សារៈសំខាន់ និងអត្តសញ្ញាណរបស់មនុស្ស

តាមពិត ពួកអ៊ីស្រាអែលមិនខកចិត្តនោះទេ ពួកគេបានមើលពីកិច្ចការដែលព្រះជាម្ចាស់បានធ្វើអស់រយៈពេលជាង ៦ពាន់ឆ្នាំមកហើយ ដោយសារតែអញមិនបានបោះបង់ពួកគេចោលនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ដោយសារតែបុព្វបុរសរបស់ពួកគេទទួលទានផ្លែនៃដើមឈើដឹងខុសត្រូវ ដែលអារក្សបាន ឲ្យពួកគេ ទើបធ្វើឲ្យពួកគេបោះបង់អញដោយសារតែអំពើបាប។ សេចក្តីល្អរមែងជាកម្មសិទ្ធិរបស់អញ ខណៈដែលអំពើអាក្រក់ជាកម្មសិទ្ធិរបស់អារក្ស ដែលអូសទាញអញដើម្បីប្រយោជន៍នៃអំពើបាប។ អញមិនស្តីបន្ទោសមនុស្ស ឬបំផ្លាញពួកគេដោយគ្មានមេត្តា ហើយឲ្យពួកគេទទួលរងការវាយផ្ចាលដោយគ្មានមេត្តានោះទេ ដោយសារតែអំពើអាក្រក់មិនមែនជាកម្មសិទ្ធិរបស់មនុស្សនោះទេតាំងពីដើមមក។ ដូច្នេះហើយ ទោះបីពួកអ៊ីស្រាអែលទាំងនោះ បានដំអញនឹងដែកគោលនៅលើឈើឆ្កាងជាសាធារណៈក៏ដោយ ពួកគេដែលបានរង់ចាំព្រះមេស្ស៊ី និងព្រះយេហូវ៉ា ហើយចង់បានព្រះយេស៊ូវជាព្រះសង្គ្រោះ មិនដែលភ្លេចសេចក្តីសន្យារបស់អញនោះទេ ដោយសារតែអញមិនបានបោះបង់ពួកគេ។ បន្ទាប់មក អញបានយកព្រះលោហិតជាសាក្សីដើម្បីតាំងសេចក្តីសញ្ញាជាមួយមនុស្ស។ ការពិតនេះ បានក្លាយជា «សេចក្តីសញ្ញាលោហិត» ដែលបានឆ្លាក់ជាប់នៅក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សវ័យក្មេង និងគ្មានកំហុស និងដូចជាស្លាកសញ្ញាមួយ និងពឹងអាស្រ័យគ្នាទៅវិញទៅមកដ៏អស់កល្បដូចស្ថានសួគ៌ និងផែនដី។ ដោយសារតែអញមិនបានបោកប្រាស់អ្នកដែលមានព្រលឹងដែលរងទុក្ខ ជាមនុស្សដែលអញបានកំណត់ទុកជាមុន បានជ្រើសរើស ហើយក្រោយមក អញបានរំដោះ និងទទួលយក និងជាអ្នកដែលស្រឡាញ់អញជាងស្រឡាញ់ពួកអារក្ស ទើបពួកគេរំពឹងយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់អំពីការវិលត្រឡប់របស់អញ ហើយទន្ទឹងរង់ចាំជួបអញយ៉ាងក្លៀវក្លា។ ដោយសារតែអញមិនបានលុបបំបាត់សេចក្តីសញ្ញា ដែលអញបានធ្វើជាមួយពួកគេដោយលោហិត វាមិនមែនជារឿងដែលគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ នៅពេលដែលពួកគេរង់ចាំដោយអស់ពីចិត្តនោះ។ អញនឹងចាប់កូនចៀមដែលបានវង្វេងជាច្រើនឆ្នាំទាំងនេះមកវិញ ដោយសារតែអញតែងតែស្រឡាញ់មនុស្សជានិច្ច។ វាជារឿងធម្មតានោះទេ ដែលធាតុនៃអំពើអាក្រក់បានបន្ថែមចូលទៅក្នុងសេចក្តីល្អនៅ ក្នុងខ្លួនពួកគេ។ អញនឹងទទួលយកវិញ្ញាណដែលទន់ខ្សោយ ដែលស្រឡាញ់អញ ហើយដែលអញស្រឡាញ់ពួកគេជាយូរមកហើយ។ ចុះពួកអាក្រក់ដែលមិនដែលស្រឡាញ់អញ ហើយប្រព្រឹត្តចំពោះអញដូចជាសត្រូវ តើអញអាចនាំគេចូលក្នុងដំណាក់របស់អញបានយ៉ាងដូចម្តេច? អញនឹងមិននាំអ្នកដែលជាកូនចៅរបស់អារក្ស និងមនុស្សកំណាច ដែលស្អប់ ប្រឆាំង ទាស់ទទឹង វាយប្រហារ និងដាក់បណ្តាសាអញ ទៅកាន់នគររបស់អញទេ ទោះបីជាអញបានតាំងសេចក្តីសញ្ញាដោយលោហិតជាមួយមនុស្សក៏ដោយ។ ឯងគួរតែដឹងច្បាស់ពីគោលបំណងនៃកិច្ចការរបស់អញ ហើយអញធ្វើកិច្ចការទាំងនោះដើម្បីនរណា។ តើសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ឯងមានផ្ទុកសេចក្តីល្អ ឬសេចក្តីអាក្រក់? តើឯងស្គាល់អញ ដូចដេវីឌ និងម៉ូសេដែរឬទេ? តើឯងបម្រើអញ ស្រដៀងនឹងអាប់រ៉ាមដែរឬទេ? តាមពិតអញជាអ្នកប្រទានឲ្យឯងបានគ្រប់លក្ខណ៍ ប៉ុន្តែឯងគួរតែដឹងថា ឯងនឹងតំណាងឲ្យនរណា ហើយលទ្ធផលរបស់នរណាដែលឯងនឹងចែករំលែក។ ពេញមួយជីវិតរបស់ឯង នៅក្នុងបទពិសោធន៍ឯងសម្រាប់កិច្ចការរបស់អញ តើឯងបានប្រមូលផលដ៏បរិបូរណ៍ និងដោយរីករាយដែរឬទេ? តើវាបរិបូរណ៍ និងប្រកបដោយផលផ្លែដែរឬទេ? ឯងគួរឆ្លុះបញ្ចាំងមើលខ្លួនឯង៖ ឯងបានពុះពារដើម្បីអញអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ប៉ុន្តែតើឯងធ្លាប់បានទទួលអ្វីទេ? តើឯងបានឆ្លងកាត់ការផ្លាស់ប្តូរ ឬទទួលអ្វីមួយទេ? ដើម្បីដោះដូរនឹងបទពិសោធន៍ដ៏លំបាករបស់ឯង តើឯងបានក្លាយដូចជាពេត្រុសដែលបានជាប់ឆ្កាង ឬក៏ដូចសាវ័កប៉ុលដែលត្រូវបានគេវាយបង្ក្រាប ហើយទទួលនូវពន្លឺដ៏អស្ចារ្យមួយនោះទេ? ឯងគួរតែមានអារម្មណ៍ចំពោះរឿងទាំងនេះ។ អញមិនមែនកំពុងតែនិយាយដដែលៗ ឬកំពុងតែនិយាយសង្កត់ធ្ងន់លើជីវិតរបស់ឯង ដែលជារឿងតូចតាចជាងគ្រាប់ស្ពៃមួយគ្រាប់ ហើយតូចដូចគ្រាប់ខ្សាច់មួយគ្រាប់នោះទេ។ និយាយឲ្យត្រង់ អញជាអ្នកគ្រប់គ្រងមនុស្ស។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អញមិនបានចាត់ទុកជីវិតរបស់មនុស្ស ដែលអញធ្លាប់ស្អប់ ប៉ុន្តែអញរើសឡើងម្តងទៀត ថាជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់នៃការគ្រប់គ្រងរបស់អញនោះទេ។ ឯងគួរតែមានទស្សនៈច្បាស់មួយ ពាក់ព័ន្ធនឹងធម្មជាតិដ៏ពិតនៃអត្តសញ្ញាណដើមរបស់ឯងរាល់គ្នា ក៏ដូចជាម្ចាស់ទាសកររបស់ឯងរាល់គ្នាផងដែរ។ ដូច្នេះ អញមិនប្រើមនុស្សដែលមានទឹកមុខដូចសាតាំង មកធ្វើជាជាវត្ថុធាតុដើម ដើម្បីគ្រប់គ្រងមនុស្សនោះទេ ដោយសារមនុស្សមិនដែលធ្លាប់ជាវត្ថុដែលមានតម្លៃនោះទេ។ ឯងរាល់គ្នាគួរតែនឹកឃើញពីឥរិយាបថរបស់អញចំពោះឯងរាល់គ្នាកាលពីដំបូង ហើយចងចាំពីវិធីដែលអញបានហៅឯងរាល់គ្នាកាលគ្រានោះ ដែលជាការចង្អុលបង្ហាញមួយដ៏មានសារៈសំខាន់ និងមានប្រយោជន៍។ ឯងគួរតែដឹងថា ស្លាកសញ្ញាដែលឯងរាល់គ្នាពាក់ មិនមែនគ្មានហេតុផលនោះទេ។ អញសន្មតថា ឯងរាល់គ្នាដឹងថា ឯងមិនមែនជាកម្មសិទ្ធិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែឯងត្រូវបានសាតាំងចាប់បង្ខាំងតាំងពីដើមដំបូង ហើយធ្វើជាអ្នកបម្រើដ៏ស្មោះស្ម័គ្រនៅក្នុងជម្រករបស់វា។ ជាងនេះទៅទៀត ឯងបានភ្លេចអញជាយូរមកហើយ ដោយសារតែឯងរាល់គ្នានៅក្រៅដំណាក់របស់អញ ហើយនៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់ពួកអាក្រក់អស់រយៈពេលជាយូរ។ អស់អ្នកដែលអញសង្គ្រោះ គឺជាមនុស្សដែលអញបានកំណត់ទុកជាយូរមកហើយ ហើយជាមនុស្សដែលអញបានរំដោះ ខណៈពេលដែលឯងរាល់គ្នាគឺជាព្រលឹងដ៏ទន់ខ្សោយ ដែលត្រូវបានដាក់នៅក្នុងខ្លួនមនុស្ស ជាករណីលើកលែងចំពោះក្រឹត្យវិន័យ។ ឯងគួរតែដឹងថា ឯងរាល់គ្នាមិនមែនជាកម្មសិទ្ធិនៃដំណាក់របស់ដេវីឌ ឬយ៉ាកុបនោះទេ ប៉ុន្តែឯងរាល់គ្នាជាកម្មសិទ្ធិនៅក្នុងផ្ទះរបស់ម៉ូអាប់ ដែលជាសមាជិកនៃអំបូរសាសន៍ដទៃ។ ដោយសារតែអញមិនតាំងសេចក្តីសញ្ញាជាមួយឯងរាល់គ្នា អញគ្រាន់តែបានធ្វើកិច្ចការ និយាយជាមួយឯងរាល់គ្នា និងដឹកនាំឯងរាល់គ្នាប៉ុណ្ណោះ។ លោហិតរបស់អញមិនបានហូរសម្រាប់ឯងរាល់គ្នានោះទេ។ អញគ្រាន់តែធ្វើកិច្ចការរបស់អញនៅក្នុងឯងរាល់គ្នា ដើម្បីទីបន្ទាល់របស់អញប៉ុណ្ណោះ។ តើឯងរាល់គ្នាមិនបានដឹងពីរឿងនេះទេឬអី? តើកិច្ចការរបស់អញពិតជាដូចអ្វីដែលព្រះយេស៊ូវបានបង្ហូរលោហិតរហូតដល់សុគត ដើម្បីឯងរាល់គ្នាទេឬ? ដំបូងឡើយ វាមិនមានប្រយោជន៍នោះទេ ដែលអញស៊ូទ្រាំនឹងការបន្ទាបបន្ថោកដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបែបនោះសម្រាប់ឯងរាល់គ្នា។ ព្រះជាម្ចាស់ ដែលពិតជាមិនមានបាបសោះ បានចុះមកដោយផ្ទាល់នៅកន្លែងដែលគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមជាខ្លាំង វាជាពិភពរបស់សត្វឆ្កែ និងសត្វជ្រូក ដែលមិនសក្តិសមនឹងការរស់នៅរបស់មនុស្ស ប៉ុន្តែអញនៅតែស៊ូទ្រាំជាមួយនឹងការបន្ទាបបន្ថោកដ៏ឃោរឃៅបែបនេះ ដើម្បីសិរីល្អរបស់ព្រះបីតាអញ ហើយដើម្បីទីបន្ទាល់ដ៏អស់កល្បដែរ។ ឯងរាល់គ្នាគួរតែដឹងពីទង្វើរបស់ឯងរាល់គ្នា ហើយមើលឃើញថា ឯងរាល់គ្នាមិនមែនជាកូនក្មេងដែលកើតនៅក្នុងគ្រួសារអ្នកមាន ឬមានអំណាចនោះទេ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែជាកូនរបស់សាតាំងដែលទ័លក្រប៉ុណ្ណោះ។ ឯងក៏មិនមែនជាបុព្វបុរសនៃមនុស្ស ឬមានសិទ្ធិសេរីភាពជាមនុស្សដែរ។ តាំងពីដើមឡើយ ឯងរាល់គ្នាមិនមានចំណែកនៅក្នុងពររបស់មនុស្ស ឬព្រះពររបស់នគរស្ថានសួគ៌នោះទេ។ នេះដោយសារតែឯងរាល់គ្នាស្ថិតនៅស្រទាប់ក្រោមបង្អស់នៃមនុស្ស ហើយអញមិនដែលផ្តល់គំនិតមួយដល់អនាគតរបស់ឯងរាល់គ្នានោះទេ។ ដូច្នេះហើយ ទោះបីវាជាផ្នែកមួយនៃផែនការរបស់អញ ដែលពេលនេះអញមានជំនឿចិត្តដើម្បីធ្វើឲ្យឯងរាល់គ្នាគ្រប់លក្ខណ៍ក៏ដោយ នេះគឺជាការងារដែលមិនបានគ្រោងទុក ដោយសារឋានៈរបស់ឯងរាល់គ្នាទាបណាស់ ហើយឯងមិនមានចំណែកនៅក្នុងមនុស្សតាំងពីដំបូង។ តើនេះមិនមែនជាពរដ៏ពិតសម្រាប់មនុស្សទេឬអី?

អ្នកដែលអញបានសង្គ្រោះគឺជាវិញ្ញាណដែលអញដោះលែងចេញពីនរកតាំងពីយូរណាស់មកហើយ ក៏ដូចជាអ្នកដែលត្រូវបានជ្រើសរើសដែលអញបានទៅសួរសុខទុក្ខតាំងពីយូរណាស់មកហើយ ដោយសារពួកគេទទូចចង់ឲ្យអញបង្ហាញខ្លួននៅក្នុងចំណោមពួកគេម្តងទៀត។ ពួកគេបានស្រឡាញ់អញ ហើយបានចារទុកសេចក្តីសញ្ញារបស់អញ ដែលអញបានតាំងដោយលោហិត នៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ ដោយសារតែអញបានស្រឡាញ់ពួកគេ។ ពួកគេដូចជាកូនចៀមដែលវង្វេង ដែលកំពុងស្វែងរកអញអស់ជាច្រើនឆ្នាំ ហើយពួកគេជាមនុស្សល្អ។ ដូច្នេះហើយ អញហៅពួកគេថា ជាជនជាតិអ៊ីស្រាអែលដ៏ល្អ និងជាទេវតាតូចគួរឲ្យស្រឡាញ់។ ប្រសិនបើអញនៅក្នុងចំណោមពួកគេ អញនឹងមិនឈឺចាប់ដោយការបន្ទាបបន្ថោកបែបនេះទេ។ នេះក៏ព្រោះតែពួកគេស្រឡាញ់អញ ជាងជីវិតរបស់ពួកគេទៅទៀត ហើយអញស្រឡាញ់ពួកគេដូចជារបស់ដែលស្អាតបំផុតក្នុងចំណោមរបស់ទាំងឡាយ។ នេះក៏ព្រោះតែអញបង្កើតពួកគេ ហើយពួកគេជាកម្មសិទ្ធិរបស់អញ។ ពួកគេមិនដែលភ្លេចអញម្តងណាឡើយ។ សេចក្តីស្រឡាញ់របស់ពួកគេ លើសពីក្តីស្រឡាញ់របស់ឯងរាល់គ្នា ហើយពួកគេស្រឡាញ់អញជាងឯងរាល់គ្នាស្រឡាញ់ជីវិតរបស់ឯងទៅទៀត។ ពួកគេបានចុះចូលនឹងអញ ដូចជាកូនព្រាបពណ៌សដែលចុះចូលនឹងផ្ទៃមេឃដូច្នោះដែរ ហើយនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ មានការស្តាប់បង្គាប់អញជាងក្នុងចិត្តរបស់ឯងរាល់គ្នា។ ហើយដោយសារតែពួកគេជាពូជពង្សរបស់យ៉ាកុប ជាកូនរបស់អ័ដាម ហើយស្ថិតក្នុងចំណោមមនុស្សដែលអញបានជ្រើសរើស ដោយសារតែអញស្រឡាញ់ពួកគេជាយូរយារណាស់មកហើយ ហើយស្រឡាញ់ពួកគេជាងអញស្រឡាញ់ឯងរាល់គ្នាទៅទៀត។ គឺដោយសារតែឯងរាល់គ្នាជាមនុស្សទាស់ទទឹង ឯងមានការរឹងទទឹងយ៉ាងខ្លាំង ឯងមើលងាយអញខ្លាំងណាស់ ឯងមិនយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអញ ឯងស្រឡាញ់អញតិចតួច ហើយឯងស្អប់អញជាខ្លាំង។ ឯងមើលងាយការងាររបស់អញ ហើយស្អប់ទង្វើរបស់អញខ្លាំងណាស់។ មិនដូចជាពួកគេនោះទេ ឯងមិនដែលផ្តល់តម្លៃដល់ទង្វើរបស់អញនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ឯងស្អប់ទង្វើទាំងនោះ ភ្នែករបស់ឯងឡើងក្រហម ពេញដោយក្តីបារម្ភដូចជាភ្នែកសាតាំងអ៊ីចឹង។ តើការចុះចូលរបស់ឯងរាល់គ្នានៅឯណា? តើឥរិយាបថរបស់ឯងរាល់គ្នានៅឯណា? តើសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ឯងរាល់គ្នានៅឯណា? តើឯងបានបង្ហាញធាតុនៃក្តីស្រឡាញ់ដែលនៅក្នុងខ្លួនឯងរាល់គ្នានៅពេលណា? តើឯងបានធ្វើកិច្ចការរបស់អញដោយយកចិត្តទុកដាក់នៅពេលណា? គួរឲ្យអាណិតដល់ទេវតាគួរឲ្យស្រឡាញ់ទាំងនោះ ដែលទន្ទឹងរង់ចាំការមកដល់របស់អញដោយអន្ទះសារ ហើយរងការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំង ខណៈពេលដែលទន្ទឹងរង់ចាំអញយ៉ាងក្លៀវក្លានោះ ដោយសារតែអញស្រឡាញ់ពួកគេជាខ្លាំង។ ទោះជាយ៉ាងណា អ្វីដែលអញឃើញសព្វថ្ងៃនេះ គឺជាពិភពមិនមែនមនុស្ស ដែលមិនមានអ្វីធ្វើជាមួយវត្ថុទាំងនោះទាល់តែសោះ។ តើឯងរាល់គ្នាមិនគិតថា សតិសម្បជញ្ញៈរបស់ឯងរាល់គ្នាស្ពឹក ហើយមិនមានអារម្មណ៍អ្វី តាំងពីយូរណាស់មកហើយទេឬអី? តើឯងរាល់គ្នាមិនគិតថា ឯងរាល់គ្នាជារនាំងដែលបាំងការជួបជុំរបស់អញជាមួយពួកទេវតាដ៏គួរឲ្យស្រឡាញ់ទាំងនោះទេឬអី? តើពេលណា ដែលពួកគេមិនទន្ទឹងរង់ចាំការយាងត្រឡប់មករបស់អញ? តើពេលណា ដែលពួកគេមិនទន្ទឹងរង់ចាំជួបជុំជាមួយអញ? តើពេលណា ដែលពួកគេមិនរំពឹងថាអាចចំណាយពេលវេលាដ៏សមប្រកបជាមួយអញ ហើយទទួលទានអាហារជាមួយអញ? តើឯងរាល់គ្នាធ្លាប់ដឹងពីអ្វីដែលឯងរាល់គ្នាកំពុងធ្វើសព្វថ្ងៃនេះទេ៖ ដើរអុកឡុកពេញពិភពលោក ដាក់ផែនការប្រឆាំងគ្នា បោកប្រាស់គ្នា ប្រព្រឹត្តអំពើក្បត់ ដោយលួចលាក់ និងដោយឥតអៀនខ្មាស មិនដឹងការពិត ប្រព្រឹត្តដោយក្រវិចក្រវៀន និងបោកប្រាស់ ធ្វើតាមបញ្ជោរ តែងតែចាត់ទុកខ្លួនឯងប្រសើរជាងអ្នកដទៃ មានភាពក្រអឺតក្រទម ហើយប្រព្រឹត្តយ៉ាងសាហាវដូចសត្វព្រៃនៅលើភ្នំ ហើយគ្មានមេត្តាដូចជាស្តេចសត្វតិរច្ឆានអ៊ីចឹង—តើឥរិយាបថទាំងនេះ មានប្រយោជន៍សម្រាប់មនុស្សឬទេ? ឯងជាមនុស្សឈ្លើយ ហើយគ្មានហេតុផលសោះ។ ឯងមិនដែលផ្តល់តម្លៃដល់ព្រះបន្ទូលរបស់អញនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ ឯងបានប្រើឥរិយាបថមើលងាយព្រះបន្ទូលទាំងនោះទៅវិញ។ តើសមិទ្ធផល ជីវិតមនុស្សដ៏ពិតម្នាក់ និងក្តីសង្ឃឹមដ៏ស្រស់ស្អាត មកបែបនេះពីណាមក? តើការស្រមើស្រមៃដ៏ខ្ជះខ្ជាយរបស់ឯងនឹងពិតជាសង្គ្រោះឯងពីមាត់ខ្លាទេ? តើវានឹងសង្គ្រោះឯងពីអណ្តាតភ្លើងដែលកំពុងឆេះទេ? តើឯងបានធ្លាក់មកដល់ចំណុចនេះឬទេ ប្រសិនបើឯងបានចាត់ទុកកិច្ចការរបស់អញជារតនសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃពិតប្រាកដនោះ? តើវាសនារបស់ឯងពិតជាមិនអាចផ្លាស់ប្តូរបានទេឬ? តើឯងព្រមស្លាប់ទាំងការសោកស្តាយបែបនេះទេ?

ខាង​ដើម៖ គោលបំណងនៃការគ្រប់គ្រងមនុស្សជាតិ

បន្ទាប់៖ អត្តសញ្ញាណផ្ទាល់ខ្លួន និងតម្លៃរបស់មនុស្ស៖ តើមានលក្ខណៈពិតដូចម្តេច?

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

យកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមលើតថភាព

មនុស្សគ្រប់រូបអាចក្លាយជាមនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះហើយ គ្រប់គ្នាគួរតែយល់ថា ការបម្រើព្រះបែបណាសមស្របបំផុតនឹងព្រះហឫទ័យទ្រង់។...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

អំពីបទពិសោធន៍

តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់លោកពេត្រុស គាត់បានឆ្លងកាត់ ការល្បងលរាប់រយដងមកហើយ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃ នេះដឹងអំពីពាក្យថា “ការល្បងល”...

តើអ្នកជឿគួរប្រកាន់យកទស្សនៈអ្វី

តើមនុស្សលោកបានទទួលអ្វីចាប់តាំងពីពួកគេចាប់ផ្តើមជឿដំបូងលើព្រះជាម្ចាស់? តើអ្នកបានដឹងអ្វីខ្លះពីព្រះជាម្ចាស់? ដោយសារជំនឿរបស់អ្នកលើព្រះជាម្ចាស់...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ