សេចក្ដីពិតនៅខាងក្នុង អំពីកិច្ចការនៃការយកឈ្នះ (៣)

លទ្ធផលចង់បានអំពីកិច្ចការនៃការយកឈ្នះ សំខាន់គឺ ដើម្បីឲ្យផ្នែកសាច់ឈាមរបស់មនុស្សឈប់ធ្វើការបះបោរ គឺដើម្បីឲ្យគំនិតរបស់មនុស្សទទួលបាននូវចំណេះដឹងថ្មីអំពីព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីឲ្យដួងចិត្ដរបស់គេបានស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងហ្មត់ចត់ និងដើម្បីឲ្យមនុស្សមានចិត្ដប្រាថ្នាចង់ធ្វើថ្វាយព្រះជាម្ចាស់។ មនុស្សមិនបានរាប់ថាត្រូវបានយកឈ្នះ នៅពេលដែលចរិតដើម ឬសាច់ឈាមរបស់ពួកគេបានផ្លាស់ប្ដូរទេ ហើយនៅពេលដែលការគិត មនសិការ និងញាណរបស់មនុស្សផ្លាស់ប្ដូរ ពោលគឺនៅពេលដែលឥរិយាបថផ្នែកចិត្ដគំនិតរបស់ឯងផ្លាស់ប្ដូរ នោះគឺជាពេលដែលព្រះជាម្ចាស់បានយកឈ្នះលើឯងហើយ។ នៅពេលដែលឯងបានតាំងចិត្ដស្ដាប់បង្គាប់ និងបានទទួលយកនូវចិត្ដគំនិតថ្មី នៅពេលដែលឯងលែងនាំយកនូវសញ្ញាណ ឬចេតនាផ្ទាល់ខ្លួនចំពោះព្រះបន្ទូល និងកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់តទៅទៀត ហើយនៅពេលដែលខួរក្បាលរបស់ឯងអាចគិតបានជាធម្មតា ពោលគឺនៅពេលដែលឯងអាចថ្វាយខ្លួនឯងសម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ដោយស្មោះអស់ពីចិត្ដ នោះឯងជាប្រភេទមនុស្សដែលព្រះជាម្ចាស់បានយកឈ្នះទាំងស្រុងហើយ។ នៅក្នុងសាសនា មនុស្សជាច្រើនរងទុក្ខយ៉ាងខ្លាំងពេញមួយជីវិតរបស់ពួកគេ៖ ពួកគេលត់ដំរូបកាយរបស់ខ្លួន និងផ្ទុកឈើឆ្កាងរបស់ខ្លួន ហើយពួកគេថែមទាំងបន្ដរងទុក្ខ ព្រមទាំងស៊ូទ្រាំនៅពេលដែលពួកគេហៀបនឹងស្លាប់! មនុស្សមួយចំនួននៅតែធ្វើការតមអាហារនៅថ្ងៃនៃសេចក្ដីស្លាប់របស់ខ្លួនចូលមកដល់។ ពួកគេបានបដិសេធខ្លួនឯងពេញមួយជីវិត គឺបដិសេធនូវម្ហូបអាហារឆ្ងាញ់ៗ និងសម្លៀកបំពាក់ល្អៗ ដោយផ្ដោតលើការរងទុក្ខតែប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេអាចលត់ដំរូបកាយរបស់ខ្លួន និងបោះបង់ចោលនូវផ្នែកសាច់ឈាមរបស់គេ។ ស្មារតីសម្រាប់ការស៊ូទ្រាំរបស់ពួកគេពិតជាគួរឲ្យសរសើរ។ ប៉ុន្ដែការគិត បំណង និងឥរិយាបថផ្នែកចិត្ដគំនិត ព្រមទាំងធម្មជាតិដើមរបស់ពួកគេ មិនទាន់ត្រូវបានដោះស្រាយ សូម្បីតែបន្ដិចនៅឡើយ។ ពួកគេខ្វះនូវចំណេះដឹងពិតប្រាកដអំពីខ្លួនឯង។ រូបភាពនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេអំពីព្រះជាម្ចាស់ គឺទ្រង់ជាព្រះអរូបីពីបុរាណ ជាព្រះដ៏ស្រពិចស្រពិល។ ការតាំងចិត្ដរបស់គេក្នុងការរងទុក្ខសម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់កើតចេញពីការខ្នះខ្នែង និងធម្មជាតិវិជ្ជមានរបស់ពួកគេ។ ទោះបីជាពួកគេជឿលើព្រះជាម្ចាស់ក្ដី ក៏ពួកគេមិនយល់ពីទ្រង់ និងមិនស្គាល់ពីបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ឡើយ។ ពួកគេខំធ្វើការ និងរងទុក្ខសម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ទាំងងងឹតងងុល។ ពួកគេមិនឲ្យតម្លៃលើអ្វីទាំងអស់ ដោយគ្រាន់តែធ្វើជាដឹងខុសត្រូវ ខ្វល់ខ្វាយបន្ដិចបន្ដួចអំពីរបៀបដែលធានាឲ្យបានថា ការបម្រើរបស់ពួកគេពិតជាបានបំពេញបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយពួកគេក៏មិនសូវដឹងពីរបៀបទទួលបានចំណេះដឹងអំពីព្រះជាម្ចាស់។ ព្រះជាម្ចាស់ដែលពួកគេបម្រើ មិនមែនជាព្រះនៅក្នុងរូបអង្គដើមរបស់ទ្រង់ឡើយ ប៉ុន្ដែជាព្រះដែលបានលាក់នៅក្នុងរឿងព្រេង ជាផលិតផលដែលកើតចេញពីការស្រម៉ៃរបស់ពួកគេ ជាព្រះមួយអង្គដែលពួកគេបានត្រឹមតែឮ ឬបានឃើញនៅក្នុងសំណេរតែប៉ុណ្ណោះ។ បន្ទាប់មក ពួកគេក៏ប្រើប្រាស់ការស្រមើស្រម៉ៃចេញជារូបរាង និងជំនឿស៊ុប ដើម្បីរងទុក្ខសម្រាប់ព្រះជាម្ចាស់ និងទទួលយកកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលព្រះជាម្ចាស់សព្វព្រះហឫទ័យចង់ឲ្យធ្វើ។ ការបម្រើរបស់ពួកគេគឺមិនត្រឹមត្រូវឡើយ ជាក់ស្ដែង គឺគ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេពិតជាអាចបម្រើស្របតាមព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានឡើយ។ មិនថាពួកគេរងទុក្ខវេទនាដោយអំណរយ៉ាងណា ការយល់ឃើញរបស់ពួកគេកាលពីមុនចំពោះការបម្រើ និងចិត្ដគំនិតរបស់ពួកគេចំពោះលក្ខណៈរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺនៅតែដដែល ដ្បិតពួកគេមិនបានឆ្លងកាត់ការជំនុំជម្រះ ការវាយផ្ចាល ការបន្សុទ្ធ និងការប្រទានឲ្យគ្រប់លក្ខណ៍របស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ ហើយក៏មិនមាននរណាបានណែនាំពួកគេឲ្យប្រើប្រាស់សេចក្ដីពិតដែរ។ សូម្បីតែពេលដែលពួកគេជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាព្រះសង្គ្រោះ ក៏គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេធ្លាប់បានឃើញព្រះសង្គ្រោះដែរ។ ពួកគេបានត្រឹមតែស្គាល់ទ្រង់តាមរយៈការនិទានប្រាប់ និងការឮតៗគ្នាតែប៉ុណ្ណោះ។ ជាលទ្ធផល ការបម្រើរបស់ពួកគេ មានចំនួនមិនលើសពីការបម្រើម្ដងម្កាលដោយធ្វើទាំងបិទភ្នែក ដូចជាមនុស្សខ្វាក់បម្រើឪពុកឡើយ។ តើការបម្រើបែបនេះអាចទទួលបានអ្វី? ហើយ តើនរណាយល់ព្រមឲ្យធ្វើវា? ចាប់តាំងពីដើមដំបូង រហូតមកដល់ចុងបំផុត ការបម្រើរបស់ពួកគេនៅតែដដែលជារហូតមក។ ពួកគេទទួលតែមេរៀនដែលមនុស្សបានរៀបចំ ហើយយកការបម្រើរបស់ពួកគេដោយផ្អែកលើលក្ខណៈធម្មជាតិរបស់គេ និងធ្វើតាមការពេញចិត្ដរបស់ខ្លួនតែប៉ុណ្ណោះ។ តើការធ្វើបែបនេះអាចនាំឲ្យមានរង្វាន់អ្វីដែរ? សូម្បីតែលោកពេត្រុសដែលជាអ្នកបានឃើញព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ក៏មិនបានដឹងពីរបៀបបម្រើ ដែលស្របតាមបំណងព្រះហឬទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ គឺលោកបានដឹងអំពីការនេះក្នុងពេលចុងក្រោយ នៅពេលដែលលោកមានវ័យចំណាស់ទៅហើយ។ តើសេចក្ដីនេះបាននិយាយអ្វីខ្លះអំពីមនុស្សខ្វាក់ទាំងនោះ ដែលមិនមានបទពិសោធន៍ក្នុងការដោះស្រាយ ឬការទទួលការលួសកាត់សូម្បីតែបន្ដិច និងអស់អ្នកដែលមិនមាននរណាដឹកនាំនោះ? តើការបម្រើរបស់មនុស្សនៅក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នានាពេលនេះ មិនដូចជាមនុស្សខ្វាក់ទាំងនោះទេឬអី? មនុស្សអស់ទាំងនោះដែលមិនបានទទួលការជំនុំជម្រះ មិនបានទទួលការលួសកាត់ និងការដោះស្រាយ និងអស់អ្នកដែលមិនមានការផ្លាស់ប្ដូរ តើពួកគេមិនត្រូវបានយកឈ្នះទាំងស្រុងទេឬ? តើមនុស្សបែបនេះមានប្រយោជន៍អ្វី? ប្រសិនបើការគិតរបស់ឯង ចំណេះដឹងរបស់ឯងអំពីជីវិត និងចំណេះដឹងរបស់ឯងអំពីព្រះជាម្ចាស់ បង្ហាញពីការមិនមានការផ្លាស់ប្ដូរ ហើយឯងមិនទទួលបានអ្វីទាំងអស់ នោះឯងនឹងមិនទទួលបានអ្វីគួរឲ្យកត់សម្គាល់នៅក្នុងការបម្រើរបស់ឯងឡើយ! បើគ្មាននិមិត្ដ និងចំណេះដឹងថ្មីអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ នោះឯងមិនអាចទទួលបានការយកឈ្នះឡើយ។ វិធីរបស់ឯងក្នុងការដើរតាមព្រះជាម្ចាស់នឹងដូចជាមនុស្សដែលរងទុក្ខ និងតមអាហារ៖ គឺមានតម្លៃតិចណាស់! វាច្បាស់ណាស់ ដ្បិតមានទីបន្ទាល់តិចតួចប៉ុណ្ណោះនៅក្នុងអ្វីដែលគេធ្វើ បានជាអញមានបន្ទូលថា ការបម្រើរបស់គេ គឺឥតប្រយោជន៍សោះឡើយ! ពួកគេចំណាយពេលវេលាពេញមួយជីវិតរបស់ខ្លួនរងទុក្ខលំបាក និងអង្គុយនៅក្នុងមន្ទីរឃុំឃាំង។ ពួកគេប្រឹងអត់ទ្រាំជានិច្ច ស្រលាញ់ជានិច្ច ហើយពួកគេផ្ទុកឈើឆ្កាងជានិច្ច ពួកគេត្រូវបានលោកិយមើលងាយ និងបដិសេធ ពួកគេជួបប្រទះការលំបាកគ្រប់យ៉ាង ហើយទោះបីជាពួកគេស្ដាប់បង្គាប់រហូតដល់ទីបញ្ចប់ក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែមិនត្រូវបានយកឈ្នះដែរ ព្រមទាំងមិនអាចធ្វើទីបន្ទាល់អំពីការដែលត្រូវបានយកឈ្នះឡើយ។ ពួកគេបានរងទុក្ខយ៉ាងខ្លាំង ប៉ុន្ដែនៅខាងក្នុងវិញ ពួកគេមិនបានស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ទាល់តែសោះ។ គ្មានគំនិត សញ្ញាណចាស់ៗ ការប្រតិបត្ដិផ្នែកសាសនា ចំណេះដឹងដែលមនុស្សបង្កើត និងគំនិតជាមនុស្សណាមួយរបស់ពួកគេដែលត្រូវបានដោះស្រាយនោះឡើយ។ គ្មានតម្រុយអំពីគំនិតថ្មីនៅក្នុងពួកគេឡើយ សូម្បីតែបន្ដិច។ គ្មានចំណេះដឹងណាមួយរបស់ពួកគេស្ដីពីព្រះជាម្ចាស់ដែលពិត និងសុក្រិតនោះឡើយ។ ពួកគេបានយល់ច្រឡំចំពោះបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ តើការនេះបម្រើដល់ព្រះជាម្ចាស់ដែរឬទេ? មិនថាចំណេះដឹងរបស់ឯងកាលពីមុន ស្ដីពីព្រះជាម្ចាស់បែបណានោះទេ ប្រសិនបើថ្ងៃនេះនៅតែដដែល ហើយឯងនៅតែបន្ដយកចំណេះដឹងរបស់ឯងអំពីព្រះជាម្ចាស់ទៅធ្វើជាមូលដ្ឋាន តាមសញ្ញាណ និងគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯង ដោយមិនខ្វល់ថាព្រះជាម្ចាស់ធ្វើអ្វីនោះ ពោលគឺ ប្រសិនបើឯងមិនមានចំណេះដឹងថ្មី និង ពិតប្រាកដ ហើយបើសិនជាឯងមិនអាចដឹងអំពីរូបភាព និងនិស្ស័យពិតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេនោះ ប្រសិនបើចំណេះដឹងរបស់ឯងអំពីព្រះជាម្ចាស់នៅតែទទួលការដឹកមុខពីគំនិតបែបសក្ដិភូមិ និងបែបអបិយជំនឿ ហើយនៅតែកើតឡើងពីការស្រមើស្រម៉ៃ និងសញ្ញាណរបស់មនុស្ស នោះឯងមិនទាន់ត្រូវបានយកឈ្នះឡើយ។ អញថ្លែងព្រះបន្ទូលទាំងនេះទៅកាន់ឯងនៅថ្ងៃនេះ ដើម្បីឲ្យឯងអាចដឹង ដើម្បីឲ្យចំណេះដឹងនេះអាចដឹកនាំឯងទៅកាន់ចំណេះដឹងដែលថ្មីជាងមុន និងមានភាពសុក្រិតផង។ អញក៏ថ្លែងព្រះបន្ទូលទាំងនេះដើម្បីលុបបំបាត់នូវសញ្ញាណចាស់ៗ និងរបៀបចាស់ៗនៃការស្គាល់ដែលមាននៅក្នុងឯង ដើម្បីឲ្យឯងអាចមានចំណេះដឹងថ្មី។ ប្រសិនបើឯងហូប និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់អញ នោះចំណេះដឹងរបស់ឯងនឹងផ្លាស់ប្ដូរគួរឲ្យកត់សម្គាល់។ ដរាបណាដែលឯងហូប និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដោយដួងចិត្ដដែលស្ដាប់បង្គាប់ នោះការយល់ឃើញរបស់ឯងនឹងមានលក្ខណៈខុសពីមុនស្រឡះ។ ដរាបណាឯងអាចទទួលយកនូវការវាយផ្ចាលម្ដងហើយម្ដងទៀតបាន នោះចិត្ដគំនិតចាស់របស់ឯងងនឹងផ្លាស់ប្រែជាបន្ដបន្ទាប់។ ដរាបណាចិត្ដគំនិរបស់ឯងត្រូវបានជំនួសដោយអ្វីដែលថ្មី នោះការប្រព្រឹត្ដិរបស់ឯងក៏នឹងផ្លាស់ប្ដូរតាមនោះដែរ។ តាមវិធីនេះ ការបម្រើរបស់ឯងនឹងកាន់តែឆាប់ដល់គោលដៅ គឺកាន់តែអាចបំពេញតាមបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ប្រសិនបើឯងអាចផ្លាស់ប្ដូរជីវិតរបស់ឯង ចំណេះដឹងរបស់ឯងអំពីជីវិតមនុស្ស និងសញ្ញាណរបស់ឯងអំពីព្រះជាម្ចាស់ នោះលក្ខណៈធម្មជាតិរបស់ឯងក៏នឹងថមថយបន្ដិចម្ដងៗដែរ។ នេះគឺជាផលប៉ះពាល់នៅពេលដែលព្រះជាម្ចាស់យកឈ្នះលើមនុស្ស វាជាការផ្លាស់ប្ដូរដែលកើតឡើងចំពោះមនុស្ស ហើយគ្មានអ្វីក្រៅពីនេះឡើយ។ នៅក្នុងសេចក្ដីជំនឿរបស់ឯងលើព្រះជាម្ចាស់ ប្រសិនបើអ្វីទាំងអស់ដែលឯងដឹងគឺជាការលត់ដំរូបកាយ ការស៊ូទ្រាំ និងការរងទុក្ខ ហើយឯងមិនដឹងថាតើវាជាការត្រឹមត្រូវ ឬមិនត្រឹមត្រូវ រឹតតែមិនដឹងថាតើការនេះធ្វើដើម្បីជាប្រយោជន៍របស់នរណា នោះតើឲ្យការអនុវត្ដន៍បែបនេះដឹកនាំទៅរកការផ្លាស់ប្ដូរម្ដេចបាន?

ត្រូវយល់ថា អ្វីដែលអញសុំពីឯងរាល់គ្នាគឺមិនមែនសម្រាប់ឲ្យឯងរាល់គ្នាចងសាច់ឈាមរបស់ខ្លួនឲ្យនៅជាប់នឹងចំណង ឬបញ្ឈប់ខួរក្បាលរបស់ឯងរាល់គ្នាមិនឲ្យគិតដល់គំនិតផ្សេងៗតាមតែអំពើចិត្ដនោះឡើយ។ នេះមិនមែនជាគោលដៅនៃកិច្ចការទេ ហើយក៏មិនមែនជាកិច្ចការដែលត្រូវបង្ហើយនៅពេលនេះដែរ។ ពេលនេះ ឯងរាល់គ្នាត្រូវតែមានចំណេះដឹងដែលកើតឡើងពីចំណុចវិជ្ជមាន ដើម្បីឲ្យឯងអាចផ្លាស់ប្ដូរខ្លួនឯងបាន។ សកម្មភាពដែលចាំបាច់បំផុតគឺថា ឯងត្រូវបំពាក់បំប៉នខ្លួនឯងជាមួយនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មានន័យថា ត្រូវបំពាក់បំប៉នខ្លួនឯងជាមួយនឹងសេចក្ដីពិត និងនិមិត្ដដែលនៅចំពោះមុខឯងនៅពេលនេះ ហើយបន្ទាប់មកត្រូវចេញទៅ និងយកវាទៅអនុវត្ដន៍ចុះ។ នេះជាទំនួលខុសត្រូវរបស់ឯងរាល់គ្នា។ អញមិនបានសុំឲ្យឯងរាល់គ្នាស្វែងរក និងទទួលបានការបំភ្លឺច្រើនជាងនេះទេ។ បច្ចុប្ន្ននេះ ឯងរាល់គ្នាមិនមានកម្ពស់សម្រាប់ការនេះឡើយ។ អ្វីដែលតម្រូវឲ្យឯងរាល់គ្នាមាននោះ គឺត្រូវធ្វើគ្រប់យ៉ាងតាមតែអាចធ្វើបាន ដើម្បីហូប និងផឹកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ឯងរាល់គ្នាត្រូវតែយល់ពីកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងស្គាល់ពីធម្មជាតិរបស់ឯងរាល់គ្នា សារជាតិរបស់ឯងរាល់គ្នា និងស្គាល់ពីជីវិតចាស់របស់ឯងរាល់គ្នាផង។ ជាពិសេស ឯងត្រូវតែស្គាល់នូវការអនុវត្ដន៍ដែលឆ្គាំឆ្គងកាលពីមុន និងការព្រឹត្ដិរបស់មនុស្សដែលឯងបានចូលរួមជាមួយ។ ដើម្បីផ្លាស់ប្ដូរ ឯងត្រូវតែចាប់ផ្ដើមដោយការផ្លាស់ប្ដូរការគិតរបស់ឯង។ ដំបូងឡើយ ចូរជំនួសការគិតចាស់គំរិលរបស់ឯងដោយគំនិតថ្មី និងអនុញ្ញាតឲ្យគំនិតថ្មីរបស់ឯងរាល់គ្នាគ្រប់គ្រងពាក្យសម្ដី និងសកម្មភាព ព្រមទាំងជីវិតរបស់ឯងរាល់គ្នាដែរ។ នេះជាអ្វីដែលតម្រូវឲ្យឯងរាល់គ្នាធ្វើនៅថ្ងៃនេះ។ មិនត្រូវអនុវត្ដដោយងងឹតងងុល និងដើរតាមដោយងងឹតងងុលឡើយ។ ឯងគួរមានមូលដ្ឋានគ្រឹះ និងគោលដៅមួយ។ មិនត្រូវបោកបញ្ឆោតខ្លួនឯងទេ។ ឯងរាល់គ្នាត្រូវដឹងថាតើសេចក្ដីជំនឿរបស់ឯងរាល់គ្នាលើព្រះអង្គគឺសម្រាប់អ្វី តើគួរទទួលបានអ្វីខ្លះពីសេចក្ដីជំនឿនេះ ហើយតើឯងគួរចូលទៅក្នុងអ្វីក្នុងពេលឥលូវនេះ។ វាជាការចាំបាច់ដែលឯងត្រូវដឹងពីការទាំងអស់នេះ។

អ្វីដែលឯងរាល់គ្នាគួរចូលទៅក្នុងនាពេលបច្ចុប្បន្នគឺ ជាការលើកស្ទួយជីវិតរបស់ឯងរាល់គ្នា និងការបង្កើននូវភាពសុក្រិតរបស់ឯងរាល់គ្នា។ លើសពីនេះ ឯងត្រូវតែផ្លាស់ប្ដូរនូវការយល់ឃើញចាស់គំរិលរបស់ឯងរាល់គ្នាកាលពីមុន ផ្លាស់ប្ដូរការគិតរបស់ឯង និងផ្លាស់ប្ដូរសញ្ញាណរបស់ឯង។ ជីវិតទាំងមូលរបស់ឯងរាល់គ្នាត្រូវការស្អាងឲ្យថ្មីឡើងវិញ។ នៅពេលដែលចំណេះដឹងរបស់ឯងស្ដីពីទង្វើរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានផ្លាស់ប្ដូរហើយ នៅពេលដែលមានការចេះដឹងជាថ្មីអំពីសេចក្ដីពិតនៃអ្វីៗដែលព្រះជាម្ចាស់មានព្រះបន្ទូល ហើយនៅពេលដែលចំណេះដឹងដែលនៅក្នុងឯងមានការលើកស្ទួយឡើង នោះជីវិតរបស់ឯងនឹងត្រលប់ទៅជាប្រសើរវិញជាមិនខាន។ អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលមនុស្សធ្វើ និងនិយាយចេញមកនៅពេលនេះ គឺជាក់ស្ដែងណាស់។ ទាំងនេះមិនមែនជាគោលលទ្ធិឡើយ តែទាំងនេះជាអ្វីដែលមនុស្សត្រូវការសម្រាប់ជីវិតរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេជាអ្វីដែលខ្លួនគួរមាន។ នេះគឺជាការផ្លាស់ប្ដូរដែលកើតមននៅក្នុងមនុស្ស ក្នុងអំឡុងពេលកិច្ចការនៃការយកឈ្នះ ជាការផ្លាស់ប្ដូរដែលគេគួរឆ្លងកាត់ ហើយវាជាលទ្ធផលក្រោយពួកគេត្រូវបានយកឈ្នះ។ នៅពេលដែលឯងបានផ្លាស់ប្ដូរការគិតរបស់ឯង ដោយបានទទួលយកនូវឥរិយាបថនៃចិត្ដគំនិតថ្មី បានបដិសេធសញ្ញាណ និងចេតនា ព្រមទាំងការនិយាយហេតុផលសមរម្យពីមុនរបស់ខ្លួន ដោយឯងបានបោះចោលនូវអ្វីដែលបានចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងឯង ហើយទទួលបាននូវចំណេះដឹងថ្មីអំពីសេចក្ដីជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់ នោះទីបន្ទាល់ដែលឯងបានធ្វើនឹងត្រូវបានកើនឡើង ហើយលក្ខណៈរបស់ឯងទាំងមូលនឹងត្រូវបានផ្លាស់ប្ដូរយ៉ាងពិតប្រាកដ។ ចំណុចទាំងអស់នេះគឺពិតជាក់ស្ដែងបំផុត មានភាពពិតប្រាកដបំផុត និងជាគ្រឹះសំខាន់បំផុតនៃអ្វីៗទាំងអស់ ពោលគឺអ្វីដែលមនុស្សពិបាកនឹងយល់នៅក្នុងអតីតកាល និងជាអ្វីដែលពួកគេមិនអាចផ្សារភ្ជាប់បាន។ ទាំងនេះជាកិច្ចការពិតប្រាកដរបស់ព្រះវិញ្ញាណ។ តើឯងយល់ច្បាស់ពីព្រះគម្ពីរកាលពីអតីតកាលយ៉ាងដូចម្ដេចដែរ? ការប្រៀបធៀបឆាប់រហ័សមួយនៅថ្ងៃនេះនឹងបង្ហាញឲ្យឯងបានឃើញ។ កាលពីមុន ចិត្ដគំនិតរបស់ឯងលើកស្ទួយដល់លោកម៉ូសេ លោកពេត្រុស និងលោកប៉ុល ឬជាការថ្លែង និងទស្សនៈនៅក្នុងព្រះគម្ពីរទាំងអស់នោះ ព្រមទាំងបានដាក់នៅលើជើងទម្រផង។ ពេលនេះ ប្រសិនបើត្រូវតម្រូវឲ្យឯងដាក់ព្រះគម្ពីរនៅលើជើងទម្រ តើឯងនឹងធ្វើទេ? ឯងបានឃើញហើយថា ព្រះគម្ពីរមានការកត់ត្រាច្រើនពេកហើយដែលសរសេរឡើងដោយមនុស្ស ហើយថាព្រះគម្ពីរ គ្រាន់តែជាកំណត់ហេតុរបស់មនុស្ស អំពីកិច្ចការពីរដំណាក់កាលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ។ វាជាសៀវភៅប្រវត្ដិសាស្ដ្រមួយ។ តើវាមិនមែនមានន័យថា ចំណេះដឹងរបស់ឯងស្ដីពីព្រះគម្ពីរនេះបានផ្លាស់ប្ដូរទេឬ? ប្រសិនបើឯងក្រឡេកមើលពីពង្សាវតាររបស់ព្រះយេស៊ូវដែលមានចែងនៅក្នុងគម្ពីរម៉ាថាយ នោះឯងនឹងពោលថា «ពង្សាវតាររបស់ព្រះយេស៊ូវបែបហ្នឹង? យ៉ាប់មែន! នេះជាពូជពង្សរបស់លោកយូសែបទេតើ មិនមែនព្រះយេស៊ូវទេ។ រវាងព្រះយេស៊ូវ និងលោកយ៉ូសែប គ្មានទំនាក់ទំនងអ្វីនឹងគ្នាឡើយ។» នៅពេលដែលឯងក្រឡេកមើលព្រះគម្ពីរនៅពេលឥលូវនេះ នោះចំណេះដឹងរបស់ឯងស្ដីពីចំណុចនេះមានភាពខុសប្លែក គឺមានន័យថា ទស្សនៈរបស់ឯងមានការផ្លាស់ប្ដូរ ហើយឯងបានធ្វើឲ្យចំណេះដឹងរបស់ឯងកើនឡើងបានមួយកម្រិតទៀត គឺចេះជាងពួកអ្នកប្រាជ្ញផ្នែកសាសនាកាលពីមុនទៅទៀត។ នៅពេលដែលមានបុគ្គលណាម្នាក់ពោលថា មានអ្វីមួយនៅក្នុងពង្សាវតារនេះ ឯងនឹងឆ្លើយតបថា «តើមានអ្វីពាក់ព័ន្ធពីណាមក? ចូរចេញទៅពន្យល់ចុះ។ ព្រះយេស៊ូវ និងលោកយ៉ូសែបមិនមានអ្វីពាក់ព័ន្ធគ្នាឡើយ។ តើឯងមិនដឹងទេឬ? តើព្រះយេស៊ូវអាចមានពង្សាវតារដែរឬទេ? តើព្រះយេស៊ូវអាចមានដូនតាបានយ៉ាងដូចម្ដេច? តើទ្រង់អាចក្លាយជាពូជពង្សរបស់មនុស្សដូចម្ដេចបាន? សាច់ឈាមរបស់ទ្រង់បានកើតចេញពីនាងម៉ារី វិញ្ញាណរបស់ទ្រង់គឺជាព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មិនមែនជាវិញ្ញាណមនុស្សឡើយ។ ព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះរាជបុត្រាស្ងួនភ្ងារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដូចនេះ តើព្រះអង្គអាចមានពង្សាវតារបានយ៉ាងដូចម្ដេច? ក្នុងពេលដែលទ្រង់គង់នៅលើផែនដី ទ្រង់មិនមែនជាសមាជិកនៃមនុស្សជាតិទេ ដូចនេះ តើឲ្យទ្រង់មានពូជពង្សបានយ៉ាងដូចម្ដេចទៅ?» នៅពេលដែលឯងវិភាគពីពង្សាវតារ និងពន្យល់ពីសេចក្ដីពិតយ៉ាងច្បាស់លាស់ ដោយចែកចាយនូវអ្វីដែលឯងបានយល់ នោះបុគ្គលដែលឯងកំពុងពន្យល់នោះនឹងគាំងគំនិតនិយាយមិនចេញ។ មនុស្សមួយចំនួននឹងយកព្រះគម្ពីរធ្វើជាឯកសារសំអាង ហើយសួរឯងថា «ព្រះយេស៊ូវមានពង្សាវតារ។ តើព្រះជាម្ចាស់របស់ឯងនាពេលបច្ចុប្បន្ន មានពង្សាវតារដែរឬទេ?» នោះឯងនឹងត្រូវប្រាប់គេតាមការចេះដឹងរបស់ឯង ដែលការចេះដឹងនេះគឺជាការពិតទាំងអស់ ហើយតាមរបៀបនេះ ចំណេះដឹងរបស់ឯងនឹងទទួលបាននូវឥទ្ធិពលមួយហើយ។ នៅក្នុងសេចក្ដីពិត ព្រះយេស៊ូវមិនជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងលោកយ៉ូសែបទេ រឹតតែមិនជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងលោកអ័ប្រាហាំទៅទៀត ទ្រង់គ្រាន់តែប្រសូត្រនៅស្រុកអ៊ីស្រាអែលប៉ុណ្ណោះ។ យ៉ាងណាក្ដី ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ឬជាសែស្រឡាយរបស់ពួកអ៊ីស្រាអែលទេ។ គ្រាន់តែព្រះយេស៊ូវបានប្រសូត្រនៅអ៊ីស្រាអែលប៉ុណ្ណោះ តែនោះមិនមែនមានន័យថា ព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះរបស់អ៊ីស្រាអែលតែមា្នក់ទេ។ ការនេះគឺសម្រាប់តែជាប្រយោជន៍ដល់កិច្ចការរបស់ព្រះអង្គ ដែលទ្រង់ត្រូវអនុវត្ដនូវកិច្ចការនៃការយកកំណើតជាមនុស្សប៉ុណ្ណោះ។ ព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះនៃរបស់សព្វសារពើដែលបានបង្កើតមកនៅលើចក្រវាឡនេះ។ ព្រះអង្គគ្រាន់តែអនុវត្ដនូវដំណាក់កាលមួយនៃកិច្ចការរបស់ព្រះអង្គនៅក្នុងទឹកដីអីស្រាអែលមុនគេប៉ុណ្ណោះ បន្ទាប់មក ទ្រង់ក៏បានចាប់ផ្ដើមធ្វើការនៅក្នុងចំណោមពួកជាតិសាសន៍ដទៃ។ យ៉ាងណាក្ដី មនុស្សបានចាត់ទុកព្រះយេស៊ូវជាព្រះរបស់ពួកអ៊ីស្រាអែល ហើយលើសពីនេះទៅទៀត ពួកគេក៏បានទុកព្រះអង្គនៅក្នុងចំណោមជាតិសាសន៍អ៊ីស្រាអែល និងក្នុងចំណោមពូជពង្សរបស់ស្ដេចដាវីឌដែរ។ ព្រះគម្ពីរបានចែងថា នៅគ្រាចុងក្រោយ ព្រះនាមព្រះយេហូវ៉ានឹងក្លាយជានាមដ៏អស្ចារ្យក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃ គឺមានន័យថា ព្រះជាម្ចាស់នឹងធ្វើការក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃ ក្នុងអំឡុងពេលនៃគ្រាចុងក្រោយ។ ការដែលព្រះជាម្ចាស់បានយកកំណើតជាមនុស្សនៅស្រុកយូដា មិនមែនបង្ហាញថា ព្រះជាម្ចាស់ស្រលាញ់តែពួកសាសន៍យូដាប៉ុណ្ណោះទេ។ ទ្រង់បានប្រសូត្រនៅទីនោះ ដោយព្រោះតែសេចក្ដីតម្រូវ មិនមែនដោយសារតែព្រះជាម្ចាស់អាចយកកំណើតជាមនុស្សបានតែនៅក្នុងប្រទេសអ៊ីស្រាអែលតែមួយនោះទេ (ដោយសារតែអ៊ីស្រាអែលជារាស្ដ្រដែលព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសតាំង)។ តើរាស្ដ្រដែលព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសតាំងមិនមាននៅក្នុងចំណោមពួកសាសន៍ដទៃទេឬ? គឺក្រោយពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានធ្វើការនៅស្រុកយូដាចប់ កិច្ចការនោះក៏បានពង្រីកដល់សាសន៍ដទៃ។ (ពួកអ៊ីស្រាអែលហៅជាតិសាសន៍ទាំងអស់ ក្រៅពីអ៊ីស្រាអែលថាជា «សាសន៍ដទៃ»)។ តាមពិត សាសន៍ដទៃទាំងនោះក៏បានកើតចេញពីរាស្ដ្រដែលព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសតាំងដែរ គឺគ្រាន់តែថា នៅគ្រានោះមិនទាន់មានកិច្ចការដែលត្រូវបំពេញនៅទីនោះនៅឡើយ។ មនុស្សបានធ្វើការផ្ដោតសំខាន់ទៅលើអ៊ីស្រាអែល ពីព្រោះកិច្ចការពីរជំហានដំបូងបានកើតឡើងនៅក្នុងប្រទេសអ៊ីស្រាអែល ខណៈពេលដែលគ្មានកិច្ចការណាសោះកើតឡើងនៅក្នុងសាសន៍ដទៃ។ កិច្ចការក្នុងចំណោមសាសន៍ដទៃ គឺទើបតែចាប់ផ្ដើមនៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះប៉ុណ្ណោះ ហេតុនេះហើយទើបមនុស្សពិបាកនឹងទទួលយកវា។ ប្រសិនបើឯងអាចយល់ច្បាស់ពីការទាំងអស់នេះ ប្រសិនបើឯងអាចជ្រួតជ្រាប និងចាត់ទុកការនេះបានត្រឹមត្រូវ នោះឯងនឹងមានចំណេះដឹងត្រឹមត្រូវអំពីព្រះជាម្ចាស់នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ និងក្នុងពេលអតីកាល ហើយចំណេះដឹងថ្មីនេះនឹងមានកម្រិតខ្ពស់ជាងចំណេះដឹងអំពីព្រះជាម្ចាស់ដែលពួកបរិសុទ្ធនៅក្នុងប្រវត្ដិសាស្ដ្រមានទៅទៀត។ ប្រសិនបើឯងមានបទពិសោធន៍អំពីកិច្ចការនៅថ្ងៃនេះ និងបានស្ដាប់ឮពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ប៉ុន្ដែឯងមិនមានចំណេះដឹងអំពីលក្ខណៈទាំងស្រុងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ ប្រសិនបើការស្វែងរករបស់ឯងនៅតែដូចដើម ហើយវាមិនបានជំនួសនូវអ្វីដែលថ្មីទេ ហើយជាពិសេស ប្រសិនបើឯងមានបទពិសោធន៍ពីកិច្ចការនៃការការយកឈ្នះទាំងអស់នេះ ប៉ុន្ដែបែរជាមិនមានការផ្លាស់ប្ដូរសោះ នូវអ្វីដែលមាននៅក្នុងឯង នោះតើជំនឿរបស់ឯងមិនដូចជាមនុស្សដែលស្វែងរកតែនំប៉័ងដើម្បីចម្អែតសេចក្ដីស្រេកឃ្លានទេឬ? ចំពោះរឿងនេះ កិច្ចការនៃការយកឈ្នះ នឹងមិនមានទទួលបាននូវឥទ្ធិពលណាសោះនៅក្នុងឯង។ នោះតើឯងនឹងមិនក្លាយជាម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សដែលត្រូវលុបបំបាត់ទេឬ?

នៅពេលដែលកិច្ចការទាំងអស់នៃការយកឈ្នះបានមកដល់ទីបញ្ចប់ហើយ វាជាការសំខាន់ណាស់ដែលឯងរាល់គ្នាបានឈ្វេងយល់ថា ព្រះជាម្ចាស់មិនត្រឹមតែជាព្រះរបស់អ៊ីស្រាអែលប៉ុណ្ណោះទេ តែទ្រង់ជាព្រះលើសត្តនិករទាំងអស់។ ទ្រង់បានបង្កើតមនុស្សជាតិទាំងអស់ មិនត្រឹមតែជនជាតិអ៊ីស្រាអែលប៉ុណ្ណោះទេ។ ប្រសិនបើឯងពោលថា ព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះរបស់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលតែម្នាក់ ឬថា ការដែលព្រះជាម្ចាស់យកកំណើតជាមនុស្សនៅសាសន៍ណាមួយក្រៅពីអ៊ីស្រាអែលជាការដែលមិនអាចទៅរួច នោះឯងមិនទាន់មានការយល់ដឹងក្នុងអំឡុងពេលនៃដំណើរការនៃកិច្ចការដែលព្រះជាម្ចាស់យកឈ្នះលើឯងនេះឡើយ ហើយឯងមិនទទួលស្គាល់សូម្បីតែបន្ដិចដែលថាព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះរបស់ឯង គឺឯងគ្រាន់តែស្គាល់ថាព្រះជាម្ចាស់ប្ដូរពីប្រទេសអ៊ីស្រាអែលទៅប្រទេសចិន ហើយកំពុងតែត្រូវបង្ខំឲ្យធ្វើជាព្រះរបស់ឯង។ ប្រសិនបើការនេះនៅតែជារបៀបដែលឯងយល់ឃើញអំពីអ្វីៗ នោះកិច្ចការរបស់អញនៅក្នុងឯងគ្មានផលផ្លែឡើយ ហើយឯងមិនបានយល់អំពីអ្វីដែលអញបានមានបន្ទូលសូម្បីតែមួយចំណុច។ ប្រសិនបើចុងក្រោយឯងសរសេរពីពង្សាវតារមួយទៀតសម្រាប់អញដូចអ្វីដែលលោកម៉ាថាយបានធ្វើ ដោយរកឃើញឰយុកោមួយដែលស័ក្ដិសមសម្រាប់អញ ដោយស្វែងរកបុរេកថា «ត្រឹមត្រូវ» របស់អញ ដូចជា ព្រះជាម្ចាស់មានពង្សាវតារពីរសម្រាប់ការយកកំណើតជាមនុស្សទាំងពីរលើករបស់ទ្រង់វិញ តើនោះនឹងមិនមែនជារឿងកំប្លែងធំបំផុតនៅលើពិភពលោកទេឬ? តើឯងមិនមែនជា «បុគ្គលដែលមានបំណងល្អ» ដែលបានរកពង្សាវតារមួយឲ្យអញ ដែលធ្វើឲ្យអញក្លាយទៅជាម្នាក់ដែលបានបែងចែកព្រះជាម្ចាស់ជាពីរទេឬ? តើឯងអាចទទួលយកបន្ទុកនៃអំពើបាបនេះបានដែរឬទេ? បន្ទាប់ពីកិច្ចការនៃការយកឈ្នះទាំងអស់នេះ ប្រសិនបើឯងនៅតែមិនជឿថា ព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះជាម្ចាស់នៃរបស់សព្វសារពើទេ ប្រសិនបើឯងនៅតែគិតថា ព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះនៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែលតែម្នាក់ តើឯងមិនមែនជាម្នាក់ដែលទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់ដោយបើកចំហរទេឬ? គោលបំណងនៃការយកឈ្នះលើឯងនៅថ្ងៃនេះ គឺដើម្បីឲ្យឯងទទួលស្គាល់ថា ព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះរបស់ឯង និងជាព្រះរបស់អ្នកដទៃទៀតដែរ ហើយអ្វីដែលសំខាន់ជាងគេនោះគឺ ទ្រង់ជាព្រះជាម្ចាស់របស់មនុស្សគ្រប់គ្នាដែលស្រលាញ់ទ្រង់ និងជាព្រះនៃរបស់សព្វសារពើទាំងអស់។ ព្រះអង្គជាព្រះជាម្ចាស់នៃជនជាតិអ៊ីស្រាអែល និងជាព្រះជាម្ចាស់នៃប្រជាជនអេស៊ីព្ទ។ ព្រះអង្គជាព្រះជាម្ចាស់នៃចក្រភពអង់គ្លេស និងជាព្រះជាម្ចាស់នៃជនជាតិអាមេរិកផងដែរ។ ព្រះអង្គមិនត្រឹមតែជាព្រះរបស់លោកអ័ដាម និងនាងអេវ៉ាតែប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាព្រះជាម្ចាស់នៃពូជពង្សទាំងអស់របស់ពួកគេដែរ។ ព្រះអង្គជាព្រះជាម្ចាស់នៃអ្វីៗនៅក្នុងស្ថានសួគ៌ និងអ្វីៗនៅលើផែនដី។ គ្រួសារទាំងអស់ មិនថាពួកគេជាសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ឬសាសន៍ដទៃនោះទេ គឺសុទ្ធតែស្ថិតនៅក្នុងព្រះហស្ដនៃព្រះជាម្ចាស់តែមួយអង្គ។ ព្រះអង្គមិនត្រឹមតែធ្វើការនៅក្នុងប្រទេសអ៊ីស្រាអែលអស់ពេលរាប់ពាន់ឆ្នាំ និងបានប្រសូត្រនៅស្រុកយូដាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្ដែពេលនេះ ព្រះអង្គបានយាងចុះមកប្រទេសចិន ដែលកន្លែងនេះជាទីដែលនាគដ៏ធំសម្បុរក្រហមឆ្វាយរង្វេល។ ប្រសិនបើការដែលបានប្រសូត្រនៅស្រុកយូដាធ្វើឲ្យទ្រង់អាចក្លាយជាស្ដេចនៃសាសន៍យូដា នោះតើការដែលទ្រង់យាងចុះមកក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នានៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ មិនមែនធ្វើឲ្យទ្រង់ក្លាយជាព្រះរបស់ឯងរាល់គ្នាទេឬអី? ព្រះអង្គបានដឹកនាំជនជាតិអ៊ីស្រាអែល និងបានប្រសូត្រនៅស្រុកយូដា ហើយព្រះអង្គក៏បានប្រសូត្រនៅក្នុងទឹកដីនៃសាសន៍ដទៃដែរ។ តើកិច្ចការទាំងអស់របស់ទ្រង់មិនមែនត្រូវបានធ្វើឡើងសម្រាប់មនុស្សជាតិដែលទ្រង់បានបង្កើតទេឬ? តើព្រះអង្គស្រលាញ់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលមួយរយដង ហើយស្អប់ខ្ពើមសាសន៍ដទៃមួយពាន់ដងឬ? តើនោះមិនមែនជាសញ្ញាណរបស់ឯងទេឬ? មិនមែនព្រះជាម្ចាស់មិនធ្លាប់ធ្វើជាព្រះរបស់ឯងរាល់គ្នានោះទេ ប៉ុន្ដែផ្ទុយទៅវិញ គឺឯងរាល់គ្នាទេដែលមិនបានទទួលស្គាល់ទ្រង់ ហើយមិនមែនព្រះជាម្ចាស់មិនចង់ធ្វើជាព្រះរបស់ឯងរាល់គ្នាទេ ប៉ុន្ដែគឺគឺឯងរាល់គ្នាទេដែលបដិសេធព្រះអង្គ។ នៅក្នុងចំណោមអ្នកដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមក តើនរណាដែលមិនស្ថិតនៅក្នុងព្រះហស្ដនៃព្រះដ៏មានគ្រប់ចេស្ដា? ក្នុងការយកឈ្នះលើឯងរាល់គ្នានៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ តើគោលដៅ គឺមិនមែនដើម្បីឲ្យឯងរាល់គ្នាបានទទួលស្គាល់ថា ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាអ្វីក្រៅពីព្រះជាម្ចាស់របស់ឯងរាល់គ្នាទេឬ? ប្រសិនបើឯងរាល់គ្នានៅតែប្រកាន់ថា ព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលតែម្នាក់ ហើយនៅតែប្រកាន់ថា ដំណាក់របស់ស្ដេចដាវីឌដែលនៅក្នុងប្រទេសអ៊ីស្រាអែល គឺជាកន្លែងកំណើតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយថាគ្មានជាតិសាសន៍ណាក្រៅពីអ៊ីស្រាអែល ដែលមានលក្ខណៈសម្បត្ដិគ្រប់គ្រាន់ដើម្បី «បង្កើត» ព្រះជាម្ចាស់ រឹតតែថាគ្មានគ្រួសារសាសន៍ដទៃណាមិនអាចទទួលនូវកិច្ចការរបស់ព្រះយេហូវ៉ាដោយផ្ទាល់ ប្រសិនបើឯងនៅតែគិតរបៀបនេះ នោះតើវាមិនធ្វើឲ្យឯងមានជំហររឹងចចេសទេឬ? មិនត្រូវប្រកាន់ជំហរតែអ៊ីស្រាអែលរហូតពេកនោះទេ។ ព្រះជាម្ចាស់កំពុងនៅទីនេះក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នានៅពេលបច្ចុប្បន្ន។ ឯងក៏មិនគួរសម្លឹងមើលទៅលើមេឃដែរ។ ចូរឈប់សន្មតថាព្រះជាម្ចាស់របស់ឯងនៅឯស្ថានសួគ៌ទៅ! ព្រះជាម្ចាស់បានយាងមកក្នុងកណ្ដាលឯងរាល់គ្នាហើយ ដូចនេះតើទ្រង់អាចគង់នៅស្ថានសួគ៌ដូចម្ដេចនឹងបាន? ឯងមិនបានជឿលើព្រះជាម្ចាស់អស់រយៈពេលជាយូរណាស់មកហើយ ប៉ុន្ដែឯងមានសញ្ញាណជាច្រើនអំពីទ្រង់ រហូតដល់ចំណុចមួយដែលឯងមិនហ៊ានគិតជាលើកទីពីររថា ព្រះជាម្ចាស់របស់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលនឹងយាងចុះមកប្រទានព្រះគុណដល់ឯងរាល់គ្នាដោយព្រះវត្ដមានរបស់ទ្រង់។ ឯងរាល់គ្នាថែមទាំងមិនសូវហ៊ានគិតអំពីរបៀដែលឯងអាចមើលឃើញព្រះជាម្ចាស់លេចមកដោយផ្ទាល់ ដោយបង្ហាញថា ឯងរាល់គ្នាកខ្វក់យ៉ាងខ្លាំងដែលមិនអាចទទួលយកបាន។ ឯងរាល់គ្នាក៏មិនដែលបានគិតពីរបៀបដែលព្រះជាម្ចាស់អាចយាងចុះមកក្នុងទឹកដីនៃសាសន៍ដទៃដែរ។ ព្រះអង្គគួរតែចុះមកនៅលើភ្នំស៊ីណៃ ឬភ្នំដើមអូលីវ និងលេចមកឯជនជាតិអ៊ីស្រាអែល។ តើពួកសាសន៍ដទៃ (គឺមនុស្សដែលមិនស្ថិតនៅក្នុងទឹកដីអ៊ីស្រាអែល) មិនមែនសុទ្ធតែជារបស់ដែលទ្រង់ស្អប់ខ្ពើមទេឬ? តើព្រះអង្គអាចធ្វើការនៅក្នុងចំណោមពួកគេដោយផ្ទាល់ដូចម្ដេចបាន? ពួកគេទាំងអស់នេះគឺជាប្រជាជាតិដែលបានចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅ ដែលឯងរាល់គ្នាបានវិវត្ដឡើងអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ គោលបំណងនៃការយកឈ្នះលើឯងរាល់គ្នានៅថ្ងៃនេះ គឺដើម្បីបំបែកគំនិតទាំងនេះរបស់ឯងរាល់គ្នា។ ដូចនេះ ឯងរាល់គ្នាមើលឃើញការលេចមកដោយផ្ទាល់របស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នា មិនមែនជាព្រះនៅលើភ្នំស៊ីណៃ ឬភ្នំដើមអូលីវទេ តែគឺនៅក្នុងចំណោមប្រជាជនដែលព្រះអង្គមិនដែលបានដឹកនាំពីមុនមក។ ក្រោយពេលដែលព្រះជាម្ចាស់អនុវត្ដនូវកិច្ចការពីរដំណាក់កាលរបស់ព្រះអង្គនៅក្នុងទឹកដីអ៊ីស្រាអែល នោះជនជាតិអ៊ីស្រាអែល និងអ្នកដែលមានគំនិតដូចសាសន៍ដទៃទាំងអស់ សុទ្ធតែមានគំនិតថា វាជាការពិតណាស់ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតរបស់សព្វសារពើ តែទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យធ្វើជាព្រះជាម្ចាស់របស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលប៉ុណ្ណោះ មិនមែនជាព្រះជាម្ចាស់នៃសាសន៍ដទៃទេ។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលជឿដូចនេះថា៖ ព្រះជាម្ចាស់អាចជាព្រះរបស់យើងតែប៉ុណ្ណោះ មិនមែនជាព្រះជាម្ចាស់របស់អ្នករាល់គ្នាដែលជាសាសន៍ដទៃទេ ហើយដោយសារតែអ្នករាល់គ្នាមិនបានគោរដល់ព្រះយេហូវ៉ា ដូចនេះព្រះយេហូវ៉ា ដែលជាព្រះជាម្ចាស់របស់យើង ស្អប់ខ្ពើមអ្នករាល់គ្នា។ សាសន៍យូដាទាំងនោះក៏ជឿដែរថា៖ ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវបានយករូបអង្គដូចជាពួកយើងដែលជាសាសន៍យូដា និងជាព្រះជាម្ចាស់ដែលមាននូវសញ្ញាសម្គាល់របស់សាសន៍យូដា។ ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើកិច្ចការនៅក្នុងចំណោមយើង។ រូបអង្គរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងរូបភាពរបស់យើងគឺស្រដៀងគ្នា ហើយរូបភាពរបស់យើងគឺប្រហាក់ប្រហែលនឹងរូបអង្គរបស់ព្រះជាម្ចាស់ខ្លាំងណាស់។ ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគឺជាស្ដេចរបស់យើងរាល់គ្នាដែលជាសាសន៍យូដា។ ពួកសាសន៍ដទៃមិនមានលក្ខណៈគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទទួលយកនូវការសង្គ្រោះឡើយ។ ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវគឺជាដង្វាយលោះបាបសម្រាប់យើងដែលជាសាសន៍យូដា។ វាគ្រាន់តែជាមូលដ្ឋាននៃកិច្ចការពីរដំណាក់កាលដែលសាសន៍អ៊ីស្រាអែល និងសាសន៍យូដាបង្កើតនូវសញ្ញាណទាំងនេះប៉ុណ្ណោះ។ ពួកគេទាមទារយកសិទ្ធិកាន់កាប់លើព្រះជាម្ចាស់ ដោយមិនបានព្រមឲ្យព្រះជាម្ចាស់ធ្វើជាព្រះរបស់សាសន៍ដទៃដែរឡើយ។ តាមរបៀបនេះ នៅក្នុងដួងចិត្ដរបស់សាសន៍ដទៃក៏ក្លាយជាទទេឥតមានព្រះជាម្ចាស់។ នេះគឺដោយសារតែគ្រប់គ្នាបានជឿថា ព្រះជាម្ចាស់មិនសព្វព្រះទ័យធ្វើជាព្រះរបស់សាសន៍ដទៃ និងជឿថា ព្រះអង្គចូលចិត្ដតែសាសន៍អ៊ីស្រាអែល ដែលជារាស្ដ្ររើសតាំងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ព្រមទាំងសាសន៍យូដា ជាពិសេសពួកសាវ័កដែលបានដើរតាមព្រះអង្គ។ តើឯងមិនដឹងថា កិច្ចការដែលព្រះយេហូវ៉ា និងព្រះយេស៊ូវបានធ្វើ គឺសម្រាប់ឲ្យមនុស្សជាតិទាំងអស់មានជីវិតទេឬ? តើពេលនេះឯងទទួលស្គាល់ឬទេថា ព្រះជាម្ចាស់គឺជាព្រះរបស់ឯងរាល់គ្នាដែលប្រសូត្រនៅក្រៅប្រទេសអ៊ីស្រាអែល? តើពេលនេះព្រះជាម្ចាស់មិនស្ថិតនៅកណ្ដាលឯងរាល់គ្នាទេឬ? នេះមិនអាចជាការយល់សប្ដិទេ មែនឬ? តើឯងរាល់គ្នាគេមិនទទួលយកការពិតនេះទេឬ? ឯងរាល់គ្នាមិនហ៊ានជឿលើការពិតនេះ ឬគិតអំពីការពិតនេះឡើយ។ មិនថាឯងយល់ឃើញយ៉ាងណាអំពីការពិតនេះនោះទេ តើព្រះជាម្ចាស់មិនគង់នៅទីនេះក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នាទេឬ? តើឯងនៅតែខ្លាចមិនហ៊ានជឿលើពាក្យទាំងនេះទៀតឬ? ចាប់ពីថ្ងៃនេះទៅ តើមនុស្សដែលព្រះជាម្ចាស់បានយកឈ្នះ និងមនុស្សទាំងអស់ដែលប្រាថ្នាចង់ក្លាយជាអ្នកដើរតាមព្រះជាម្ចាស់ មិនមែនជារាស្ដ្ររើសតាំងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេឬ? តើឯងរាល់គ្នា ដែលជាអ្នកដើរតាមព្រះជាម្ចាស់នៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ មិនមែនជារាស្ដ្ររើសតាំងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលនៅក្រៅទឹកដីអ៊ីស្រាអែលទេឬ? តើឋានៈរបស់ឯងរាល់គ្នាមិនដូចសាសន៍អ៊ីស្រាអែលទេឬ? តើការទាំងអស់នេះ មិនមែនជាអ្វីដែលឯងរាល់គ្នាគួរទទួលស្គាល់ទេឬ? តើនេះមិនមែនជាគោលដៅនៃកិច្ចការយកឈ្នះលើឯងរាល់គ្នាទេឬ? ដោយសារឯងរាល់គ្នាអាចមើលឃើញព្រះជាម្ចាស់ នោះព្រះអង្គនឹងធ្វើជាព្រះជាម្ចាស់របស់ឯងរាល់គ្នាជារៀងរហូត ចាប់តាំងពីដើមដំបូងមក និងរហូតតទៅអនាគត។ ព្រះអង្គនឹងមិនបោះបង់ចោលឯងរាល់គ្នាឡើយ ដរាបណាឯងរាល់គ្នានៅតែសុខចិត្ដដើរតាមព្រះអង្គ និងនៅតែបន្ដធ្វើជាសត្ដនិកររបស់ទ្រង់ដែលស្មោះត្រង់ និងស្ដាប់បង្គាប់។

មិនថាមនុស្សមានចិត្តស្រលាញ់ព្រះជាម្ចាស់ខ្លាំងយ៉ាងណានោះទេ ក៏ជាទូទៅ ពួកគេបានស្ដាប់បង្គាប់ក្នុងការដើរតាមព្រះអង្គរហូតមកដល់ថ្ងៃនេះដែរ។ មិនមែនរហូតដល់ពេលចុងក្រោយនោះទេ គឺនៅពេលដែលដំណាក់កាលនៃកិច្ចការនេះបានចប់ តើពួកគេនឹងកែប្រែចិត្ដដោយហ្មត់ចត់ឬទេ? នោះគឺជាពេលដែលមនុស្សនឹងត្រូវបានយកឈ្នះយ៉ាងពិតប្រាកដ។ ពេលនេះ ពួកគេបានត្រឹមតែនៅក្នុងដំណើរការនៃការកំពុងត្រូវបានយកឈ្នះប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលដែលកិច្ចការនេះបានបញ្ចប់ នោះពួកគេនឹងត្រូវបានយកឈ្នះយ៉ាងឆាប់រហ័ស ប៉ុន្ដែ នោះមិនមែនជាបញ្ហានៅពេលនេះទេ! ទោះបីជាមនុស្សគ្រប់គ្នាត្រូវបានជម្រុញចិត្ដក៏ដោយ ក៏នោះមិនមានន័យថា ពួកគេត្រូវបានយកឈ្នះយ៉ាងហ្មត់ចត់ដែរ។ នេះគឺដោយសារតែនៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះ មនុស្សបានឃើញតែព្រះបន្ទូល និងមិនមែនជាព្រឹត្ដិការណ៍ពិតប្រាកដ ហើយពួកគេនៅតែមិនប្រាកដប្រជា មិនថាពួកគេជឿយ៉ាងជ្រាលជ្រៅប៉ុនណានោះទេ។ ដូច្នេះហើយ មានតែព្រឹត្ដិការណ៍ជាក់ស្ដែងចុងក្រោយ ដែលព្រះបន្ទូលក្លាយជាការពិតទេ នោះទើបមនុស្សនឹងត្រូវបានយកឈ្នះដោយហ្មត់ចត់។ ពេលនេះ មនុស្សទាំងនេះត្រូវបានយកឈ្នះ ពីព្រោះពួកគេបានស្ដាប់ឮនូវរឿងអាថ៌កំបាំងជាច្រើនដែលមិនធ្លាប់បានឮពីមុនមក។ ប៉ុន្ដែនៅក្នុងអាថ៌កំបាំងនីមួយៗនោះ ពួកគេនៅតែស្វែងរក និងរង់ចាំព្រឹត្ដិការណ៍ជាក់ស្ដែង ដែលអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេមើលឃើញគ្រប់ទាំងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលកំពុងធ្វើឲ្យមានភាពពិតប្រាកដដែរ។ មានតែបែបនោះទេ ទើបគេនឹងត្រូវបានជម្រុញចិត្ដទាំងស្រុង។ ទីបំផុត មានតែនៅពេលដែលគ្រប់គ្នាបានឃើញនូវការពិតដែលត្រូវបានធ្វើឲ្យជាក់ស្ដែង ហើយការពិតទាំងនេះបានបណ្ដាលឲ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ជឿជាក់ទេ ទើបពួកគេបង្ហាញនូវការជឿជាក់នៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេ ពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេ និងក្រសែភ្នែករបស់ពួកគេ ព្រមទាំងត្រូវបានជម្រុញចិត្ដចេញពីជម្រៅបេះដូងរបស់ពួកគេមក។ នេះហើយជាធម្មជាតិរបស់មនុស្ស៖ ឯងត្រូវតែមើលឃើញថា ព្រះបន្ទូលសុទ្ធតែក្លាយជាការពិត ឯងត្រូវតែមើលឃើញនូវព្រឹត្ដិការណ៍ជាក់ស្ដែងមួយចំនួនដែលកំពុងកើតឡើង និងមើលឃើញនូវគ្រោះមហន្ដរាយដែលកំពុងធ្លាក់មកលើមនុស្ស ហើយបន្ទាប់មក ឯងរាល់គ្នានឹងត្រូវបានជម្រុញចិត្ដទាំងស្រុងចេញពីខាងក្នុងមកវិញ។ ដូចជាសាសន៍យូដាដែរ គឺឯងរាល់គ្នាអំពល់តែចង់មើលឃើញនូវទីសម្គាល់ និងការឫទ្ធិបារមី។ ប៉ុន្ដែ ឯងរាល់គ្នានៅតែមើលមិនឃើញទៀតថា មានទីសម្គាល់ និងការឫទ្ធិបារមីជាច្រើន ហើយថាការពិតទាំងនេះកំពុងតែកើតឡើងដើម្បីបើកភ្នែករបស់ឲ្យមើលឃើញច្បាស់។ មិនថាវាជាការដែលមាននរណាម្នាក់ចុះមកពីលើមេឃ ឬក៏មានដុំពពកនិយាយមកកាន់ឯងរាល់គ្នា ឬការដែលអញបណ្ដេញវិញ្ញាណអារក្សចេញពីម្នាក់ក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នា ឬព្រះសូរសៀងរបស់អញលាន់ឮដូចជាផ្គរលាន់ក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នានោះទេ គឺឯងរាល់គ្នាតែងតែចង់បាន ហើយតែងតែចង់ឃើញព្រឹត្ដិការណ៍បែបនេះណាស់។ មនុស្សម្នាក់អាចពោលថា នៅក្នុងការជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ក្ដីប្រាថ្នាធំបំផុតរបស់ឯងគឺចង់ឃើញព្រះជាម្ចាស់យាងមក និងបង្ហាញនូវទីសម្គាល់មួយដល់ឯងរាល់គ្នាដោយផ្ទាល់។ នោះឯងរាល់គ្នានឹងមានការស្គប់ស្កល់។ ដើម្បីយកឈ្នះលើឯងរាល់គ្នាដែលជាមនុស្ស អញត្រូវតែសម្ដែងកិច្ចការប្រហាក់ប្រហែលនឹងការបង្កើតពិភពលោកដែរ ហើយលើសពីនេះ អញក៏នឹងបង្ហាញឯងពីទីសម្គាល់ខ្លះដែរ។ នោះ ដួងចិត្ដរបស់ឯងរាល់គ្នានឹងត្រូវបានយកឈ្នះទាំងស្រុង។

ខាង​ដើម៖ សេចក្ដីពិតដ៏ពិស្ដារអំពីកិច្ចការនៃការយកឈ្នះ (២)

បន្ទាប់៖ ចូរបម្រើឲ្យដូចជាពួកសាសន៍អ៊ីស្រាអែលបានបម្រើ

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

អំពីបទពិសោធន៍

តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់លោកពេត្រុស គាត់បានឆ្លងកាត់ ការល្បងលរាប់រយដងមកហើយ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃ នេះដឹងអំពីពាក្យថា “ការល្បងល”...

តើអ្នកជឿគួរប្រកាន់យកទស្សនៈអ្វី

តើមនុស្សលោកបានទទួលអ្វីចាប់តាំងពីពួកគេចាប់ផ្តើមជឿដំបូងលើព្រះជាម្ចាស់? តើអ្នកបានដឹងអ្វីខ្លះពីព្រះជាម្ចាស់? ដោយសារជំនឿរបស់អ្នកលើព្រះជាម្ចាស់...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ