ជំពូកទី ៦៣

ឯងត្រូវតែយល់ពីស្ថានភាពផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯង ហើយលើសពីនេះទៅទៀត ត្រូវតែច្បាស់អំពីផ្លូវដែលឯងត្រូវដើរ។ កុំចាំឲ្យអញញ៉ឹងត្រចៀកឯង ហើយប្រាប់ឯងនូវរឿងជាច្រើននោះឡើយ។ អញជាព្រះជាម្ចាស់ដែលសង្កេតមើលជម្រៅដួងចិត្តរបស់មនុស្ស ហើយអញស្គាល់ចិត្ត និងគំនិតរបស់ឯង។ លើសពីនេះទៅទៀត អញយល់ពីទង្វើ និងអាកប្បកិរិយារបស់ឯង ប៉ុន្តែតើទាំងអស់នេះមានសេចក្ដីសន្យារបស់អញទេ? តើពួកវាទាំងអស់នោះមានបង្ហាញពីព្រះហឫទ័យរបស់អញទេ? តើឯងពិតជាធ្លាប់ស្វែងរករបស់ទាំងនេះពីមុនមកទេ? តើឯងពិតជាបានចំណាយពេលវេលាណាមួយលើបញ្ហានេះទេ? តើឯងពិតជាបានប្រឹងប្រែងមែនទេ? អញមិនមែនកំពុងតែរិះគន់ឯងទេ។ ឯងរាល់គ្នាមិនបានអើពើនឹងរឿងនេះទេ! ឯងតែងតែមានការភាន់ច្រឡំ ហើយមិនអាចមើលឃើញអ្វីច្បាស់ទេ។ តើឯងដឹងថាបុព្វហេតុនេះបណ្តាលមកពីមូលហេតុអ្វីទេ? នោះគឺមកពីគំនិតរបស់ឯងរាល់គ្នាមិនច្បាស់ ហើយសញ្ញាណរបស់ឯងបានចាក់ឫសយ៉ាងមាំ។ លើសពីនេះទៅទៀត ឯងមិនបានយកចិត្តទុកដាក់នឹងព្រះហឫទ័យរបស់អញទេ។ មនុស្សខ្លះនិយាយថា “តើទ្រង់អាចអះអាងយ៉ាងដូចម្តេចបានថាយើងខ្ញុំមិនបានយកចិត្តទុកដាក់នឹងបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់? យើងខ្ញុំតែងតែព្យាយាមស្វែងយល់ពីព្រះហឫទ័យរបស់ទ្រង់ ប៉ុន្តែយើងខ្ញុំមិនដែលយល់នោះឡើយ ដូច្នេះតើយើងខ្ញុំគួរធ្វើដូចម្ដេចទៅ? តើទ្រង់ពិតជាអាចមានបន្ទូលបានថាយើងខ្ញុំមិនប្រឹងប្រែងយ៉ាងម៉េចកើត?” អញសូមសួរឯងដូច្នេះថា៖ តើឯងហ៊ានអះអាងថាឯងពិតជាស្មោះត្រង់ចំពោះអញឬទេ? ហើយតើអ្នកណាហ៊ាននិយាយថាពួកគេលះបង់ខ្លួនគេចំពោះអញ ដោយស្មោះត្រង់អស់ពីចិត្តនោះ? អញខ្លាចថាគ្មានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នាអាចនិយាយរឿងនេះបានឡើយ ព្រោះអញមិនចាំបាច់មានបន្ទូលទេ គឺគ្រប់គ្នាក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នាមានជម្រើសផ្ទាល់ខ្លួន មានការចូលចិត្តផ្ទាល់ខ្លួន ហើយលើសពីនេះទៅទៀត គឺឯងមានបំណងរបស់ខ្លួនផ្ទាល់។ ចូរកុំបោកបញ្ឆោតឡើយ! អញបានយល់យ៉ាងច្បាស់អំពីជម្រៅដូងចិត្តរបស់ឯងរាល់គ្នាតាំងពីយូរយារមកហើយ។ តើអញចាំបាច់នៅតែបញ្ជាក់ពីបញ្ហានេះឬ? ឯងត្រូវតែពិនិត្យមើលឲ្យគ្រប់ជ្រុងជ្រោយ (ចិត្ត និងគំនិតរបស់ឯង គ្រប់យ៉ាងដែលឯងនិយាយ គ្រប់ពាក្យសម្ដី គ្រប់បំណងប្រាថ្នា និងការលើកទឹកចិត្តដែលនៅពីក្រោយទង្វើគ្រប់យ៉ាងដែលឯងធ្វើ)។ តាមវិធីនេះ ឯងនឹងយល់ដឹងអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង។ លើសពីនេះទៅទៀត ឯងនឹងអាចភ្ជាប់ខ្លួនឯងជាមួយសេចក្ដីពិតពេញលេញ។

ប្រសិនបើអញមិនបានប្រាប់ឯងរាល់គ្នាអំពីរឿងបែបនេះទេ ឯងរាល់គ្នានឹងនៅតែមានការភាន់ច្រឡំ ក្នុងក្តីប្រាថ្នាចង់បានការសប្បាយខាងលោកិយពេញមួយថ្ងៃ ព្រមទាំងគ្មានបំណងសម្ដែងការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះព្រះហឫទ័យរបស់អញឡើយ។ អញតែងតែប្រើព្រះហស្ដជាទីស្រឡាញ់របស់អញ ដើម្បីជួយសង្រ្គោះឯងរាល់គ្នាជានិច្ច។ តើឯងរាល់គ្នាដឹងទេ? តើឯងរាល់គ្នាបានដឹងហើយឬនៅ? អញស្រឡាញ់ឯងដោយស្មោះ។ តើឯងហ៊ាននិយាយថាឯងស្រឡាញ់អញដោយស្មោះទេ? ចូរសួរខ្លួនឯងជារឿយៗដូច្នេះថា៖ តើឯងពិតជាអាចមកចំពោះព្រះភក្ត្រអញ ដើម្បីថ្វាយគ្រប់ទាំងសកម្មភាពរបស់ឯង ឲ្យអញពិនិត្យមើលបានទេ? តើឯងពិតជាអាចឲ្យអញពិនិត្យមើលរាល់សកម្មភាពរបស់ឯងបានទេ? អញនិយាយថាឯងត្រូវបានធ្វើឲ្យខូចសីលធម៌ហើយ ហើយឯងក៏ចាប់ផ្តើមការការពារខ្លួនរបស់ឯងដែរ។ ការជំនុំជម្រះរបស់អញកើតមានលើឯង។ ឥឡូវនេះ ឯងគួរតែភ្ញាក់ដឹងខ្លួនចំពោះសេចក្ដីពិតហើយ! អ្វីដែលអញមានព្រះបន្ទូល គឺជាសេចក្តីពិត។ ព្រះបន្ទូលរបស់អញចង្អុលបង្ហាញពីស្ថានភាពជាក់ស្តែងដែលនៅក្នុងខ្លួនឯង។ ឱ! មនុស្សជាតិអើយ! ឯងពិបាកដោះស្រាយជាមួយណាស់។ មានតែពេលអញចង្អុលបង្ហាញនូវស្ថានភាពជាក់ស្តែងរបស់ឯងទេ ទើបឯងព្រមទទួលយកនូវព្រះបន្ទូលរបស់អញដោយស្មោះអស់ពីចិត្ត។ ប្រសិនបើអញមិនបានធ្វើដូច្នេះទេ នោះឯងរាល់គ្នានឹងតែងតែប្រកាន់ខ្ជាប់នូវផ្នត់គំនិតដែលហួសសម័យរបស់ឯង ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវរបៀបគិតរបស់ឯង ដោយស្មានថាគ្មានអ្នកណាម្នាក់នៅលើផែនដីនេះឆ្លាតជាងឯងឡើយ។ ត្រង់ចំណុចនេះ តើឯងមិនមែនជាមនុស្សដែលរាប់ខ្លួនឯងជាសុចរិតទេឬអី? តើឯងមិនមែនបណ្ដោយខ្លួនឲ្យទៅជាមនុស្សដែលមានមោទនភាពលើខ្លួនឯងជ្រុល ពេញចិត្តខ្លួនឯង ក្អេងក្អាង និងអួតខ្លួនទេឬ? ឥឡូវនេះ ឯងគួរតែទទួលស្គាល់រឿងនេះហើយ! នៅពេលនេះ ឯងមិនគួរគិតថាខ្លួនឯងឆ្លាត ឬអស្ចារ្យនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ឯងត្រូវតែដឹងជានិច្ចអំពីចំណុចខ្វះខាត និងចំណុចខ្សោយរបស់ខ្លួនឯង។ តាមវិធីនេះ ការតាំងចិត្តរបស់ឯង ដើម្បីស្រឡាញ់អញនឹងមិនថមថយឡើយ ហើយផ្ទុយទៅវិញ ឯងនឹងកាន់តែរឹងមាំឡើងៗ ហើយស្ថានភាពរបស់ឯងនឹងកាន់តែប្រសើរឡើងថែមទៀត។ សំខាន់ជាងនេះទៅទៀត ជីវិតរបស់ឯងនឹងរីកចម្រើនទៅមុខជារៀងរាល់ថ្ងៃ។

នៅពេលដែលឯងយល់ពីព្រះហឫទ័យរបស់អញ ឯងនឹងស្គាល់ខ្លួនឯង ដោយទទួលបាននូវការយល់ដឹងកាន់តែច្បាស់អំពីអញ ហើយមានការរីកចម្រើនបន្ថែមទៀតនៅក្នុងភាពច្បាស់លាស់របស់ឯងអំពីអញ។ បច្ចុប្បន្ននេះ ប្រសិនបើមានអ្នកណាម្នាក់មិនអាចសម្រេចបាននូវភាពប្រាកដប្រជាអំពីអញកៅសិបភាគរយទេ ហើយផ្ទុយទៅវិញនៅតែបន្តឡើងមួយនាទី ហើយមួយនាទីក្រោយមកធ្លាក់ចុះមកវិញ ម្ដងក្ដៅ ម្ដងត្រជាក់ នោះអញសូមមានបន្ទូលប្រាប់ថាមនុស្សនោះគឺជាម្នាក់ដែលនឹងត្រូវបោះចោលជាប្រាកដ។ ដប់ភាគរយទៀតដែលនៅសល់ ស្ថិតនៅលើការបំភ្លឺ និងការធ្វើឲ្យយល់ច្បាស់របស់អញទាំងស្រុង ហើយតាមរយៈចំណុចទាំងនេះ មនុស្សអាចសម្រេចបាននូវភាពប្រាកដប្រជាមួយរយភាគរយអំពីអញ។ ឥឡូវនេះ មានន័យថាសព្វថ្ងៃនេះ តើមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ទៅដែលអាចសម្រេចបានការយល់ដឹងកម្រិតនេះនោះ? អញតែងតែបើកសម្ដែងនូវព្រះហឫទ័យរបស់អញដល់ឯង និងអារម្មណ៍នៃជីវិតដែលមានជាប្រចាំនៅក្នុងខ្លួនឯង។ ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាឯងមិនធ្វើឲ្យស្របតាមព្រះវិញ្ញាណ? តើឯងខ្លាចធ្វើខុសមែនទេ? បើដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាឯងមិនផ្តោតទៅលើការបណ្តុះបណ្តាល? អញសូមមានបន្ទូលប្រាប់ឯងថា មនុស្សមិនអាចយល់ពីព្រះហឫទ័យរបស់អញ ដោយគ្រាន់តែព្យាយាមម្តង ឬពីរដងបាននោះទេ។ ពួកគេត្រូវតែឆ្លងកាត់ដំណើរការមួយ។ អញបានចង្អុលបង្ហាញរឿងនេះជាច្រើនលើកច្រើនសារមកហើយ ដូច្នេះហេតុអ្វីបានជាឯងមិនអនុវត្តតាម? តើឯងមិនគិតថាឯងកំពុងតែមិនស្តាប់បង្គាប់ទេឬ? ឯងចង់បញ្ចប់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងភ្លាមៗ ហើយមិនដែលមានឆន្ទៈក្នុងការខិតខំប្រឹងប្រែង ឬចំណាយពេលវេលាទៅលើអ្វីមួយម្ដងណាឡើយ។ ឯងពិតជាមនុស្សល្ងីល្ងើមែន ហើយលើសពីនេះទៅទៀត ឯងល្ងង់ខ្លៅណាស់!

តើឯងរាល់គ្នាមិនដឹងទេឬ ថាអញតែងតែមានបន្ទួលអំពីរឿងជាច្រើន ដោយមិនប្រើព្រះបន្ទូលចំៗ? ហេតុអ្វីបានជាឯងនៅតែល្ងង់ នៅតែស្ពឹក ហើយនៅតែមិនឆ្លាតដូច្នេះ? ឯងគួរតែពិនិត្យមើលខ្លួនឯងឲ្យកាន់តែច្បាស់ថែមទៀត ហើយប្រសិនបើមានអ្វីដែលឯងមិនយល់ ឯងគួរតែមកនៅចំពោះព្រះភក្រ្តអញឲ្យបានញឹកញាប់។ អញសូមប្រាប់ឯងទៅចុះថា៖ គោលបំណងរបស់អញដែលមានបន្ទួលបែបនេះ ឬបែបនោះ គឺដើម្បីនាំឯងរាល់គ្នាមកនៅចំពោះព្រះភក្ត្រអញ។ អស់រយៈពេលយូរយ៉ាងនេះហើយ ហេតុអ្វីបានជាឯងរាល់គ្នានៅតែមិនដឹងរឿងនេះ? តើដោយសារតែព្រះបន្ទូលរបស់អញឬ ទើបបានធ្វើឲ្យឯងរាល់គ្នាយល់ច្រឡំទាំងស្រុង? ឬមួយក៏មកពីឯងរាល់គ្នាមិនបានយកចិត្តទុកដាក់នឹងព្រះបន្ទូលរបស់អញទេ? នៅពេលឯងរាល់គ្នាអានព្រះបន្ទូលរបស់អញ ឯងទទួលបានចំណេះដឹងដ៏ល្អអំពីខ្លួនឯង ហើយឯងបន្តនិយាយថាឯងជំពាក់អញ និងមិនអាចយល់ពីព្រះហឫទ័យរបស់អញបានឡើយ។ ចុះក្រោយមកទៀត តើនឹងទៅជាយ៉ាងណា? វាហាក់ដូចជាឯងគ្មានអ្វីដែលត្រូវធ្វើជាមួយនឹងរឿងទាំងនេះឡើយ គឺដូចជាឯងមិនមែនជាមនុស្សដែលជឿលើព្រះជាម្ចាស់ទេ។ តើឯងមិនមែនកំពុងតែទទួលព័ត៌មានលឿនពេក ដោយមិនបានផ្តល់ពេលវេលាឲ្យខ្លួនឯង ដើម្បីស្វែងយល់ពីវាទេឬអី? នៅពេលដែលឯងរីករាយនឹងព្រះបន្ទូលរបស់អញ វាប្រៀបបានទៅនឹងឯងគ្រាន់តែកំពុងគយគន់មើលបុប្ផាបានតែមួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះ នៅពេលឯងជិះសេះ។ ឯងមិនដែលព្យាយាមស្វែងយល់ឲ្យបានច្បាស់អំពីព្រះបន្ទូលរបស់អញ ថាតើអញមានព្រះហឫទ័យយ៉ាងណានោះទេ។ នេះហើយជាចរិតរបស់មុនស្ស៖ ពួកគេតែងតែចូលចិត្តបង្ហាញថាខ្លួនឯងបន្ទាបខ្លួន។ មនុស្សបែបនេះគឺជាប្រភេទមនុស្សដែលគួរឲ្យស្អប់បំផុត។ នៅពេលពួកគេបានប្រកបគ្នាជាមួយអ្នកដទៃ ពួកគេតែងតែចូលចិត្តចែករំលែកចំណេះដឹងរបស់ខ្លួន នៅចំពោះមុខមនុស្សដទៃទៀត ធ្វើឲ្យអ្នកផ្សេងទៀតឃើញថាពួកគេជាមនុស្សដែលបង្ហាញពីការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះបន្ទុករបស់អញ ដែលការពិត ពួកគេគឺជាមនុស្សល្ងង់ខ្លៅបំផុត។ (ពួកគេមិនប្រកបអំពីការយល់ឃើញពិត ឬចំណេះដឹងពិតរបស់ពួកគេអំពីអញ ជាមួយនឹងបងប្អូនរបស់ខ្លួនឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេគ្រាន់តែបង្ហាញឲ្យឃើញអំពីខ្លួនពួកគេ និងបង្អួតខ្លួននៅចំពោះមុខមនុស្សផ្សេងទៀតប៉ុណ្ណោះ។ អញស្អប់មនុស្សបែបនេះខ្លាំងណាស់ ព្រោះពួកគេបង្ខូចព្រះនាម និងបង្អាប់បង្អោនអញ។

អញតែងធ្វើឲ្យមានការឫទ្ធបារមីដ៏ធំបំផុតរបស់អញស្តែងចេញមកយ៉ាងច្បាស់នៅក្នុងខ្លួនឯងរាល់គ្នា។ តើឯងរាល់គ្នាមិនបានឃើញការអស្ចារ្យទាំងនោះទេឬ? អ្វីដែលគេហៅថា “ការពិត” នោះ ត្រូវបានបង្ហាញឲ្យឃើញដោយអ្នកណាដែលស្រឡាញ់អញដោយស្មោះ។ តើឯងរាល់គ្នាមិនបានឃើញវាទេ? តើនេះមិនមែនជាភ័ស្តុតាងល្អបំផុត ដែលធ្វើឲ្យឯងរាល់គ្នាអាចស្គាល់អញទេឬ? តើវាមិនបានធ្វើជាស្មរបន្ទាល់យ៉ាងប្រសើរសម្រាប់អញទេឬ? ក៏ប៉ុន្តែ ឯងរាល់គ្នាមិនទទួលស្គាល់វាទេ។ ចូរប្រាប់អញមក៖ តើអ្នកណាអាចមើលឃើញបង្ហាញពីការពិតនៅលើផែនដីដែលគ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់ ដែលកខ្វក់ ស្មោកគ្រោក ហើយពុករលួយដោយសារតែសាតាំងនោះ? តើមនុស្សទាំងអស់មិនពុករលួយ ហើយឥតខ្លឹមសារទេឬ? ក្នុងករណីណាក៏ដោយ ព្រះបន្ទូលរបស់អញបានទៅដល់ចំណុចកំពូលរបស់ពួកគេហើយ។ គ្មានព្រះបន្ទូលណាដែលងាយយល់ជាងព្រះបន្ទូលទាំងនេះទេ។ សូម្បីតែមនុស្សល្ងង់ម្នាក់ក៏អាចអានព្រះបន្ទូលរបស់អញ ហើយយល់ព្រះបន្ទូលទាំងនោះដែរ ដូច្នេះ តើនេះមិនមែនដោយសារតែឯងរាល់គ្នាមិនបានខិតខំប្រឹងប្រែងឲ្យអស់ពីលទ្ធភាពទេឬ?

ខាង​ដើម៖ ជំពូកទី ៦២

បន្ទាប់៖ ជំពូកទី ៦៤

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

យកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមលើតថភាព

មនុស្សគ្រប់រូបអាចក្លាយជាមនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះហើយ គ្រប់គ្នាគួរតែយល់ថា ការបម្រើព្រះបែបណាសមស្របបំផុតនឹងព្រះហឫទ័យទ្រង់។...

អំពីបទពិសោធន៍

តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់លោកពេត្រុស គាត់បានឆ្លងកាត់ ការល្បងលរាប់រយដងមកហើយ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃ នេះដឹងអំពីពាក្យថា “ការល្បងល”...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ