គោលបំណងនៃការគ្រប់គ្រងមនុស្សជាតិ

ប្រសិនបើមនុស្សពិតជាអាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់នូវវិថីជីវិតដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់មនុស្ស ក៏ដូចជាគោលបំណងនៃការគ្រប់គ្រងមនុស្សជាតិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះពួកគេនឹងមិនរក្សាទុកអនាគត និងវាសនាបុគ្គលរបស់ពួកគេជាកំណប់នៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេឡើយ។ បន្ទាប់មក ពួកគេនឹងលែងចាប់អារម្មណ៍ក្នុងការបម្រើឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ ដែលអន់ជាងសត្វជ្រូក និងសត្វឆ្កែតទៅទៀត។ តើអនាគត និងវាសនារបស់មនុស្សដែលលោកពេត្រុសហៅថា “ឪពុកម្តាយ” មិនមានភាពច្បាស់លាស់នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះមែនទេ? ពួកគេគ្រាន់តែដូចជាសាច់ និងឈាមរបស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះ។ តើវាសនា និងអនាគតរបស់សាច់ឈាមនោះនឹងទៅជាអ្វី? តើវានឹងបានជួបព្រះជាម្ចាស់នៅពេលដែលមានជីវិត ឬព្រលឹងរបស់វានឹងបានជួបព្រះជាម្ចាស់ បន្ទាប់ពីស្លាប់ទៅដែរឬទេ? តើសាច់ឈាមនោះនឹងបញ្ចប់ទៅនៅថ្ងៃស្អែកនៅក្នុងឡនៃសេចក្តីទុក្ខវេទនា ឬនៅក្នុងឡមហាអគ្គី? តើសំណួរទាំងនេះមិនមែនជាសំណួរដែលព្រួយបារម្ភថាតើសាច់ឈាមរបស់មនុស្សនឹងស៊ូទ្រាំចំពោះសំណាងអាក្រក់យ៉ាងណា ឬរងទុក្ខយ៉ាងណាដោយសារដំណឹងដ៏ធំបំផុត ដូចដែលមនុស្សមានខួរក្បាល និងមានសុភវិនិច្ឆ័យព្រួយបារម្ភបំផុតទេឬអី?  (ត្រង់នេះ ការរងទុក្ខ សំដៅលើការទទួលបានព្រះពរ វាមានន័យថា ទុក្ខវេទនានៅពេលអនាគតមានប្រយោជន៍ដល់គោលដៅរបស់មនុស្ស។ សំណាងអាក្រក់សំដៅលើ ការមិនអាចឈរមាំ ឬត្រូវបានគេឆបោក ឬមានន័យថា នរណាម្នាក់នឹងជួបស្ថានភាពអកុសល ហើយបាត់បង់ជីវិតនៅក្នុងចន្លោះពេលគ្រោះមហន្តរាយ និងគ្មានគោលដៅសមស្របសម្រាប់ព្រលឹងរបស់ខ្លួន។) ទោះបីជាមនុស្សមានមូលហេតុត្រឹមត្រូវក៏ដោយ ក៏ប្រហែលជាអ្វីដែលពួកគេគិតមិនស្របគ្នាទាំងស្រុងទៅនឹងមូលហេតុដែលពួកគេគួរតែទទួលបានការបំពាក់បំប៉នឡើយ។ នេះគឺដោយសារតែ ពួកគេមានការភាន់ច្រឡំ ហើយធ្វើរឿងនោះយ៉ាងងងឹតងងុល។ ពួកគេទាំងអស់គួរតែស្វែងយល់ឲ្យបានហ្មត់ចត់ទៅលើអ្វីដែលពួកគេគួរចូលទៅ ជាពិសេស ពួកគេគួរតែជ្រើសរើសអ្វីដែលគួរចូលទៅក្នុងអំឡុងពេលមានសេចក្តីទុក្ខវេទនា (នោះគឺអំឡុងពេលបន្សុទ្ធនៅក្នុងឡភ្លើង) ក៏ដូចជាអ្វីដែលពួកគេគួរតែទទួលបានការបំពាក់បំប៉នក្នុងអំឡុងពេលរងសេចក្តីទុក្ខវេទនាក្នុងអគ្គីដែរ។ មិនត្រូវបម្រើឪពុកម្តាយរបស់អ្នក (មានន័យថាសាច់ឈាម) ដែលអន់ដូចជាសត្វជ្រូក និងសត្វឆ្កែ និងអន់ជាងសត្វស្រមោច ឬសត្វល្អិតឡើយ។ តើមានចំណុចត្រង់ណាដែលត្រូវពិបាកចិត្តលើរឿងនេះ ចូរពិចារណាឲ្យបានល្អិតល្អន់ និងខំប្រឹងគិតឲ្យខ្លាំង? សាច់ឈាមនោះមិនមែនជារបស់ឯងឡើយ ប៉ុន្តែវានៅក្នុងព្រះហស្តនៃព្រះជាម្ចាស់ ដែលមិនត្រឹមតែគ្រប់គ្រងឯងនោះទេ តែក៏បញ្ជាលើសាតាំងផងដែរ។ (នេះមានន័យថា ដំបូងសាច់ឈាមជារបស់សាតាំង។ ដោយសារតែសាតាំងស្ថិតនៅក្នុងព្រះហស្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់ វាអាចប្រើពាក្យសម្តីបានតាមតែវិធីនេះប៉ុណ្ណោះ។ នេះគឺដោយសារតែវាមានលក្ខណៈបញ្ចុះបញ្ចូលក្នុងការនិយាយតាមវិធីនោះ វាធ្វើឲ្យនឹកឃើញថា មនុស្សមិនស្ថិតនៅក្រោមដែនត្រួតត្រារបស់សាតាំងទាំងស្រុងឡើយ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅក្នុងព្រះហស្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់។) ឯងកំពុងរស់នៅក្រោមការធ្វើបាបរបស់សាច់ឈាម ប៉ុន្តែថាតើសាច់ឈាមជារបស់ឯងមែនទេ? តើវាស្ថិតក្រោមការត្រួតត្រារបស់ឯងដែរទេ? ហេតុអ្វីមិនខំប្រឹងគិតអំពីរឿងនេះឲ្យខ្លាំង? ហេតុអ្វីបានជាទទូចអង្វរព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីតែប្រយោជន៍នៃសាច់ឈាមស្អុយរលួយរបស់ឯង ដែលត្រូវបានផ្តន្ទាទោស ត្រូវបណ្តាសារ និងត្រូវបានបង្ខូចដោយវិញ្ញាណស្មោគគ្រោក? តើមានតម្រូវការអ្វី ដើម្បីរក្សាមិត្តភាពជាមួយសាតាំងឲ្យនៅកៀកដួងចិត្តរបស់ឯងជានិច្ចនោះ? តើឯងមិនបារម្ភទេឬ ដែលសាច់ឈាមនោះអាចបំផ្លាញអនាគត ក្តីសង្ឃឹមដ៏អស្ចារ្យ និងគោលដៅពិតប្រាកដរបស់ជីវិតឯង?

ផ្លូវសព្វថ្ងៃនេះមិនងាយស្រួលធ្វើដំណើរនោះទេ។ អាចនិយាយបានថា វាពិតជាពិបាកក្នុងការឆ្លងកាត់ ហើយគ្រប់សម័យកាលវាកម្រមានណាស់។ ក៏ប៉ុន្តែ តើនរណានឹងគិតថាសាច់ឈាមនៃមនុស្សតែមួយមុខគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីនឹងបំផ្លាញគាត់? កិច្ចការថ្ងៃនេះពិតជាមានតម្លៃដូចទឹកភ្លៀងនិទាឃរដូវ  ហើយមានតម្លៃដូចជាសេចក្ដីសប្បុរសរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះមនុស្ស។ ប៉ុន្ដែ ប្រសិនបើមនុស្សមិនដឹងពីគោលបំណងនៃកិច្ចការបច្ចុប្បន្នរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឬមិនយល់អំពីខ្លឹមសារនៃមនុស្សជាតិទេនោះ តើតម្លៃ និងភាពមានតម្លៃរបស់វាអាចត្រូវបានគេនិយាយយ៉ាងដូចម្ដេច? សាច់ឈាមមិនមែនជារបស់មនុស្សផ្ទាល់នោះទេ ដូច្នេះគ្មាននរណាម្នាក់អាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ថាគោលដៅនៃជីវិតជាអ្វីឲ្យពិតប្រាកដឡើយ។ ទោះជាដូច្នេះក្ដី ឯងគួរតែដឹងឲ្យច្បាស់ថាព្រះអម្ចាស់នៃការបង្កើតនឹងប្រគល់មនុស្សជាតិដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងឲ្យស្ថិតក្នុងទីតាំងដើមរបស់ពួកគេវិញ ហើយស្ដាររូបអង្គដើមរបស់ពួកគេចាប់តាំងពីពេលនៃការបង្កើតពួកគេមក។ ព្រះអង្គនឹងយកខ្យល់ដង្ហើមដែលទ្រង់បានផ្លុំដាក់មនុស្សត្រឡប់មកវិញ ទ្រង់នឹងយកមកវិញនូវឆ្អឹង និងសាច់ឈាមរបស់ទ្រង់ ហើយប្រគល់ទៅព្រះអម្ចាស់នៃការបង្កើតវិញ។ ព្រះអង្គនឹងបំផ្លាស់បំប្រែ និងបង្កើតមនុស្សជាតិសារជាថ្មី ហើយទ្រង់នឹងដកយកមកវិញនូវមរតកទាំងមូលដែលមិនមែនជាកម្មសិទ្ធិរបស់មនុស្សជាតិ តែជាកម្មសិទ្ធិរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយទ្រង់ក៏មិនប្រគល់វាទៅឲ្យមនុស្សជាតិម្ដងទៀតឡើយ។ នេះក៏ព្រោះតែរឿងរ៉ាវទាំងនោះមិនមែនជារបស់មនុស្សជាតិតាំងពីដំបូងមក។ ព្រះអង្គនឹងយកអ្វីគ្រប់យ៉ាងត្រឡប់មកវិញ ហើយនេះមិនមែនជាការលួចប្លន់ដោយអយុត្តិធម៌នោះទេ ផ្ទុយទៅវិញគឺដើម្បីស្ដារនគរស្ថានសួគ៌ និងផែនដីឲ្យមានស្ថានភាពដូចដើម ក៏ដូចជាបំផ្លាស់បំប្រែ និងបង្កើតមនុស្សសារជាថ្មី។ នេះគឺជាទិសដៅដ៏សមហេតុផលសម្រាប់មនុស្ស បើទោះបីជាវានឹងមិនមែនជាការបម្រុងទុកសារជាថ្មីនូវសាច់ឈាម ក្រោយពេលត្រូវបានដាក់ទណ្ឌកម្មដូចដែលមនុស្សអាចស្រមៃឃើញក៏ដោយ។ ព្រះជាម្ចាស់មិនចង់បានគ្រោងឆ្អឹងរបស់សាច់ឈាម ក្រោយពីការបំផ្លាញរបស់សាច់ឈាមទេ ទ្រង់ចង់បានធាតុដើមនៅក្នុងខ្លួនមនុស្សដែលជារបស់ព្រះជាម្ចាស់តាំងពីដើមដំបូងមក។ ហេតុដូច្នេះហើយ ទ្រង់នឹងមិនបំផ្លាញមនុស្សជាតិឲ្យសាបសូន្យ ឬកម្ចាត់ចោលសាច់ឈាមរបស់មនុស្សទាំងស្រុងឡើយ ដោយសារតែសាច់ឈាមរបស់មនុស្សមិនមែនជាទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាគឺជាបរិវារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលគ្រប់គ្រងលើមនុស្សជាតិ។ តើទ្រង់អាចបំផ្លាញសាច់ឈាមរបស់មនុស្សឲ្យសាបសូន្យដើម្បីតែ “ការសប្បាយរីករាយ” របស់ទ្រង់បានយ៉ាងដូចម្ដេចទៅ? គិតមកត្រឹមពេលនេះ តើឯងពិតជាបោះបង់សាច់ឈាមរបស់ឯង ដែលមិនមានតម្លៃសូម្បីតែមួយសេនបានទាំងស្រុងហើយមែនទេ? ប្រសិនបើឯងអាចយល់ច្បាស់បានសាមសិបភាគរយអំពីកិច្ចការនៅគ្រាចុងក្រោយនេះ (កិច្ចការសាមសិបភាគរយនេះ មានន័យថា ការយល់ច្បាស់ពីកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនៅថ្ងៃនេះ ក៏ដូចជាកិច្ចការដែលចេញពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅគ្រាចុងក្រោយនេះផងដែរ) ឯងនឹងលែងបន្ត “បម្រើ” ឬធ្វើជា “កូន” នៃសាច់ឈាមរបស់ឯងទៀតហើយ—សាច់ឈាមដែលពុករលួយអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំនឹងលែងមានទៀតហើយនៅថ្ងៃនេះ។ ឯងគួរមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា មនុស្សនៅពេលនេះ បានលូតលាស់ទៅជាសណ្ឋានដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក ហើយនឹងលែងបន្តវិលទៅមុខ ដូចជាកង់ប្រវត្តិសាស្ត្រទៀតឡើយ។ សាច់ឈាមដែលស្អុយរលួយសុទ្ធតែរុយរោមរបស់ឯង តើវាអាចមានអំណាចក្នុងការបញ្ច្រាសកង់ប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលព្រះជាម្ចាស់បានបើកឲ្យវិលបន្តមកដល់សព្វថ្ងៃនេះបានដែរឬទេ? តើវាអាចធ្វើឲ្យសូរនាឡិកាដែលលែងឮសំឡេងនៅគ្រាចុងក្រោយ មានសំឡេងម្តងទៀតបានដែរឬទេ ហើយវាអាចធ្វើឲ្យទ្រនិចនាឡិកាបន្តដើរជុំវិញទៀតបានដែរឬទេ? តើវាអាចធ្វើការផ្លាស់ប្តូរពិភពលោកដែលហ៊ុមព័ទ្ធដោយអ័ព្ទយ៉ាងក្រាស់បានឡើងវិញដោយរបៀបណា? តើសាច់ឈាមរបស់ឯងអាចប្រោសឲ្យកើតមានភ្នំ និងទន្លេឡើងវិញបានឬទេ? តើសាច់ឈាមរបស់ឯងដែលមានមុខងារបន្តិចបន្តួចនេះ ពិតជាអាចស្តារពិភពមនុស្សដែលឯងចង់បានយ៉ាងខ្លាំងនេះបានដែរឬទេ? តើឯងពិតជាអាចអប់រំកូនចៅជំនាន់ក្រោយរបស់ឯងឲ្យកា្លយជា “មនុស្ស” បានដែរឬទេ? តើនៅពេលនេះ ឯងយល់ដែរឬទេ? តើសាច់ឈាមរបស់ឯងជារបស់អ្នកណាឲ្យប្រាកដ? គោលបំណងតាំងពីដើមរបស់ព្រះជាម្ចាស់សម្រាប់ការជួយសង្គ្រោះមនុស្ស ធ្វើឲ្យមនុស្សបានគ្រប់លក្ខណ៍ និងបំផ្លលាស់បំប្រែមនុស្ស មិនត្រឹមតែផ្តល់ឲ្យឯងនូវស្រុកកំណើតដ៏ស្រស់ស្អាត ឬនាំមកការសម្រាកដោយសុខសាន្តដល់សាច់ឈាមរបស់មនុស្សប៉ុណ្ណោះទេ វាគឺសម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់សិរីរុងរឿង និងទីបន្ទាល់របស់ទ្រង់ ភាពរីករាយដ៏ប្រសើររបស់មនុស្សនាពេលអនាគត និងដើម្បីឲ្យពួកគេអាចសម្រាកបានឆាប់ៗនេះ។ តែ វាមិនមែនសម្រាប់សាច់ឈាមរបស់ឯងទេ ដ្បិតមនុស្ស គឺជាមូលធននៃការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយសាច់ឈាមរបស់មនុស្សគ្រាន់តែជាបរិវាប៉ុណ្ណោះ។ (មនុស្ស គឺជាវត្ថុដែលមានទាំងវិញ្ញាណ និងរាងកាយ តែសាច់ឈាមវិញគឺគ្រាន់តែជាវត្ថុដែលផុយរលួយប៉ុណ្ណោះ។ នេះមានន័យថា សាច់ឈាមគឺជាឧបករណ៍ដែលប្រើប្រាស់នៅក្នុងផែនការគ្រប់គ្រង។) ឯងគួរដឹងថាភាពគ្រប់លក្ខណ៍ ភាពពេញលេញ និងការទទួលបានមនុស្សរបស់ព្រះជាម្ចាស់  មិនបាននាំយកអ្វីមកឡើយ ក្រៅពីដាវ និងការវាយប្រហារលើសាច់ឈាមរបស់ពួកគេ ក៏ដូចជាការឈឺចាប់គ្មានទីបញ្ចប់ ការរងទុក្ខក្នុងមហាអគ្គី ការជំនុំជម្រះដោយគ្មានមេត្តា ការវាយផ្ចាល ការដាក់បណ្តាសារ និងទុក្ខវេទនាគ្មានព្រំដែន។ អ្វីៗទាំងនេះគឺជារឿងរ៉ាវនៅខាងក្នុង និងជាសេចក្ដីពិតនៃកិច្ចការគ្រប់គ្រងមនុស្ស។ ប៉ុន្តែ អ្វីទាំងអស់នេះគឺតម្រង់ទៅរកសាច់ឈាមរបស់មនុស្ស ហើយព្រួញចម្បាំងទាំងអស់បានតម្រង់ឆ្ពោះទៅសាច់ឈាមរបស់មនុស្ស (ចំពោះមនុស្សដែលគ្មានទោស)។ អ្វីទាំងអស់នេះគឺដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់សិរីរុងរឿង និងទីបន្ទាល់របស់ទ្រង់ ព្រមទាំងការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់។ នេះគឺដោយសារតែកិច្ចការរបស់ទ្រង់មិនមែនសម្រាប់តែប្រយោជន៍របស់មនុស្សជាតិតែមួយមុខនោះទេ ប៉ុន្តែក៏សម្រាប់ផែនការទាំងមូលផង ក៏ដូចជាដើម្បីបំពេញបំណងព្រះហឫទ័យដើមដំបូងរបស់ទ្រង់ នៅពេលដែលទ្រង់បានបង្កើតមនុស្សជាតិ។ ដូច្នេះ មនុស្សប្រហែលកៅសិបភាគរយសុទ្ធតែឆ្លងកាត់ការរងទុក្ខ និងទុក្ខវេទនាក្នុងអគ្គី ហើយមនុស្សតិចតួច ឬមិនមានសូម្បីតែម្នាក់ដែលទទួលបានថ្ងៃដែលជាទីគាប់ចិត្ត និងថ្ងៃដែលរីករាយ។ មានមនុស្សតិចណាស់ដែលអាចសប្បាយរីករាយក្នុងពេលវេលាជាសាច់ឈាម ដែលជាការចំណាយពេលវេលាដ៏ស្រស់បំព្រងជាមួយព្រះជាម្ចាស់។ សាច់ឈាមគឺមានភាពស្មោគគ្រោគ ដូច្នេះអ្វីដែលសាច់ឈាមរបស់មនុស្សមើលឃើញ ឬពេញចិត្ត គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីការវាយផ្ចាលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលមនុស្សយល់ថាមិនពេញចិត្ត ហាក់ដូចជាមានបញ្ញាញាណមិនគ្រប់គ្រាន់។ នេះគឺដោយសារតែព្រះជាម្ចាស់នឹងបង្ហាញឲ្យឃើញនូវនិស្ស័យដ៏សុចរិតរបស់ទ្រង់ ដែលមនុស្សមិនពេញចិត្ត មិនលើកលែងចំពោះការប្រមាថរបស់មនុស្ស និងស្អប់ខ្ពើមចំពោះសត្រូវ។ ព្រះជាម្ចាស់បង្ហាញនិស្ស័យរបស់ទ្រង់ដោយបើកចំហតាមមធ្យោបាយណាដែលចាំបាច់ ដោយការបញ្ចប់កិច្ចការនៃការធ្វើចម្បាំងអស់រយៈពេលប្រាំមួយពាន់ឆ្នាំរបស់ទ្រង់ជាមួយសាតាំង—ជាកិច្ចការនៃសេចក្តីសង្គ្រោះរបស់មនុស្សជាតិទាំងអស់ និងការបំផ្លាញរបស់សាតាំងពីបុរាណមក!

ខាង​ដើម៖ តើអ្នកគួរបម្រើបេសកកម្ម នាពេលអនាគតរបស់អ្នកយ៉ាងដូចម្តេច?

បន្ទាប់៖ សារៈសំខាន់ និងអត្តសញ្ញាណរបស់មនុស្ស

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

យកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមលើតថភាព

មនុស្សគ្រប់រូបអាចក្លាយជាមនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះហើយ គ្រប់គ្នាគួរតែយល់ថា ការបម្រើព្រះបែបណាសមស្របបំផុតនឹងព្រះហឫទ័យទ្រង់។...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

អំពីបទពិសោធន៍

តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់លោកពេត្រុស គាត់បានឆ្លងកាត់ ការល្បងលរាប់រយដងមកហើយ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃ នេះដឹងអំពីពាក្យថា “ការល្បងល”...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ