ការយល់ដឹងអំពីនិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពិតជាសំខាន់ក្រៃលែង

មានសេចក្ដីជាច្រើនដែលអញរំពឹងឲ្យឯងរាល់គ្នាសម្រេចឲ្យបាន តែមិនមែនគ្រប់សកម្មភាពទាំងអស់របស់ឯងរាល់គ្នា មិនមែនគ្រប់យ៉ាងទាំងអស់ក្នុងជីវិតឯងរាល់គ្នា សុទ្ធតែអាចសម្រេចនូវអ្វីដែលអញបង្គាប់ពីឯងរាល់គ្នាឡើយ ហេតុនេះ អញក៏គ្មានជម្រើសដែរ ក្រៅតែពីមានបន្ទូលឲ្យចំចំណុច ហើយពន្យល់ប្រាប់ឯងរាល់គ្នាពីបំណងព្រះហ​​ឫទ័យរបស់អញ។ ដោយយល់ថា ញាណយល់ដឹងរបស់ឯងរាល់គ្នាខ្សោយ ចំណែកការដឹងគុណរបស់ឯងរាល់គ្នាក៏ខ្សោយ ឯងរាល់គ្នាក៏ស្ទើរតែមិនដឹងអ្វីសោះអំពីនិស្ស័យ និងលក្ខណៈសំខាន់​របស់អញ ហេតុនេះ អញត្រូវតែប្រញាប់មាន​បន្ទូល​ប្រាប់ឯងរាល់គ្នាអំពីសេចក្ដីទាំងនេះ។ ទោះបីជាពីមុនមក ឯងរាល់គ្នាធ្លាប់យល់ដឹងយ៉ាងណា ទោះបីជាឯងរាល់គ្នាមិនចង់យល់ដឹងពីរឿងទាំងអស់នេះ ក៏អញនៅតែត្រូវពន្យល់ប្រាប់សេចក្ដីទាំងនេះដល់ឯងរាល់គ្នាយ៉ាងពិស្ដារដែរ។ រឿងទាំងនេះក៏មិនមែនជារឿងប្លែកទាំងស្រុងដល់ឯងរាល់គ្នាដែរ ប៉ុន្តែ ឯងរាល់គ្នាខ្វះការយល់ដឹងច្រើន ខ្វះការ​យល់​ច្បាស់ច្រើន ទាក់ទងនឹងអត្ថន័យដែលមាននៅក្នុងសេចក្ដីទាំងនេះ។ មនុស្សជាច្រើនក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នា មានត្រឹមការយល់ដឹងស្រពេចស្រពិល ហើយជាការយល់ដឹងត្រឹមមួយផ្នែក និងមិន​ពេញលេញទាល់តែសោះ។ ដើម្បីជួយឲ្យឯងរាល់គ្នាអនុវត្តសេចក្ដីពិតបានកាន់តែប្រសើរ គឺអនុវត្តតាមព្រះបន្ទូលរបស់អញបានកាន់តែប្រសើរ អញព្រះ​តម្រិះ​ឃើញ​ថា សេចក្ដីទាំងនេះ គឺជារឿងសំខាន់បំផុតដែលឯងរាល់គ្នាត្រូវដឹង។ ពុំនោះទេ សេច​ក្ដី​ជំនឿរបស់ឯងរាល់គ្នាគឺនៅតែស្រពិចស្រពិល ពុតត្បុត និងពោរពេញទៅដោយអន្ទាក់នៃសាសនា។ ប្រសិនបើឯងរាល់គ្នាមិនយល់អំពីនិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះឯងមិនអាចធ្វើកិច្ចការដែលឯងគួរធ្វើថ្វាយទ្រង់បានឡើយ។ ប្រសិនបើឯងរាល់គ្នាមិនស្គាល់លក្ខណៈសំខាន់​របស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះឯងរាល់គ្នាមិនអាចគោរពប្រណិបតន៍ និងកោតខ្លាចទ្រង់បានឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ គឺមានតែទង្វើធ្វើឲ្យតែបានរួចពីដៃដោយគ្មានការប្រុងប្រយ័ត្ន និងការកុហកបោកប្រាស់តែប៉ុណ្ណោះ ហើយលើសពីនេះ គឺមានតែការប្រមាថដែលគ្មានអ្វីអាចទូន្មានបាន ។ ថ្វីបើការយល់ដឹងអំពីនិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ពិតជាសំខាន់ ហើយការស្គាល់លក្ខណៈសំខាន់​របស់ព្រះជាម្ចាស់ ក៏មិនអាចមើលរំលងបានមែន ក៏គ្មាននរណាម្នាក់បានពិនិត្យពិច័យ ឬក៏ជជីកវែកញែកសេចក្ដីទាំងនេះ ឲ្យបានហ្មត់ចត់នោះដែរ។ ឯងរាល់គ្នាបានច្រានចោលបញ្ញត្តិគ្រប់គ្រងនានាដែលអញបានដាក់ចេញ យ៉ាងច្បាស់ណាស់។ ប្រសិនបើឯងរាល់គ្នាមិនយល់អំពី​និស្ស័យ​​របស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះឯងក៏ងាយនឹងប្រព្រឹត្តទាស់នឹងនិស្ស័យរបស់ទ្រង់ដែរ។ ការប្រព្រឹត្តទាស់នឹងនិស្ស័យរបស់ព្រះជា​ម្ចាស់ គឺដូចគ្នានឹងការជម្រុញ​ឲ្យព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ព្រះ​អង្គ​ ទ្រង់មានសេចក្ដីក្រោធ ហើយក្នុងករណីនេះ ផលចុងក្រោយនៃទង្វើរបស់ឯង គឺការបំពានបញ្ញត្តិគ្រប់គ្រងនោះហើយ។ ពេលនេះ ឯងគប្បីទទួលស្គាល់ហើយថា កាលណាឯងស្គាល់លក្ខណៈសំខាន់​របស់ព្រះជាម្ចាស់ នោះឯងក៏អាចយល់អំពីនិស្ស័យរបស់ទ្រង់បានដែរ ហើយកាលណាឯងយល់អំពីនិស្ស័យរបស់ទ្រង់ នោះឯងក៏នឹងបានយល់អំពីបញ្ញត្តិគ្រប់គ្រងនោះដែរ។ មិនចាំបាច់និយាយច្រើនទេ ខ្លឹមសារភាគច្រើននៅក្នុងបញ្ញត្តិគ្រប់គ្រងនោះ សុទ្ធតែនិយាយអំពីនិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ប៉ុន្តែមិនមែនគ្រប់និស្ស័យទាំងអស់របស់ទ្រង់ សុទ្ធតែមាននៅក្នុងបញ្ញត្តិគ្រប់គ្រងនោះទេ ហើយអំណេះតទៅ ឯងរាល់គ្នាត្រូវបង្កើនការយល់ដឹងរបស់ខ្លួន ទាក់ទងនឹងនិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ឲ្យកាន់តែស៊ីជម្រៅជាងនេះ។

អញមាន​បន្ទូល​ជាមួយឯងរាល់គ្នាថ្ងៃនេះ មិនមែនជាការសន្ទនាបែបធម្មតាៗទេ ដើម្បីឲ្យបានជាប្រយោជន៍ដល់ឯងរាល់គ្នា ក្នុងការខិតចូលមកជិតព្រះបន្ទូលរបស់​អញ ដោយការយកចិត្តទុកដាក់ ហើយលើសពីនេះ គឺដើម្បីសញ្ជឹងគិតពីព្រះបន្ទូលឲ្យស៊ីជម្រៅ។ ន័យដែលអញមាន​បន្ទូល​នេះគឺថា ឯងរាល់គ្នាបានខិតខំតិចតួចណាស់ ចំពោះព្រះបន្ទូលដែលអញបាន​ថ្លែង។ ឯងរាល់គ្នាក៏មិនសូវចូលចិត្តគិតពិចារណាពីនិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ ក៏​មិន​សូវ​មាន​នរណា​ម្នាក់​ខំ​ប្រឹង​ប្រែង​ផង។ ដោយ​ព្រោះហេតុ​ផល​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​អញ​មាន​បន្ទូល​ថា សេចក្ដី​ជំនឿ​របស់​ឯង​រាល់​គ្នា​គ្មាន​អ្វី​ក្រៅ​ពីការ​សម្ដែង​​វោហារ​សាស្ដ្រ​​នោះ​ទេ។ សូម្បីតែពេលនេះ ក៏​ក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នា គ្មាននរណាម្នាក់ខំ​ប្រឹងប្រែងឮយ៉ាង​ខ្លាំងដើម្បី​សេចក្ដីកម្សោយបំផុតរបស់ឯងរាល់គ្នាដែរ។ ឯងរាល់គ្នាបានធ្វើឲ្យអញខកព្រះទ័យ បន្ទាប់ពីអញបានទទួល​យកអស់ទាំងការឈឺចាប់ជំនួសឯងរាល់គ្នារួច។ ដូច្នេះហើយទើបឯងរាល់គ្នាមិនខ្វល់ពីព្រះជាម្ចាស់ ហើយជីវិតរបស់​ឯងរាល់គ្នាសោត ក៏គ្មានសេចក្ដីពិតដែរ។ ធ្វើម្ដេចអាចឲ្យមនុស្សបែបនេះ រាប់ជាពួកបរិសុទ្ធបាន? វិន័យឋានសួគ៌ មិនបណ្ដែតបណ្ដោយចំពោះរឿងបែបនេះទេ! ដោយព្រោះឯងរាល់គ្នាមានការយល់ដឹងតិចតួចអំពីរឿងនេះ`អញគ្មានជម្រើសទេ មានតែប្រើខ្យល់ដង្ហើមទៀតប៉ុណ្ណោះ។ 

និស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺជាប្រធានបទមួយដែលហាក់ដូចជាពិបាកយល់ចំពោះមនុស្សគ្រប់គ្នា ហើយជាងនេះទៅទៀត នេះក៏ជាប្រធានបទមួយដែលមិនងាយឲ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាទទួលយកបានដែរ ដ្បិតនិស្ស័យរបស់ទ្រង់ខុសពីបុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់មនុស្ស។ ព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ក៏មានអារម្មណ៍ត្រេកអរ ខ្ញាល់ សោកសង្រេង និងរីករាយដូចគ្នាដែរ ប៉ុន្តែ អារម្មណ៍ទាំងអស់នេះខុសគ្នាពីអារម្មណ៍របស់មនុស្ស។ ព្រះ​ជា​ម្ចាស់​មាន​នូវ​អ្វី​ដែល​ជា​លក្ខណៈ​របស់​ទ្រង់ ហើយទ្រង់មាននូវ​អ្វី​ដែល​ជាកម្ម​សិទ្ធិ​របស់​ទ្រង់។ គ្រប់យ៉ាងដែលទ្រង់បញ្ចេញ និង​បើកសម្ដែងឲ្យ​ឃើញ​ គឺសុទ្ធ​តែ​ជាតំណាងនៃលក្ខណៈសំខាន់​ និងអត្តសញ្ញាណរបស់ទ្រង់។ លក្ខណៈ និង​កម្ម​សិទ្ធិ​របស់​ទ្រង់​ ក៏ដូចជាលក្ខណៈសំខាន់​ និងអត្តសញ្ញាណរបស់ទ្រង់ គឺជាសេចក្ដីដែលមិនអាចយកមនុស្សណាម្នាក់មកជំនួសបានឡើយ។ និស្ស័យរបស់ទ្រង់ គឺរាប់បញ្ចូលទាំងសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ចំពោះមនុស្សជាតិ​ ភាពស្រាកស្រាន្តរបស់មនុស្សជាតិ សេចក្ដីសម្អប់ចំពោះមនុស្សជាតិ​ ហើយជាងនេះទៅទៀតគឺ ការយល់ដឹងយ៉ាងហ្មត់ចត់អំពីមនុស្សជាតិ​។ យ៉ាងណាមិញ បុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់មនុស្សអាចមាន​លក្ខណៈសុទុដ្ឋិនិយម រស់រវើក និងគ្មានមេត្តា។ និស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺជានិស្ស័យរបស់ព្រះដែលគ្រប់គ្រងលើ​របស់​សព្វសារពើទាំងអស់ រួមទាំងសភាវៈមានជីវិតផង ជានិស្ស័យរបស់ព្រះអម្ចាស់នៃអ្វី​ៗ​ទាំងអស់ដែល​បាន​បង្កើត​មក​។ និស្ស័យរបស់ទ្រង់ តំណាងឲ្យកិត្តិយស ព្រះ​ចេស្ដា ភាពប្រសើរថ្លៃថ្លា ភាពមហិមា ហើយសំខាន់ជាងគេគឺ ​ភាពឧត្តុង្គ​ឧត្តម​។ និស្ស័យរបស់ទ្រង់ គឺជានិមិត្តរូបនៃសិទ្ធិអំណាច ជានិមិត្តរូបនៃគ្រប់អំពើសុចរិត ក៏ជានិមិត្តរូបនៃសោភណ​ភាព និងភាពល្អប្រពៃគ្រប់យ៉ាងដែរ។ លើសពីនេះ និស្ស័យ​នេះ គឺជានិមិត្តរូបនៃព្រះដែលមិនអាចឲ្យភាពអន្ធការ និងពួកខ្មាំងសត្រូវណាមួយ មកយកឈ្នះ ឬឈ្លាន​ពានបានឡើយ ហើយជានិមិត្តរូបនៃព្រះដែលមិនអាចឲ្យភាវៈ​ណា​មួយ​ដែលទ្រង់បាន​បង្កើត មកបំពានដែរ (ព្រះអង្គក៏មិនបណ្ដោយឲ្យគេបំពានទ្រង់ដែរ)។ និស្ស័យរបស់ទ្រង់ គឺជានិមិត្តរូបនៃព្រះចេស្ដាដ៏ខ្ពស់​បំផុត។ គ្មានបុគ្គលណាអាចមករំខានកិច្ចការរបស់ទ្រង់ ឬនិស្ស័យរបស់ទ្រង់បានឡើយ។ ដោយឡែក បុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់មនុស្ស ក៏មិនមែនគ្រាន់តែជានិមិត្តរូបនៃឧត្ដមភាពដែលមនុស្សមានលើសសត្វបន្តិចបន្តួចនោះដែរ។ មនុស្សផ្ទាល់ ពុំមានសិទ្ធិអំណាច ពុំមានស្វ័យភាព ក៏ពុំមានសមត្ថភាពអ្វីនឹងលើកតម្កើងខ្លួនឯងដែរ ប៉ុន្តែ នៅក្នុងលក្ខណៈសំខាន់​របស់ខ្លួន​ មនុស្ស​ម្នាក់​ស្ថិត​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រងនៃ​របៀប​របស់មនុស្ស ព្រឹត្តិការណ៍ និងអ្វីៗជាច្រើនទៀត។ អំណររបស់ព្រះជាម្ចាស់ កើតមកពីអត្ថិ​ភាព​ និងការលេចឡើងនៃភាពសុចរិត និងពន្លឺ ក៏ដោយសារតែក្ដីវិនាសនៃភាពអន្ធការ និងការអាក្រក់ដែរ។ ទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យនឹងនាំយកពន្លឺ និងជីវិតដ៏ល្អប្រពៃមកឲ្យមនុស្សជាតិ​ ហើយ​អំណររបស់ទ្រង់ គឺជាអំណរដ៏សុចរិត ជានិមិត្តរូបនៃអត្ថិ​ភាពនៃអ្វីៗ​គ្រប់​យ៉ាងដែលវិជ្ជមាន ហើយលើសពីនេះ អំណរនេះជានិមិត្តរូបនៃភ័ព្វដ៏ប្រសើរ។ សេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ កើតមកពីភាពអន្តរាយដែលធ្លាក់មកលើមនុស្សជាតិ ដោយសារតែអត្ថិ​ភាព និងការរំខាននៃអំពើអយុត្តិធម៌ ដោយសារតែអត្ថិ​ភាព​នៃសេចក្ដីអាក្រក់ និងភាពអន្ធការ ដោយសារតែអត្ថិ​ភាព​នៃកត្តានានាដែលបណ្ដេញសេចក្ដីពិតឲ្យចេញទៅឆ្ងាយ ហើយលើសពីនេះ គឺដោយសារតែអត្ថិ​ភាព​នៃកត្តានានាដែលប្រឆាំងទាស់នឹងសេចក្ដីល្អ និងភាពស្រស់បំព្រង។ សេចក្ដីក្រោធរបស់ទ្រង់គឺជានិមិត្តរូបបញ្ជាក់ប្រាប់ថា គ្រប់យ៉ាងដែលអវិជ្ជមាន លែងមានទៀតហើយ លើសពីនេះទៀតគឺបញ្ជាក់ថា សេចក្ដីក្រោធនេះ គឺជានិមិត្តរូបនៃភាពបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់។ សេចក្ដីទុក្ខសោករបស់ទ្រង់ កើតមកពីមនុស្ស ដែលទ្រង់មានក្ដីសង្ឃឹមចំពោះគេ ប៉ុន្តែ គេបែរជាធ្លាក់ក្នុងភាពអន្ធការវិញ ពីព្រោះកិច្ចការដែលទ្រង់ធ្វើចំពោះមនុស្ស មិនបានផ្ដល់ផលសមនឹងក្ដីរំពឹងរបស់ទ្រង់ ក៏ដោយសារតែមនុស្សទាំងអស់ដែលទ្រង់ស្រឡាញ់ មិនអាចរស់នៅក្នុងពន្លឺបាន។ ទ្រង់មានអារម្មណ៍សោយសោកចំពោះមនុស្សឥតទោស ចំពោះមនុស្សស្មោះត្រង់តែល្វីល្ងើ និងចំពោះមនុស្សល្អ តែគ្មានអ្វីជាទស្សនៈផ្ទាល់ខ្លួនឯងសោះ។ សេចក្ដីទុក្ខសោករបស់ទ្រង់ គឺជានិមិត្តរូបនៃសេចក្ដីល្អ និងសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ជានិមិត្តរូបនៃសោភណភាព និងសេចក្ដី​សប្បុរសរបស់ទ្រង់។ ព្រះទ័យរីករាយរបស់ទ្រង់ ប្រាកដណាស់ គឺបានមកពីការយកឈ្នះលើ​ខ្មាំងសត្រូវរបស់ទ្រង់ និងទទួលបានភាពស្មោះត្រង់ពីមនុស្ស។ ជាងនេះទៅទៀត ព្រះទ័យរីករាយរបស់ទ្រង់ កើតចេញពីការបណ្ដេញ និងការបំផ្លិចបំផ្លាញពួកខ្មាំងសត្រូវ ហើយដោយសារតែមនុស្សជាតិ​ទទួលបានជីវិតមួយដ៏ល្អប្រពៃ និងប្រកបដោយសេចក្ដីសុខសាន្ត។ ព្រះទ័យរីករាយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ខុសពីអំណរសប្បាយរបស់មនុស្ស ម្យ៉ាងទៀត ព្រះទ័យរីករាយនេះ ជាអារម្មណ៍រីករាយដូចនៅពេលប្រមូលផលដាក់​ជង្រុក គឺជាអារម្មណ៍រីករាយខ្លាំងក្លាជាងអំណរធម្មតា។ ព្រះទ័យរីករាយរបស់ទ្រង់ គឺជានិមិត្តរូបនៃការដែលមនុស្សជាតិរើខ្លួនរួចពីទុក្ខលំបាកចាប់​ពីពេលនេះតទៅ និងជានិមិត្តរូបនៃការដែលមនុស្សជាតិ​ ឈានចូលក្នុងពិភពនៃពន្លឺ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត អារម្មណ៍របស់មនុស្សជាតិ​ គឺសុទ្ធតែកើតឡើងដើម្បីជាប្រយោជន៍សម្រាប់ពួកគេផ្ទាល់ មិនមែនដើម្បីភាពសុចរិត មិនមែនដើម្បីពន្លឺ ក៏មិនមែន ដើម្បីភាពស្រស់បំព្រង ហើយក៏រឹតតែមិនមែនដើម្បីព្រះគុណដែលត្រូវបានប្រទានមកពីស្ថានសួគ៌ដែរ។ អារម្មណ៍របស់មនុស្សជាតិ​ គឺជាអារម្មណ៍អាត្មានិយម ហើយជាកម្មសិទ្ធនៃពិភពងងឹត។ អារម្មណ៍ទាំងនេះមិនមែនកើតឡើងដើម្បីព្រះហឫទ័យរបស់​ព្រះជាម្ចាស់​ទេ ក៏រឹតតែមិនមែនដើម្បីផែនការបស់ព្រះជាម្ចាស់​ដែរ ហេតុនេះហើយ មនុស្ស និងព្រះជាម្ចាស់ មិនអាចយកសម្ដីពីខ្យល់ដង្ហើមតែមួយ មកនិយាយឲ្យយល់បាននោះឡើយ។ ព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ឧត្ដុង្គឧត្ដម និងខ្ពង់ខ្ពស់ជានិច្ច ចំណែកឯមនុស្សវិញ តូចទាប គ្មានតម្លៃរហូត​។ នេះគឺមកពីព្រះជាម្ចាស់ ទ្រង់តែងថ្វាយអង្គទ្រង់ជាយញ្ញបូជា ហើយលះបង់ដើម្បីមនុស្សជាតិរហូត ចំណែកឯមនុស្សវិញ គឺចេះតែយក និងខិតខំដើម្បីតែខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ។ ព្រះជាម្ចាស់ទ្រាំរងនូវការឈឺចាប់ដើម្បីឲ្យមនុស្សជាតិ​មានជីវិតរស់រានរហូត ចំណែកមនុស្សវិញ ពុំដែលរួមចំណែកអ្វីដល់ពន្លឺ ឬដើម្បីសេចក្ដីសុចរិតឡើយ​។ ការប្រឹងប្រែងរបស់មនុស្សខ្សោយណាស់ មិនអាចធន់នឹងការវាយប្រហារបាន សូម្បី​តែមួយលើក បើទោះបីជាគេខំប្រឹងយ៉ាងណាក៏ដោយ ដ្បិតការខិតខំរបស់មនុស្ស រមែងធ្វើឡើងដើម្បីប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួនតែប៉ុណ្ណោះ មិនមែនដើម្បីប្រយោជន៍អ្នកដទៃឡើយ។ មនុស្សរមែងមានចិត្តអាត្មានិយម ចំណែកឯព្រះជាម្ចាស់វិញ ព្រះអង្គលះបង់ជានិច្ច។ ព្រះជាម្ចាស់ជាប្រភពនៃភាពសុចរិត ភាពល្អប្រពៃ និងភាពស្រស់បំព្រងគ្រប់យ៉ាង ចំណែកមនុស្សវិញ គេបានជោគជ័យ ហើយស្ដែងឲ្យឃើញភាពស្មោកគ្រោក និងការអាក្រក់គ្រប់យ៉ាងទាំងអស់​។ ព្រះជាម្ចាស់ពុំធ្លាប់កែប្រែលក្ខណៈសំខាន់​នៃភាពសុចរិត និងសោភណភាពរបស់ទ្រង់ឡើយ ចំណែកឯមនុស្សវិញ ទោះជានៅទីណា ពេលណា ក៏គេមានសមត្ថភាពឥតខ្ចោះ ក្នុងការក្បត់ភាពសុចរិត ហើយគេចចេញពីព្រះជាម្ចាស់ផង។

គ្រប់ប្រយោគដែលអញបានថ្លែងប្រាប់ សុទ្ធតែបង្កប់នូវនិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ឯងរាល់គ្នាគួរខំប្រឹងសញ្ជឹងគិតអំពីព្រះបន្ទូលរបស់អញដោយយកចិត្តទុកដាក់ នោះឯងរាល់គ្នានឹងទទួលផលពីព្រះបន្ទូលនេះជាប្រាកដ។ លក្ខណៈសំខាន់​របស់ព្រះជាម្ចាស់ ពិបាកនឹងយល់ណាស់ ប៉ុន្តែ អញជឿជាក់ថា យ៉ាងហោចណាស់ ឯងរាល់គ្នានឹងបានដឹងខ្លះអំពីនិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែរ។ អញសង្ឃឹមទៀតថា ឯងនឹងបញ្ជាក់ឲ្យអញឃើញ ហើយធ្វើកិច្ចការទាំងឡាយណា ដែលមិនបំពានដល់និស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ពេលនោះ អញនឹងរឹតតែមានទំនុកចិត្ត។ ឧទាហរណ៍ដូច​ជា​ឲ្យព្រះជាម្ចាស់គង់ក្នុងចិត្តឯងរាល់គ្នាគ្រប់ពេលវេលា។ កាលណាឯងធ្វើអ្វីមួយ ចូរធ្វើការនោះឲ្យស្របទៅនឹងព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់។ ចូរឈ្វេងយល់ពីបំណងព្រះហឫទ័យរបស់​ទ្រង់ក្នុងគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់ ហើយរក្សាខ្លួនពីការប្រព្រឹត្តនូវទង្វើទាំងឡាយណាដែលនាំឲ្យគេមើល​ងាយ និងបង្អាប់ដល់ព្រះជាម្ចាស់។ ឯងក៏រឹតតែពុំគួរដកព្រះជាម្ចាស់ចេញពីគំនិតរបស់ឯង ដើម្បីបំពេញ អនាគតដែល​នៅ​ចន្លោះ​ក្នុង​ចិត្ត​របស់​ឯងដែរ។ ប្រសិនបើឯងធ្វើដូច្នេះ ឯងមុខជាបំពាននិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ហើយ។ ឧបមាថា ឯងពុំដែលនិយាយប្រមាថ ឬរអ៊ូរទាំទាស់នឹងព្រះជាម្ចាស់សោះក្នុងមួយជីវិតរបស់ឯង ហើយឧបមាទៀតថា ឯងអាចបោះបង់ទ្រព្យសម្បត្តិគ្រប់យ៉ាងដែលទ្រង់បានប្រទានមកឲ្យឯង ហើយអាចចុះចូលចំពោះព្រះបន្ទូលទាំងអស់របស់ទ្រង់ពេញមួយជីវិតរបស់ឯង ពេលនោះ ឯងនឹងបានចៀសផុតពីសេចក្ដីរំលងដែលប្រព្រឹត្តទាស់នឹងបញ្ញត្តិគ្រប់គ្រងនោះហើយ។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើឯងធ្លាប់និយាយថា “ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំមិនគិតសោះថា ទ្រង់ជា​ព្រះជាម្ចាស់?” “ខ្ញុំគិតថា ព្រះ​បន្ទូល​ទាំងអស់នេះ គ្មានន័យអ្វីទេ គ្រាន់តែជាការបំភ្លឺពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធតែប៉ុណ្ណោះ” “ចំពោះគំនិតរបស់ខ្ញុំវិញ ខ្ញុំគិតថា មិនមែនគ្រប់យ៉ាងដែលព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់ធ្វើ សុទ្ធតែត្រូវរហូតនោះទេ” “ភាពជាមនុស្សរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មិនប្រសើរជាងខ្ញុំនោះទេ” “ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ គ្មានអ្វីគួរឲ្យជឿទេ” ឬក៏ធ្លាប់និយាយសម្ដីវិនិច្ឆ័យដទៃទៀត នោះអញទូន្មានឯងរាល់គ្នា ឲ្យលន់តួ ហើយប្រែចិត្តពីអំពើបាបរបស់ខ្លួន ឲ្យបានរឿយៗជាងនេះ។ ពុំនុំទេ ឯងនឹងគ្មានឱកាសទទួលបានការអត់ទោសសោះ ដ្បិតឯងមិនមែនបំពានមនុស្សទេ តែបំពានព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ព្រះអង្គវិញ។ ឯងប្រហែលជាគិតថា ឯងនិយាយវិនិច្ឆ័យមនុស្ស ប៉ុន្តែព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះ ទ្រង់មិនមានព្រះតម្រិះ​ដូច្នេះឡើយ។ ការដែលឯងប្រមាថសាច់ឈាមរបស់ទ្រង់ គឺស្មើនឹងប្រមាថដល់ទ្រង់ហើយ​។ ដូច្នេះ ឯងមិនបានបំពាននិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ទេ មែនទេ? ឯងត្រូវចងចាំថា គ្រប់កិច្ចការដែលបានធ្វើឡើងដោយព្រះវិញ្ញាណនៃព្រះ គឺត្រូវបានធ្វើឡើង ដើម្បីរក្សាការពារកិច្ចការរបស់ព្រះអង្គនៅក្នុងសាច់ឈាម និងដើម្បីឲ្យកិច្ចការនោះសម្រេចបានយ៉ាងប្រសើរ។ ប្រសិន​បើឯងមិនអើពើចំពោះរឿងនេះ នោះអញសូម​មាន​បន្ទូល​ប្រាប់ឯងរាល់គ្នាឲ្យដឹងថា ឯងជាមនុស្សដែលពុំអាចទទួលបានជោគជ័យ ក្នុងការជឿលើ​ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ។ ដោយព្រោះឯងរាល់គ្នាបាន​​ជម្រុញ​​សេចក្ដីក្រោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហេតុដូច្នេះហើយ ទ្រង់នឹងប្រើទណ្ឌកម្មដ៏សក្ដិសម មកបង្រៀនមេរៀនមួយដល់ឯងវិញ។

ការស្គាល់ពីលក្ខណៈសំខាន់​របស់ព្រះជាម្ចាស់ មិនមែនជារឿងឥតបានការទេ។ ឯងរាល់គ្នាត្រូវតែយល់អំពីនិស្ស័យរបស់ទ្រង់។ តាមវិធីនេះ ឯងនឹងបានស្គាល់ពីលក្ខណៈសំខាន់​របស់ព្រះជាម្ចាស់បន្តិចម្ដងៗ ទាំងមិនដឹងខ្លួន។ កាលណាឯងបានដឹងអំពរឿងនេះហើយ ឯងប្រាកដជាឃើញខ្លួនឯងមានបញ្ញាចិត្តខ្ពង់ខ្ពស់ជាងមុន និងស្រស់ថ្លាជាងមុន។ ទីបំផុត ឯងនឹងមានអារម្មណ៍ខ្មាសចំពោះព្រលឹងដ៏អាក្រក់របស់ឯង ហើយលើសពីនេះ ឯងនឹងមាន​អារម្មណ៍ថា គ្មានកន្លែង ណា​ដើម្បី​លាក់​ពីភាពអាម៉ាស់របស់ឯងបានឡើយ។ គ្រានោះ ឯងនឹងកាន់តែលែងប្រព្រឹត្តទង្វើដែលបំពានដល់និស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់តទៅទៀត ដួងចិត្តរបស់ឯងនឹងចូលទៅកាន់តែកៀកនឹងព្រះជាម្ចាស់ ហើយសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ឯងចំពោះព្រះអង្គ ក៏កាន់ តែចម្រើនឡើងនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ឯងដែរ។ នេះហើយជាទីសម្គាល់ឲ្យដឹងថា មនុស្សកំពុងមានបញ្ញាចិត្តស្រស់បស់។ ដោយឡែក ឯងរាល់គ្នាមិនទាន់សម្រេចរឿង​នេះបាននៅឡើយទេ។ កាលណាឯងរាល់គ្នាប្រញាប់ប្រញាល់សម្រេចជោគវាសនារបស់ខ្លួន តើនរណាខ្លះមានចិត្តចង់ព្យាយាមស្គាល់ពីលក្ខណៈសំខាន់​របស់ព្រះជាម្ចាស់​? បើនៅតែបែបនេះ ឯងរាល់គ្នានឹងប្រព្រឹត្តរំលងទាស់នឹងបញ្ញត្តិគ្រប់គ្រងទាំងមិនដឹងខ្លួន ដ្បិតឯងរាល់គ្នាយល់ដឹងអំពីនិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានតិចតួចណាស់។ ដូច្នេះ តើកិច្ចការដែលឯងរាល់គ្នាធ្វើពេលនេះ មិនមែនកំពុងចាក់គ្រឹះសម្រាប់ការប្រព្រឹត្តទាស់នឹងនិស្ស័យ​របស់ព្រះជាម្ចាស់ទេឬអី? ដែលអញបង្គាប់ឲ្យឯងរាល់គ្នាយល់អំពីនិស្ស័យរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ក៏មិនមានទាស់ខុសអ្វីជាមួយនឹងកិច្ចការរបស់អញដែរ។ ដ្បិតប្រសិនបើឯងរាល់គ្នាប្រព្រឹត្តរំលងនឹងបញ្ញត្តិគ្រប់គ្រងជារឿយៗ  តើមាននរណាក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នាដែល​នឹងគេចផុតពីទណ្ឌកម្មបាន? តើពេលនោះ កិច្ចការរបស់អញនឹងទៅជាឥតអសារឥតការទាំងស្រុងទៅហើយមែនទេ? ហេតុនេះ អញនៅតែបង្គាប់ឲ្យឯងរាល់គ្នាប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះជំហានដែល​ឯងដើរ បន្ថែមទៅលើការពិនិត្យពិច័យ ការប្រព្រឹត្តិរបស់ឯងផ្ទាល់។ នេះគឺជាសេចក្ដីបង្គាប់ដ៏ឧត្ដមដែលអញបង្គាប់ពីឯងរាល់គ្នា ហើយអញ​សង្ឃឹមថា ឯងរាល់គ្នានឹងពិចារណាពីសេចក្ដីបង្គាប់នេះដោយយកចិត្តទុកដាក់ ហើយគិតគូរអំពីសេចក្ដីបង្គាប់នេះដោយស្មោះអស់ពីចិត្ត។ គង់មាន​ថ្ងៃមួយមកដល់ គឺជាពេលដែលទង្វើរបស់ឯងរាល់គ្នា ជម្រុញ​ឲ្យអញមានសេចក្ដីក្រោធយ៉ាងខ្លាំងក្លា នោះលទ្ធផលដែលត្រូវពិចារណា គឺជារបស់ឯងរាល់គ្នាសុទ្ធសាធ ហើយគ្មាននរណាផ្សេងទៀត មកទទួលទណ្ឌកម្មជួសឯងរាល់គ្នាឡើយ។

កំណត់ត្រាយោង៖

ក. អត្ថបទដើមសរសេរថា “វាជានិមិត្តរូបនៃកង្វះសមត្ថភាព”

ខ. អត្ថបទដើមសរសេរថា “ក៏ជានិមិត្តរូបនៃការដែលមិនអាចត្រូវគេបំពាន (និងមិនប្រណីចំពោះការដែលត្រូវគេបំពាន)។

ខាង​ដើម៖ អំពើរំលងនឹងនាំមនុស្សទៅកាន់នរក

បន្ទាប់៖ វិធីស្គាល់ព្រះដែលគង់នៅលើផែនដី

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

អ្នកគួរតែស្ដាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់ នៅក្នុងជំនឿដែលអ្នកជឿដល់ទ្រង់

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់? មនុស្សភាគច្រើនត្រូវស្រឡាំង កាំង ដោយសារតែសំណួរនេះ។ ពួកគេតែងតែមានទស្សនៈពីរផ្ទុយគ្នាស្រឡះអំពីព្រះដ៏សកម្ម...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ