ជំពូកទី ៨៥

ខ្ញុំ​ប្រើ​មនុស្ស​ខុស​ៗគ្នា​ដើម្បី​សម្រេច​តាមព្រះ​ហឫទ័យ​របស់​ខ្ញុំ​៖​ បណ្ដសា​របស់​ខ្ញុំកើត​មាន​​លើ​អ្នក​ណា​ដែល​ខ្ញុំ​វាយ​ផ្ចាល​ ហើយ​ព្រះ​ពរ​របស់​ខ្ញុំ​ក៏​កើត​មាន​ចំពោះ​អ្នកណា​ដែល​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​ដែរ​។​ ពេល​នេះ សំណួរ​តើ​ថា​ក្នុង​ចំណោមអ្នករាល់​គ្នា នរណា​ដែល​នឹង​ទទួល​បាន​ព្រះ​ពរ​របស់​ខ្ញុំ​ ហើយ​នរណា​ដែល​នឹង​ទទួល​រង​បណ្ដាសា​របស់​ខ្ញុំ​ គឺស្ថិត​ទាំង​ស្រុង​លើ​បន្ទូល​គ្រប់​ម៉ាត់​របស់​ខ្ញុំ។ អ្វី​គ្រប់​យ៉ាង​ ត្រូវ​កំណត់​ដោយ​ព្រះ​សូរ​សៀង​របស់​ខ្ញុំ​។​ អ្នកដឹង​ថា​ នរណា​ក៏​ដោយ​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ល្អ​ដាក់​ក្នុង​ពេល​នេះ​ ​ត្រូវ​ទទួល​បាន​នូវ​ព្រះពរ​របស់​ខ្ញុំ​ជា​និច្ច​ (មានន័យ​ថា​ ​ពួកគេមក​ស្គាល់​ខ្ញុំ​បន្តិច​ម្ដង​ៗ រួច​​ស្គាល់​ខ្ញុំ​កាន់​តែច្បាស់ឡើង​ៗ​ ​ដោយ​ទទួល​បាន​ពន្លឺ​ថ្មី​ និង​ការ​បើក​សម្ដែង និង​អាច​រត់​ទាន់​ជំហាន​នៃ​កិច្ចការ​របស់​ខ្ញុំបាន​)។ នរណា​ក៏​ដោយ​ដែល​ខ្ញុំ​ស្អប់ខ្ពើម​ (​នេះគឺ​ជា​អ្វី​ដែល​ខាងក្នុង​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ ដែល​មនុស្ស​មិន​អាច​មើល​ឃើញ​ពី​ខាង​ក្រៅ​បានឡើយ​)​ គឺ​ជា​មនុស្ស​ដែល​នឹង​ត្រូវ​រង​បណ្ដាសារ​របស់​ខ្ញុំ​ដោយ​ប្រាកដ​ ហើយ​មិនចាំ​បាច់​ឆ្វល់​ទេ​ ពួកគេ​គឺ​ជា​កូន​ចៅ​នៃ​សត្វ​នាគ​ក្រហម​ដ៏​ធំសម្បើម។ ហេតុដូច្នេះ​ ពួកគេ​ក៏​នឹង​ទទួល​រង​នូវ​បណ្ដាសារ​របស់​ខ្ញុំ​ដែរ។​ សម្រាប់​អ្នក​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ទទួល​យក​នូវ​គុណសម្បត្តិ​ដែល​ខ្ញុំ​ឃើញ​ថា​មាន​ការ​ខ្វះ​ខាត​ ហើយ​អ្នក​ដែល​មិន​អាច​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​គ្រប់​លក្ខណ៍​ ឬ​ប្រើបាន​ ពួកគេ​នឹង​នៅ​តែ​មាន​ឱកាស​ទទួល​បាន​ការ​សង្គ្រោះ​ដដែល ហើយ​ពួកគេ​ នឹង​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​បុត្រភ្ញា​របស់​ខ្ញុំ​។​ ប្រសិន​បើ​នរណា​ម្នាក់​ ពុំ​មាន​គុណសម្បត្តិ​របស់​ខ្ញុំ​ មិន​អាចយល់​ពី​បញ្ហា​ខាងវិញ្ញាណ​បាន​ និង​មិន​ស្គាល់​ខ្ញុំទេ​ ប៉ុន្តែ​មាន​ចិត្ត​គំនិត​ឧស្សាហ៍​ព្យាយា​ម​ខ្លាំង​ នោះ​មនុស្ស​បែប​នេះ​ នឹង​ត្រូវ​កំណត់​ជា​រាស្រ្ត​របស់​ខ្ញុំ​។​ ខ្ញុំ​ចាត់​ទុក​អ្នក​ណា​ដែល​ទទួល​រងបណ្ដាសា​របស់​ខ្ញុំ​ថា​ហួស​ពី​សេចក្ដី​សង្គ្រោះ​បាន​ ហើយ​ពួកគេ​ជា​មនុស្ស​ដែល​ត្រូវ​ពួកវិញ្ញាណ​អាក្រក់​គ្រប់​គ្រង​។​ ខ្ញុំ​ចង់​ទាត់​ពួកគេ​ចេញជា​ខ្លាំង​។​ ពួកគេ​ត្រូ​វ​សត្វ​នាគ​ក្រហម​ដ៏​ធំសម្បើម​បង្កើត​មក​ និង​ជា​មនុស្ស​ដែលខ្ញុំ​ស្អប់​ខ្លាំង​ជាង​គេ​បំផុត​។​ ចាប់​ពី​ចំណុច​នេះ​តទៅ​ ខ្ញុំ​មិន​ត្រូវ​ការ​ឲ្យ​ពួកគេ​បម្រើ​ខ្ញុំទៀត​ឡើយ​។​ ខ្ញុំ​លែង​ចង់​បាន​ពួកគេ​ទៀត​ហើយ​!​ ខ្ញុំមិន​ចង់​បាន​ពួកគេ​ណា​ម្នាក់ឡើយ​!​ ទោះ​បី​ពួកគេ​ទួញ​យំ​ និង​សង្កៀត​ធ្មេញ​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភ័ក្រ​ខ្ញុំក៏ដោយ​ ក៏​គ្មាន​បាន​ការ​អ្វី​ដែរ​។ ខ្ញុំ​មិន​ទត​មើល​ពួកគេណា​ម្នាក់​ឡើយ​។​ ខ្ញុំ​ត្រូវ​តែ​ទាត់​ពួកគេ​ចោល​។​ តើ​អ្នកជា​មនុស្ស​ប្រភេទ​បែប​ណាដែរ​?​ តើ​អ្នកស័ក្តិសម​នឹង​លេច​មក​នៅ​ចំពោះ​ព្រះ​ភ័ក្រ​ខ្ញុំ​ដែរ​ឬ​ទេ​?​ តើ​អ្នកមាន​តម្លៃ​ដែរ​ឬ​ទេ​?​ អ្នកនៅ​តែ​ធ្វើ​ពុត​ជា​មនុស្ស​ល្អ​ នៅ​តែធ្វើ​ពុត​ជាបន្ទាប​ខ្លួន​!​ បន្ទាប់​ពី​អ្នកបានប្រព្រឹត្ត​នូវ​អំពើ​ទុច្ចរិត​ជា​ច្រើន​រាប់​មិន​អស់​ តើ​ខ្ញុំ​អាច​ទុក​ជីវិត​ឲ្យ​អ្នកបាន​ដែរ​ឬ​ទេ?​ ​ដូច្នេះហើយ​ អ្នកមិន​ងាយ​នឹង​លេច​មក​ចំពោះ​ព្រះភ័ក្រ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​បាន​ឆាប់​ដូច​ជា​ការ​ដែល​ឯងប្រឆាំង​នឹង​ខ្ញុំ​ជា​ថ្មី​ម្ដង​ទៀត​ឡើយ​។​ អ្នកមិន​ដែល​ដឹង​អំពី​បំណង​ល្អ​ណាមួយ​របស់​ខ្ញុំ​ឡើយ​។ អ្នកគ្រាន់​តែ​ចង់​បោក​បញ្ឆោត​ខ្ញុំ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​!​ តើ​អ្នកពិត​ជា​អាច​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ល្អ​បាន​ដែរឬ​ទេ​ នៅ​ពេល​ដែល​អ្នកជា​កូន​ចៅ​របស់​សត្វ​នាគ​ក្រហម​ដ៏​ធំសម្បើម​នោះ​?​ មិន​អាច​ទៅ​រួច​ទេ​!​ អ្នកត្រូវ​ខ្ញុំ​ដាក់​បណ្ដាសា​រួច​ជា​ស្រេច​ ហើយ​ខ្ញុំ​ជំនុំ​ជម្រះ​អ្នកយ៉ា​ងល្អិត​ល្អ​ន់​គ្មាន​សល់​ចន្លោះ​ឡើយ​!​ ត្រូវ​បម្រើ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​អស់​ពី​ចិត្ត​ ដោយ​ចិត្ត​ស្មោះ​ និង​ដោយ​មាន​វិន័យ​ល្អ​ ហើយ​បន្ទាប់​មក​ ចូរ​ត្រឡប់​ទៅ​រណ្ដៅ​ដ៏​សែន​ជ្រៅ​របស់​អ្នកវិញ​ចុះ​!​ តើ​អ្នកចង់​បាន​ចំណែក​នៅ​ក្នុង​នគរ​របស់​ខ្ញុំ​មែន​ទេ​?​ ឯងកំពុងតែស្រមើ​ស្រមៃ​ហើយ​!​ ពិត​ជា​គួរ​ឲ្យ​ខ្មាស់​អៀន​ខ្លាំង​ណាស់​!​ ឯងដែល​មាន​រាងកាយ​ស្មោកគ្រោក​ និងកខ្វក់​នេះ​ ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ពុក​រលួយ​ដល់​កម្រិត​មួយ​ហើយ​ ប៉ុន្តែ​អ្នកនៅ​តែបន្ត​រិះ​គន់​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភ័ក្រ​ខ្ញុំ​ទៀត​!​ ​ចេញ​ឲ្យបាត់​ទៅ​!​ ប្រសិន​បើ​អ្នកនៅ​តែ​បង្អែ​របង្អង់​ទៀត​ ខ្ញុំ​នឹង​ដាក់​ទោស​ឯងយ៉ាង​ចាស់​ដៃ​បំផុត​!​ អស់​អ្នក​ណា​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​សេចក្ដវៀច​វេរ និង​បោក​បញ្ឆោត​នៅ​ចំពោះ​ព្រះភ័ក្រ​ខ្ញុំ​ ​ត្រូវ​តែ​កម្ចាត់​ចោល​។​ ​តើ​ឯងពួន​សម្ងំ​នៅ​ត្រង់​ណា​បាន​?​ តើ​អ្នកអាច​លាក់​បាំង​ខ្លួន​អ្នកនៅ​ត្រង់​ណា​បាន​?​ មិ​ន​ថា​អ្នកមាន​ឧបាយកល ឬ​រកកន្លែង​ពួន​ជ្រក​នៅ​ត្រង់​ណា​ទេ​ តើ​អ្នកពិត​ជា​អាច​គេច​ចេញ​ពី​ការ​គ្រប់​គ្រង​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ​?​ ប្រសិន​បើ​អ្នកមិន​បម្រើ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ​ទេ​ នោះ​អ្នកនឹង​កាន់​តែ​មាន​អាយុខ្លី​។ អ្នកនឹង​ត្រូវ​បញ្ចប់ទៅ​វិញ​ភ្លាម​ៗ​!​

ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នករាល់​គ្នា​ឲ្យ​បាន​ដឹង​ច្បាស់​ថា​បុត្រ​ច្បង​របស់​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ប្រភេទ​ណា​ ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្ដល់​ភស្តុតាង​ឲ្យ​បាន​ច្បាស់​ដល់​អ្នករាល់​គ្នា​។​ បើ​ពុំ​ដូច្នេះ​ទេ​ អ្នកនឹង​មិន​អាច​ទទួល​បាន​កន្លែង​សមស្រប​ឡើយ​ ​ហើយផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​ ​អ្នកនឹង​សម្រេច​ចិត្តទាំង​ទទឹង​ទទែង​សម្រាប់​ខ្លួន​អ្នក ​ថា​តើ​កន្លែង​របស់​អ្នកគប្បី​មាន​លក្ខណៈ​បែប​ណា​។​ មនុស្ស​ខ្លះ​នឹង​ទៅ​ជា​បន្ទាប​ខ្លួនពេក​ ហើយ​មនុស្ស​ខ្លះ​នឹង​ធូរ​រលុង​ពេក​។ ​ហើយ​អ្នក​ដែល​ពុំមាន​គុណសម្បត្តិ​របស់​ខ្ញុំ​ ឬ​គុណសម្បត្តិ​របស់​គេ​នៅ​ខ្វះ​ខាត​ខ្លាំង​ពេក​ នឹង​សុទ្ធ​តែ​ចង់​ក្លាយ​ជា​បុត្រ​ច្បង​របស់​ខ្ញុំ​ទាំង​អស់​។​ តើអ្នក​ទាំង​ឡាយ​ដែល​ជា​បុត្រ​ច្បង​របស់​ខ្ញុំ ​មាន​ការ​សម្ដែង​ចេញ​អ្វី​ខ្លះ?​ ដំបូងគេ​បង្អស់​ ពួកគេ​ផ្ដោត​សំខាន់​លើ​ការស្វែង​យល់​ពី​ព្រះ​ហឫទ័យ​របស់​ខ្ញុំ​ និង​បង្ហាញ​ពី​ការយក​ចិត្ត​ទុកដាក់​ចំពោះ​ព្រះហឫទ័យ​របស់​ខ្ញុំ​។​ បន្ថែម​លើ​នេះ​ ពួកគេសុទ្ធ​តែ​ត្រូវ​ព្រះ​វិញ្ញាណ​បរិសុទ្ធ​បំពេញ​កិច្ច​ការ​លើ​ពួកគេ​។​ ទីពីរ​ ពួកគេ​ស្វែងយល់​នៅ​ក្នុង​វិញ្ញាណ​របស់​ពួកគេ​ឥត​ឈប់ឈរ​ គេច​ចេញ​ពី​អបាយ​មុខ​ និងស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ដែនកំណត់​របស់​ខ្ញុំ​គ្រប់​ពេលវេលា​ទាំង​អស់​។​ ពួកគេ​ពិត​ជា​សាមញ្ញ​ខ្លាំងបំផុត​។ បន្ថែម​លើ​នេះ​ ក្នុង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​បែប​នេះ​ ពួកគេ​គ្មានយក​តម្រាប់​តាម​អ្វី​ឡើយ​។​ (​ដោយសារ​ពួកគេ​ផ្ដោត​សំខាន់​លើ​ការ​ស្វែង​យល់​ពី​កិច្ចការ​របស់​ព្រះ​វិញ្ញា​ណ​បរិសុទ្ធ ហើយ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​ខ្ញុំ​ចំពោះ​ពួកគេ​ នោះពួកគេ​មាន​ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​គ្រប់​ពេលវេលា​ទាំង​អស់​ និង​មាន​ការ​ភ័យ​ខ្លាច​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្នុង​ការ​ធ្លាក់​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ផ្នត់គំនិត​នៃ​ការ​ផិត​ក្បត់​ និង​ការ​រឹ​ង​ទទឹងទាស់​នឹង​ខ្ញុំ​។)​ ទីបី​ ពួកគេ​ធ្វើ​ការ​ឲ្យខ្ញុំ​ដោយ​អស់​ពីចិត្ត​ អាច​លះ​បង់​ខ្លួនពួកគេ​ទាំង​ស្រុង​បាន​ និង​បាន​លះ​បង់​ចោល​នូវ​គំនិត​អំពី​ក្ដី​សង្ឃឹម​ទៅ​អនាគត​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ពួកគេ​ ជីវិត​ពួកគេ​ អ្វី​ដែល​ពួកគេ​ហូប​ចុក ស្លៀក​ពាក់​ និង​ប្រើប្រាស់​ និង​ទីកន្លែង​ដែល​ពួកគេ​រស់​នៅ​។​ ទីបួន​ ពួកគេ​មាន​ការ​ស្រេក​ឃ្លាត​ចង់​បាន​នូវ​សេចក្ដី​សុចរិតឥ​ត​ឈប់ឈរ​ ហើយ​ពួកគេ​ជឿ​ថា​ ពួកគេ​ខ្វះ​ខាតយ៉ាង​ខ្លាំង​ និង​ជឿ​ថា​ពួកគេ​មាន​កម្ពស់​នៅ​ខ្ចី​នៅ​ឡើយ​។​ ទី​ប្រាំ​ ដូច​ខ្ញុំ​បាន​រៀប​រាប់​ពី​មុន​មក​ហើយ​ ​ពួកគេ​មាន​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះ​ល្អ​នៅ​ក្នុង​លោកិយនេះ​ ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​រាស្រ្ត​នៃ​នគរ​ព្រះ​ទាត់​ចោល​។​ នៅ​ក្នុង​ទំនាក់​ទំនង​របស់​ពួកគេ​ជា​មួយ​មនុស្ស​ភេទ​ផ្ទុយ​គ្នា​ ពួកគេ​មាន​សេចក្ដីសុចរិត​ខាង​សីលធម៌​។​ ទាំង​អស់​នេះ គឺ​ជា​ភស្តុតាង​បញ្ជាក់​ តែ​ខ្ញុំ​មិ​នអាច​បើកសម្ដែង​ឲ្យ​អ្នករាល់​គ្នា​បាន​ឃើញ​ទាំង​ស្រុង​ក្នុ​ង​ពេល​នេះ​បាន​ទេ​ ដ្បិត​កិច្ចការ​របស់​ខ្ញុំ​ មិន​ទាន់​ឈាន​ដល់​ដំណាក់​កាល​នោះ​ឡើយ​។​ បុត្រច្បង​អើយ ចូរ​អ្នកចង​ចាំ​ចុះ​!​ អារម្មណ៍​ជីវិត​នៅ​ក្នុង​ខ្លួន​អ្នក សេចក្ដី​កោត​ខ្លាច​របស់​អ្នកចំពោះ​ខ្ញុំ​ សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​ឯ​ង​ចំពោះ​ខ្ញុំ​ ចំណេះ​ដឹង​របស់​អ្នកចំពោះ​ខ្ញុំ​ ការ​ស្វែង​រក​របស់អ្នកចំពោះ​ខ្ញុំ​ សេចក្ដី​ជំនឿ​របស់​អ្នករាល់​គ្នា​ ​ទាំង​អស់​នេះ​ តំណាង​ឲ្យ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​ខ្ញុំ​ចំពោះ​អ្នករាល់​គ្នា​។ វា​សុទ្ធ​តែ​ជា​ភស្តុ​តាង​ដែលបញ្ជាក់​ថា​ខ្ញុំ​ប្រទាន​ដល់​អ្នករាល់​គ្នា​ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នករាល់​គ្នា​អាច​ក្លាយ​ជា​បុត្រ​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​របស់​ខ្ញុំ​ និង​ក្លាយ​ជា​ដូច​ខ្ញុំ​ ដោយ​ហូបចុក​ រស់​នៅ​ និង​អរសប្បាយ​នឹង​ព្រះ​ពរ​របស់​ខ្ញុំ​ ​ជា​មួយ​សិរី​ល្អ​ដែល​គ្មាន​អ្វី​ប្រៀប​ផ្ទឹម​បាន​។​

ខ្ញុំ​មិន​អាច​អត់អោនឲ្យ​នរណា​ដែល​បាន​ធ្វើ​ទុក​បុកម្នេញ​ចំពោះ​ខ្ញុំ​ នរណា​ដែល​គ្មាន​ចំណេះ​ដឹង​អំពី​ខ្ញុំ (រួម​ទាំង​មុន​ពេល​ព្រះ​នាម​របស់​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ទីបន្ទាល់​) នរណា​ដែល​បាន​ជឿ​ថា​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្សលោក​ ឬ​នរណា​ដែល​បាន​ប្រមាថ​លើ​ខ្ញុំ​ និង​បង្កាច់​បង្ខូច​ខ្ញុំកាល​ពី​អតីតកាល​បាន​ឡើយ​។​ បើ​ទោះ​បី​ជា​ពួកគេ​ត្រូវ​ធ្វើ​ទីបន្ទាល់​លាន់​ឮ​កង​រំពង​សម្រាប់​ខ្ញុំ​នៅ​ក្នុង​ពេល​នេះ​ក្ដី​ ក៏​វានឹង​នៅ​តែ​មិន​អាច​ជួយ​អ្វី​បាន​ដែរ​។​ ការ​ធ្វើ​ទុក​បុកម្នេញ​ខ្ញុំ​នៅ​ពេល​មុន​ គឺ​ជា​វិធី​នៃ​ការ​បម្រើ​ដល់​ខ្ញុំ​ ហើយ​បើ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​នោះ​ត្រូវ​ធ្វើ​ទីបន្ទាល់​សម្រាប់​ខ្ញុំ​ក្នុង​ពេល​នេះ​ ពួកគេ​នឹង​នៅ​តែ​ជា​ឧបករណ៍​របស់​ខ្ញុំ​ដដែល​។​ មាន​តែ​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​បាន​ខ្ញុំធ្វើ​ឲ្យបាន​គ្រប់​លក្ខណ៍​ដោយ​ពិត​ប្រាកដនៅ​ក្នុង​ថ្ងៃ​នេះ​ប៉ុណ្ណោះ​ ទើប​ខ្ញុំ​អាច​ប្រើ​ជា​ការ​បាន ដ្បិត​ខ្ញុំ​ជា​ព្រះ​ជាម្ចាស់​ដែល​សុចរិត​ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​យាង​ចេញ​មក​ពី​សាច់​ឈាម​ ​និង​បានផ្ដាច់​ខ្លួន​ខ្ញុំ​ចេញ​ពី​គ្រប់​ទំនាក់​ទំនង​ទាំង​អស់​ដែល​មាន​នៅ​លើ​ផែន​ដីនេះ​។​ ខ្ញុំ​គឺ​ជា​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ ហើយ​គ្រប់​មនុស្ស​ គ្រប់​បញ្ហា​ និង​គ្រប់​សព្វ​សារពើ​ទាំង​អស់​ដែល​ធ្លាប់​តែ​ស្ថិត​នៅជុំ​វិញ​ខ្ញុំ​ គឺ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ព្រះ​ហស្ដ​របស់​ខ្ញុំ​ទាំង​អស់​។​ ខ្ញុំ​គ្មាន​មនោសញ្ចេតនាអ្វី​ឡើយ​ ហើយ​ខ្ញុំ​ប្រតិបត្តិនូវ​សេចក្ដី​សុចរិត​ចំពោះ​គ្រប់​សព្វ​សារពើ​ទាំង​អស់​។​ ខ្ញុំ​ទៀង​ត្រង់​ ​និង​មិន​មាន​ប្រឡាក់​ដោយ​សេចក្ដី​កក្វក់​សូម្បី​តែ​បន្តិចសោះ​ឡើយ​។​ តើ​អ្នកយល់​ពី​អត្ថន័យ​នៃ​កិច្ច​ការ​របស់​ខ្ញុំ​ដែរ​ឬ​ទេ​?​ តើ​អ្នកអាច​សម្រេច​ចំណុច​នេះ​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ​?​ មនុស្ស​គិត​ថា​ ខ្ញុំ​មាន​លក្ខណៈ​ជា​មនុស្ស​សាមញ្ញ​ធម្មតា​ និង​មាន​ក្រុមគ្រួសារ​ និង​មាន​មនោសញ្ចេតនា​ ប៉ុន្តែ​តើ​អ្នករាល់​គ្នា​ដឹង​ថា​ អ្នករាល់​គ្នា​ខុស​ទាំង​ស្រុង​ដែរ​ឬ​ទេ​?​ ខ្ញុំ​គឺ​ជា​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​!​ តើ​អ្នករាល់​គ្នា​ភ្លេច​រឿង​នេះ​ហើយ​មែន​ទេ​?​ តើ​អ្នកភ័ន្ត​ច្រឡំ​មែន​ទេ​? អ្នកនៅ​តែ​មិន​ស្គាល់​ខ្ញុំ​ដដែល​!​

សេចក្ដី​សុចរិត​របស់​ខ្ញុំ​ ​ត្រូវ​បាន​បើក​សម្ដែង​ឲ្យ​អ្នករាល់​គ្នា​បាន​ឃើញ​ទាំង​ស្រុង​។​ គ្រប់​ផ្លូវ​ដែល​ខ្ញុំ​ដោះ​ស្រាយ​ជា​មួយ​មនុស្សគ្រប់​ប្រភេទ​ បង្ហាញឲ្យ​ឃើញ​ទាំង​សេចក្ដី​សុចរិតរបស់​ខ្ញុំ​ និង​ទាំង​ឫទ្ធានុភាព​របស់​ខ្ញុំ​។​ ដោយសារ​ខ្ញុំ​ជា​ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​ដែល​នាំ​នូវ​សេចក្ដី​ក្រោធ​មក​ជា​មួយ​ខ្ញុំ​ នោះ​ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ដោះ​នរ​ណា​ម្នាក់​ដែល​បាន​ធ្វើ​ទុក្ខបុកម្នេញ​ និង​ជេរ​ប្រមាថ​ខ្ញុំ​ ឲ្យ​រួច​ពី​ផ្លែ​សន្ទូច​នេះ​ឡើយ​។​ ស្ថិត​ក្រោម​សេចក្ដី​តម្រូវ​តឹង​តែង​បែប​នេះ​ តើ​អ្នករាល់​គ្នា​ដឹង​រឿង​នេះ​ដែរ​ឬ​ទេ​?​ អស់​អ្នក​ដែល​ខ្ញុំ​ជ្រើសរើស​ និងកំណត់​ព្រហ្មលិខិត​រួច​ គឺដូច​ជា​ត្បូង​គជខ្យង​ដ៏​កម្រ​ ឬ​ចំណែក​នៃថ្មកែវ​ដ៏​មាន​តម្លៃ​។​ នេះគឺ​ដោយ​សារ ​មាន​មនុស្ស​ដែល​នឹង​ត្រូវ​គ្រង​រាជ្យ​ជា​ស្ដេច​ តិចជាង​អ្នក​ដែល​នឹង​ត្រូវ​ក្លាយ​ជា​រាស្រ្ត​របស់​ខ្ញុំ​ ហើយ​នេះ​បញ្ហាញពីព្រះ​ចេស្ដា​របស់​ខ្ញុំ​ និង​ទង្វើ​ដ៏​អស្ចារ្យ​របស់​ខ្ញុំ​។​ ជាទូទៅ ខ្ញុំ​តែង​និយាយ​ថា​ ខ្ញុំ​នឹង​ប្រទាន​រង្វាន់​ដល់​អ្នករាល់គ្នា​ និង​ប្រទាន​មកុដ​ដល់​អ្នករាល់​គ្នា​ រួម​ជាមួយ​នឹង​សិរី​ល្អ​ដែល​គ្មាន​ចុង​បញ្ចប់​។​ ​តើ​ខ្ញុំ​ចង់​បាន​ន័យ​ថា​ម៉េចនៅ​ពេល​មាន​ព្រះ​បន្ទូល​ពី​រង្វាន់​ មកុដ​ និង​សិរី​ល្អ​?​ មនុស្ស​ដែល​ស្ថិត​ក្រោម​សញ្ញាណ​ដែល​ថា​រង្វាន់​គឺ​ជា​របស់​ខាង​លោកិយ​ដូច​ជា​ ចំណី​អាហារ​ សម្លៀក​បំពាក់​ ឬ​របស់​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​អាច​ប្រើប្រាស់​បាន​ ប៉ុន្តែ​នេះគឺ​ជា​របៀប​គិត​បែប​ចាស់គំរឹល​។ វា​មិន​មែន​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​បា​នន័យ​អំពី​ពាក្យ​ពេចន៍​ទាំង​អស់​នោះ​ឡើយ​ តែ​ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ គឺ​ជា​ការយល់​ខុស​។​ រង្វាន់​ គឺ​ជា​អ្វី​ៗ​ដែល​អាច​មាន​ក្នុង​ពេល​នេះ​ ហើយ​អ្វី​ទាំង​អស់​នេះ​ជា​ចំណែក​មួយ​នៃ​ព្រះគុណ​។​ ក៏​ប៉ុន្តែ​ ​ក៏​មន​រង្វាន់មួយ​ចំនួន​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​សេចក្ដី​ត្រេក​អរ​ខាង​រូប​កាយ​ ហើយ​អស់​អ្នក​ដែល​បម្រើ​ដល់​ខ្ញុំ​ ប៉ុន្តែ​ជា​អ្នក​ដែល​ខ្ញុំ​នឹង​មិន​សង្គ្រោះ​ ក៏​អាច​ទទួល​នូវ​ការ​ត្រេក​អរ​សប្បាយខាង​សម្ភារៈ​នេះ​ផង​ដែរ​ (​ទោះជា​បែប​នេះ​ក្ដី​ របស់ទាំង​នោះ​គ្រាន់​តែ​ជា​សម្ភារៈ​ដែល​បម្រើ​ជាប្រយោជន៍​ដល់​ខ្ញុំ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​)។​ មកុដ​មិនមែន​ជា​គ្រឿង​ពាក់​នៅ​កន្លែង​ធ្វើ​ការ​ឡើយ​ ពោលគឺ​ វា​មិនមែន​ជា​សម្ភារៈ​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រទាន​ដល់​អ្នករាល់​គ្នា​ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នករាល់​គ្នា​ត្រេក​អរសប្បាយ​នឹង​វា​ឡើយ​។​ ផ្ទុយ​ទៅ​វិញ​ វា​គឺ​ជា​ឈ្មោះ​ថ្មី​មួយ​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រទាន​ដល់​អ្នករាល់​គ្នា​ ហើយ​នរណា​ដែល​អាច​រស់​នៅ​ក្នុង​ឈ្មោះ​ថ្មី​របស់​ខ្លួន​បាន​ ​នឹង​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ម្នាក់​ដែល​បាន​ទទួល​នូវ​មកុដ​ ដែល​ជាការ​ទទួល​បាន​ ​ព្រះ​ពរ​របស់​ខ្ញុំ​។​ រង្វាន់​និង​មកុដ​ គឺ​ជា​ចំណែក​មួយ​នៃ​ព្រះ​ពរ​ ប៉ុន្តែ​នៅ​ពេល​ប្រៀប​ធៀប​ជាមួយ​ព្រះ​ពរ​ ​វា​ខុស​គ្នា​ដូច​ជា​ស្ថានសួគ៌​និង​ផែនដី​ដែរ​។​ សិរី​រុងរឿង​ មិន​អាច​ស្រមៃ​បានតាម​សញ្ញាណ​របស់​មនុស្ស​បាន​ឡើយ​ ដោយសារ​សិរី​រុង​រឿង​ គឺ​មិន​មែន​ជា​សម្ភារៈឡើយ​។​ សិរី​រុង​រឿង​ គឺ​ជា​គំនិត​អរូបី​ខ្លាំង​បំផុត​សម្រាប់​ពួកគេ​។​ ដូច្នេះ តើ​សិរីរុង​រឿង​ជា​អ្វី​ឲ្យពិត​ប្រាកដ​ទៅ​?​ តើ​មាន​ន័យ​ដូចម្ដេច​ដែល​និយាយ​ថា​ អ្នករាល់​គ្នា​នឹង​ចុះ​មក​ក្នុង​សិរីរុង​រឿង​រួម​គ្នា​ជាមួយ​នឹង​ខ្ញុំ​?​ លក្ខណៈទាំង​ស្រុង​របស់​ខ្ញុំ​ ដែល​ជា​បុគ្គលិក​លក្ខណៈ​របស់​ខ្ញុំ​ និង​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​ ដូច​ជា​ ព្រះគុណ​ និ​ង​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ មេត្តាធម៌​ (ចំពោះ​បុត្រ​របស់​ខ្ញុំ) និង​សេចក្ដី​សុចរិត​ ឫទ្ធានុភាព​ ការ​ជំនុំ​ជម្រះ​ សេចក្ដី​ក្រោធ​ ការ​ដាក់​បណ្ដាសារ​ និង​ការ​ដុត​កំឡោច​ (ចំពោះ​មនុស្ស​គ្រប់​គ្នា)។ អង្គ​របស់​ខ្ញុំ​ គឺ​ជា​សិរី​ល្អ​។​ តើ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ខ្ញុំ​និយាយ​ថា ​នៅ​ជា​មួយ​ខ្ញុំ​ មាន​សិរីល្អ​គ្មាន​ទី​បញ្ចប់​?​ គឺ​ដោយសារ​នៅ​ជាមួយ​ខ្ញុំ មាន​ព្រះ​ប្រាជ្ញាញ្ញាណ​គ្មាន​ទីបញ្ចប់​ និង​មាន​ភាព​សម្បូរណ៍​ហូរ​ហៀ​ដែល​គ្មាន​អ្វី​ប្រៀប​ផ្ទឹម​បាន​។​ ហេតុ​នេះ​ ការ​ចុះ​មក​ជាមួយ​នឹង​សិរី​រុង​រឿង​ជា​មួយ​ខ្ញុំ​ មានន័យ​ថា​ អ្នករាល់​គ្នា​ត្រូវ​បាន​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​ពេញ​ខ្នាត​ហើយ​ អ្នកមាន​អ្វី​ដែលជាបុគ្គលិក​លក្ខណៈ​របស់​ខ្ញុំ​ និង​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​ អ្នកត្រូវ​បាន​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​ពេញ​ខ្នាត​ ​អ្នកគោរព​កោត​ខ្លាច​ខ្ញុំ​ ហើយ​អ្នកមិន​ប្រឆាំង​ទាស់​នឹង​ខ្ញុំ​ឡើយ​។​ ច្បាស់​ណាស់​ អ្នករាល់​គ្នា​ប្រាកដ​ជា​យល់​ច្បាស់​នៅ​ត្រឹម​នេះ​!​

ស្ថានភាព​តាងតឹង​នៃ​សញ្ញាណ​ទាំង​អស់​នេះ​នៅ​លើផែន​ដី​ បាន​ឈាន​ចូល​ដល់​កម្រិត​កំពូល​ ហើយ​ពួកគេ​បាន​ត្រៀម​ខ្លួន​ជា​ស្រេច​ដើម្បី​បម្រើ​ដល់​ខ្ញុំ​ និង​ដើម្បី​ទទួល​នូវ​ការ​ដុត​បំផ្លាញ​ដែល​ខ្ញុំ​នឹង​នាំ​មក​ឲ្យ​ពួកគេ​។​ នៅ​ពេល​ដែល​សេចក្ដី​ក្រោធ​ និង​ការ​ដុត​កម្ទេច​បាន​ចូល​មក​ដល់​ នោះ​នឹងគ្មាន​តម្រុយ​ទុក​មុន​ឡើយ​។​ ក៏​ប៉ុន្តែ​ ខ្ញុំ​ដឹង​ពី​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ ហើយ​ខ្ញុំ​ដឹង​ច្បាស់​អំពី​រឿង​នេះ​។​ ឯ​ង​គប្បីដឹង​ច្បាស់​អំពី​ព្រះ​បន្ទូល​របស់​ខ្ញុំ​ ហើយ​អ្នកត្រូវ​ប្រញាប់​ប្រញាល​ត្រៀម​រៀប​ចំ​គ្រប់យ៉ាង​ឲ្យ​បាន​ចប់​សព្វ​គ្រប់​។​ ត្រូវ​ត្រៀម​ខ្លួន​ដើម្បី​ឃ្វាល​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​ស្វែង​រក​ពី​ខាង​ក្រៅ​មក។​ ចូរ​ចងចាំ​រឿង​នេះ​!​ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចិន ពោល​គឺ​មនុស្ស​និង​ទីកន្លែង​ទាំង​អស់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ចិន​ ​ត្រូវ​ជាប់​បណ្ដាសា​របស់​ខ្ញុំ​។​ តើ​អ្នកយល់​ពី​អត្ថន័យ​នៃ​កិច្ច​ការ​របស់​ខ្ញុំ​ដែរ​ឬ​ទេ​?​

ខាង​ដើម៖ ជំពូកទី ៨០

បន្ទាប់៖ ជំពូកទី ៨៧

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងយើងខ្ញុំតាម Telegram
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

យកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមលើតថភាព

មនុស្សគ្រប់រូបអាចក្លាយជាមនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះហើយ គ្រប់គ្នាគួរតែយល់ថា ការបម្រើព្រះបែបណាសមស្របបំផុតនឹងព្រះហឫទ័យទ្រង់។...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ