ជំពូកទី ២៧

មនុស្សមិនដែលមានការប្រព្រឹត្ដិដែលធ្វើឲ្យអញរំភើបព្រះហឫទ័យឡើយ ហើយក៏មិនដែលធ្វើឲ្យអញចាប់អារម្មណ៍ថាមានតម្លៃដែរ។ ក្នុងភ្នែករបស់មនុស្ស ពួកគេយល់ថា អញតឹងរ៉ឹងចំពោះពួកគេជានិច្ច ហើយតែងតែប្រើសិទ្ធិអំណាចទៅលើពួកគេ។ ក្នុងសកម្មភាពទាំងអស់របស់មនុស្ស កម្រមានអ្វីដែលធ្វើឡើងដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់អញណាស់ ហើយកម្រមានអ្វីដែលឈរយ៉ាងរឹងមាំនៅចំពោះព្រះនេត្ររបស់អញណាស់។ នៅទីបំផុត អ្វីគ្រប់យ៉ាងរបស់មនុស្សដួលរលំនៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្ដអញដោយគ្មានសូរសំឡេង ទាល់តែក្រោយមកទៀត ទើបអញធ្វើឲ្យសកម្មភាពរបស់អញច្បាស់លាស់ ដោយធ្វើឲ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាស្គាល់អញតាមរយៈការបរាជ័យផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។ និស្ស័យរបស់មនុស្សនៅតែមិនផ្លាស់ប្ដូរ។ អ្វីដែលមានក្នុងដួងចិត្តពួកគេគឺមិនស្របតាមព្រះហឫទ័យរបស់អញទេ ព្រោះវាមិនមែនជាអ្វីដែលអញត្រូវការឡើយ។ អ្វីដែលអញស្អប់ខ្ពើមបំផុតគឺភាពមានះ និងការធ្វើខុសម្ដងហើយម្ដងទៀតរបស់មនុស្ស ប៉ុន្តែតើអ្វីទៅជាកម្លាំងធ្វើឲ្យមនុស្សបន្តមិនស្គាល់អញ បន្តនៅឆ្ងាយពីអញ និងមិនដែលធ្វើតាមព្រះហឫទ័យរបស់អញនៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្ដអញ តែបែរជាប្រឆាំងនឹងអញនៅពីក្រោយខ្នងអញបែបនេះទៅវិញ? តើនេះជាភក្ដីភាពរបស់ពួកគេមែនទេ? តើនេះជាសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ពួកគេចំពោះអញមែនទេ? ហេតុអ្វីបានជាពួកគេមិនអាចប្រែចិត្ត ហើយកើតជាថ្មីបាន? ហេតុអ្វីបានជាមនុស្សសុខចិត្តរស់នៅក្នុងវាលភក់ជារៀងរហូតដោយមិនមកនៅកន្លែងដែលគ្មានភក់? តើវាអាចទៅរួចទេដែលអញបានធ្វើបាបពួកគេ? តើវាអាចទៅរួចទេដែលអញបានចង្អុលបង្ហាញពួកគេក្នុងទិសដៅខុស? តើវាអាចទៅរួចទេដែលអញកំពុងនាំពួកគេទៅកាន់នរក? មនុស្សគ្រប់គ្នាសុខចិត្តរស់នៅក្នុង “នរក”។ នៅពេលពន្លឺមកដល់ ភ្នែករបស់ពួកគេទៅជាងងឹតភ្លាម ត្បិតអ្វីគ្រប់យ៉ាងក្នុងខ្លួនពួកគេបានមកពីនរក។ ប៉ុន្តែមនុស្សល្ងង់ខ្លៅអំពីរឿងនេះ ហើយរីករាយនឹង “ពរពីនរក” ទាំងនេះជាធម្មតា។ ពួកគេថែមទាំងឱបពរទាំងនេះជាប់នឹងដើមទ្រូងពួកគេដូចជាកំណប់ទ្រព្យអ៊ីចឹង ដោយភ័យខ្លាចថា អញនឹងឆក់យកកំណប់ទ្រព្យទាំងនេះទៅបាត់ ដោយគ្មានបន្សល់ទុកឲ្យពួកគេនូវ “ឫសនៃអត្ថិភាពរបស់ពួកគេ” ឡើយ។ មនុស្សខ្លាចអញ ហេតុដូច្នេះហើយ នៅពេលអញមកដល់ផែនដី ពួកគេនៅឆ្ងាយពីអញ ដោយស្អប់ក្នុងការចូលទៅជិតអញ ត្បិតពួកគេមិនសុខចិត្ត “នាំបញ្ហាដាក់ខ្លួនពួកគេ” តែបែរជាចង់រក្សាភាពសុខដុមនៅក្នុងគ្រួសាររបស់ពួកគេដើម្បីឲ្យពួកគេអាចរីករាយនឹង “សុភមង្គលលើផែនដី”។ ប៉ុន្តែអញមិនអាចឲ្យមនុស្សធ្វើដូចដែលពួកគេចង់ឡើយ ព្រោះការបំផ្លាញគ្រួសាររបស់មនុស្សជាអ្វីដែលអញមកទីនេះធ្វើពិតប្រាកដ។ ចាប់តាំងពីពេលដែលអញមកដល់ សន្តិភាពបានចេញបាត់ពីផ្ទះរបស់ពួកគេហើយ។ អញមានបំណងកម្ទេចប្រជាជាតិទាំងអស់ឲ្យទៅជាបំណែកតូចៗ កុំថាឡើយគ្រួសាររបស់មនុស្ស។ តើអ្នកណាអាចគេចផុតពីកណ្ដាប់ព្រះហស្ដរបស់អញបាន? តើវាអាចទៅរួចទេថា អស់អ្នកដែលទទួលបានព្រះពរអាចគេចផុតបានដោយសារតែការមិនសុខចិត្តរបស់ពួកគេ? តើវាធ្លាប់ទៅរួចទេថា អស់អ្នកដែលរងការវាយផ្ចាលអាចនឹងទទួលបានការអាណិតអាសូរពីអញដោយសារតែភាពភ័យខ្លាចរបស់ពួកគេ? នៅក្នុងព្រះបន្ទូលទាំងអស់របស់អញ មនុស្សបានឃើញពីព្រះហឫទ័យរបស់អញ និងសកម្មភាពរបស់អញ ប៉ុន្តែតើនរណាធ្លាប់អាចគេចផុតពីភាពស្មុគស្មាញនៃគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេបាន? តើនរណាធ្លាប់អាចរកផ្លូវចេញពីខាងក្នុង ឬពីខាងក្រៅព្រះបន្ទូលរបស់អញបាន?

មនុស្សធ្លាប់ទទួលបានភាពកក់ក្ដៅពីអញ មនុស្សធ្លាប់បម្រើអញយ៉ាងស្មោះត្រង់ ហើយមនុស្សធ្លាប់ចុះចូលនៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្ដអញយ៉ាងស្មោះត្រង់ ដោយធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងសម្រាប់អញនៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្ដអញ។ ប៉ុន្តែការនេះមិនអាចសម្រេចបានដោយមនុស្សសព្វថ្ងៃនេះទេ ពួកគេមិនធ្វើអ្វីក្រៅពីយំនៅក្នុងវិញ្ញាណរបស់ពួកគេ ប្រៀបដូចជាពួកគេត្រូវបានឆក់យកដោយចចកដ៏ស្រេកឃ្លានអ៊ីចឹង ហើយពួកគេអាចត្រឹមតែមើលមកអញទាំងធ្វើអ្វីមិនកើត ហើយស្រែករកអញគ្មានឈប់ប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែនៅទីបញ្ចប់ ពួកគេមិនអាចគេចផុតពីស្ថានការណ៍ដ៏លំបាករបស់ពួកគេបានឡើយ។ អញព្រះតម្រិះឡើងវិញពីរបៀបដែលមនុស្សកាលពីមុនបានសន្យានៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្ដអញ ដោយស្បថនៅលើឋានសួគ៌ និងផែនដីនៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្ដអញថា នឹងតបស្នងក្ដីអាណិតរបស់អញដោយក្ដីស្រឡាញ់របស់ពួកគេ។ ពួកគេបានយំសោកសង្រេងនៅចំពោះមុខអញ ហើយសំឡេងយំរបស់ពួកគេធ្វើឲ្យឈឺចាប់ និងពិបាកទ្រាំណាស់។ ដោយសារតែការតាំងចិត្តរបស់ពួកគេ អញក៏ប្រទានជំនួយដល់មនុស្សជារឿយៗ។ ជាច្រើនដងរាប់មិនអស់ ដែលមនុស្សបានមកចំពោះព្រះភ័ក្រ្ដអញដើម្បីចុះចូលនឹងអញ ហើយឫកពាគួរឲ្យស្រឡាញ់របស់ពួកគេពិបាកនឹងភ្លេចណាស់។ ជាច្រើនដងរាប់មិនអស់ ដែលពួកគេបានស្រឡាញ់អញ ដោយមិនរេរាក្នុងភក្ដីភាពរបស់ពួកគេឡើយ ហើយភាពស្មោះត្រង់របស់ពួកគេគួរឲ្យកោតសរសើរណាស់។ ជាច្រើនដងរាប់មិនអស់ ដែលពួកគេបានស្រឡាញ់អញដល់ថ្នាក់លះបង់ជីវិតរបស់ពួកគេផ្ទាល់ ពួកគេបានស្រឡាញ់អញលើសពីខ្លួនរបស់ពួកគេទៅទៀត ហើយដោយឃើញនូវសេចក្ដីស្មោះត្រង់របស់ពួកគេ អញក៏ព្រមទទួលសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ពួកគេ។ ជាច្រើនដងរាប់មិនអស់ ដែលពួកគេបានលះបង់ខ្លួនរបស់ពួកគេនៅចំពោះព្រះភ័ក្ដ្រអញ ដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់អញ ដោយមិនខ្វល់ពីសេចក្ដីស្លាប់ឡើយ ហើយអញបានរម្ងាប់សេចក្ដីព្រួយពីថ្ងាសរបស់ពួកគេ និងបានពិនិត្យយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នពីទឹកមុខរបស់ពួកគេ។ មានច្រើនដងរាប់មិនអស់ដែលអញបានស្រឡាញ់ពួកគេដូចកំណប់ទ្រព្យដែលត្រូវស្រឡាញ់ថែរក្សា ហើយមានច្រើនដងរាប់មិនអស់ដែលអញបានស្អប់ពួកគេដូចជាសត្រូវផ្ទាល់របស់អញ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្វីដែលស្ថិតក្នុងព្រះហឫទ័យរបស់អញនៅតែហួសពីការយល់ឃើញរបស់មនុស្សដដែល។ នៅពេលមនុស្សសោកសៅ អញមកលួងលោមពួកគេ ហើយនៅពេលពួកគេខ្សោយ អញមកតាមជួយពួកគេ។ នៅពេលពួកគេវង្វេង អញប្រទានការណែនាំដល់ពួកគេ។ នៅពេលពួកគេយំ អញជូតទឹកភ្នែកឲ្យពួកគេ។ ប៉ុន្តែនៅពេលអញសោកសៅ តើនរណាអាចលួងលោមអញដោយដួងចិត្តរបស់ពួកគេបាន? នៅពេលអញ ព្រួយព្រះហឫទ័យខ្លាំង តើនរណាចេះគិតដល់អារម្មណ៍របស់អញ? នៅពេលអញមានទុក្ខព្រួយ តើនរណាអាចព្យាបាលរបួសនៅក្នុងព្រះហឫទ័យរបស់អញបាន? នៅពេលអញត្រូវការគ្នីគ្នា តើនរណាស្ម័គ្រចិត្តរួមកម្លាំងជាមួយអញ? តើវាអាចទៅរួចទេថា ឥរិយាបថពីមុនរបស់មនុស្សចំពោះអញបាត់អស់ហើយឥឡូវនេះ លែងត្រឡប់មកវិញបានហើយ? ហេតុអ្វីបានជាគ្មានអ្វីនៅសល់នៅក្នុងការចងចាំរបស់ពួកគេអំពីរឿងនោះដូច្នេះ? តើមនុស្សភ្លេចរឿងទាំងអស់នេះបានដោយរបៀបណា? តើនេះមិនមែនសុទ្ធតែដោយសារសេចក្ដីពុករលួយរបស់មនុស្សជាតិ ដែលបណ្ដាលមកពីសត្រូវរបស់ពួកគេទេឬ?

នៅពេលពួកទេវតាលេងភ្លេងសរសើរតម្កើងអញ ការនេះមិនអាចធ្វើអ្វីក្រៅតែពីធ្វើឲ្យរំជួលនូវការអាណិតអាសូររបស់អញចំពោះមនុស្សឡើយ។ ភ្លាមៗនោះ ព្រះហឫទ័យរបស់អញស្រាប់តែនោះពោរពេញទៅដោយភាពសោកសៅ ហើយវាមិនអាចដកអង្គអញចេញពីអារម្មណ៍ដ៏ឈឺចាប់នេះបានទេ។ នៅក្នុងសេចក្ដីអំណរ និងទុក្ខព្រួយពីការបែកបាក់ និងការជួបជុំជាមួយមនុស្សវិញ គឺយើងមិនអាចដោះដូរមនោសញ្ចេតនាបានទេ។ ដោយបានខណ្ឌចែករវាងស្ថានសួគ៌ខាងលើ និងផែនដីខាងក្រោម កម្រមានពេលដែលមនុស្ស និងអញអាចជួបគ្នាបានណាស់។ តើអ្នកណាអាចគេចផុតពីការអាឡោះអាល័យចំពោះអារម្មណ៍កាលពីមុនបាន? តើអ្នកណាអាចឈប់នឹកពីរឿងអតីតកាលបាន? តើអ្នកណាដែលមិនសង្ឃឹមបានបន្តមនោសញ្ចេតនាពីអតីតកាលនោះ? តើអ្នកណាដែលមិនប្រាថ្នាចង់បានការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់អញនោះ? តើអ្នកណាដែលមិនចង់បានការជួបជុំរវាងអញជាមួយមនុស្សវិញនោះ? ព្រះហឫទ័យរបស់អញមានការខ្វល់ខ្វាយយ៉ាងខ្លាំង ឯវិញ្ញាណរបស់មនុស្សក៏មានការព្រួយបារម្ភខ្លាំងដែរ។ ថ្វីបើមានលក្ខណៈដូចគ្នាខាងវិញ្ញាណក៏ដោយ ក៏យើងមិនអាចនៅជាមួយគ្នាបានញឹកញាប់ដែរ ហើយយើងក៏មិនអាចជួបគ្នាបានញឹកញាប់ដែរ។ ដូច្នេះ ជីវិតរបស់មនុស្សជាតិទាំងអស់ជោរជន់ដោយទុក្ខព្រួយ និងការខ្វះខាតនូវភាពស្វាហាប់ ត្បិតមនុស្សតែងតែចង់បានអញខ្លាំងណាស់។ វាហាក់ដូចជាមនុស្ស គឺជាវត្ថុដែលត្រូវបានបោះចុះមកពីស្ថានសួគ៌មក ហើយពួកគេស្រែកហៅព្រះនាមអញនៅលើផែនដី ដោយងើយមើលមកអញពីដី ប៉ុន្តែតើពួកគេអាចគេចចេញពីចង្កូមនៃចចកដែលស្វែងរកចំណីដោយស្រេកឃ្លានបានយ៉ាងដូចម្ដេច? តើពួកគេអាចរំដោះខ្លួនចេញពីការគំរាមកំហែង និងសេចក្ដីល្បួងរបស់វាបានយ៉ាងដូចម្ដេច? តើធ្វើដូចម្ដេចទើបមនុស្សអាចមិនលះបង់ខ្លួនរបស់ពួកគេដោយសារការស្ដាប់បង្គាប់តាមការរៀបចំនៃផែនការរបស់អញបាន? នៅពេលពួកគេទទូចអង្វរយ៉ាងខ្លាំង អញងាកព្រះភក្ត្រចេញពីពួកគេ អញមិនអាចទ្រាំឱបដៃមើលតទៅទៀតបានទេ ប៉ុន្តែតើធ្វើម្ដេចទើបអញមិនឮសម្រែកទាំងទឹកភ្នែករបស់ពួកគេបាន? អញនឹងកែតម្រូវភាពអយុត្តិធម៌នៅក្នុងពិភពមនុស្ស។ អញនឹងធ្វើកិច្ចការរបស់អញដោយព្រះហស្ដរបស់អញផ្ទាល់នៅទូទាំងពិភពលោក ដោយហាមឃាត់មិនឲ្យសាតាំងធ្វើបាបរាស្ត្ររបស់អញតទៀត និងហាមឃាត់មិនឲ្យពួកសត្រូវធ្វើអ្វីៗដែលពួកវាចង់ធ្វើម្ដងទៀតទេ។ អញនឹងក្លាយជាស្ដេចនៅលើផែនដី ហើយផ្លាស់រាជបល្ល័ង្ករបស់អញទៅទីនោះ ដោយធ្វើឲ្យពួកសត្រូវទាំងអស់របស់អញដួលនៅលើដី ហើយសារភាពពីឧក្រិដ្ឋកម្មរបស់ខ្លួននៅចំពោះព្រះភ័ក្រ្ដអញ។ នៅក្នុងភាពសោកសៅរបស់អញ មានទាំងកំហឹងនៅលាយឡំគ្នា អញនឹងជាន់ឈ្លីសាកលលោកទាំងមូលឲ្យសំប៉ែត ដោយមិនសន្ដោសនរណាម្នាក់ឡើយ ហើយធ្វើឲ្យពួកសត្រូវរបស់អញភ័យរន្ធត់បំផុត។ អញនឹងធ្វើឲ្យផែនដីទាំងមូលវិនាស និងធ្វើឲ្យពួកសត្រូវរបស់អញធ្លាក់ទៅក្នុងសេចក្ដីវិនាស ហើយចាប់ពីពេលនេះតទៅ ពួកវាមិនអាចធ្វើឲ្យមនុស្សជាតិពុករលួយទៀតទេ។ ផែនការរបស់អញបានកំណត់រួចហើយ ហើយគ្មានអ្នកណាម្នាក់ផ្លាស់ប្តូរវាបានឡើយ ទោះបីគេជានរណាក៏ដោយ។ នៅពេលអញត្រាច់ចរក្នុងដំណើរអធិកអមដ៏មានឫទ្ធិពីលើសាកលលោក មនុស្សទាំងអស់នឹងត្រូវបានបង្កើតជាថ្មី ហើយគ្រប់យ៉ាងនឹងត្រូវបានធ្វើឲ្យរស់ឡើងវិញ។ មនុស្សនឹងលែងយំ លែងស្រែករកអញសុំជំនួយទៀតហើយ ។ ពេលនោះ ព្រះហឫទ័យរបស់អញនឹងត្រេកអរជាខ្លាំង ហើយមនុស្សនឹងត្រឡប់មកធ្វើពិធីអបអរដល់អញ។ សាកលលោកទាំងមូល តាំងពីលើដល់ក្រោម នឹងរំជើបរំជួលដោយសប្បាយរីករាយ…

សព្វថ្ងៃនេះ អញកំពុងធ្វើកិច្ចការដែលអញបានដាក់ចេញដើម្បីសម្រេចឲ្យបានក្នុងចំណោមប្រជាជាតិនានានៅក្នុងពិភពលោក ។ អញផ្លាស់ទីចុះឡើងនៅក្នុងចំណោមមនុស្សជាតិ ដោយធ្វើកិច្ចការទាំងអស់នៅក្នុងផែនការរបស់អញ ហើយមនុស្សទាំងអស់កំពុងតែបំបែកប្រជាជាតិនានាតាមព្រះហឫទ័យរបស់អញ។ មនុស្សនៅលើផែនដីមានចំណាប់អារម្មណ៍ជាប់នឹងគោលដៅផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ ត្បិតថ្ងៃចុងក្រោយពិតជាមកកាន់តែជិតដល់ហើយ ហើយពួកទេវតាកំពុងតែផ្លុំត្រែរបស់ពួកគេ។ វានឹងគ្មានការពន្យារពេលទៀតឡើយ ហើយរបស់សព្វសារពើទាំងអស់នឹងចាប់ផ្ដើមរាំដោយសប្បាយរីករាយនៅពេលនោះ។ តើអ្នកណាអាចពន្យារថ្ងៃរបស់អញតាមចិត្តរបស់ខ្លួនបាន? អ្នកដែលរស់លើផែនដីឬ? ឬក៏ផ្កាយនៅលើមេឃ? ឬក៏ពួកទេវតា? នៅពេលដែលអញមានព្រះបន្ទូលដើម្បីចាប់ផ្ដើមសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់ជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ថ្ងៃរបស់អញសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើមនុស្សជាតិទាំងអស់។ មនុស្សគ្រប់រូបភ័យខ្លាចចំពោះការវិលមកវិញរបស់អ៊ីស្រាអែល។ នៅពេលអ៊ីស្រាអែលវិលមកវិញ នោះនឹងបានជាថ្ងៃនៃសិរីរុងរឿងរបស់អញ ដូច្នេះហើយវាក៏នឹងជាថ្ងៃដែលអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងផ្លាស់ប្ដូរ និងក្លាយទៅជាថ្មីឡើងវិញផងដែរ។ នៅពេលការជំនុំជម្រះដ៏សុចរិតខិតជិតមកដល់សកលលោកទាំងមូល មនុស្សទាំងអស់កាន់តែកំសាក និងភ័យខ្លាច ព្រោះនៅក្នុងពិភពមនុស្ស មិនដែលមានសេចក្ដីសុចរិតសោះ។ នៅពេលព្រះអាទិត្យនៃសេចក្ដីសុចរិតលេចមក ទិសខាងកើតនឹងត្រូវបានបំភ្លឺ ហើយបន្ទាប់មកវានឹងបំភ្លឺសកលលោកទាំងមូលម្ដង រហូតទៅដល់មនុស្សគ្រប់គ្នា។ បើសិនជាមនុស្សពិតជាអាចប្រតិបត្តិសេចក្ដីសុចរិតរបស់អញបានមែន តើមានអ្វីដែលត្រូវភ័យខ្លាច? រាស្ត្ររបស់អញទាំងអស់កំពុងតែរង់ចាំថ្ងៃរបស់អញមកដល់ ពួកគេសុទ្ធតែចង់បានការមកដល់នៃថ្ងៃរបស់អញបំផុត។ ពួកគេរង់ចាំអញធ្វើការផ្តន្ទាទោសមនុស្សជាតិទាំងអស់ ហើយរៀបចំគោលដៅរបស់មនុស្សជាតិតាមតួនាទីរបស់អញដែលជាព្រះអាទិត្យនៃសេចក្ដីសុចរិត។ នគររបស់អញកំពុងតែលេចចេញជារូបរាងនៅពីលើសកលលោកទាំងមូល ហើយរាជបល្ល័ង្ករបស់អញមានឥទ្ធិពលលើដួងចិត្តរបស់មនុស្សរយលាននាក់។ ដោយមានជំនួយពីពួកទេវតា សមិទ្ធផលដ៏ធំធេងរបស់អញនឹងហុចផលឆាប់ៗនេះ។ បុត្រាទាំងអស់របស់អញ និងរាស្ត្ររបស់អញ កំពុងរង់ចាំការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់អញយ៉ាងអន្ទះសា ដោយចង់ឲ្យអញមកជួបជុំជាមួយពួកគេបំផុត ដោយមិនបែកបាក់គ្នាជាថ្មីទៀតឡើយ។ តើរាស្ត្រដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់នៃនគររបស់អញ អាចមិនប្រណាំងគ្នាធ្វើពិធីអបអរដោយអំណរដោយសារលក្ខណៈរបស់អញនៅជាមួយនឹងពួកគេដូចម្ដេចនឹងកើត? តើនេះអាចជាការជួបជុំគ្នាដែលមិនចាំបាច់បង់ថ្លៃដែរឬទេ? អញមានកិត្តិយសនៅក្នុងភ្នែករបស់មនុស្សទាំងអស់ គ្រប់គ្នាប្រកាសអំពីអញនៅក្នុងពាក្យសម្ដីគ្រប់ម៉ាត់របស់ពួកគេ។ លើសពីនេះទៀត នៅពេលអញយាងត្រឡប់មកវិញ អញនឹងយកឈ្នះលើកម្លាំងសត្រូវទាំងអស់។ ពេលវេលាបានមកដល់ហើយ! អញនឹងចាប់ផ្ដើមដំណើរការកិច្ចការរបស់អញ អញនឹងសោយរាជ្យជាស្ដេចក្នុងចំណោមមនុស្ស! អញកំពុងស្ថិតនៅលើចំនុចនៃការយាងត្រឡប់មកវិញ! ហើយអញរៀបនឹងចាកចេញហើយ! នេះជាអ្វីដែលគ្រប់គ្នាសង្ឃឹម វាជាអ្វីដែលពួកគេចង់បាន។ អញនឹងឲ្យមនុស្សមើលឃើញការមកដល់នៃថ្ងៃរបស់អញ ហើយពួកគេនឹងស្វាគមន៍ការមកដល់នៃថ្ងៃរបស់អញទាំងអស់គ្នាដោយសេចក្ដីអំណរ!

ថ្ងៃទី ២ ខែមេសា ឆ្នាំ ១៩៩២

ខាង​ដើម៖ ជំពូកទី ២៥

បន្ទាប់៖ ជំពូកទី ២៨

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ