រាស់ ហើយនរណាគឺជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ ត្រូវបានបែងចែក និងកំណត់ដោយសារជាតិ និងប្រភេទនៃកិច្ចការដែលពួកគេបានធ្វើ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចប្រាប់ពីភាពខុសគ្នានេះបានទេ នោះវាបញ្ជាក់ឲ្យឃើញថា អ្នកមិនដឹងអំពីអត្ថន័យនៃការជឿលើព្រះជាម្ចាស់ឡើយ។ ព្រះយេស៊ូវជាព្រះជាម្ចាស់ ដោយសារតែទ្រង់បានមានបន្ទូលជាច្រើន និងបានធ្វើនូវកិច្ចការជាច្រើន ជាពិសេសគឺការធ្វើការអស្ចារ្យជាច្រើនរបស់ទ្រង់។ ​យ៉ូហានក៏បានធ្វើកិច្ចការជាច្រើន និងបានមានប្រសាសន៍ជាច្រើន រួមទាំង​ម៉ូសេផង ចុះហេតុអ្វីបានជាពួកគេមិនត្រូវបានហៅថាជាព្រះជាម្ចាស់? ​អ័ដាមត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយផ្ទាល់ដោយព្រះជាម្ចាស់ ចុះហេតុអ្វីបានជាគាត់មិនត្រូវបានគេហៅថាជាព្រះជាម្ចាស់ ផ្ទុយ​ទៅវិញ ​គ្រាន់តែត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ថា​ជាសត្តនិករម្នាក់? ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់និយាយទៅកាន់អ្នកថា «នៅថ្ងៃនេះ ព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើកិច្ចការជាច្រើន និងបានមានបន្ទូលជាច្រើនដែរ ដូច្នេះ ទ្រង់គឺជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់។ អ៊ីចឹង ​ម៉ូសេ​ត្រូវ​តែ​ជា​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ហើយ ព្រោះ​គាត់​ថ្លែង​នូវព្រះ​បន្ទូល​ជាច្រើន!» អ្នកគួរតែសួរពួកគេវិញថា «នៅគ្រានោះ ហេតុអ្វីបានជាព្រះជាម្ចាស់ធ្វើបន្ទាល់អំពីព្រះយេស៊ូវថាជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ ហើយមិនមែនជា​យ៉ូហាន? តើ​យ៉ូហានមិនបានមកពីព្រះយេស៊ូវទេឬអី? តើមួយណាមានអំណាចជាង កិច្ចការរបស់យ៉ូហាន ឬក៏កិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវ​? ចំពោះមនុស្ស កិច្ចការរបស់ ​យ៉ូហានមើលទៅដូចជាមានអំណាចជាងកិច្ចការរបស់ព្រះយេស៊ូវ ប៉ុន្តែ ហេតុអ្វីបានជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើបន្ទាល់អំពីព្រះយេស៊ូវ ហើយមិនមែនជា​យ៉ូហាន?» រឿងដដែលនេះកំពុងតែកើតឡើងនៅពេលសព្វថ្ងៃ! នៅ​សម័យនោះ នៅ​ពេលដែល​ម៉ូសេបានដឹកនាំប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល ព្រះយេហូវ៉ាបានមានបន្ទូលទៅកាន់គាត់ចេញពីក្នុងពពកមក​។ ​ម៉ូសេមិនបាននិយាយដោយផ្ទាល់ឡើយ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញ គាត់ត្រូវបានដឹកនាំដោយផ្ទាល់ ពី​សំណាក់ព្រះយេហូវ៉ា។ នេះគឺជាកិច្ចការរបស់អ៊ីស្រាអែលកាលពីសញ្ញាចាស់។ នៅក្នុង​ម៉ូសេ គ្មានព្រះវិញ្ញាណឡើយ ហើយក៏គ្មានវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ គាត់មិនអាចធ្វើកិច្ចការនោះបានឡើយ ដូច្នេះ វាមានភាពខុសគ្នាដ៏ធំមួយរវាងកិច្ចការដែលគាត់បាន​ធ្វើ និងកិច្ចការដែលព្រះយេស៊ូវបាន​ធ្វើ​។ ហើយនោះគឺដោយសារតែកិច្ចការដែលពួកគេបានធ្វើ មានលក្ខណៈខុសគ្នា! ដើម្បី​ដឹង​ថាមនុស្សម្នាក់ត្រូវបានប្រើដោយព្រះជាម្ចាស់ ឬជាហោរា ជាសាវ័ក ឬក៏ជាព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់នោះ គឺគេអាចឈ្វេងយល់បាន​តាម​រយៈនិស្ស័យនៃកិច្ចការរបស់គេ ហើយការនេះនឹងជួយឲ្យ​អ្នក​លែង​មាន​មន្ទិលតទៅ​ទៀត​។ នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ មានចែងទុកមកថា មានតែកូនចៀមប៉ុណ្ណោះដែលអាចបកត្រាទាំងប្រាំពីរបាន។ នៅក្នុង​យុគសម័យកាលនានា មានអ្នក​កាត់​ស្រាយ​បទគម្ពីរជាច្រើននាក់នៅក្នុងចំណោមបុគ្គលអស្ចារ្យៗជាច្រើន ដូច្នេះ តើអ្នកអាចនិយាយថា ពួកគេទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែជាកូនចៀមឬ? តើអ្នកអាចនិយាយបានថា សេចក្តីពន្យល់របស់ពួកគេសុទ្ធតែមកពីព្រះជាម្ចាស់ឬ? ពួកគេគ្រាន់តែជាគ្រូអធិប្បាយប៉ុណ្ណោះ ហើយពួកគេគ្មានអត្តសញ្ញាណនៃកូនចៀមឡើយ។ តើពួកគេអាចមានតម្លៃសក្ដិសមក្នុងការបកត្រាទាំងប្រាំពីរបានយ៉ាងដូចម្ដេច? នេះគឺ​​ជាការពិតដែលថា «មានតែកូនចៀមប៉ុណ្ណោះ ដែលអាចបើកត្រាទាំងប្រាំពីរបាន» ប៉ុន្តែ ទ្រង់មិនគ្រាន់តែយាងមក ដើម្បីបើកត្រាទាំងប្រាំពីរប៉ុណ្ណោះទេ ដ្បិតកិច្ចការនេះគ្មានភាពចាំបាច់នោះឡើយ ហើយវាត្រូវបានធ្វើឡើងដោយចៃដន្យប៉ុណ្ណោះ។ ទ្រង់ជ្រាបដឹងយ៉ាងច្បាស់អំពីកិច្ចការរបស់ទ្រង់ផ្ទាល់ ដូច្នេះ តើវាចាំបាច់សម្រាប់ទ្រង់ដែរឬទេក្នុងការចំណាយពេលជាច្រើនធ្វើការបកស្រាយបទគម្ពីរនោះ? តើ «យុគសម័យនៃកូនចៀមបកស្រាយបទគម្ពីរ» ត្រូវបូកបន្ថែមទៅក្នុងកិច្ចការរយៈពេលប្រាំមួយពាន់ឆ្នាំឬ? ទ្រង់យាងមកធ្វើកិច្ចការថ្មី ប៉ុន្តែ ទ្រង់ក៏ប្រទាននូវការបើកសម្ដែងមួយចំនួនអំពីកិច្ចការកាលពីអតីតកាលដែរ ដើម្បីធ្វើឲ្យមនុស្សយល់អំពីសេចក្តីពិតនៃកិច្ចការរយៈពេលប្រាំមួយពាន់ឆ្នាំ។ ដូច្នេះ វាគ្មានភាពចាំបាច់អ្វីក្នុងការពន្យល់នូវបទគម្ពីរយ៉ាងច្រើនចេញពីព្រះគម្ពីរនោះឡើយ ដ្បិតគឺកិច្ចការនាពេលបច្ចុប្បន្នទេ ដែលសំខាន់​។ អ្នកគួរតែដឹងថា ព្រះជាម្ចាស់មិនបានយាងមក ដើម្បីបកត្រាទាំងប្រាំពីរឡើយ ប៉ុន្តែ ដើម្បីធ្វើកិច្ចការនៃសេចក្តីសង្រ្គោះវិញ។

អ្នកគ្រាន់តែដឹងថា ព្រះយេស៊ូវនឹងយាងត្រឡប់មកវិញ នៅគ្រាចុងក្រោយ ប៉ុន្តែ តើទ្រង់នឹងយាងចុះមកយ៉ាងដូចម្ដេចឲ្យប្រាកដទៅ? មនុស្សមានបាបដូចជាអ្នករាល់គ្នា ដែលទើបតែត្រូវបានប្រោសលោះ និងមិនទាន់​ត្រូវ​បានផ្លាស់​ប្ដូរ ឬត្រូវបានប្រោសឲ្យគ្រប់លក្ខណ៍ ដោយព្រះជាម្ចាស់ តើអ្នកអាចស្រប​តាមព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់ដែរឬទេ? សម្រាប់អ្នក អ្នកនៅតែមាននិស្ស័យចាស់ដដែល ហើយវាជាការពិតដែលអ្នកត្រូវបានសង្រ្គោះដោយព្រះយេស៊ូវ និងមិនត្រូវបានរាប់ថាជាមនុស្សមាន​បាប ដោយសារសេចក្តីសង្រ្គោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែ ការនេះមិនបញ្ជាក់ថា អ្នកមិនមានបាប និងបរិសុទ្ធនោះឡើយ។ តើអ្នកអាចក្លាយជាពួកបរិសុទ្ធយ៉ាងដូចម្ដេច បើអ្នកមិនត្រូវបានផ្លាស់​ប្ដូរផងនោះ? នៅខាងក្នុង អ្នកត្រូវបានហ៊ុមព័ទ្ធ ដោយភាពមិនបរិសុទ្ធ ភាពអាតា្មនិយម និងភាពឃោរឃៅ ប៉ុន្តែ អ្នកនៅតែចង់ឡើងទៅជាមួយព្រះយេស៊ូវ ហើយ​បើបានបែបនេះមែន អ្នកច្បាស់ជាមនុស្សសំណាងបំផុតហើយ! អ្នកបានខកខានមួយជំហាននៅក្នុងជំនឿរបស់អ្នកលើព្រះជាម្ចាស់៖ អ្នកត្រូវបានប្រោសលោះមែន ប៉ុន្តែ អ្នកមិនត្រូវបានផ្លាស់ប្ដូរឡើយ។ ដើម្បីឲ្យអ្នកស្រប​តាម​ព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ព្រះជាម្ចាស់ត្រូវតែធ្វើកិច្ចការនៃការផ្លាស់ប្ដូរ និងការលាងសម្អាតអ្នកដោយផ្ទាល់សិន ព្រោះថាប្រសិនបើអ្នកគ្រាន់តែត្រូវបានប្រោសលោះ នោះអ្នកនឹងគ្មានសមត្ថភាពទទួលបានការញែកជាបរិសុទ្ធឡើយ។ តាម​របៀប​នេះ អ្នកនឹងគ្មានគុណសម្បត្តិអ្វីគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីទទួលបានចំណែកជាព្រះពរដ៏ល្អៗរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ ព្រោះអ្នកបានខកខានមួយជំហាននៅក្នុងកិច្ចការនៃការគ្រប់គ្រងលើមនុស្សរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលជាជំហានដ៏សំខាន់នៃការផ្លាស់ប្ដូរ និងការប្រោសឲ្យគ្រប់លក្ខណ៍​។ ដូច្នេះ អ្នកដែលជាមនុស្សមានបាប ដែលទើបតែត្រូវបានប្រោសលោះនេះ គ្មានសមត្ថភាពក្នុងការស្នងមត៌ករបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយផ្ទាល់ឡើយ។

បើគ្មានការចាប់ផ្ដើមដំណាក់កាលថ្មីនៃកិច្ចការនេះទេ នោះនរណាទៅដឹងទៅថា អ្នករាល់គ្នា ដែលជាអ្នកផ្សាយដំណឹងល្អ ជាគ្រូអធិប្បាយ ជាអ្នក​កាត់​ស្រាយព្រះគម្ពីរ និងជាអ្នកដឹកនាំខាងវិញ្ញាណដ៏អស្ចារ្យ នឹងត្រូវទៅកន្លែងដ៏សែនឆ្ងាយ! បើគ្មានការចាប់ផ្ដើមដំណាក់កាលថ្មីនៃកិច្ចការនេះទេ នោះអ្វីដែលអ្នករាល់គ្នានិយាយនឹងក្លាយជារឿង​ហួសសម័យមិនខាន! មិន​ថាអ្វីៗដែលអ្នកនិយាយនោះ ស្ដីពីការឡើងទៅលើ​បល្ល័ង្ក ឬការរៀបចំឋានៈក្លាយជាស្ដេច ស្ដីពីការលះកាត់ចិត្តខ្លួនអ្នក ឬការបង្ក្រាប​រូបកាយរបស់ខ្លួន ស្ដីពីការធ្វើជាអ្នកជំងឺ ឬការរៀនមេរៀនចេញពីអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង និងស្ដីពីការបន្ទាបខ្លួន ឬសេចក្តីស្រឡាញ់នោះ​ឡើយ។ តើនេះមិនមែនជាការ​ច្រៀងចេញពីតុងចាស់ដូចគ្នាទេឬអី? វាគ្រាន់តែជាការហៅសាច់រឿងតែមួយ ដោយឈ្មោះផ្សេងគ្នាប៉ុណ្ណោះ! មិនថាជាការគ្របបាំងក្បាល និងការកាត់នំប៉័ង ឬជាការដាក់ដៃអធិស្ឋាន និងការប្រោសអ្នកជំងឺឲ្យជា និងការដេញ​អារក្ស​នោះឡើយ។ តើវាអាចមានកិច្ចការថ្មីៗផ្សេងទេ? តើវាអាចមានការអភិវឌ្ឍថ្មីទេ? ប្រសិនបើអ្នកបន្តដឹកនាំតាមរបៀបនេះ នោះអ្នកនឹងដើរតាមគោលលទ្ធិ ឬកាន់តាមទំនៀមទម្លាប់ទាំងងងឹតងងល់មិនខាន។ អ្នករាល់គ្នាជឿថា កិច្ចការរបស់អ្នករាល់គ្នានឹងមានភាពខ្ពង់ខ្ពស់ ប៉ុន្តែ តើអ្នកមិនដឹងទេឬថា អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានផ្ទេរ និងបង្រៀន ដោយ «មនុស្សចាស់» ទាំងនោះកាលពីសម័យបុរាណ? តើគ្រប់ទាំងសេចក្តីដែលអ្នករាល់គ្នានិយាយ និងធ្វើ មិនមែនជាពាក្យចុងក្រោយរបស់មនុស្សចាស់ទាំងនោះទេឬ? តើវាមិនមែនជាអ្វីដែលត្រូវបានបង្គាប់មក ដោយមនុស្សចាស់ទាំងនេះ មុនពេលពួកគេបានចែកឋានទេឬអី? តើអ្នកគិតថា ទង្វើរបស់អ្នករាល់គ្នាខ្ពស់លើសពីទង្វើរបស់ពួកសាវ័ក និងពួកហោរាកាលពីជំនាន់មុន និងថែមទាំងខ្ពស់​លើសគ្រប់ទាំងអស់ឬ? ការចាប់ផ្ដើមដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនេះ បានបញ្ចប់​ការលើកសរសើររបស់អ្នករាល់គ្នាចំពោះកិច្ចការរបស់ វីតណេស លី (Witness Lee) អំពីការព្យាយាមក្លាយជាស្ដេច និងការឡើងអង្គុយលើបល្ល័ង្ក ហើយវាបានធ្វើឲ្យអ្នកមានសេចក្តីអំនួតក្អេងក្អាង ដូច្នេះ អ្នកមិនអាចជ្រែកខ្លួនចូលទៅក្នុងដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនេះបានឡើយ។ បើគ្មានដំណាក់កាលនេះទេ អ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវលិចកាន់តែជ្រៅ រហូតដល់លង់ខ្លួនគ្មានថ្ងៃត្រឡប់ក្រោយវិញឡើយ។ នៅក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា មានរឿងចាស់ៗច្រើនណាស់! ជាសំណាងល្អ កិច្ចការនាថ្ងៃនេះ បាននាំអ្នករាល់គ្នាឲ្យបកក្រោយវិញ បើមិនដូច្នោះទេ នរណាទៅដឹងអំពីទិសដៅដែលអ្នករាល់គ្នានឹងត្រូវទៅ! ដោយ​សារតែព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះដែលតែងតែថ្មី និងមិនដែលចាស់ តើហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនស្វែងរកអ្វីដែលថ្មីៗដូច្នេះ? ហេតុអ្វីបានជាអ្នកតែងតែប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងអ្វីចាស់ៗបែបនេះ? ដូច្នេះ ការដឹងអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនាពេលសព្វថ្ងៃ ពិតជាសំខាន់ណាស់!

ខាង​ដើម៖ អ្នកគួរតែដឹងពីរបៀបដែលមនុស្សទាំងអស់បានអភិវឌ្ឍមកដល់ពេលបច្ចុប្បន្ន

បន្ទាប់៖ អ្នកគប្បីទុកព្រះពរ អំពីឋានៈចោលមួយឡែក រួចឈ្វេងយល់ព្រះហឫទ័យព្រះ ក្នុងការនាំសេចក្ដីសង្គ្រោះ មកឲ្យមនុស្សលោក

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងយើងខ្ញុំតាម Telegram
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

តើអ្នកជឿគួរប្រកាន់យកទស្សនៈអ្វី

តើមនុស្សបានទទួលអ្វីចាប់តាំងពីពួកគេចាប់ផ្តើមជឿលើព្រះជាម្ចាស់ជាលើកដំបូង? តើអ្នកបានដឹងអ្វីខ្លះពីព្រះជាម្ចាស់? ដោយសារជំនឿរបស់អ្នកលើព្រះជាម្ចាស់...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ