ព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ ថ្លែងទៅកាន់សកលលោកទាំងមូល ជំពូកទី ១០

យុគសម័យនៃនគរព្រះ គឺខុសគ្នាពីសម័យមុនៗទាំងអស់។ មិនខ្វល់ថាតើមនុស្សមានសកម្មភាពយ៉ាងណានោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ អញបានយាងចុះមកលើផែនដីដើម្បីអនុវត្តកិច្ចការរបស់អញដោយផ្ទាល់ ជាកិច្ចការដែលមនុស្សជាតិអាចមិននឹកគិតដល់ ហើយក៏មិនសម្រេចបាន។ អស់រយៈពេលច្រើនឆ្នាំណាស់មកហើយ ចាប់តាំងពីពេលបង្កើតពិភពលោកមក កិច្ចការនេះមានត្រឹមតែការកសាងក្រុមជំនុំប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែគេមិនដែលឮអំពីការកសាងនគរព្រះទេ។ ទោះបីជាអញមានព្រះបន្ទូលអំពីរឿងនេះដោយផ្ទាល់ព្រះឱស្ឋអញក៏ដោយ តើមាននរណាម្នាក់ដែលដឹងពីខ្លឹមសាររបស់វាឬទេ? អញធ្លាប់យាងចុះមកក្នុងពិភពមនុស្ស ហើយបានមានបទពិសោធន៍ និងបានសង្កេតមើលការរងទុក្ខរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែអញបានធ្វើដូច្នោះដោយមិនបានបំពេញគោលបំណងនៃការយកកំណើតជាមនុស្សរបស់អញទេ។ នៅពេលការកសាងនៃនគរព្រះបានចាប់ផ្ដើម នោះសាច់ឈាមដែលយកកំណើតជាមនុស្សរបស់អញក៏បានចាប់ផ្ដើមអនុវត្តកិច្ចការព័ន្ធកិច្ចរបស់អញជាផ្លូវការ ពោលគឺ ស្ដេចនៃនគរព្រះបានឡើងកាន់អំណាចគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ជាផ្លូវការ។ តាមរយៈសេចក្ដីនេះ វាបញ្ជាក់ច្បាស់ថា ការចុះមកនៃនគរព្រះចូលមកក្នុងពិភពមនុស្ស (ខុសឆ្ងាយពីការគ្រាន់តែជាការបង្ហាញឲ្យឃើញដែលគ្មានខ្លឹមសារ) គឺជាការពិតជាក់ស្ដែងមួយ នេះជាចំណុចមួយនៃអត្ថន័យនៃ “ភាពជាក់ស្ដែងនៃការអនុវត្ត”។ មនុស្សមិនដែលបានឃើញទង្វើណាមួយរបស់អញឡើយ ហើយក៏មិនដែលបានឮព្រះសូរសៀងណាមួយរបស់អញផងដែរ។ ទោះជាពួកគេបានឃើញទង្វើរបស់អញក្ដី តើពួកគេនឹងរកឃើញអ្វីខ្លះ? ហើយប្រសិនបើពួកគេបានឮអញមានព្រះបន្ទូល តើពួកគេនឹងបានយល់អ្វីខ្លះ? នៅពាសពេញពិភពលោក មនុស្សគ្រប់រូបរស់នៅក្នុងសេចក្ដីមេត្តា‌ករុណា និងសេចក្ដីសន្ដោសប្រណីរបស់អញ តែទោះដូច្នោះក្ដី មនុស្សជាតិទាំងអស់សុទ្ធតែស្ថិតនៅក្រោមការជំនុំជម្រះរបស់អញ និងដាក់ឲ្យស្ថិតក្រោមការល្បងលរបស់អញផងដែរ។ អញពោរពេញដោយសេចក្ដីមេត្តា‌ករុណា និងការស្រឡាញ់ចំពោះមនុស្ស សូម្បីតែពេលពួកគេទាំងអស់បានក្លាយជាពុករលួយដល់កម្រិតណាក៏ដោយ អញបានធ្វើការវាយផ្ចាលពួកគេ សូម្បីតែពេលពួកគេទាំងអស់បានចុះចូលនៅពីមុខរាជបល្ល័ង្ករបស់អញក៏ដោយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ តើមានមនុស្សណាម្នាក់ដែលមិនស្ថិតក្នុងការរងទុក្ខ និងការបន្សុទ្ធដែលអញបានដាក់ចេញឬទេ? មនុស្សច្រើនណាស់កំពុងរាវរកពន្លឺឆ្លងកាត់ភាពងងឹត ហើយមនុស្សច្រើនណាស់កំពុងតស៊ូយ៉ាងល្វីងជូចត់ឆ្លងកាត់ការល្បងលរបស់ពួកគេ។ យ៉ូបមានជំនឿ ប៉ុន្តែតើគាត់មិនបានស្វែងរកផ្លូវចេញសម្រាប់ខ្លួនគាត់ទេឬ? ទោះបីជារាស្ត្ររបស់អញអាចឈរយ៉ាងរឹងមាំក្នុងការប្រឈមមុខនឹងការល្បងលក៏ដោយ តើមានអ្នកណាម្នាក់ដែលមិននិយាយរឿងនេះឮៗ បែរជាមានជំនឿក្នុងជម្រៅចិត្តដែរឬទេ? តើវាមិនសមទេឬដែលថា មនុស្សនិយាយពីជំនឿរបស់ខ្លួន ក្នុងពេលដែលពួកគេកំពុងតែលាក់ទុកការសង្ស័យនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ខ្លួននោះ? មិនមានមនុស្សណាម្នាក់ដែលបានឈរយ៉ាងជាប់មាំនៅក្នុងការល្បងល ឬដែលចុះចូលពិតប្រាកដនៅពេលទទួលការល្បងលនោះទេ។ ប្រសិនបើអញមិនបានបាំងព្រះភក្ត្ររបស់អញដើម្បីគេចពីការក្រឡេកមើលពិភពលោកនេះទេ នោះមនុស្សជាតិទាំងមូលនឹងដួលរលំនៅក្រោមការសម្លឹងមើលទាំងក្ដៅក្រហាយរបស់អញ ត្បិតអញមិនសុំអ្វីពីមនុស្សឡើយ។

នៅពេលការគំនាប់ចំពោះនគរព្រះបន្លឺសំឡេងឡើង (ក៏ជាពេលដែលផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរបញ្ចេញសូរសព្ទ) សំឡេងនេះធ្វើឲ្យញ័រញាក់ស្ថានសួគ៌ និងផែនដី ដែលធ្វើឲ្យរញ្ជួយអស់សួគ៌ាលៃ និងធ្វើឲ្យដួងចិត្តរបស់មនុស្សគ្រប់រូបញាប់ញ័រ។ ចម្រៀងថ្វាយនគរព្រះក៏ធ្វើការប្រគំឡើងតាមពិធីការ នៅលើទឹកដីនាគដ៏ធំមានសម្បុរក្រហម ដោយបញ្ជាក់ថា អញបានបំផ្លាញប្រទេសនោះ ហើយបានបង្កើតព្រះនគររបស់អញ។ សំខាន់ជាងនេះទៅទៀតនោះគឺ ព្រះនគររបស់អញត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅលើផែនដី។ នៅពេលនេះ អញចាប់ផ្ដើមបញ្ជូនទេវតារបស់អញទៅគ្រប់ប្រទេសក្នុងពិភពលោកដើម្បីឲ្យពួកគេអាចឃ្វាលបុត្រារបស់អញ និងរាស្ត្ររបស់អញ នេះក៏ដើម្បីបំពេញតាមសេចក្ដីតម្រូវនៃជំហានបន្ទាប់នៃកិច្ចការរបស់អញ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ អញយាងដោយផ្ទាល់ទៅកន្លែងដែលនាគក្រហមដ៏ធំមានសម្បុរក្រហមដេកពេន ហើយប្រកួតជាមួយវា។ នៅពេលមនុស្សជាតិទាំងអស់បែរមកស្គាល់អញក្នុងភាពជាសាច់ឈាម ហើយអាចមើលឃើញទង្វើរបស់អញក្នុងភាពជាសាច់ឈាម នោះជម្រករបស់នាគដ៏ធំមានសម្បុរក្រហមនឹងក្លាយទៅជាផេះ ហើយបាត់គ្មានសល់ដាន។ ត្បិតឯងស្អប់នាគដ៏ធំមានសម្បុរក្រហមរហូតដល់ឆ្អឹង ក្នុងនាមជារាស្ត្រនៃព្រះនគររបស់អញ ឯងត្រូវតែបំពេញដួងព្រះហឫទ័យរបស់អញដោយប្រើសកម្មភាពរបស់ឯង ហើយតាមរយៈវិធីនេះ ឯងនាំភាពអាម៉ាស់ដល់នាគនេះ។ តើឯងរាល់គ្នាពិតជាដឹងថា នាគដ៏ធំមានសម្បុរក្រហមគួរឲ្យស្អប់ឬទេ? តើឯងរាល់គ្នាពិតជាមានអារម្មណ៍ថា វាជាសត្រូវរបស់ស្ដេចនៃនគរព្រះឬទេ? តើឯងរាល់គ្នាពិតជាមានជំនឿថា ខ្លួនឯងអាចធ្វើបន្ទាល់ដ៏អស្ចារ្យឲ្យអញបានដែរឬទេ? តើឯងរាល់គ្នាពិតជាជឿជាក់ថា ខ្លួនឯងអាចយកឈ្នះនាគដ៏ធំមានសម្បុរក្រហមឬទេ? នេះហើយជាអ្វីដែលអញសុំពីឯងរាល់គ្នា ហើយអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលអញត្រូវការ គឺដើម្បីឲ្យឯងរាល់គ្នាអាចឈានដល់ជំហាននេះ។ តើឯងរាល់គ្នានឹងអាចធ្វើការនេះបានឬទេ? តើឯងរាល់គ្នាមានជំនឿថា ខ្លួនឯងអាចសម្រេចការនេះបានឬទេ? តើមនុស្សមានសមត្ថភាពធ្វើអ្វីបានឲ្យពិតប្រាកដទៅ? តើវាមិនសមទេឬដែលថា អញធ្វើវាដោយអង្គអញ? ហេតុអ្វីបានជាអញមានព្រះបន្ទូលថា អញយាងចុះមកដោយផ្ទាល់នៅទីតាំងដែលមានចម្បាំង? អ្វីដែលអញចង់បានគឺជាជំនឿរបស់ឯងរាល់គ្នា មិនមែនជាអំពើរបស់ឯងរាល់គ្នាទេ។ មនុស្សទាំងអស់សុទ្ធតែគ្មានសមត្ថភាពក្នុងការទទួលយកព្រះបន្ទូលរបស់អញដោយត្រង់នោះទេ ហើយផ្ទុយទៅវិញ គឺបានត្រឹមតែអាចក្រឡេកមើលមួយភ្លែតប៉ុណ្ណោះ។ តើការនេះបានជួយឯងរាល់គ្នាឲ្យសម្រេចគោលដៅរបស់ខ្លួនដែរឬទេ? តើឯងរាល់គ្នាបែរមកស្គាល់អញតាមរបៀបនេះឬ?  តាមពិត ក្នុងចំណោមមនុស្សនៅលើផែនដីនេះ គ្មាននរណាម្នាក់មានសមត្ថភាពមើលចំព្រះភក្ត្រអញនោះទេ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់អាចទទួលបានអត្ថន័យដ៏បរិសុទ្ធ និងអត្ថន័យដើមនៃព្រះបន្ទូលរបស់អញឡើយ។ ហេតុដូច្នេះហើយ អញបានដាក់ឲ្យដំណើរការនូវគម្រោងដែលមិនធ្លាប់មាននៅលើផែនដី ពីមុនមក ដើម្បីសម្រេចគោលដៅរបស់អញ និងបង្កើតរូបពិតនៃអង្គអញនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់មនុស្ស។ តាមវិធីនេះ អញនឹងបញ្ចប់នូវយុគសម័យដែលសញ្ញាណមានអំណាចខ្លាំងលើមនុស្ស។

សព្វថ្ងៃនេះ អញមិនមែនត្រឹមតែយាងចុះមកលើប្រទេសរបស់នាគដ៏ធំមានសម្បុរក្រហមប៉ុណ្ណោះទេ អញក៏កំពុងងាកទៅប្រឈមមុខនឹងសកលលោកទាំងមូលផងដែរ ដែលធ្វើឲ្យសួគ៌ាលៃទាំងមូលរញ្ជួយញាប់ញ័រ។ តើមានកន្លែងណាមួយដែលមិនទទួលរងការជំនុំជម្រះរបស់អញឬទេ? តើមានកន្លែងណាមួយដែលមិននៅក្រោមភាពអន្ដរាយដ៏ធំដែលអញស្រោចពីលើវាដែរឬទេ? គ្រប់ទីកន្លែងដែលអញយាងទៅ អញបានបាច “គ្រាប់ពូជនៃគ្រោះមហន្តរាយ” គ្រប់ប្រភេទ។ នេះជាវិធីធ្វើការមួយបែបរបស់អញ និងដោយគ្មានការសង្ស័យ ក៏ជាទង្វើនៃការសង្គ្រោះមនុស្សជាតិផងដែរ ហើយអ្វីដែលអញពង្រីកទៅដល់ពួកគេ នៅតែជាប្រភេទនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់។ អញចង់ឲ្យមនុស្សកាន់តែច្រើនបានស្គាល់អញ និងអាចមើលឃើញអញ ហើយតាមរបៀបនេះ ពួកគេបែរមកគោរពព្រះជាម្ចាស់ដែលពួកគេមិនបានមើលឃើញអស់រយៈពេលច្រើនឆ្នាំមកហើយ ប៉ុន្តែដែលពេលនេះ ពួកគេមើលឃើញថាព្រះអង្គមានពិតប្រាកដមែន។ តើអញបានបង្កើតពិភពលោកដោយសារមូលហេតុអ្វី? តើហេតុអ្វីបានជាអញមិនកម្ទេចមនុស្សចោលឲ្យអស់រលីងទៅ ក្រោយពេលពួកគេបានក្លាយជាពុករលួយហើយ? តើមនុស្សជាតិទាំងមូលរស់នៅក្នុងគ្រោះមហន្តរាយដោយសារមូលហេតុអ្វី? តើអ្វីទៅជាគោលបំណងរបស់អញក្នុងការសណ្ឋិតក្នុងសាច់ឈាម? នៅពេលអញអនុវត្តកិច្ចការរបស់អញ មនុស្សភ្លក់រសជាតិទាំងល្វីងជូរចត់ផង និងផ្អែមល្ហែមផង។ ក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោក តើអ្នកណាទៅដែលមិនរស់នៅក្នុងព្រះគុណរបស់អញ? ប្រសិនបើអញមិនបានប្រទានឲ្យមនុស្សនូវព្រះពរផ្នែកសម្ភារៈទេ តើនៅលើលោកនេះ អ្នកណាទៅដែលនឹងអាចមានភាពសម្បូរសប្បាយបាន? តើវាអាចទៅរួចទេដែលថា ការអនុញ្ញាតឲ្យឯងរាល់គ្នាមានឋានៈជារាស្ត្ររបស់អញ គឺជាព្រះពរ? បើឯងរាល់គ្នាមិនមែនជារាស្ត្ររបស់អញទេ ប៉ុន្តែផ្ទុយទៅវិញជាអ្នកស៊ីឈ្នួល នោះឯងរាល់គ្នានឹងមិនរស់នៅក្នុងព្រះពររបស់អញឡើយ មែនទេ? ក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នា គ្មានម្នាក់ណាឡើយដែលមានសមត្ថភាពក្នុងការវាស់ស្ទង់ពីដើមកំណើតនៃព្រះបន្ទូលរបស់អញ។ មនុស្សជាតិ - នៅឆ្ងាយពីការមានតម្លៃស្មើងារដែលអញបានប្រទានឲ្យពួកគេ ព្រោះតែងារជា “អ្នកស៊ីឈ្នួល” ពួកគេច្រើននាក់ណាស់រក្សាការថ្នាំងថ្នាក់នៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេ ហើយព្រោះតែងារជា “រាស្ត្ររបស់អញ” ពួកគេច្រើននាក់ណាស់បង្កើតសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះអញនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេ។ ពួកគេមិនគួរព្យាយាមបន្លំអញទេ ព្រះនេត្ររបស់អញមើលឃើញគ្រប់យ៉ាង! តើក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នា នរណាទទួលយកដោយស្ម័គ្រចិត្ត ហើយតើក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នា នរណាធ្វើការស្ដាប់បង្គាប់ទាំងស្រុង? បើសិនជាការគំនាប់ចំពោះនគរព្រះមិនបានបន្លឺសំឡេងឡើងទេ តើឯងរាល់គ្នានឹងពិតជាអាចចុះចូលដល់ទីបញ្ចប់ឬទេ? អ្វីៗដែលមនុស្សមានសមត្ថភាពធ្វើ និងគិតបាន ព្រមទាំងចម្ងាយដែលពួកគេអាចទៅបាន សុទ្ធតែត្រូវបានអញកំណត់ទុកជាមុនតាំងពីយូរយារណាស់មកហើយ។ 

មនុស្សដ៏ច្រើនលើសលុបទទួលយកការឆេះឆួលរបស់អញនៅក្នុងពន្លឺនៃទឹកព្រះភក្ត្ររបស់អញ។ មនុស្សដ៏ច្រើនលើសលុបដែលត្រូវបានជំរុញដោយការលើកទឹកចិត្តរបស់អញ ភ្ញាក់ឡើងឆ្ពោះទៅមុខស្វះស្វែងរក។ នៅពេលកម្លាំងរបស់សាតាំងវាយប្រហាររាស្ត្ររបស់អញ អញនៅទីនោះដើម្បីរារាំងពួកសាតាំង នៅពេលផែនការសម្ងាត់របស់សាតាំងធ្វើឲ្យអន្តរាយដល់ជីវិតរបស់ពួកគេ អញធ្វើឲ្យវារត់ត្របាញ់ជើងទៅតាមផ្លូវមួយ ទៅបាត់លែងវិលមកវិញតែម្ដង។ នៅលើផែនដី វិញ្ញាណអាក្រក់ៗគ្រប់បែបយ៉ាងតែងតែក្រវែលលបៗរកកន្លែងសម្រាក និងកំពុងស្វែងរកសាកសពមនុស្សដែលអាចស៊ីបានឥតឈប់ឈរ។ រាស្ត្រអញអើយ! ឯងត្រូវតែស្ថិតនៅក្នុងការថែទាំ និងការការពាររបស់អញជានិច្ច។ ចូរកុំប្រព្រឹត្តខុសគន្លងឡើយ! កុំប្រកាន់ឫកពាព្រហើន! ឯងរាល់គ្នាគួរតែថ្វាយភក្ដីភាពរបស់ខ្លួនទាំងអស់នៅក្នុងដំណាក់របស់អញ ហើយមានតែភក្ដីភាពប៉ុណ្ណោះដែលឯងរាល់គ្នាអាចធ្វើការវាយលុកតបប្រឆាំងនឹងឧបាយកលរបស់អារក្សបាន។ ទោះស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈណាក៏ដោយ មិនគួរឯងប្រកាន់ឫកពាដូចដែលឯងបានធ្វើកាលពីមុនឡើយ ដោយធ្វើរឿងមួយនៅចំពោះព្រះភក្ត្រអញ ហើយមួយទៀតនៅពីក្រោយខ្នងអញ ប្រសិនបើឯងធ្វើបែបនេះ នោះឯងឃ្លាតឆ្ងាយពីការប្រោសលោះ។ តើអញមិនបានថ្លែងនូវព្រះបន្ទូលទាំងនេះលើសពីគ្រប់គ្រាន់ទេឬ? វាច្បាស់ណាស់ ពីព្រោះនិស្ស័យចាស់របស់មនុស្សមិនអាចកែបានទេ រហូតដល់ថ្នាក់អញត្រូវតែធ្វើការក្រើនរំលឹកមនុស្សម្ដងហើយម្ដងទៀត។ កុំធុញធ្វើអ្វី! អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលអញមានព្រះបន្ទូល គឺសម្រាប់ជាប្រយោជន៍ដល់ការធានាវាសនារបស់ឯងរាល់គ្នា! កន្លែងស្អុយ និងស្មោកគ្រោក ជាអ្វីដែលសាតាំងត្រូវការយ៉ាងពិតប្រាកដ បើឯងកាន់តែអស់សង្ឃឹមក្នុងការកែលម្អឡើងវិញបាន នោះឯងក៏កាន់តែប្រព្រឹត្តខុសគន្លង  ដោយបដិសេធមិនចុះចូលនឹងការអត់ធ្មត់ បន្ទាប់មកពួកវិញ្ញាណមិនស្អាតទាំងនោះកាន់តែច្រើននឹងរកប្រយោជន៍ឲ្យខ្លួនពួកវាពីឱកាសជ្រៀតចូលក្នុងខ្លួនឯង។ ប្រសិនបើឯងបានដល់ចំណុចនេះ នោះភក្ដីភាពរបស់ឯងរាល់គ្នា នឹងគ្មានអ្វីក្រៅតែពីការនិយាយលេងឥតបានការ ដោយគ្មានការពិតអ្វីបន្តិចសោះ ហើយពួកវិញ្ញាណមិនស្អាត នឹងលេបសេចក្ដីតាំងចិត្តរបស់ឯងរាល់គ្នា ហើយប្រែក្លាយវាទៅជាការមិនស្ដាប់បង្គាប់ និងទៅជាផែនការសម្ងាត់បែបសាតាំងដែលត្រូវបានប្រើដើម្បីរំខានដល់កិច្ចការរបស់អញ។ មកដល់ចំណុចនេះ ឯងអាចត្រូវបានអញផ្ចាញ់ពេលណាក៏បាន។ គ្មាននរណាម្នាក់យល់ពីទម្ងន់នៃស្ថានភាពនេះទេ មនុស្សទាំងអស់បានត្រឹមតែធ្វើគធ្វើថ្លង់ចំពោះអ្វីៗដែលពួកគេឮ និងគ្មានការប្រុងប្រយ័ត្នអ្វីបន្តិចសោះឡើយ។ អញចាំថា គ្មានអ្វីត្រូវបានធ្វើកាលពីមុនទេ តើឯងពិតជានៅតែកំពុងរង់ចាំឲ្យអញអត់ឱនដល់ឯងដោយ “ការបំភ្លេចចោល” ម្តងទៀតឬ? ទោះបីជាមនុស្សបានប្រឆាំងអញក្ដី ក៏អញនឹងមិនធ្វើការប្រឆាំងតបពួកគេវិញដែរ ត្បិតពួកគេមានឋានៈតូចពេក ដូច្នេះហើយទើបអញមិនបានធ្វើការទាមទារខ្ពស់ហួសហេតុពីពួកគេនោះទេ។ អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលអញទាមទារ គឺឲ្យពួកគេឈប់ប្រព្រឹត្តខុសគន្លង និងឲ្យពួកគេស្ដាប់បង្គាប់ការទប់ស្កាត់។ ប្រាកដណាស់ថា វាមិនហួសពីសមត្ថភាពរបស់ឯងរាល់គ្នាក្នុងការបំពេញតាមលក្ខខណ្ឌពិសេសមួយនេះនោះទេ មែនទេ? មនុស្សភាគច្រើនកំពុងតែរង់ចាំឲ្យអញបើកសម្ដែងពីអាថ៌កំបាំងឲ្យច្រើនថែមទៀតដើម្បីឲ្យពួកគេបានសប្បាយភ្នែកមើល។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ថ្វីបើឯងបានបែរមកយល់ពីអាថ៌កំបាំងទាំងអស់នៃស្ថានសួគ៌ក៏ដោយ តែជាក់ស្ដែង តើឯងអាចធ្វើអ្វីបានជាមួយចំណេះដឹងទាំងនោះ? តើវានឹងបង្កើនក្ដីស្រឡាញ់របស់ឯងចំពោះអញបានទេ? តើវានឹងដាស់អារម្មណ៍ស្រឡាញ់របស់ឯងចំពោះអញដែរឬទេ? អញមិនមើលងាយមនុស្ស ហើយក៏មិនវិនិច្ឆ័យវអំពីពួកគេដោយងាយៗដែរ។ ប្រសិនបើទាំងនេះមិនមែនជាស្ថានភាពជាក់ស្តែងរបស់មនុស្សទេ អញនឹងមិនពាក់លើក្បាលពួកគេនូវស្លាកបែបនេះយ៉ាងគាប់ជួនដូច្នេះសោះឡើយ។ ចូរគិតពីអតីតកាលឡើងវិញ៖ តើអញធ្លាប់មួលបង្កាច់ឯងរាល់គ្នាប៉ុន្មានដងហើយ? តើអញធ្លាប់បានមើលងាយឯងរាល់គ្នាប៉ុន្មានដងហើយ? តើអញធ្លាប់បានមើលមកឯងរាល់គ្នាដោយមិនគិតពីស្ថានភាពជាក់ស្ដែងរបស់ឯងរាល់គ្នាប៉ុន្មានដងហើយ? តើព្រះសូរសៀងរបស់អញបានបរាជ័យក្នុងការយកឈ្នះឯងរាល់គ្នាយ៉ាងអស់ពីចិត្តប៉ុន្មានដងហើយ? តើអញបានមានព្រះបន្ទូលដោយគ្មានការបង្កើតសំឡេងត្រូវគ្នាដែលខ្ទរយ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងខ្លួនឯងរាល់គ្នាឬទេ? តើក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នា អ្នកណាទៅដែលបានអានព្រះបន្ទូលរបស់អញដោយគ្មានការកោតខ្លាច និងញាប់ញ័រ ដោយភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំងថា អញនឹងវាយទម្លាក់ពួកឯងចូលទៅក្នុងជង្ហុកធំ? តើអ្នកណាទៅដែលមិនស៊ូទ្រាំនឹងការល្បងលមកពីព្រះបន្ទូលរបស់អញ? សិទ្ធិអំណាចមាននៅក្នុងព្រះសូរសៀងរបស់អញ ប៉ុន្តែនេះមិនមែនសម្រាប់កាត់សេចក្ដីតាមធម្មតាលើមនុស្សនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ ដោយគិតដល់ស្ថានភាពជាក់ស្ដែងរបស់ពួកគេ អញតែងតែបង្ហាញច្បាស់ដល់ពួកគេអំពីអត្ថន័យដែលមាននៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់អញ។ តាមពិតទៅ តើមានអ្នកណាម្នាក់ដែលមានសមត្ថភាពក្នុងការស្គាល់ព្រះ‌ចេស្ដាដ៏មានសព្វានុភាពនៅក្នុងព្រះបន្ទូលរបស់អញឬទេ? តើមានអ្នកណាម្នាក់ដែលអាចទទួលបានមាសសុទ្ធបំផុតដែលកើតពីព្រះបន្ទូលរបស់អញឬទេ? តើអញបានសម្ដែងត្រឹមតែប៉ុន្មានព្រះបន្ទូលទេឬ? តើមានអ្នកណាម្នាក់ដែលធ្លាប់រក្សាទុកនូវព្រះបន្ទូលរបស់អញជាកំណប់ទ្រព្យឬទេ?

ថ្ងៃទី ៣ ខែ មីនា ឆ្នាំ ១៩៩២

ខាង​ដើម៖ ព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ ថ្លែងទៅកាន់សកលលោកទាំងមូល ជំពូកទី ៦

បន្ទាប់៖ ព្រះបន្ទូលព្រះជាម្ចាស់ ថ្លែងទៅកាន់សកលលោកទាំងមូល ជំពូកទី ១២

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

តើអ្នកជឿគួរប្រកាន់យកទស្សនៈអ្វី

តើមនុស្សលោកបានទទួលអ្វីចាប់តាំងពីពួកគេចាប់ផ្តើមជឿដំបូងលើព្រះជាម្ចាស់? តើអ្នកបានដឹងអ្វីខ្លះពីព្រះជាម្ចាស់? ដោយសារជំនឿរបស់អ្នកលើព្រះជាម្ចាស់...

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ