ជំពូកទី ៥៥

ដែលហៅថា មនុស្សជាតិសាមញ្ញនោះ​គឺមិនមែនហួសវិស័យធម្មជាតិ ដូច​ដែល​មនុស្សស្រមើស្រមៃនោះ​ទេ។ ប៉ុន្តែ​វាអាចខ្ពស់​​ជាង​ចំណងរបស់​មនុស្ស ព្រឹត្តិការណ៍ និងវត្ថុទាំងឡាយ​ ព្រមទាំងការបៀតបៀនដែលកើតឡើងពីមជ្ឈដ្ឋាន​​របស់មនុស្ស​​ណាម្នាក់។ វាអាចខិតចូលមកជិតអញបាន និង​អាច​ទាក់​​ទង​​ជាមួយអញបាននៅគ្រប់​ទី​កន្លែង ឬគ្រប់​​កាលៈ​ទេសៈទាំង​អស់​​។ ឯង​រាល់គ្នា ដែល​ជាមនុស្សនេះ តែងតែកាត់​យល់​ខុស​ពីបំណង​​ព្រះហប្ញទ័យរបស់​អញ។ ពេលអញមាន​បន្ទូល​ថា ចូរឯងរាល់គ្នា​រស់នៅ​ក្នុង​ភាព​ជាមនុស្សសាមញ្ញ នោះឯងរាល់គ្នា អនុវត្ត​នូវ​ការ​ដាក់កំហិត​លើ​ខ្លួនឯង​ ហើយផ្សាំងសាច់ឈាមរបស់ឯង ប៉ុន្តែឯងមិនយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងការស្វែងរក​​ខាង​ក្នុង​ព្រលឹងវិញ្ញាណរបស់​ឯងដោយ​ហ្មត់​ចត់​នោះ​ទេ។ ឯងគ្រាន់​តែ​​ផ្តោត​សំខាន់​​លើ​សម្បកកាយ​​ខាងក្រៅ​របស់​ឯង​តែប៉ុណ្ណោះ ដោយមិនខ្វាយ​ខ្វល់ពី​ការ​​បើក​​សម្ដែង​ និង​ការ​ដាស់​ស្មារតី​​ដែលអញធ្វើ​ចំពោះឯងឡើយ។ ​ឯងអីក៏​ធ្វេស​​ប្រហែសដល់​ម៉្លេះ​! ធ្វេស​ប្រហែសខ្លាំង​ណាស់​​! តើអាចមក​ពី​ឯងចាត់ទុក​ថាការ​បញ្ចប់កិច្ចការ​ដែលអញបានប្រគល់ឲ្យឯង គឺ​ជា​ការ​សម្រេច​​ជោគ​ជ័យ​ដ៏​ធំសម្បើម​មែន​ទេ​? ឯងឆោតល្ងង់មែន! ឯងមិនយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងការ​ចាក់​ប្ញស​​ឲ្យជ្រៅនោះ​ទេ! «ចូរកុំធ្វើជាស្លឹកឈើនៅលើដើមឈើឲ្យសោះ តែ​​ចូរធ្វើជាប្ញសនៃដើមឈើវិញ» តើនេះពិតជាបាវវចនារបស់ឯងមែន​ទេ​?​ គ្មាន​ចេះគិតមែន! គ្មានចេះខ្វាយខ្វល់មែន! ឯងនឹង​ពេញចិត្ត​​ភ្លាម​ឲ្យ​តែ​ឯងគិត​ថា ឯងបានចំណេញ​តិចតួច​​។ ហេតុដូច​ម្តេចបានជាឯងខ្វាយ​ខ្វល់​អំពីព្រះហប្ញទ័យរបស់អញតិចតួចដល់ម្ល៉េះ​! ចាប់ពីពេលនេះតទៅ ចូរប្រុងប្រយ័ត្ន​ មិន​ត្រូវ​អកម្ម​ និងមិន​ត្រូវ​អវិជ្ជមានឡើយ! ការដែលឯងបម្រើ ត្រូវ​​ខិតចូលមកជិតអញ​ឲ្យ​បាន​ញឹក​ញាប់​ និង​មានទំនាក់ទំនងជាមួយអញឲ្យ​បាន​ច្រើន​៖​ នេះគឺជាច្រកចេញ​​តែមួយគត់របស់ឯង។ អញបានដឹងហើយថា ឯងបានបដិសេធ​ខ្លួន​ឯង​ ស្គាល់​ពីចំណុចខ្វះខាតរបស់ខ្លួន​​ឯង ព្រមទាំងដឹងពីចំណុចខ្សោយរបស់ខ្លួនផង​។ ប៉ុន្តែ ការដែលគ្រាន់តែដឹងយ៉ាងសាមញ្ញប៉ុនហ្នឹង វាមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ ឯងត្រូវតែសហការជាមួយអញ ហើយពេលណាមួយដែលឯងយល់អំពីព្រះហប្ញទ័យរបស់អញ ចូរឯងប្រព្រឹត្តតាមបំណងព្រះហឫទ័យ​របស់​អញ​​ភ្លាមចុះ។ នេះគឺជាវិធីដ៏ល្អបំផុតដើម្បីបង្ហាញនូវការខ្វាយខ្វល់ចំពោះ​បន្ទុករបស់អញ ក៏ដូចជាវិធីដ៏ល្អបំផុតក្នុងការចុះចូលផងដែរ។

មិនថាឯងប្រព្រឹត្តចំពោះ​អញដោយ​បែប​ណានោះ​ទេ អញនៅតែចង់​​សម្រេច​ព្រះហឬទ័យ​​​របស់អញក្នុងចំណោមឯង និងពួកបរិសុទ្ធដដែល ហើយអញចង់ឲ្យអនុវត្ត​តាម​​ព្រះហឬទ័យ​នេះ នៅទូទាំង​ផែនដីទាំងមូល ដោយ​គ្មាន​ការ​​រំខាន​ឡើយ​។ ចូរ​ដឹងអំពីរឿងនេះឲ្យ​បាន​ពេញ​លេញ​ទៅ​ចុះ! រឿងនេះ ​ជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹង​បញ្ញត្តិ​រដ្ឋបាលរបស់អញ! តើឯងមិនកោតខ្លាចសូម្បីតែបន្តិច​សោះឬអី? តើឯងមិនភ័យញាប់ញ័រចំពោះដោយសារ​ទង្វើ​ និងអាកប្បកិរិយារបស់ឯងទេឬអី? ក្នុងចំណោមពួកបរិសុទ្ធទាំងអស់​​ កម្រ​នឹង​មាននរណាម្នាក់ដែល​​អាចយល់​ពីបំណង​ព្រះហប្ញទ័យ​របស់អញ​ណាស់។ តើឯងមិន​ចង់​ធ្វើ​ផ្ទុយ​ពី​គេ​ ដោយ​ធ្វើជាមនុស្សម្នាក់​​ដែល​ខ្វាយខ្វល់​ពីបំណង​ព្រះហប្ញទ័យ​របស់​​​អញដោយ​ពិត​ប្រាកដ​ទេឬអី? តើឯងដឹងដែរឬទេ? បំណង​ព្រះហប្ញទ័យផ្ទាល់​របស់អញក្នុងពេលនេះ គឺស្វែងរកមនុស្សមួយក្រុម ដែលអាចខ្វាយ​ខ្វល់​ពី​​ព្រះហប្ញទ័យរបស់អញយ៉ាង​ពិត​ប្រាក​ដបាន។ តើឯងមិនចង់ក្លាយ​ ជាមនុស្ស​​ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ​ទេឬអី? តើឯងមិនចង់លះបង់ខ្លួនឯង ដើម្បីអញ​ ព្រមទាំងប្រគល់ខ្លួនឯងមកអញទេឬអី?​ ឯងមិនចង់ចំណាយ​សូម្បីតែតម្លៃ​ដ៏តិចតួច ឬមិនចង់បញ្ចេញសូម្បីតែការប្រឹងប្រែងបន្តិច​បន្តួចសោះឡើយ​​! បើករណី​នេះ​នៅតែបន្តកើត​មាន​ នោះការប្រឹងប្រែងតស៊ូ​យ៉ាង​លំបាក​​របស់អញចំពោះ​ឯង​ នឹង​ទៅ​ជា​អាសារ​ឥត​ការ​។​ ឥឡូវនេះ ដែលអញបាន​ចង្អុលប្រាប់ឯងរួច​ហើយ​ តើឯងនៅតែមិនទាន់យល់អំពីភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃបញ្ហានេះទៀតឬអី?

«ចំពោះអស់​អ្នកណាដែលលះបង់សម្រាប់​អញដោយស្មោះត្រង់​ នោះអញប្រាកដជាប្រទានពរ​ដល់អ្នកនោះឲ្យ​បាន​ច្រើន​។» ឯងឃើញហើយ! អញបានប្រាប់ឯងបែប​នេះ​ជាច្រើនលើកច្រើន​សារ​មក​ហើយ​ ប៉ុន្តែឯងនៅតែមានការសង្ស័យ និងការភ័យខ្លាច​ច្រើនក្នុងការប្រព្រឹត្ត​បែប​នេះ​ក្នុងរង្វង់គ្រួសារ និងមជ្ឈដ្ឋាន​ខាងក្រៅ។​ ឯងពិតជាមិនដឹងនូវអ្វីដែលល្អសម្រាប់​ខ្លួនឯង​ឡើយ! អញប្រើ​តែមនុស្សណាដែល​ស្មោះត្រង់ សាមញ្ញ និងបើកចិត្តទូលាយ​តែប៉ុណ្ណោះ។​ ឯងបានអរសប្បាយ និង​សុខ​ចិត្ត​ឲ្យអញប្រើឯង ប៉ុន្តែ ហេតុអ្វីបានជាឯងនៅតែព្រួយបារម្ភ​ទៀត​? តើនេះអាចមកពីព្រះបន្ទូលរបស់អញ គ្មានឥទ្ធិពល​លើ​ឯងសោះមែនទេ​? ​អញបាន​មានបន្ទូល​​ថា អញកំពុង​​ប្រើ​ឯង ប៉ុន្តែឯងនៅតែមិន​អាចមានទំនុកចិត្ត​ខ្លាំង​លើ​ចំណុច​នេះ​នៅ​ឡើយ​ទេ​។ ឯងចេះតែសង្ស័យ ចេះ​តែ​ភ័យខ្លាចថា អញនឹងបោះបង់ឯងចោល​។ សញ្ញាណ​របស់ឯង ចាក់​ឬស​ជ្រៅ​ខ្លាំង​ណាស់​!​ នៅ​ពេលដែលអញមាន​បន្ទូល​ថា អញនឹង​ប្រើ​ឯង នោះមានន័យថា អញកំពុង​ប្រើឯងហើយ។ ហេតុអ្វីបានជាឯងចេះតែមានការសង្ស័យបែប​នេះ​?​​ តើអញមិនបានមាន​បន្ទូល​​ច្បាស់លាស់​គ្រប់​គ្រាន់​ទេ​ឬ​អី​? គ្រប់ព្រះបន្ទូលមួយ​មាត់​ៗដែលអញបានថ្លែង​​មក សុទ្ធតែពិតទាំងអស់ គ្មាន​ព្រះ​សូរ​សៀង​មួយ​ណា​ដែល​មិនពិតនោះ​ទេ។ កូនអើយ! ចូរជឿលើ​អញ​ចុះ។ ចូរលះ​បង់​ដើម្បី​អញចុះ​ ​នោះអញច្បាស់​ជា​នឹងលះ​បង់​ដើម្បី​ឯងវិញជាក់ជាមិនខាន!

ខាង​ដើម៖ ជំពូកទី ៤៦

បន្ទាប់៖ ជំពូកទី ៦២

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

អំពីបទពិសោធន៍

តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់លោកពេត្រុស គាត់បានឆ្លងកាត់ ការល្បងលរាប់រយដងមកហើយ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃ នេះដឹងអំពីពាក្យថា “ការល្បងល”...

តើអ្នកជឿគួរប្រកាន់យកទស្សនៈអ្វី

តើមនុស្សលោកបានទទួលអ្វីចាប់តាំងពីពួកគេចាប់ផ្តើមជឿដំបូងលើព្រះជាម្ចាស់? តើអ្នកបានដឹងអ្វីខ្លះពីព្រះជាម្ចាស់? ដោយសារជំនឿរបស់អ្នកលើព្រះជាម្ចាស់...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ