អំពីបទពិសោធន៍

តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់លោកពេត្រុស គាត់បានឆ្លងកាត់ ការល្បងលរាប់រយដងមកហើយ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃ នេះដឹងអំពីពាក្យថា “ការល្បងល” ក៏ពួកគេនៅតែយល់ច្រឡំ លើអត្ថន័យ និងកាលៈទេសៈពិតរបស់វា។ ព្រះជាម្ចាស់លត់ដំការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់មនុស្ស ដុសខាត់ទំនុកចិត្តរបស់ពួកគេ និងកែប្រែឱ្យគ្រប់ផ្នែកទាំងអស់របស់ពួកគេ បានគ្រប់លក្ខណ៍ ហើយកិច្ចការនេះត្រូវបានសម្រេចជោគជ័យជាចម្បង តាមរយៈការល្បងលដែលក៏ជាកិច្ចការលាក់កំបាំងនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធផងដែរ។ វាមើលទៅហាក់ដូចជា ព្រះបានបោះបង់ចោលមនុស្ស ហើយហេតុដូចនេះ ប្រសិនបើពួកគេមិនប្រុងប្រយ័ត្ន ពួកគេនឹងចាត់ទុកការល្បងលទាំងនេះ ជាសេចក្តីល្បួងរបស់សាតាំង។ តាមពិតទៅ ការល្បងលជាច្រើន អាចត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាការល្បួង ហើយនេះគឺជាគោលការណ៍ និងជាច្បាប់ដែលព្រះទ្រង់បំពេញការងារ។ ប្រសិនបើមនុស្សពិតជារស់នៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះមែន ពួកគេនឹងចាត់ទុករឿងរ៉ាវបែបនេះជាការល្បងលពីព្រះ ហើយនឹងមិនបណ្តោយឲ្យវារបូតឡើយ។ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់និយាយថា ដោយសារតែព្រះគង់នៅជាមួយពួកគេ សាតាំងច្បាស់ជាមិនចូលទៅជិតពួកគេទេនោះ គឺមិនត្រឹមត្រូវទាំងស្រុងឡើយ។ បើពិតជាដូច្នោះមែន តើធ្វើម្ដេចទើបអាចពន្យល់បានថា ព្រះយេស៊ូវបានប្រឈមមុខនឹងការល្បួង បន្ទាប់ពីទ្រង់បានតមអាហារនៅទីរហោស្ថានអស់រយៈពេល៤០ថ្ងៃ? ដូច្នេះ ប្រសិនបើមនុស្សពិតជាកែតម្រូវទស្សនៈរបស់ពួកគេអំពីជំនឿលើព្រះជាម្ចាស់ ពួកគេនឹងមើលឃើញរឿងរ៉ាវជាច្រើនកាន់តែច្បាស់ ហើយការយល់ដឹងរបស់ពួកគេនឹងមិនត្រូវបានបង្វែរ និងបំភ្លៃបំភាន់បានឡើយ។ ប្រសិនបើ នរណាម្នាក់ពិតជាបានតាំងចិត្តទទួលនូវការកែប្រែឱ្យបានគ្រប់លក្ខណ៍ដោយព្រះជាម្ចាស់ ពួកគេត្រូវតែដោះស្រាយគ្រប់បញ្ហាទាំងអស់ដែលប្រឈមមុខនឹងពួកគេ ពីជ្រុងខុសៗគ្នាជាច្រើនដោយមិនងាកទៅខាងឆ្វេង ឬទៅខាងស្តាំនោះឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនដឹងអំពីកិច្ចការរបស់ព្រះទេ អ្នកនឹងមិនដឹងពីរបៀបសហការជាមួយព្រះឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកមិនដឹងអំពីគោលការណ៍នៃកិច្ចការរបស់ព្រះ ហើយមិនដឹងអំពីរបៀបដែលសាតាំងធ្វើការនៅក្នុងមនុស្សទេនោះ អ្នកនឹងគ្មានផ្លូវឈានទៅដល់ការអនុវត្តដែរ។ សេចក្តីព្យាយាមខ្នះខ្នែងតែមួយមុខ នឹងមិនអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកទទួលបានលទ្ធផលដែលព្រះជាម្ចាស់ត្រូវការបានឡើយ។ មធ្យោបាយនៃបទពិសោធន៍បែបនេះ គឺស្រដៀងនឹងមធ្យោបាយរបស់លោកឡូរែន ដែលលោកមានប្រសាសន៍ថា ការមិនធ្វើឱ្យខុសប្លែកអ្វីទាំងអស់ និងផ្តោតតែលើបទពិសោធន៍ ដោយមិនដឹងច្បាស់ទាំងស្រុងថា អ្វីជាកិច្ចការរបស់សាតាំង អ្វីជាកិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ មិនដឹងថា មនុស្សសិ្ថតនៅក្នុងសភាពបែបណា ប្រសិនបើគ្មានព្រះវត្តមានរបស់ព្រះ ហើយដឹងថា មនុស្សប្រភេទណា ដែលព្រះទ្រង់ចង់កែប្រែឲ្យបានគ្រប់លក្ខណ៍។ គោលការណ៍ដែលគួរយកទៅអនុវត្ត នៅពេលដែលត្រូវប្រឈមជាមួយមនុស្សប្រភេទផ្សេងៗគ្នា របៀបស្វែងយល់ពីបំណងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន របៀបដឹងអំពីនិស្ស័យរបស់ព្រះ ដឹងអំពីសេចក្ដីមេត្តាករុណា ឫទ្ធិតេជៈ និងក្ដីសុចរិតរបស់ព្រះ ត្រូវតម្រង់ទៅកាន់មនុស្សក្រុមណា កាលៈទេសៈបែបណា និងយុគសម័យមួយណា គឺគាត់គ្មានការយល់ដឹងអ្វីបន្តិចសោះ។ ប្រសិនបើមនុស្សមិនមានចក្ខុវិស័យច្រើន ធ្វើជាមូលដ្ឋានគ្រឹះ សម្រាប់បទពិសោធន៍របស់ពួកគេទេ នោះជីវិតលែងមានចំណោទបញ្ហាហើយ ឯបទពិសោធន៍វិញក៏កាន់តែលែងមានចម្ងល់ទៅតាមនោះដែរ។ ពួកគេអាចបន្តចុះចូល និងស៊ូទ្រាំនឹងអ្វីគ្រប់យ៉ាង ទាំងឆោតល្ងង់។ មនុស្សបែបនេះគឺពិបាកនឹងកែប្រែឱ្យបានគ្រប់លក្ខណ៍ណាស់។ អាចនិយាយបានថា ប្រសិនបើអ្នកមិនមានអ្វីដូចនឹងទស្សនវិស័យដែលត្រូវបានរៀបរាប់ខាងលើនេះទេ នេះជាភស្ដុតាងគ្រប់គ្រាន់បញ្ជាក់ថា អ្នកគឺជាមនុស្សល្ងីល្ងើ អ្នកប្រៀបដូចជាបង្គោលអំបិល ដែលតែងតែឈរទ្រឹងនៅអ៊ីស្រាអែល។ មនុស្សបែបនេះគ្មានប្រយោជន៍ទេ មិនល្អសម្រាប់អ្វីទាំងអស់! មនុស្សខ្លះធ្លាប់តែចុះចូលទាំងងងឹតងងល់ប៉ុណ្ណោះ ពួកគេតែងតែស្គាល់ខ្លួនឯង ហើយតែងតែប្រើវិធីផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ ដោយសម្ដែងកិរិយាត្រឹមត្រូវពេលប្រឈមដោះស្រាយបញ្ហាថ្មីៗឬពួកគេប្រើ “ប្រាជ្ញា” ដើម្បីដោះស្រាយរឿងតូចតាច ដែលមិនសមនឹងលើកមកនិយាយផង។ មនុស្សបែបនេះ គឺគ្មានសមត្ថភាពវែកញែកទេ ហើយសន្ដានរបស់គេ ហាក់ដូចជាព្រមឲ្យគេធ្វើបាបខ្លួន ហើយពួកគេនៅតែដដែល មិនព្រមផ្លាស់ប្ដូរសោះ។ មនុស្សបែបនេះ គឺជាមនុស្សល្ងីល្ងើដែលខ្វះ សូម្បីតែសមត្ថភាពវែកញែករឿងបន្តិចបន្តួច។ ពួកគេមិនដែលព្យាយាមចាត់វិធានការ ដែលសមស្របទៅតាមកាលៈទេសៈ ឬមនុស្សខុសៗគ្នាឡើយ។ មនុស្សបែបនេះមិនមានបទពិសោធន៍ទេ។ ខ្ញុំធ្លាប់បានឃើញមនុស្សមួយចំនួន ដែលស្គាល់ខ្លួនឯងពេក រហូតនៅពេលប្រឈមមុខជាមួយមនុស្សដែលត្រូវបានសន្ធប់ដោយកិច្ចការនៃវិញ្ញាណអាក្រក់ គឺពួកគេបានឱនក្បាលចុះហើយ លន់តួអំពើបាបរបស់ពួកគេ ទាំងមិនហ៊ានក្រោកឈរ ហើយថ្កោលទោសមនុស្សអាក្រក់ទាំងនោះផង។ ហើយនៅពេលដែលប្រឈមមុខនឹងកិច្ចការជាក់ស្តែងនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ពួកគេមិនហ៊ានស្តាប់បង្គាប់ទេ។ ពួកគេជឿថា វិញ្ញាណអាក្រក់ក៏ស្ថិតនៅក្នុងព្រះហស្ដរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ ហើយពួកគេមិនមានភាពក្លាហាន សូម្បីតែបន្តិចបន្តួច ក្នុងការ ក្រោកឈរហើយតតាំងនឹងវិញ្ញាណទាំងនោះទេ។  មនុស្សបែបនេះនាំមកនូវសេចក្តីអាម៉ាស់ដល់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយពួកគេពិតជាគ្មានសមត្ថភាពទូលរែកបន្ទុកដ៏ធ្ងន់ ដើម្បីទ្រង់បានឡើយ។ មនុស្សល្ងីល្ងើបែបនេះ មិនធ្វើឱ្យមានភាពខុសប្លែកអ្វីឡើយ។ ហេតុដូច្នេះ មធ្យោបាយនៃបទពិសោធន៍បែបនេះ គួរតែត្រូវបានកម្ចាត់ចោល ព្រោះវាមិនអាចរក្សាបន្តបានទេនៅក្នុងព្រះនេត្ររបស់ព្រះជាម្ចាស់។

ព្រះជាម្ចាស់ពិតជាធ្វើកិច្ចការជាច្រើនជាមួយមនុស្ស ជួនកាលទ្រង់ល្បងលពួកគេ ជួនកាលទ្រង់បង្កើតបរិយាកាសផ្សេងៗ ដើម្បីលត់ដំពួកគេ ហើយពេលខ្លះទ្រង់ក៏មានព្រះបន្ទូល ដើម្បីដឹកនាំពួកគេ និងកែប្រែចំណុចខ្វះខាតរបស់ពួកគេ។ ជួនកាលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធដឹកនាំមនុស្សទៅកាន់បរិយាកាស ដែលព្រះរៀបចំសម្រាប់ពួកគេ ដើម្បីឲ្យគេរកឃើញនូវអ្វីៗជាច្រើន ដែល ពួកគេខ្វះខ្វាត ទាំងមិនដឹងខ្លួន។ តាមរយៈសម្ដី និងទង្វើរបស់មនុស្ស ព្រមទាំងវិធីដែលមនុស្សប្រព្រឹត្ដចំពោះអ្នកដទៃ និង ដោះស្រាយរឿងរ៉ាវផ្សេងៗ ទាំងដែលគេមិនដឹងអ្វីសោះនោះ  ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធក៏បំភ្លឺពួកគេអំពីបញ្ហាជាច្រើនដែលពួកគេមិនបានយល់ពីមុនមក ដោយឱ្យពួកគេមើលឃើញរឿងរ៉ាវ និងមនុស្សជាច្រើនកាន់តែច្បាស់ និងឱ្យពួកគេមើលឃើញអ្វីដែល ពួកគេមិនបានដឹងពីមុន កាន់តែច្រើន។  នៅពេលអ្នករាល់គ្នាចូលរួមជាមួយនឹងលោកិយ អ្នកចាប់ផ្តើមយល់ដឹងអំពីរឿងលោកិយបន្តិចម្តងៗ ហើយមុនពេលដែលអ្នកឈានទៅដល់ទីបញ្ចប់ អ្នកអាចសន្និដ្ឋានថា “ធ្វើជាមនុស្ស គឺពិតជាពិបាកណាស់។”  ប្រសិនបើអ្នកចំណាយពេលខ្លះ ដើម្បីទទួលបទពិសោធន៍នៅចំពោះព្រះភ័ក្ត្រព្រះជាម្ចាស់ ហើយស្វែងយល់ពីកិច្ចការរបស់ព្រះ និងនិស្ស័យរបស់ទ្រង់ អ្នកនឹងទទួលបានការយល់ដឹងជ្រៅជ្រះជាច្រើន ដោយមិនដឹងខ្លួន ហើយកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់អ្នក នឹងកើនឡើងជាលំដាប់។ អ្នកនឹងយល់អំពីរឿងរ៉ាវខាងវិញ្ញាណជាច្រើន បានប្រសើរជាងមុន ហើយអ្នកនឹងកាន់តែយល់ច្បាស់អំពីកិច្ចការរបស់ព្រះ ជាពិសេស។ អ្នកនឹងទទួលយកព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ កិច្ចការរបស់ព្រះ រាល់ទង្វើរបស់ព្រះ និស្ស័យរបស់ព្រះ ព្រមទាំងលក្ខណៈ និងកម្មសិទ្ធិរបស់ព្រះ តាមបែបផែននៃជិវិតរបស់អ្នកផ្ទាល់។

ប្រសិនបើអ្នកគ្រាន់តែដើរពនេចរនៅក្នុងលោកិយនេះ នោះស្លាបរបស់អ្នកនឹងកាន់តែរឹងខ្លាំងឡើង ហើយការទាស់ទទឹងរបស់អ្នក ចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ក៏នឹងកាន់តែខ្លាំងឡើងៗដែរ ហើយព្រះជាម្ចាស់នឹងពិបាកប្រើអ្នកណាស់។ ដោយសារតែមានពាក្យថា “តាមខ្ញុំគិត” ច្រើនពេកនៅក្នុងខ្លួនអ្នក ទើបព្រះជាម្ចាស់ពិបាករកអ្វីមកប្រើឲ្យត្រូវនឹងអ្នកណាស់។ នៅពេលដែលអ្នកកាន់តែនៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះ នោះបទពិសោធន៍របស់អ្នក នឹងមានកាន់តែច្រើន។ ប្រសិនបើអ្នកនៅតែរស់នៅក្នុងលោកិយនេះ  ដូចជាសត្វ ដោយមាត់របស់អ្នកអះអាងថា មានជំនឿលើព្រះ តែចិត្តរបស់អ្នកនៅកន្លែងផ្សេងទៀត ហើយប្រសិនបើអ្នកនៅតែសិក្សាទស្សនវិជ្ជាបែបលោកិយសម្រាប់ការរស់នៅ នោះតើការលះបង់របស់អ្នកពីមុនមក នឹងទៅជាឥតប្រយោជន៍ទេឬអី? ដូច្នេះហើយ មនុស្សកាន់តែនៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះ ពួកគេក៏កាន់តែងាយនឹងត្រូវបានកែប្រែឲ្យគ្រប់លក្ខណ៍ ដោយព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ នេះគឺជាគន្លងដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់។ ប្រសិនបើអ្នកមិនយល់ពីគន្លងនេះទេ អ្នកក៏មិនអាចចូលទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវបានដែរ ហើយការដែលត្រូវបានកែប្រែឲ្យគ្រប់លក្ខណ៍ ពីសំណាក់ព្រះជាម្ចាស់ គឺរឹតតែឆ្ងាយរកឆ្ងល់មិនកើតទៀត។ អ្នកនឹងមិនអាចមានជីវិតខាងវិញ្ញាណធម្មតាបានទេ។ អ្នកប្រៀបដូចជាមនុស្សពិការ ហើយអ្នកនឹងមានតែការខិតខំប្រឹងប្រែងផ្ទាល់ខ្លួនប៉ុណ្ណោះ គ្មានការងាររបស់ព្រះសោះឡើយ។ តើនេះមិនមែនជាកំហុសក្នុងបទពិសោធន៍របស់អ្នកទេឬអី? អ្នកមិនចាំបាច់ត្រូវតែអធិដ្ឋាន ដើម្បីនៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះឡើយ។ ជួនកាលអ្នកចូលក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះ តាមរយៈការដែលអ្នកសញ្ជឹងគិតអំពីព្រះ ឬការដែលអ្នកពិចារណាអំពីកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ជួនកាលនៅក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហារបស់អ្នក ហើយជួនកាលតាមរយៈការដែលអ្នកត្រូវបានបើកសម្ដែងឲ្យឃើញនៅក្នុងហេតុការណ៍ណាមួយ។ មនុស្សភាគច្រើននិយាយថា ខ្ញុំឧស្សាហ៍អធិស្ឋានដែរ តើខ្ញុំមិន នៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេឬអី?” មនុស្សជាច្រើនអធិដ្ឋានឥតឈប់ឈរ «ក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះជាម្ចាស់»។ បើទោះបីជាការអធិស្ឋាន នៅជាប់នឹងបបូរមាត់របស់ពួកគេជានិច្ចមែន ក៏ពួកគេមិនរស់នៅក្នុងព្រះវត្តមានរបស់ព្រះដែរ។ នេះគឺជាមធ្យោបាយតែមួយគត់ ដែលមនុស្សបែបនេះអាចរក្សាស្ថានភាពរបស់ពួកគេ ក្នុងព្រះវត្តមានព្រះជាម្ចាស់ ពួកគេគ្មានសមត្ថភាពប្រើប្រាស់ដួងចិត្តរបស់ពួកគេទាំងស្រុង ដើម្បីនៅជាប់ជាមួយព្រះគ្រប់ពេលវេលា ហើយពួកគេក៏មិនអាចចូលមករកព្រះ ដោយមធ្យោបាយនៃការពិសោធន៍ មិនថាតាមរយៈការពិចារណា ការសញ្ជឹងគិតដោយស្ងៀមស្ងាត់ ឬការប្រើគំនិតរបស់ពួកគេដើម្បីនៅជាប់ជាមួយនឹងព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងចិត្តពួកគេ ដោយការគិតគូរពីបន្ទុករបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពួកគេគ្រាន់តែថ្វាយការអធិដ្ឋានដល់ព្រះដែលនៅស្ថានសួគ៌ ដោយមាត់របស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ដួងចិត្តរបស់មនុស្សភាគច្រើន គ្មានសង្ឃឹមចំពោះព្រះទេ  ហើយព្រះគង់នៅទីនោះ តែនៅពេលដែលពួកគេចូលទៅជិតទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។ ភាគច្រើន ព្រះជាម្ចាស់មិនគង់នៅទីនោះទាល់តែសោះ។ តើនេះមិនមែនជាការបង្ហាញឲ្យឃើញចិត្តមនុស្សដែលគ្មានព្រះគង់ជាមួយទេឬអី? ប្រសិនបើពួកគេពិតជាមានព្រះ នៅក្នុងចិត្តពួកគេមែន តើពួកគេអាចធ្វើកិច្ចការដែលចោរប្លន់ និងសត្វសាហាវធ្វើដែរឬទេ? ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ពិតជាគោរពព្រះមែន ពួកគេនឹងនាំដួងចិត្តពិតរបស់ពួកគេ មកភ្ជាប់ជាមួយនឹងព្រះ ហើយគំនិត និងយោបល់របស់ពួកគេនឹងនៅជាប់ដោយព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជានិច្ច។ ពួកគេមិនទំនងជាធ្វើខុស ក្នុងកិច្ចការដែលមនុស្សអាចសម្រេចបាន ហើយនឹងមិនធ្វើកិច្ចការណាដែលទាស់ទទឹងនឹងព្រះឡើយ។ នេះហើយគឺជាខ្នាតគំរូនៃជីវិតជាអ្នកជឿ។

ខាង​ដើម៖ សេចក្ដីដែលអ្នកគង្វាលដ៏មានសមត្ថភាពគួរប្រដាប់ខ្លួន

បន្ទាប់៖ ក្រឹត្យវិន័យនៅក្នុងយុគសម័យថ្មី

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

យកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមលើតថភាព

មនុស្សគ្រប់រូបអាចក្លាយជាមនុស្សគ្រប់លក្ខណ៍ដោយសារព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះហើយ គ្រប់គ្នាគួរតែយល់ថា ការបម្រើព្រះបែបណាសមស្របបំផុតនឹងព្រះហឫទ័យទ្រង់។...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ