ដោយ ចាង ហួយ មកពីប្រទេសចិន

មិនយូរប៉ុន្មាន បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានទទួលយកកិច្ចការរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដានៅគ្រាចុងក្រោយ ខ្ញុំបានផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អដល់បងប្អូនប្រុសម្នាក់មកពីពួកជំនុំចាស់របស់ខ្ញុំ។ បន្ទាប់មកនៅរសៀលមួយ គ្រូគង្វាល លី និងអ្នករួមការងារ វ៉ាង បានមកដល់ផ្ទះរបស់ខ្ញុំ។ បេះដូងរបស់ខ្ញុំលោតញាប់។ ខ្ញុំឆ្ងល់ថា «តើពួកគេមកដើម្បីអ្វី? តើពួកគេដឹងថាខ្ញុំបានទទួលយកព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាហើយឬ? នៅពេលសមាជិកពួកជំនុំផ្សេងទៀតបានទទួលយកព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា ពួកគេបានបង្កើតពាក្យចចាមអារ៉ាម គំរាមកំហែងសមាជិកទាំងនោះ និងញុះញង់គ្រួសាររបស់ពួកគេឱ្យប្រឆាំងនឹងជំនឿរបស់ពួកគេ។ តើពួកគេនឹងប្រើល្បិចកលបែបណាដាក់ខ្ញុំ?» កូនប្រុស និងកូនស្រីរបស់ខ្ញុំបានមកដល់ផ្ទះភ្លាមៗបន្ទាប់នោះ។ ខ្ញុំមានការងឿងឆ្ងល់។ កូនៗរបស់ខ្ញុំបាននិយាយថាពួកគេរវល់ខ្លាំងណាស់ ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាពួកគេទាំងពីរមកនៅថ្ងៃនេះ? តើគ្រូគង្វាល លី ជាអ្នកចាត់ចែងរឿងនោះឬ? ខ្ញុំយល់ថា ពួកគេបានរៀបចំគម្រោងទុកមុនសម្រាប់រឿងនេះ។ ខ្ញុំបានអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ភ្លាមៗ «ឱ ព្រះជាម្ចាស់! ទូលបង្គំមិនដឹងថាពួកគេនឹងរកល្បិចអ្វីមកសាកល្បងទូលបង្គំទេ។ កម្ពស់ខាងវិញ្ញាណរបស់ទូលបង្គំនៅទាបពេក មិនដឹងថាត្រូវប្រឈមមុខនឹងរឿងនេះយ៉ាងដូចម្តេចទេ។ សូមណែនាំទូលបង្គំ និងជួយទូលបង្គំឱ្យរឹងមាំនៅលើផ្លូវពិត»។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ស្ងប់ចិត្តជាងមុន បន្ទាប់ពីបានអធិស្ឋានរួច។

ភ្លាមនោះ គ្រូគង្វាល លី បានញញឹម ហើយនិយាយថា «បងប្រុស ចាង ខ្ញុំបានឮថាឥឡូវនេះអ្នកបានទទួលយករន្ទះខាងកើតហើយ។ តើវាជាការពិតទេ? ទោះបីជាមានសេចក្ដីពិតច្រើនប៉ុណ្ណានៅក្នុងរន្ទះខាងកើតក៏ដោយ ក៏យើងមិនអាចទទួលយកវាបានដែរ។ យើងទាំងអស់គ្នាបានជឿលើព្រះអម្ចាស់អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ ហើយបានផ្សាយ និងធ្វើការថ្វាយព្រះអង្គ។ យើងទាំងអស់គ្នាដឹងហើយថា ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវត្រូវបានគេឆ្កាង និងបានក្លាយជាតង្វាយលោះបាប ដែលបានប្រោសលោះយើងពីបាបរបស់យើង។ យើងត្រូវតែកាន់ខ្ជាប់នូវព្រះនាម និងផ្លូវរបស់ព្រះអម្ចាស់គ្រប់ពេលវេលា។ យើងមិនអាចជឿលើព្រះផ្សេងទៀតបានទេ។ ដោយការចាកចេញពីព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ហើយជឿលើព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា តើអ្នកមិនកំពុងក្បត់ព្រះអម្ចាស់ទេឬ?» ខ្ញុំមិនរង្គោះរង្គើឡើយ ហើយបាននិយាយដោយស្ងៀមស្ងាត់ថា «គ្រូគង្វាល លី យើងត្រូវតែមានភាពសត្យានុម័ត និងជាក់ស្ដែង។ យើងត្រូវតែផ្អែកលើភស្តុតាង ហើយមិនចេះតែថ្កោលទោសវាដោយគ្មានហេតុផលនោះទេ។ លោកមិនបានស៊ើបអង្កេតផ្លូវនៃរន្ទះខាងកើតឬអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាទេ ដូច្នេះតើលោកអាចសន្និដ្ឋានយ៉ាងដូចម្តេចថា ខ្ញុំកំពុងក្បត់ព្រះអម្ចាស់ ដោយការទទួលយករន្ទះខាងកើតនោះ? តើលោកដឹងថា សេចក្ដីពិតមកពីណាទេ? តើលោកដឹងថា នរណាសម្ដែងចេញសេចក្ដីពិតទេ? ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវបានមានបន្ទូលថា៖ 'ខ្ញុំជាផ្លូវ ជាសេចក្ដីពិត ហើយជាជីវិត' (យ៉ូហាន ១៤:៦)។ ព្រះជាម្ចាស់គឺជាប្រភពនៃសេចក្ដីពិត។ តើលោកអាចនិយាយបានយ៉ាងដូចម្តេចថា ទោះបីជាមានសេចក្ដីពិតច្រើនប៉ុណ្ណានៅក្នុងរន្ទះខាងកើតក៏ដោយ ក៏យើងមិនអាចទទួលយកវាបាន? តើនោះមិនមែនជាការតាំងចិត្តទាស់ទទឹងនឹងសេចក្ដីពិត និងទាស់ទទឹងនឹងព្រះជាម្ចាស់ទេឬ? បើអ៊ីចឹង តើយើងនៅតែរាប់ថាជាអ្នកជឿលើព្រះអម្ចាស់ទៀតឬ? ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំបានអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាយ៉ាងច្រើន ហើយខ្ញុំបានឃើញថា ព្រះបន្ទូលទាំងនោះសុទ្ធតែជាសេចក្ដីពិត ដែលព្រះបន្ទូលទាំងនោះបើកសម្ដែងសេចក្ដីពិត និងអាថ៌កំបាំងជាច្រើន។ រាល់ការលំបាករបស់ខ្ញុំពេញមួយរយៈពេលនៃជំនឿរបស់ខ្ញុំ ត្រូវបានដោះស្រាយតាមរយៈព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា។ ខ្ញុំជឿជាក់យ៉ាងមុតមាំថា ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាគឺជាការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ។ ការដើរតាមព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា គឺជាការទទួលស្វាគមន៍ការយាងមករបស់ព្រះអម្ចាស់។ លោកនិយាយថា ជំនឿលើព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាគឺជាការក្បត់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ។ តើការនោះស្របតាមសេចក្ដីពិតដែរឬទេ? នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវយាងមកធ្វើកិច្ចការ មនុស្សជាច្រើនបានចាកចេញពីព្រះវិហារដើម្បីដើរតាមព្រះអង្គ។ តើនោះមានន័យថា ពួកគេបានក្បត់ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទេ? ទោះបីជាកិច្ចការនៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ខុសពីកិច្ចការនៃការប្រកាសក្រឹត្យវិន័យដែលព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះបានធ្វើក៏ដោយ ហើយព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានផ្លាស់ប្ដូរផងដែរក្ដី ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ និងព្រះយេហូវ៉ា គឺជាព្រះតែមួយអង្គដូចគ្នា។ ដោយការជឿលើព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ពួកគេមិនមែនកំពុងក្បត់ព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះទេ ប៉ុន្តែពួកគេកំពុងដើរតាមស្នាមព្រះបាទារបស់កូនចៀម និងទទួលបានសេចក្ដីសង្រ្គោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ តាមពិតទៅ អ្នកដែលជឿលើព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះ ប៉ុន្តែមិនទទួលយកព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ គឺជាអ្នកដែលបោះបង់ចោលព្រះជាម្ចាស់ និងក្បត់ព្រះអង្គ។ កិច្ចការរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាខុសពីកិច្ចការរបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ ហើយព្រះនាមរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានផ្លាស់ប្ដូរ ប៉ុន្តែទ្រង់គឺជាព្រះតែមួយ។ ព្រះជាម្ចាស់គ្រាន់តែធ្វើកិច្ចការខុសៗគ្នានៅក្នុងយុគសម័យខុសៗគ្នាប៉ុណ្ណោះ។ ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវបានធ្វើកិច្ចការនៃការប្រោសលោះនៅក្នុងយុគសម័យនៃព្រះគុណ ដែលគ្រាន់តែជាការអត់ទោសបាបរបស់យើងប៉ុណ្ណោះ។ ព្រះអង្គមិនបានដោះស្រាយធម្មជាតិបាបរបស់មនុស្សជាតិទេ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលព្រះអង្គបានសន្យាថា ព្រះអង្គនឹងយាងមកម្ដងទៀតដើម្បីធ្វើកិច្ចការនៃការជំនុំជម្រះ។ ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាបានយាងមកនៅគ្រាចុងក្រោយ ដោយសម្ដែងចេញសេចក្ដីពិតដើម្បីជំនុំជម្រះយើងនៅលើមូលដ្ឋាននៃកិច្ចការនៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះអម្ចាស់ ដើម្បីដោះស្រាយនិស្ស័យរបស់សាតាំង និងធម្មជាតិបាបរបស់យើង និងសង្រ្គោះយើងពីបាបយ៉ាងពេញលេញ ដើម្បីឱ្យយើងអាចឈ្នះបានមកវិញដោយព្រះជាម្ចាស់។ កិច្ចការ និងព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា សម្រេចទំនាយរបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវយ៉ាងពេញលេញ។ ជំនឿរបស់ខ្ញុំលើព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា មិនមែនជាការក្បត់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវទេ។ វាគឺជាការដើរតាមស្នាមព្រះបាទារបស់កូនចៀម។ តើការជឿលើព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវដោយមិនទទួលយកកិច្ចការរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដានៅគ្រាចុងក្រោយ មិនធ្វើឱ្យយើងដូចជាពួកផារិស៊ី ដែលជឿតែលើព្រះយេហូវ៉ាដ៏ជាព្រះ ហើយបដិសេធព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវទេឬ? គឺមនុស្សប្រភេទនោះហើយដែលទាស់ទទឹង និងក្បត់ព្រះអម្ចាស់។ លោកគួរតែពិនិត្យមើលកិច្ចការរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដានៅគ្រាចុងក្រោយឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ហើយមើលដោយខ្លួនឯងថាតើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គគឺជាសំឡេងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរឬទេ។ កុំវិនិច្ឆ័យ និងថ្កោលទោសវាដោយគ្មានហេតុផល បើមិនដូច្នោះទេ លោកអាចនឹងត្រូវបានថ្កោលទោសដោយសារតែការប្រឆាំងនឹងព្រះអម្ចាស់»។

នៅពេលខ្ញុំនិយាយពាក្យទាំងនោះចប់ គ្រូគង្វាល លី មើលទៅពិតជាមិនស្រួលចិត្តខ្លាំងណាស់ ដូច្នេះអ្នករួមការងារ វ៉ាង បានប្រញាប់ប្រញាល់សម្របសម្រួលស្ថានការណ៍ដោយនិយាយថា «យើងប្រឆាំងនឹងរន្ទះខាងកើត ហើយមិនចង់ឱ្យសមាជិករបស់យើងពាក់ព័ន្ធនឹងវាឡើយ ដើម្បីការពារពួកជំនុំ និងមើលថែហ្វូងចៀម។ តើព្រះអម្ចាស់អាចថ្កោលទោសយើងដោយសាររឿងនោះយ៉ាងដូចម្តេច? គ្រូគង្វាល លី មានអារម្មណ៍ទទួលខុសត្រូវចំពោះជីវិតរបស់អ្នក។ គាត់មិនចង់ឱ្យអ្នកដើរផ្លូវខុសទេ។ អ្នកធ្លាប់ជាអ្នករួមការងារ ហើយអ្នកបានធ្វើរឿងជាច្រើនសម្រាប់ពួកជំនុំ។ មនុស្សគ្រប់គ្នាគោរព និងទុកចិត្តអ្នក។ ពួកគេទាំងអស់គ្នានឹងខកចិត្តខ្លាំងណាស់ ប្រសិនបើអ្នកចាកចេញទៅជឿលើព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា!» គ្រូគង្វាល លី បានប្រញាប់និយាយបន្ថែមថា «បងប្រុស វ៉ាង និយាយត្រូវហើយ។ អ្នកបានខិតខំធ្វើការយ៉ាងខ្លាំងអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ។ វាពិតជាគួរឱ្យស្តាយណាស់ដែលអ្នកដើរចេញពីកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងឋានៈ ដែលបានកសាងសម្រាប់ខ្លួនឯង! ត្រឡប់មកវិញមក។ មនុស្សគ្រប់គ្នាកំពុងរង់ចាំអ្នក។ ពួកជំនុំរបស់យើងបានបង្កើតផ្ទះចូលនិវត្តន៍ យើងបានបង្កើតទំនាក់ទំនងជាមួយក្រុមសាសនានៅបរទេស ហើយពួកគេកំពុងផ្តល់ជំនួយហិរញ្ញវត្ថុដល់យើង។ ប្រសិនបើអ្នកត្រឡប់មកវិញ យើងនឹងផ្តល់រថយន្តមួយគ្រឿងជូនអ្នកភ្លាមៗ។ ប្រសិនបើអ្នកចង់គ្រប់គ្រងផ្ទះចូលនិវត្តន៍ ឬគ្រប់គ្រងពួកជំនុំ ឬបន្តគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុរបស់ពួកជំនុំ នោះអាស្រ័យលើអ្នកទាំងអស់»។ ខ្ញុំកាន់តែស្តាប់ពួកគេ ខ្ញុំកាន់តែមានអារម្មណ៍ថាមានអ្វីមួយមិនប្រក្រតី។ តើអ្នកជឿអាចនិយាយពាក្យបែបនោះយ៉ាងដូចម្តេច? ការល្បួងរបស់អារក្សសាតាំងចំពោះព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ បានផុសឡើងក្នុងគំនិតរបស់ខ្ញុំ៖ «ម្ដងទៀត អារក្សក៏នាំព្រះ‌អង្គទៅលើកំពូលភ្នំមួយយ៉ាងខ្ពស់ ហើយបង្ហាញនគរទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោក ព្រមទាំងសិរី‌ល្អនៃនគរទាំងនោះ ថ្វាយព្រះ‌អង្គទត រួចវាទូលព្រះ‌អង្គថា៖ ប្រសិន‌បើលោកក្រាបថ្វាយ‌បង្គំខ្ញុំ នោះខ្ញុំនឹងប្រគល់របស់ទាំងអស់នេះដល់លោក» (ម៉ាថាយ ៤:៨-៩)។ តើរឿងរ៉ាវទាំងអស់ដែលពួកគេកំពុងនិយាយនោះ មិនមានទឹកដមសម្ដីដូចអ្វីដែលសាតាំងបាននិយាយទេឬ? ដូចអ្វីដែលសាតាំងបាននិយាយទេឬ? ខ្ញុំបានគិតថា៖ «នេះគឺជាឧបាយកលរបស់សាតាំង!» ពួកគេកំពុងល្បួងខ្ញុំឱ្យចាកចេញពីផ្លូវពិត ដោយប្រើប្រាស់ឋានៈ និងលុយកាក់ ដើម្បីឱ្យក្បត់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា។ ពួកគេកំពុងព្យាយាមដាក់អន្ទាក់ខ្ញុំ ដើម្បីកម្ចាត់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំបានក្លាយជាអ្នកជឿអស់រយៈពេលជាង 10ឆ្នាំមកហើយ ហើយពិតជាមានសំណាងណាស់ដែលបានស្វាគមន៍ការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់ព្រះអម្ចាស់។ ខ្ញុំដឹងថា ខ្ញុំមិនអាចចាញ់បោកសាតាំង ហើយក្បត់ព្រះអម្ចាស់បានទេ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំបាននិយាយថា «ខ្ញុំបានឮសំឡេងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយបានរកឃើញផ្លូវនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ចហើយ។ ខ្ញុំជ្រើសរើសដើរតាមព្រះជាម្ចាស់។ ពួកលោកមិនបាច់និយាយនាំតែហត់មាត់ទេ។ ខ្ញុំនឹងមិនចាកចេញពីព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាឡើយ»។ បន្ទាប់មក កូនស្រីរបស់ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមយំ ហើយនិយាយថា «ពុក សូមស្តាប់កូនមួយភ្លែតសិន! ម៉ែទើបតែស្លាប់ចោលយើង។ ពួកយើងរងទុក្ខវេទនាគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ បើពុកជឿលើរន្ទះខាងកើតហើយត្រូវបានគេបណ្ដេញចេញពីពួកជំនុំទៀត បងប្អូនប្រុសស្រីនឹងលែងរាប់រកយើងដែរហើយ!» ខ្ញុំឈឺចាប់ណាស់ដែលឃើញកូនស្រីរបស់ខ្ញុំយំបែបនេះ។ ការតស៊ូក្នុងចិត្តយ៉ាងខ្លាំងក្លាបានកើតឡើងនៅក្នុងខ្លួនខ្ញុំ៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំយល់ព្រមចូលរួមជាមួយពួកជំនុំវិញ ខ្ញុំនឹងមិនត្រូវបានគេបដិសេធទេ ហើយខ្ញុំនឹងនៅរក្សាបានឋានៈរបស់ខ្ញុំ ប៉ុន្តែនោះជាការបិទទ្វារដាក់ព្រះអម្ចាស់។ នោះជាការក្បត់ព្រះអម្ចាស់» គ្មានជម្រើសណាដែលងាយស្រួលឡើយ។ នៅក្នុងអំឡុងពេលនៃការឈឺចាប់នេះ ខ្ញុំបានស្រែកអំពាវនាវដល់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងចិត្តថា «ឱ ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា! ទូលបង្គំកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដ៏លំបាកវេទនាបំផុត។ សូមព្រះអង្គប្រទានជំនឿ និងកម្លាំងដល់ទូលបង្គំ ដើម្បីកុំឱ្យទូលបង្គំត្រូវគេរំខាន ហើយដើម្បីឱ្យទូលបង្គំអាចឈរយ៉ាងរឹងមាំ និងដើរតាមព្រះអង្គយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់»។ ព្រះបន្ទូលខ្លះរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា ដែលខ្ញុំបានអានកាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុន បានផុសឡើងក្នុងគំនិតរបស់ខ្ញុំនៅពេលនោះ៖ «អ្នករាល់គ្នាត្រូវតែភ្ញាក់ស្មារតី និងរង់ចាំគ្រប់ពេលវេលា ហើយអ្នកត្រូវតែអធិដ្ឋាននៅចំពោះមុខខ្ញុំឱ្យបានច្រើនបន្ថែមទៀត។ អ្នកត្រូវតែស្គាល់ច្បាស់ពីគម្រោងការផ្សេងៗ និងល្បិចកលរបស់សាតាំង ស្គាល់វិញ្ញាណ ស្គាល់មនុស្ស និងអាចវែកញែកគ្រប់ប្រភេទមនុស្ស ព្រឹត្តិការណ៍ និងរឿងរ៉ាវទាំងអស់» («ព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះគ្រីស្ទ កាលពីដើមដំបូង» ជំពូកទី ១៧ នៃសៀវភៅ «ព្រះបន្ទូល» ភាគ១៖ ការលេចមក និងកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់)។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានផ្តល់កម្លាំងដល់ខ្ញុំ ហើយបានដាស់តឿនខ្ញុំថា ខ្ញុំត្រូវរៀនចេះវែកញែក។ ល្បិចកលរបស់សាតាំងនៅពីក្រោយអ្វីដែលខ្ញុំបានប្រឈមមុខនៅថ្ងៃនោះ។ សាតាំងកំពុងប្រើប្រាស់ឋានៈ និងការព្រួយបារម្ភរបស់ខ្ញុំចំពោះគ្រួសារ ដើម្បីព្យាយាមល្បួង និងវាយប្រហារខ្ញុំ ដោយរំខានចិត្តរបស់ខ្ញុំ ក្នុងគោលបំណងចង់ឱ្យខ្ញុំក្បត់ព្រះជាម្ចាស់។ ខ្ញុំមិនអាចធ្លាក់ចូលក្នុងអន្ទាក់របស់សាតាំងបានទេ! ខ្ញុំបាននិយាយទៅកាន់កូនៗរបស់ខ្ញុំថា «ពុកបានពិនិត្យមើលរឿងនេះហើយ ហើយវាច្បាស់ណាស់។ ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាគឺជាព្រះអម្ចាស់ដែលបានយាងត្រឡប់មកវិញ! យើងបានទន្ទឹងរង់ចាំការយាងមករបស់ព្រះអម្ចាស់អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ។ ឥឡូវនេះ ព្រះអង្គបានយាងមកដល់ ហើយកំពុងសម្ដែងចេញសេចក្ដីពិតសម្រាប់កិច្ចការនៃការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះអង្គ ប្រសិនបើយើងទទួលយកការជំនុំជម្រះ និងការបន្សុទ្ធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ យើងនឹងត្រូវបានសង្រ្គោះ ហើយបានចូលទៅក្នុងនគររបស់ព្រះជាម្ចាស់។ យើងមិនគួរខ្លាចការបដិសេធពីអ្នកដទៃទេ ប៉ុន្តែគួរខ្លាចការបោះបង់ចោល និងជម្រុះចោលដោយព្រះអម្ចាស់ ហើយបាត់បង់ឱកាសនៃការត្រូវបាននាំទៅ នៅពេលព្រះអម្ចាស់យាងត្រឡប់មកវិញ។ ពេលនោះ យើងនឹងយំសោក និងសង្កៀតធ្មេញនៅក្នុងភយន្តរាយដ៏ធំសម្បើមជាមិនខាន!» ពេលឮសម្ដីរបស់ខ្ញុំ កូនៗរបស់ខ្ញុំក៏ឈប់បង្ខំរឿងនេះទៀត ហើយខ្ញុំបានអរព្រះគុណនៅក្នុងចិត្តចំពោះការណែនាំរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ដោយឃើញឥរិយាបថរបស់ខ្ញុំម៉ឺងម៉ាត់ខ្លាំងពេក គ្រូគង្វាល លី និងអ្នករួមការងារ វ៉ាង ក៏បានចាកចេញទៅទាំងខឹងសម្បារ។

គ្រូគង្វាល លី បានត្រឡប់មកវិញពីរបីថ្ងៃក្រោយមក ដើម្បីល្បួងខ្ញុំដោយរឿងអាពាហ៍ពិពាហ៍។ គ្រូគង្វាល លី បាននិយាយថា «អ្នកទើបតែបាត់បង់ប្រពន្ធ កូនស្រីរបស់អ្នករៀបការហើយ ចំណែកឯកូនប្រុសរបស់អ្នកក៏មិនសូវនៅផ្ទះដែរ។ វាប្រាកដជាពិបាកខ្លាំងណាស់សម្រាប់អ្នកដែលត្រូវនៅម្នាក់ឯង។ អ្នកពិតជាគួរតែមាននរណាម្នាក់នៅទីនេះដើម្បីធ្វើចម្អិនអាហារឱ្យអ្នក។ បងស្រី វ៉ាង នៅឯពួកជំនុំក៏នៅលីវដែរ។ គាត់មានជីវភាពធូរធារ មានគេចូលចិត្តច្រើន និងមានចិត្តក្លៀវក្លាក្នុងជំនឿ។ តើវាមិនអស្ចារ្យទេឬ ប្រសិនបើអ្នកទាំងពីរអាចមកជួបគ្នា មើលថែគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយបម្រើព្រះអម្ចាស់ជាមួយគ្នា?» បងស្រី វ៉ាង បានទូរសព្ទមកខ្ញុំនៅល្ងាចនោះ ហើយគាត់បានព្យាយាមបញ្ចុះបញ្ចូលខ្ញុំកុំឱ្យជឿលើរន្ទះខាងកើតទៀត។ គាត់ក៏បាននិយាយផងដែរថា ប្រសិនបើខ្ញុំខ្វះខាតលុយកាក់សម្រាប់អាពាហ៍ពិពាហ៍កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំគ្រាន់តែប្រាប់គាត់មកគឺបានហើយ។ ការឮបែបនេះ ធ្វើឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍រុញរាក្នុងចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ នៅពេលប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំឈឺ ហើយសម្រាកនៅលើគ្រែ កូនស្រីរបស់ខ្ញុំបានជួបគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍នៅពេលទៅទិញថ្នាំឱ្យគាត់។ វាធ្វើឱ្យនាងត្រូវចូលសម្រាកនៅមន្ទីរពេទ្យ។ បងស្រី វ៉ាង បានមកមើលថែទាំងប្រពន្ធ និងកូនស្រីរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំតែងតែដឹងគុណគាត់យ៉ាងជ្រាលជ្រៅ។ តើខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យបងស្រី វ៉ាង ឈឺចិត្តទេ ប្រសិនបើខ្ញុំមិនធ្វើតាមដំបូន្មានរបស់គាត់? ប៉ុន្តែដោយការធ្វើតាមគាត់ ខ្ញុំនឹងក្បត់ព្រះអម្ចាស់។ ខ្ញុំពិតជាពិបាកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ម្ដងហើយម្ដងទៀត។ ខ្ញុំបានតស៊ូជាមួយរឿងនេះមួយសន្ទុះ បន្ទាប់មកក៏បានបដិសេធគាត់ដោយការគួរសម។

ថ្ងៃមួយ គ្រូគង្វាល លី បានមករកខ្ញុំ ខណៈពេលដែលខ្ញុំកំពុងធ្វើការនៅក្នុងវាលស្រែ។ គាត់បាននិយាយថា «បងប្រុស ចាង ប្រសិនបើមិនគិតពីខ្លួនឯងទេ សូមគិតដល់កូនៗរបស់អ្នកផង។ កូនប្រុសរបស់អ្នកទើបតែភ្ជាប់ពាក្យ ហើយគ្រួសារគូដណ្ដឹងរបស់គេទាំងមូលជឿលើព្រះអម្ចាស់។ ប្រសិនបើពួកគេដឹងថាអ្នកជឿលើព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា តើពួកគេនឹងនៅតែអនុញ្ញាតឱ្យនាងរៀបការចូលក្នុងគ្រួសាររបស់អ្នកទៀតដែរឬទេ? តើនោះមិនមែនជាការបំផ្លាញអាពាហ៍ពិពាហ៍កូនប្រុសរបស់អ្នកទេឬ? អ្នកគួរតែគិតអំពីរឿងនេះបន្ថែមទៀត»។ ពេលឮបែបនេះ ខ្ញុំបានគិតថា៖ «អ្នកកំពុងយកអាពាហ៍ពិពាហ៍កូនប្រុសខ្ញុំមកគំរាមខ្ញុំ ដើម្បីរារាំងខ្ញុំពីផ្លូវពិត។ នោះពិតជាថោកទាបណាស់!» ខ្ញុំបាននិយាយយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ថា «ជំនឿរបស់ខ្ញុំលើព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា គឺជារឿងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ។ វាគ្មានពាក់ព័ន្ធអ្វីនឹងអាពាហ៍ពិពាហ៍កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំទេ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ថាតើអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់គេនឹងទៅជាយ៉ាងណា គឺស្ថិតនៅក្នុងព្រះហស្ដរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តហើយថា ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាគឺជាព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវដែលបានយាងត្រឡប់មកវិញ ហើយខ្ញុំនឹងដើរតាមព្រះអង្គរហូតដល់ទីបញ្ចប់។ ប្រសិនបើកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំមិនយល់នៅពេលនេះ ថ្ងៃណាមួយគេនឹងយល់»។ ដំបូងឡើយ ខ្ញុំគិតថាវាគ្រាន់តែជាការនិយាយតែមាត់របស់គ្រូគង្វាល លី ប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល គាត់ពិតជាបានប្រើប្រាស់រឿងសំខាន់ដូចជាអាពាហ៍ពិពាហ៍កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ ដើម្បីធ្វើឱ្យខ្ញុំក្បត់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាមែន។

ខ្ញុំបានទៅរោងជាងផ្សារដែករបស់កូនប្រុសខ្ញុំ ប៉ុន្មានថ្ងៃក្រោយមក។ គេបានជ្រួញចិញ្ចើម ហើយនិយាយថា «ពុក គូដណ្ដឹងរបស់កូនបាននិយាយថា គ្រូគង្វាល លី បានទៅជួបគ្រួសាររបស់នាង ហើយប្រាប់ពួកគេថា ពុកជឿលើ រន្ទះខាងកើត។ នាងនិយាយថា ប្រសិនបើពុកមិនបោះបង់រឿងនោះទេ ពិធីមង្គលការនឹងត្រូវលុបចោល»។ ខ្ញុំមានការរន្ធត់ និងខឹងយ៉ាងខ្លាំង។ គ្រូគង្វាល លី ពិតជាបានយកអាពាហ៍ពិពាហ៍កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំមកគំរាមខ្ញុំមែន។ តើអ្នកជឿលើព្រះអម្ចាស់អាចធ្វើរឿងដ៏ថោកទាបបែបនេះយ៉ាងដូចម្តេច? ពេលឃើញកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំមានសភាពក្រៀមក្រំបែបនេះ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់ខ្លាំងណាស់។ នៅសល់តែ 18 ថ្ងៃទៀតប៉ុណ្ណោះ ដល់ថ្ងៃមង្គលការរបស់ពួកគេ។ តើវាពិតជានឹងត្រូវរលាយបែបនេះមែនឬ? ទឹកភ្នែកបានពេញរង្វង់ភ្នែករបស់ខ្ញុំ។ គេបាននិយាយបន្តថា «ពុក នាងក៏បាននិយាយដែរថា នាងមានលក្ខខណ្ឌបីយ៉ាងដើម្បីរៀបការ។ ទីមួយគឺត្រូវកាត់ផ្ដាច់ទំនាក់ទំនងឪពុកកូនរបស់យើង។ ទីពីរគឺមិនបាច់មើលថែពុកនៅពេលចាស់ជរា។ ទីបីគឺកាត់ផ្ដាច់សាច់ឈាមទាំងអស់។ ម៉ែមិននៅជាមួយយើងទៀតទេ។ សូមពុកឈប់ជឿលើរន្ទះខាងកើត ដើម្បីគ្រួសាររបស់យើងទៅ» ពេលឮសម្ដីរបស់កូនប្រុសខ្ញុំ និងឃើញទឹកមុខរបស់គេដែលពោរពេញដោយភាពឈឺចាប់ បានចាក់ដោតបេះដូងខ្ញុំដូចជាកាំបិត។ ដោយសារតែខ្ញុំជឿលើព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា គ្រូគង្វាលទាំងនេះបានចាត់ទុកខ្ញុំដូចជាសត្រូវ រហូតដល់បង្ខំឱ្យកូនប្រុសរបស់ខ្ញុំកាត់ផ្ដាច់សាច់ឈាមជាមួយខ្ញុំ។ នោះពិតជាគួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមណាស់! ខ្ញុំបាននិយាយទៅកាន់កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំថា «កូនអើយ ឥឡូវនេះកូនធំហើយ កូនមិនត្រូវការពុកដើម្បីមើលថែកូនទេ។ ពុកចាស់ហើយ។ ពុកគ្រាន់តែចង់កាន់ខ្ជាប់នូវជំនឿ និងដើរតាមព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់ជីវិតចុងក្រោយរបស់ពុកប៉ុណ្ណោះ។ ពុកសង្ឃឹមថាកូនអាចយល់»។ និយាយចប់ ខ្ញុំក៏បែរក្រោយ ហើយដើរចេញពីរោងជាង។ ពេលត្រឡប់មកដល់ផ្ទះវិញ ខ្ញុំបានអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់ថា «ឱ ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាអើយ! គ្រូគង្វាលកំពុងប្រើគ្រប់ល្បិចកលដើម្បីរំខានទូលបង្គំ និងបង្ខិតបង្ខំទូលបង្គំ។ កូនប្រុសរបស់ទូលបង្គំជិតនឹងកាត់ផ្ដាច់សាច់ឈាមជាមួយទូលបង្គំហើយ។ ឥឡូវនេះ ទូលបង្គំមានអារម្មណ៍ទន់ខ្សោយខ្លាំងណាស់។ សូមណែនាំទូលបង្គំ និងប្រទានជំនឿដល់ទូលបង្គំផង»។

បងប្រុសម្នាក់មកពីពួកជំនុំនៃព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា បានមកលេងផ្ទះរបស់ខ្ញុំនៅថ្ងៃបន្ទាប់ ហើយខ្ញុំបានប្រាប់គាត់អំពីអ្វីដែលបានកើតឡើង។ គាត់បានអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាមួយវគ្គឱ្យខ្ញុំស្តាប់ថា៖ «គ្រប់ជំហាននៃកិច្ចការដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើចំពោះមនុស្ស ពីខាងក្រៅទំនងជាអន្តរកម្មរវាងមនុស្ស ដែលហាក់ដូចជាកើតចេញពីការរៀបចំរបស់មនុស្ស ឬពីការរំខានរបស់មនុស្ស។ ប៉ុន្តែនៅពីក្រោយគ្រប់ជំហាននៃកិច្ចការ និងអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលកើតឡើង គឺសុទ្ធតែជាការភ្នាល់ដែលសាតាំងធ្វើឡើងនៅចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ហើយវាទាមទារឱ្យមនុស្សប្រកាន់ខ្ជាប់នូវទីបន្ទាល់របស់ខ្លួនចំពោះព្រះជាម្ចាស់។ សូមយកករណីដែលយ៉ូបត្រូវបានល្បងលមកធ្វើជាឧទាហរណ៍៖ នៅពីក្រោយឆាក សាតាំងបានភ្នាល់ជាមួយព្រះជាម្ចាស់ ហើយអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះយ៉ូប គឺជាអំពើរបស់មនុស្ស និងការរំខានរបស់មនុស្ស។ នៅពីក្រោយជំហាននីមួយៗនៃកិច្ចការដែលព្រះជាម្ចាស់ធ្វើលើអ្នករាល់គ្នាគឺជាការភ្នាល់របស់សាតាំងជាមួយព្រះជាម្ចាស់ ពោលគឺនៅពីក្រោយ គឺជាចម្បាំងមួយ។ ... អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលមនុស្សធ្វើ តម្រូវឱ្យពួកគេបង់ថ្លៃជាក់លាក់មួយនៅក្នុងការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ពួកគេ។ បើគ្មានការលំបាកពិតប្រាកដទេ ពួកគេមិនអាចបំពេញព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់បានឡើយ ពួកគេសូម្បីតែឈានជិតដល់កម្រិតនៃការបំពេញព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់ក៏អត់ដែរ ហើយពួកគេគ្រាន់តែកំពុងព្រោកប្រាជ្ញពីពាក្យស្លោកឥតខ្លឹមសារតែប៉ុណ្ណោះ!» («មានតែការស្រលាញ់ព្រះជាម្ចាស់តែប៉ុណ្ណោះទើបជាការជឿលើព្រះជាម្ចាស់ពិតប្រាកដ» នៃសៀវភៅ «ព្រះបន្ទូល» ភាគ១៖ ការលេចមក និងកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់)។ បន្ទាប់ពីអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់រួច គាត់បានប្រកបគ្នាយ៉ាងច្រើនជាមួយខ្ញុំ ដោយផ្អែកលើព្រះបន្ទូលមួយវគ្គនេះ។ ខ្ញុំបានយល់ថា នៅពេលដែលយើងត្រូវបានរារាំង រំខាន និងបង្ខិតបង្ខំដោយពួកគ្រូគង្វាល វាមើលទៅហាក់ដូចជាធ្វើឡើងដោយមនុស្ស ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ គឺជាសាតាំងដែលកំពុងព្យាយាមប្រើប្រាស់មនុស្សដើម្បីរំខានយើង។ ព្រះជាម្ចាស់ធ្វើកិច្ចការនៅទីណា សាតាំងនៅទីនោះដើម្បីរំខាន។ សាតាំងស្អប់កិច្ចការសង្រ្គោះមនុស្សជាតិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះវាប្រើគ្រប់យុទ្ធសាស្ត្រ និងល្បិចកលទាំងអស់ ដើម្បីរារាំងមនុស្សមិនឱ្យដើរតាមព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីអូសទាញមនុស្សឱ្យធ្លាក់ទៅក្នុងនរកជាមួយវា។ គ្រូគង្វាល លី និងអ្នកផ្សេងទៀត បានព្យាយាមរារាំងខ្ញុំពីផ្លូវពិត ដោយរំខានខ្ញុំម្ដងហើយម្ដងទៀត ដោយនិយាយថា ពួកគេនឹងផ្ដល់រថយន្តឱ្យខ្ញុំ ឱ្យខ្ញុំគ្រប់គ្រងហិរញ្ញវត្ថុរបស់ពួកជំនុំ ឬផ្ទះចូលនិវត្តន៍។ ពួកគេថែមទាំងបានផ្តល់សំណើជួយរកប្រពន្ធឱ្យខ្ញុំទៀតផង។ នៅពេលដែលវិធីទាំងនោះមិនបានផល ពួកគេបានប្រើអាពាហ៍ពិពាហ៍កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ ដើម្បីបង្ខំខ្ញុំឱ្យក្បត់ព្រះជាម្ចាស់។ វាពិតជាពិសពុល និងព្យាបាទខ្លាំងណាស់! បងប្រុសនោះបានចែករំលែកការប្រកបគ្នាបន្ថែមទៀតថា «នៅពេលដែលព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវបានលេចមក និងធ្វើកិច្ចការ ពួកអ្នកដឹកនាំសាសនាយូដា បានស្អប់ព្រះជាម្ចាស់យ៉ាងខ្លាំង។ ពួកគេដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា ការអធិប្បាយរបស់ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវមានសិទ្ធិអំណាច។ មិនត្រឹមតែពួកគេបដិសេធមិនពិនិត្យមើលវាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបានទាស់ទទឹង ថ្កោលទោស និងប្រមាថព្រះអង្គយ៉ាងឆ្កួតលីលាទៀតផង។ ពួកគេបានធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងតាមដែលពួកគេអាចធ្វើបាន ដើម្បីរារាំងមនុស្សមិនឱ្យដើរតាមព្រះអង្គ ហើយនៅទីបំផុតបានឆ្កាងព្រះអង្គ។ ពួកគេធ្វើបែបនេះ ពីព្រោះពួកគេខ្លាចបាត់បង់ឋានៈ និងមុខរបរចិញ្ចឹមជីវិតរបស់ពួកគេ ប្រសិនបើមនុស្សដើរតាមព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវ។ ដូចមានចែងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរថា៖ 'ពេលនោះ ពួកសង្គ្រាជ និងពួកផារិស៊ីបានប្រជុំក្រុមប្រឹក្សា ហើយពោលថា៖ «តើយើងត្រូវធ្វើដូចម្តេច? ដ្បិតបុរសម្នាក់នេះធ្វើការអស្ចារ្យជាច្រើន។ បើយើងទុកឲ្យគាត់ធ្វើបែបនេះទៀត មនុស្សទាំងអស់នឹងជឿតាមគាត់ ហើយសាសន៍រ៉ូមនឹងដកយកទាំងកន្លែងរបស់យើង និងជាតិយើងមិនខាន»។ ... ដូច្នេះ ចាប់តាំងពីថ្ងៃនោះមក គេក៏ពិគ្រោះគ្នា ដើម្បីធ្វើគុតព្រះ‌អង្គ' (យ៉ូហាន ១១:៤៧, ៤៨, ៥៣)។ ព្រះជាម្ចាស់បានយាងមកនៅគ្រាចុងក្រោយ ដើម្បីធ្វើកិច្ចការនៃការជំនុំជម្រះ ដើម្បីបន្សុទ្ធ និងសង្គ្រោះមនុស្សជាតិ។ គ្រូគង្វាល និងចាស់ទុំនៃពិភពសាសនា ដឹងថាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាគឺជាសេចក្ដីពិត ប៉ុន្តែពួកគេមិនស្វែងរក ឬស្វែងយល់ឡើយ។ ពួកគេថែមទាំងទាស់ទទឹង និងថ្កោលទោសព្រះអង្គយ៉ាងឆ្កួតលីលា ហើយរារាំងអ្នកដទៃមិនឱ្យដើរតាមព្រះអង្គទៀតផង។ តើសារជាតិរបស់ពួកគេខុសគ្នាពីពួកផារិស៊ី ដែលបានប្រឆាំងនឹងព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវត្រង់ណា? ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវបានថ្កោលទោស និងដាក់បណ្ដាសាពួកមនុស្សមានពុតទាំងនោះតាំងពីយូរមកហើយ។ ព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវបានមានបន្ទូលថា៖ 'ពួកអាចារ្យ និងពួកផារិស៊ីដ៏មានពុតអើយ អ្នករាល់គ្នាត្រូវវេទនាហើយ! ព្រោះអ្នករាល់គ្នាបិទមិនឱ្យមនុស្សចូលទៅក្នុងនគរស្ថាន‌សួគ៌ឡើយ។ អ្នករាល់គ្នាមិនព្រមចូលខ្លួនឯងហើយ ថែមទាំងរាំងស្ទះអស់អ្នកដែលកំពុងចូលនោះ មិនឱ្យចូលទៀត' (ម៉ាថាយ ២៣:១៣)។ 'ពួកអាចារ្យ និងពួកផារិស៊ីដ៏មានពុតអើយ អ្នករាល់គ្នាត្រូវវេទនាហើយ! ព្រោះអ្នករាល់គ្នាខំធ្វើដំណើរតាមផ្លូវទឹក និងផ្លូវគោក ដើម្បីបានមនុស្សម្នាក់ចូលសាសនា តែកាលណាគេចូលសាសនាហើយ អ្នករាល់គ្នាបែរជាធ្វើឱ្យគេអាក្រក់សមនឹងធ្លាក់នរក ជាងអ្នករាល់គ្នាមួយទ្វេជាពីរ' (ម៉ាថាយ ២៣:១៥)។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដា ក៏លាតត្រដាងអំពីសារជាតិ និងឫសគល់ដែលពួកអ្នកដឹកនាំសាសនាប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ផងដែរ។ ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាមានបន្ទូលថា៖ 'មានអស់អ្នកដែលអានព្រះគម្ពីរនៅក្នុងវិហារធំៗ ហើយសូត្រអត្ថបទព្រះគម្ពីរពេញមួយថ្ងៃ ប៉ុន្តែគ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេយល់ពីគោលបំណងនៃកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ ក៏គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេដែលអាចស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់បានដែរ កុំថាឡើយមានអ្នកដែលអាចស្របតាមបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់បាននោះ។ ពួកគេសុទ្ធតែជាមនុស្សឥតបានការ មនុស្សថោកទាប ដែលឈរនៅទីខ្ពស់ដើម្បីប្រដៅ «ព្រះជាម្ចាស់»។ ពួកគេគឺជាមនុស្សដែលធ្វើសកម្មភាពក្រោមស្លាកនៃព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែមានចេតនាទាស់ទទឹងនឹងព្រះជាម្ចាស់ ជាអ្នកដែលមានឈ្មោះថាជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ខណៈដែលពួកគេស៊ីសាច់ និងផឹកឈាមមនុស្ស។ មនុស្សបែបនេះទាំងអស់ គឺជាពួកអារក្សកំណាចដែលត្របាក់លេបព្រលឹងមនុស្ស ជាពួកមេអារក្សដែលមានចេតនារំខានមនុស្សមិនឱ្យឈានជើងចូលផ្លូវត្រូវ និងជាឧបសគ្គដែលរារាំងមនុស្សមិនឱ្យស្វែងរកព្រះជាម្ចាស់។ ពួកគេអាចនឹងមើលទៅហាក់ដូចជា «មាំមួនខាងរូបកាយ» ប៉ុន្តែ តើអ្នកដើរតាមពួកគេម្តេចនឹងដឹងថា ពួកគេគឺជាពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទ ដែលដឹកនាំមនុស្សឱ្យទាស់ទទឹងនឹងព្រះជាម្ចាស់ទៅ? តើអ្នកដើរតាមពួកគេម្តេចនឹងដឹងថា ពួកគេគឺជាពួកអារក្សរស់ ដែលមានគោលបំណងតែមួយគត់គឺត្របាក់លេបព្រលឹងមនុស្សទៅ?' («អស់អ្នកដែលមិនស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ គឺជាអ្នកដែលទាស់ទទឹងនឹងព្រះជាម្ចាស់» នៃសៀវភៅ «ព្រះបន្ទូល» ភាគ១៖ ការលេចមក និងកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់)»។ បន្ទាប់ពីបានស្តាប់ការប្រកបគ្នារបស់បងប្រុសនោះ និងអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់រួច ខ្ញុំបានយល់កាន់តែច្បាស់អំពីធម្មជាតិជាអារក្សរបស់ពួកអ្នកដឹកនាំសាសនា ដែលស្អប់សេចក្ដីពិត និងទាស់ទទឹងនឹងព្រះជាម្ចាស់។ ពួកគេទាស់ទទឹង និងថ្កោលទោសព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាយ៉ាងខ្លាំង ហើយព្យាយាមអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីរារាំងអ្នកជឿមិនឱ្យទទួលយកកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅគ្រាចុងក្រោយ ពីព្រោះពួកគេចង់ឱ្យចៀមរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្លាយជារបស់ពួកគេ ដើម្បីគ្រប់គ្រងពួកគេឱ្យបានណែននៅក្នុងដៃ។ ខ្លួនពួកគេផ្ទាល់មិនចូលទៅក្នុងនគរស្ថានសួគ៌ទេ ហើយរារាំងអ្នកជឿមិនឱ្យចូលទៅដែរ។ ពួកគេទាស់ទទឹងនឹងព្រះជាម្ចាស់ ហើយត្រូវបានកំណត់ឱ្យធ្លាក់ទៅក្នុងនរក ហើយថែមទាំងអូសទាញអ្នកដទៃឱ្យធ្លាក់ទៅជាមួយពួកគេទៀតផង។ ពួកគេពិតជាពួកអារក្សមួយហ្វូងមែន! ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារព្រះជាម្ចាស់ដែលយកកំណើតជាមនុស្ស បានលេចមក និងធ្វើកិច្ចការនៅគ្រាចុងក្រោយទេ ដោយលាតត្រដាងពួកអ្នកបម្រើដ៏អាក្រក់ និងពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទដែលកំពុងលាក់ខ្លួននៅក្នុងពួកជំនុំទាំងនេះ ហើយប្រសិនបើគ្មានបទពិសោធផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំអំពីការរារាំង និងការរំខានរបស់គ្រូគង្វាលទេនោះ ខ្ញុំនឹងមិនអាចមើលឃើញសារជាតិជាអារក្សនៃការប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់របស់ពួកគេឡើយ។ ខ្ញុំច្បាស់ជាត្រូវបានពួកគេបំភាន់ និងបំផ្លាញដោយមិនដឹងខ្លួនជាមិនខាន។ ខ្ញុំបានឃើញមុខមាត់ដ៏មានពុត និងគួរឱ្យស្អប់ខ្ពើមរបស់ពួកគេយ៉ាងច្បាស់ ហើយការតាំងចិត្តរបស់ខ្ញុំក្នុងការដើរតាមព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាកាន់តែរឹងមាំឡើង។

ក្រោយមក ខ្ញុំបានបន្តផ្សព្វផ្សាយដំណឹងល្អដល់បងប្អូនប្រុសស្រីមកពីពួកជំនុំចាស់របស់ខ្ញុំ។ នៅពេលដែលពួកយើងកំពុងជួបជុំគ្នានៅព្រឹកមួយ គ្រូគង្វាល លី និងបក្ខពួករបស់គាត់បានមកផ្ទះខ្ញុំម្ដងទៀត ហើយគាត់បាននិយាយថា «យើងបានប្រាប់អ្នកម្ដងហើយម្ដងទៀតឱ្យបោះបង់រន្ទះខាងកើតចោល។ មិនត្រឹមតែអ្នកមិនព្រមស្តាប់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងលួចចៀមរបស់ខ្ញុំ និងផ្សាយរន្ទះខាងកើតដល់ពួកគេទៀតផង។ តើអ្នកពិតជាចង់ប្រឆាំងនឹងខ្ញុំមែនទេ?» ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ «គ្រូគង្វាល លី ការនិយាយបែបនោះមិនត្រឹមត្រូវទេ។ ពួកជំនុំជារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយហ្វូងចៀមក៏ជារបស់ព្រះអង្គដែរ។ លោកគ្រាន់តែជាគ្រូគង្វាលម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ តើលោកអាចនិយាយថាចៀមជារបស់លោកយ៉ាងដូចម្តេច? ខ្ញុំកំពុងផ្សាយដំណឹងល្អដល់បងប្អូនប្រុសស្រី ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចឮសំឡេងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយត្រឡប់មកចំពោះព្រះរាជបល្ល័ង្ករបស់ព្រះអង្គ និងទទួលយកសេចក្ដីសង្រ្គោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ហេតុអ្វីបានជាលោកមកឈររារាំងរឿងនោះទៅវិញ? មនុស្សគ្រប់គ្នាមានអារម្មណ៍ទន់ខ្សោយ និងអវិជ្ជមាន។ ពួកគេស្ងួតហួតហែងខាងវិញ្ញាណ និងស្ថិតនៅក្នុងសេចក្ដីងងឹត។ ពួកគេមិនទទួលបានការផ្គត់ផ្គង់ជីវិតណាមួយឡើយ។ ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាបានសម្ដែងចេញសេចក្ដីពិត ដោយប្រទានឱ្យយើងនូវផ្លូវនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ហេតុអ្វីបានជាលោកមិនចង់ឱ្យមនុស្សអានព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអង្គ? ហេតុអ្វីបានជាលោកដកហូតសិទ្ធិ និងសេរីភាពរបស់មនុស្សក្នុងការពិនិត្យមើលផ្លូវពិត? ដោយការរារាំងពួកគេមិនឱ្យធ្វើបែបនោះ តើលោកមិនមែនកំពុងបណ្តោយឱ្យពួកគេស្លាប់ដោយការស្រេកឃ្លាន និងទុកពួកគេឱ្យជាប់គាំងនៅក្នុងសាសនាទេឬ? ធ្វើបែបនេះ តើលោកជាអ្នកបម្រើល្អ ឬជាអ្នកបម្រើដ៏អាក្រក់?» មុខរបស់គ្រូគង្វាល លី បានផ្លាស់ប្ដូរភ្លាមៗ ហើយគាត់បានស្រែកយ៉ាងខ្លាំងថា៖ «ខ្ញុំឃើញថាអ្នកអស់ថ្នាំកែហើយ! ប្រសិនបើអ្នកមិនដើរតាមពួកយើងនៅក្នុងជំនឿរបស់អ្នកទេ ចាំមើលទៅ អ្នកនឹងត្រូវបានដាក់ទោសនៅក្នុងនរកជាមិនខាន!» ខ្ញុំបាននិយាយថា៖ «លោកគ្មានសិទ្ធិសម្រេចថាតើខ្ញុំត្រូវធ្លាក់នរកឬអត់ទេ។ លោកមិនទាំងចេះសម្គាល់សំឡេងរបស់ព្រះអម្ចាស់ ឬស្វាគមន៍ព្រះអង្គផង។ តើលោកអាចដឹកនាំអ្នកដទៃទៅកាន់នគរស្ថានសួគ៌យ៉ាងដូចម្តេច? មានតែព្រះគ្រីស្ទនៃគ្រាចុងក្រោយប៉ុណ្ណោះ គឺជាច្រកទ្វាររបស់យើងចូលទៅកាន់នគរស្ថានសួគ៌។ ខ្ញុំបានរកឃើញផ្លូវនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ច តាមរយៈការដើរតាមព្រះអង្គ។ ទំនួលខុសត្រូវចំពោះជីវិតរបស់ខ្ញុំស្ថិតនៅលើព្រះជាម្ចាស់ មិនមែនលើលោកទេ!» ពួកគេបានចាកចេញទៅទាំងខកចិត្ត បន្ទាប់ពីខ្ញុំនិយាយបែបនោះ។ គ្មាននរណាម្នាក់មករំខានខ្ញុំទៀតទេ។

ខ្ញុំទទួលបានការវែកញែកលើល្បិចកលរបស់សាតាំងបានខ្លះៗ បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់ការរារាំង និងការរំខានរបស់គ្រូគង្វាល។ ខ្ញុំក៏បានឃើញផងដែរថា គ្រូគង្វាល និងចាស់ទុំនៅក្នុងពិភពសាសនា គ្រាន់តែជាពួកផារិស៊ីដែលមានពុតប៉ុណ្ណោះ ថាពួកគេគឺជាពួកទទឹងនឹងព្រះគ្រីស្ទដែលទាស់ទទឹងនឹងព្រះជាម្ចាស់។ ខ្ញុំត្រូវបានរំដោះយ៉ាងពេញលេញពីចំណង និងការបង្ខិតបង្ខំរបស់ពួកគេ។ ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះដ៏មានគ្រប់ព្រះចេស្ដាបានដឹកនាំខ្ញុំគ្រប់ជំហាន ដើម្បីយកឈ្នះលើសាតាំង និងឈរយ៉ាងរឹងមាំនៅក្នុងផ្លូវពិត។ ខ្ញុំពិតជាអរព្រះគុណព្រះជាម្ចាស់ខ្លាំងណាស់! ពេលនឹកគិតត្រឡប់ទៅមើលអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលខ្ញុំបានឆ្លងកាត់ វាសុទ្ធតែជាការល្បួងមួយដ៏ធំ។ ខ្ញុំហាក់ដូចជាស្ថិតនៅមាត់ជ្រួសរវាងជីវិត និងសេចក្ដីស្លាប់។ ប្រសិនបើគ្មានការណែនាំពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ ខ្ញុំច្បាស់ជាមិនអាចមើលធ្លុះល្បិចកលរបស់សាតាំងបានឡើយ។ ប្រសិនបើខ្ញុំបានដើរតាមសាច់ឈាម ហើយចុះញ៉មនឹងសាតាំង ដោយចាកចេញពីផ្លូវពិត ខ្ញុំនឹងបាត់បង់ឱកាសទទួលបានសេចក្ដីសង្រ្គោះទាំងស្រុងជាមិនខាន។ ជីវិតរបស់ខ្ញុំពិតជាបានព្យួរលើសរសៃអំបោះមែន! ខ្ញុំដឹងគុណយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការការពារ និងសេចក្ដីសង្រ្គោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់!