ឯងរាល់គ្នាសុទ្ធតែមានចរិតអន់ខ្សោយណាស់!

ឯងរាល់គ្នាសុទ្ធតែអង្គុយលើកៅអីនៃភាពក្រអឺតក្រទម ដោយបង្រៀនក្មេងជំនាន់ក្រោយដែលជាក្រុមបក្សពួករបស់ឯងរាល់គ្នា និងឲ្យពួកគេអង្គុយជាមួយឯង។ ឯងមិនដឹងថា “កូនចៅ” របស់ឯងរាល់គ្នា អស់ខ្យល់ដង្ហើម និងបានបាត់បង់កិច្ចការរបស់អញជាយូរណាស់មកហើយ។ សិរីល្អរបស់អញ ចាំងចែងពីដែនដីនៃទិសខាងកើតទៅដែនដីនៃទិសខាងលិច តែវាបានរីកសាយទៅចុងផែនដី និងចាប់ផ្ដើមរះឡើង និងចាំងចែងបន្តពីទីនោះ អញនឹងយកសិរីល្អរបស់អញពីទិសខាងកើត និងនាំយកវាទៅទិសខាងលិច ដើម្បីឲ្យមនុស្សក្នុងទីងងឹតដែលបានបោះបង់អញនៅទិសខាងកើត លែងមាននូវការស្រាយបំភ្លឺចាប់តាំងពីពេលនោះតទៅ។ នៅពេលរឿងនេះកើតឡើង ឯងរាល់គ្នានឹងរស់នៅក្នុងច្រកភ្នំនៃម្លប់ ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃនេះ ប្រសើរជាងមនុស្សជំនាន់មុនរាប់រយដងក្ដី ក៏ពួកគេនៅតែមិនអាចបំពេញតាមសេចក្ដីតម្រូវរបស់អញបានឡើយ ហើយពួកគេនៅតែមិនមែនជាទីបន្ទាល់ចំពោះសិរីល្អរបស់អញដដែល។ ការដែលឯងរាល់គ្នាអាចប្រសើរជាងពីមុនរាប់រយដងបាន គឺទាំងស្រុងដោយសារតែផលនៃកិច្ចការរបស់អញ។ វាគឺជាផលផ្លែដែលកើតចេញពីកិច្ចការរបស់អញនៅលើផែនដី។ ក៏ប៉ុន្តែ អញនៅតែមានអារម្មណ៍ជិនឆ្អន់នឹងពាក្យសម្ដីនិងទង្វើរបស់ឯងរាល់គ្នា រួមទាំងចរិតរបស់ឯងរាល់គ្នាផង ហើយអញមានអារម្មណ៍សោកស្ដាយជាខ្លាំងចំពោះការដែលឯងរាល់គ្នាប្រព្រឹត្តនៅចំពោះអញ ដ្បិតឯងរាល់គ្នាមិនមានការយល់ដឹងអ្វីចំពោះអញសោះឡើយ។ ដូច្នេះ តើឯងអាចរស់នៅក្នុងសិរីល្អរបស់អញបានដោយរបៀបណា ហើយតើឯងអាចមានភាពស្មោះត្រង់ពិតប្រាកដចំពោះកិច្ចការទៅអនាគតរបស់អញបានដោយរបៀបណា? សេចក្ដីជំនឿរបស់ឯងរាល់គ្នា ស្រស់បំព្រងខ្លាំងណាស់។ ឯងនិយាយថា ឯងសុខចិត្តលះបង់ពេលវេលាក្នុងជីវិតរបស់ឯងទាំងស្រុងដើម្បីកិច្ចការរបស់អញ ហើយឯងសុខចិត្តលះបង់ជីវិតរបស់ឯងសម្រាប់កិច្ចការនេះ ប៉ុន្តែនិស្ស័យរបស់ឯង មិនបានបំផ្លាស់បំប្រែអ្វីច្រើននោះទេ។ ឯងគ្រាន់តែនិយាយដោយក្រអឺតក្រទម ទាំងដែលការពិតអាកប្បកិរិយាជាក់ស្ដែងរបស់ឯង អាក្រក់ជាខ្លាំង។ វាហាក់ដូចជាអណ្ដាតនិងបបូរមាត់របស់មនុស្សនៅឯស្ថានសួគ៌ ប៉ុន្តែជើងរបស់ពួកគេ នៅឆ្ងាយឯផែនដីឯណេះ ហេតុនេះហើយ សម្ដីនិងទង្វើរបស់ពួកគេ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ពួកគេ គឺនៅតែអាប់ឱន និងខូចបង់។ កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ឯង ត្រូវបានបំផ្លាញ ចរិតរបស់ឯង ត្រូវអាប់ឱន របៀបដែលឯងនិយាយ កាន់តែទាបទៅៗ ហើយជីវិតរបស់ឯងរាល់ក្នាគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើម។ ហើយសូម្បីតែភាពជាមនុស្សរបស់ឯងរាល់គ្នា ក៏បានលិចចូលទៅក្នុងភាពអន់ទាបដែរ។ ឯងមានគំនិតចង្អៀតចង្អល់ចំពោះអ្នកដទៃ ហើយឯងជជែកតវ៉ាចំពោះរឿងតូចតាច។ ឯងប្រកែកគ្នាជុំវិញកេរ្តិ៍ឈ្មោះនិងឋានៈរបស់ឯង រហូតដល់ចំណុចមួយដែលឯងសុខចិត្តចុះនរក និងចុះទៅក្នុងបឹងភ្លើង។ ពាក្យសម្ដីនិងទង្វើរបស់ឯងរាល់គ្នាក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ គឺគ្រប់គ្រាន់ឲ្យអញកំណត់ថា ឯងរាល់គ្នាជាមនុស្សមានបាបហើយ។ អត្តចរិតរបស់ឯងចំពោះកិច្ចការរបស់អញ គឺគ្រប់គ្រាន់ឲ្យអញកំណត់ថា ឯងរាល់គ្នាជាមនុស្សទុច្ចរិត ហើយគ្រប់និស្ស័យទាំងអស់របស់ឯងរាល់គ្នា គឺគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចង្អុលបង្ហាញថា ឯងជាព្រលឹងស្មោកគ្រោក ដែលពោរពេញទៅដោយការស្អប់ខ្ពើម។ ការបង្ហាញរបស់ឯងរាល់គ្នា និងអ្វីដែលឯងបើកសម្ដែង គឺគ្រប់គ្រាន់នឹងនិយាយថា ឯងរាល់គ្នាជាមនុស្សដែលបានផឹកនូវឈាមនៃវិញ្ញាណមិនបរិសុទ្ធរបស់ឯង។ នៅពេលនិយាយដល់ការចូលទៅក្នុងនគរស្ថានសួគ៌ ឯងរាល់គ្នាមិនបានបង្ហាញអារម្មណ៍របស់ឯងឡើយ។ តើឯងរាល់គ្នាជឿថា ផ្លូវរបស់ឯងរាល់គ្នាក្នុងពេលនេះ គឺគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីឲ្យឯងដើរកាត់ច្រកផ្លូវទៅកាន់នគរស្ថានសួគ៌របស់អញហើយមែនទេ? តើឯងជឿថា ឯងអាចទទួលបានច្រកចូលទៅក្នុងដែនដីបរិសុទ្ធនៃកិច្ចការនិងព្រះបន្ទូលរបស់អញ ដោយអញមិនមានការល្បងលលើពាក្យសម្ដីនិងទង្វើផ្ទាល់របស់ឯងរាល់គ្នាមែនទេ? តើនរណាអាចបោកបញ្ឆោតអញបាន? តើអាកប្បកិរិយានិងការសន្ទនាដែលគួរឲ្យស្អប់ និងទាបថោករបស់ឯងអាចគេចផុតពីខ្សែព្រះនេត្យរបស់អញបានដោយរបៀបណា? ជីវិតរបស់ឯងរាល់គ្នា អញជាអ្នកកំណត់ ជាជីវិតដែលផឹកឈាម និងហូបសាច់ស្រស់នៃវិញ្ញាណមិនបរិសុទ្ធទាំងអស់នោះ ដោយសារឯងរាល់គ្នាត្រាប់តាមពួកគេនៅចំពោះព្រះភ័ក្រអញជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ នៅចំពោះអញ អាកប្បករិយារបស់ឯងអាក្រក់ជាខ្លាំង ដូច្នេះ តើអញអាចមិនខ្ពើមរអើមចំពោះឯងដូចម្ដេចបាន? ពាក្យសម្ដីរបស់ឯង មាននូវភាពមិនបរិសុទ្ធនៃវិញ្ញាណមិនបរិសុទ្ធ៖ ឯងលួងលោម លាក់កំបាំង និងបញ្ជោរ ដូចជាអ្នកដែលពាក់ព័ន្ធនឹងមន្ដអាគម និងដូចជាអ្នកផិតក្បត់ ដែលផឹកឈាមនៃពួកទុច្ចរិតដែរ។ រាល់ការសម្ដែងចេញរបស់មនុស្ស គឺទុច្ចរិតខ្លាំងណាស់ ដូច្នេះ តើមនុស្សទាំងអស់អាចដាក់ឲ្យនៅលើដែនដីបរិសុទ្ធ ដែលអ្នកសុចរិតរស់នៅបានដោយរបៀបណា? តើឯងគិតថា អាកប្បកិរិយាគួរឲ្យស្អប់របស់ឯងនោះ អាចធ្វើឲ្យឯងក្លាយជាបរិសុទ្ធបាន បើធៀបនឹងអ្នកទុច្ចរិតទាំងអស់នោះមែនទេ? អណ្ដាតដូចជាសត្វពស់របស់ឯង ចុងក្រោយនឹងបំផ្លាញសាច់ឈាមរបស់ឯង ដែលបង្កមហន្តរាយយ៉ាងខ្លាំង និងនាំមកនូវការស្អប់ខ្ពើម ហើយចុងក្រោយ ដៃរបស់ឯងដែលប្រលាក់ទៅដោយឈាមនៃវិញ្ញាណមិនបរិសុទ្ធ ក៏នឹងទាញវិញ្ញាណរបស់ឯងឲ្យធ្លាក់ទៅក្នុងស្ថាននរកផងដែរ។ ដូច្នេះ តើហេតុអ្វីបានជាឯងមិនចាប់យកឱកាសនេះដើម្បីសម្អាតដៃដ៏កខ្វក់របស់ឯងទៅ? ហើយហេតុអ្វីបានជាឯងមិនទាញប្រយោជន៍ពីឱកាសនេះដើម្បីកាត់អណ្ដាតរបស់ឯងដែលនិយាយពាក្យមិនសុចរិតទៅ? តើវាអាចថា ឯងសុខចិត្តរងទុក្ខនៅក្នុងអណ្ដាតភ្លើងនៃស្ថាននរកដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ដៃ អណ្ដាត និងបបូរមាត់របស់ឯងឬ? អញបន្តឃ្លាំមើលដួងចិតរបស់មនុស្សគ្រប់គ្នាដោយព្រះនេត្យទាំងគូររបស់អញ ដោយសារមុនពេលដែលអញបានបង្កើតមនុស្សលោកមក អញបានយល់ពីដួងចិត្តរបស់ពួកគេដូចជាបាតដៃរបស់អញដែរ។ អញបានមើលធ្លុះដួងចិត្តមនុស្សជាយូរណាស់មកហើយ ដូច្នេះ តើគំនិតរបស់ពួកគេអាចគេចចេញពីព្រះនេត្ររបស់អញដូចម្តេចបាន? តើវាមិនយឺតពេលពេកទេ ដែលពួកគេត្រូវគេចចេញពីការដុតកម្ទេចដោយព្រះវិញ្ញាណរបស់អញនោះ?

បបូរមាត់របស់ឯង ល្អជាងសត្វលលកទៅទៀត ប៉ុន្តែដួងចិត្តរបស់ឯង សហាវឃោឃៅជាងសត្វពស់ចាស់ទៅទៀត។ បបូរមាត់របស់ឯងស្រស់ស្អាតដូចជាស្ដ្រីលីបង់អ៊ីចឹង ប៉ុន្តែដួងចិត្តរបស់ឯង មិនល្អជាងដួងចិត្តរបស់ពួកគេឡើយ ហើយច្បាស់ណាស់ សម្រស់នេះមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមនឹងសម្រស់សាសន៍កាណានបានឡើយ។ ដួងចិត្តរបស់ឯង គឺផិតក្បត់ជាខ្លាំង! របស់ដែលអញស្អប់ខ្ពើម គឺត្រឹមតែជាបបូរមាត់ពួកទុច្ចរិត និងដួងចិត្តរបស់ពួកគេតែប៉ុណ្ណោះ ហើយសេចក្ដីតម្រូវរបស់អញចំពោះមនុស្ស គឺមិនខ្ពស់ជាងអ្វីដែលអញរំពឹងចង់បានពីពួកសុចរិតឡើយ។ អញគ្រាន់តែមានអារម្មណ៍ស្អប់ខ្ពើមចំពោះអំពើអាក្រក់របស់ពួកទុច្ចរិត ហើយអញសង្ឃឹមថា ពួកគេអាចកម្ចាត់ចេញនូវភាពស្មោកគ្រោករបស់ពួកគេ និងគេចចេញពីស្ថានការណ៍ដ៏លំបាករបស់ពួកគេក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ដើម្បីឲ្យពួកគេអាចខុសគ្នាពីពួកទុច្ចរិតទាំងអស់នោះបាន និងអាចរស់នៅនិងរាប់ជាបរិសុទ្ធជាមួយពួកសុចរិត។ ឯងរាល់គ្នា ស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈដូចជាអញដែរ ក៏ប៉ុន្តែ ឯងរាល់គ្នាពោរពេញទៅដោយភាពស្មោកគ្រោក។ ឯងគ្មានភាពដូចគ្នានឹងមនុស្សពីដើមដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងតាំងពីដើមដំបូងមកនោះសូម្បីតែបន្តិច។ បន្ថែមលើនេះ ដោយសារតែរាល់ថ្ងៃនេះ ឯងរាល់គ្នាធ្វើត្រាប់តាមលក្ខណៈនៃវិញ្ញាណមិនបរិសុទ្ធទាំងអស់នោះ ដោយធ្វើអ្វីដែលពួកគេធ្វើ និងនិយាយអ្វីដែលពួកគេនិយាយ នោះគ្រប់ផ្នែកទាំងអស់របស់ឯងរាល់គ្នា សូម្បីតែអណ្ដាត និងបបូរមាត់របស់ឯង ត្រូវផ្សើមជោគទៅដោយទឹកសម្អុយរបស់ពួកគេ រហូតដល់កម្រិតមួយដែលឯងរាល់គ្នាត្រូវប្រឡាក់ទាំងស្រុង ហើយគ្មានចំណែកណាមួយរបស់ឯង អាចប្រើសម្រាប់កិច្ចការរបស់អញបានឡើយ។ វាពិតជាខ្លោចផ្សារក្នុងចិត្តខ្លាំងណាស់! ឯងរស់នៅក្នុងពិភពសត្វសោះ សត្វគោ ក៏ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ ឯងរាល់គ្នាមិនមានអារម្មណ៍ថាមានបញ្ហាអ្វីទេ។ ឯងពោរពេញដោយក្ដីរីករាយ និងរស់នៅដោយសេរីនិងងាយស្រួល។ ឯងកំពុងហែលនៅក្នុងទឹកស្អុយ ក៏ប៉ុន្តែឯងមិនដឹងទាល់តែសោះថា ឯងបានធ្លាក់ទៅក្នុងស្ថានការណ៍ដ៏លំបាក។ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ឯងជាប់ចិត្តនឹងវិញ្ញាណមិនបរិសុទ្ធ និងបះពាល់នឹង “លាមក”។ ជីវិតរបស់ឯងគឺថោកទាបខ្លាំងណាស់ ក៏ប៉ុន្តែឯងមិនបានដឹងថា ឯងពិតជាពុំបានកើតនៅក្នុងពិភពមនុស្សឡើយ ហើយឯងមិនដឹងថាឯងមិនស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្លួនឯងឡើយ។ តើឯងមិនដឹងថា ជីវិតរបស់ឯង ត្រូវបានវិញ្ញាញមិនបរិសុទ្ធទាំងនោះជាន់ឈ្លីជាយូរណាស់មកហើយ ឬមិនដឹងថាចរិតរបស់ឯង ត្រូវប្រឡាក់ទៅដោយទឹកសម្អុយនេះជាយូរណាស់មកហើយទេឬអី? តើឯងគិតថា ឯងកំពុងរស់នៅក្នុងស្ថានៃសួគ៌លោកិយ ហើយថាឯងកំពុងស្ថិតនៅក្នុងសេចក្ដីសុខសានមែនទេ? តើឯងមិនដឹងថា ឯងបានរស់នៅក្នុងជីវិតមួយជាមួយនឹងវិញ្ញាណមិនបរិសុទ្ធ និងបានរស់នៅជាមួយគ្រប់យ៉ាងដែលពួកគេបានរៀបចំសម្រាប់ឯងទេឬអី? តើរបៀបដែលឯងរស់នៅអាចមានអត្ថន័យបានដោយរបៀបណា? តើជីវិតរបស់ឯងមានតម្លៃបានដោយរបៀបណា? ឯងបានប្រឹងធ្វើការនៅទីនេះទីនោះដើម្បីឪពុកម្ដាយរបស់ឯង ជាឪពុកម្ដាយដែលមានវិញ្ញាណមិនបរិសុទ្ធ ក៏ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ ឯងមិនដែលដឹងថា មនុស្សដែលដាក់អន្ទាក់ឯង គឺជាឪពុកម្ដាយដែលមានវិញ្ញាណមិនបរិសុទ្ធដែលបានផ្ដល់កំណើតដល់ឯង និងបានចិញ្ចឹមបីបាច់ឯងនេះសោះ។ បន្ថែមលើនេះ ឯងមិនបានដឹងថា ភាពស្មោកគ្រោករបស់ឯង តាមពិតត្រូវបានពួកគេផ្ដល់ឲ្យឯងទេ។ អ្វីដែលឯងដឹងគឺថា ពួកគេអាចនាំ “សេចក្ដីអរសប្បាយ” ដល់ឯង ពួកគេមិនបានវាយផ្ចាលឯង ហើយពួកគេក៏មិនជំនុំជម្រះឯងដែរ ហើយជាពិសេស ពួកគេមិនបានដាក់បណ្ដាសាឯងឡើយ។ ពួកគេមិនបានដែលផ្ទុះកំហឹងដាក់ឯងឡើយ ប៉ុន្តែប្រព្រឹត្តដាក់ឯងដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងក្ដីសណ្ដោសប្រណី។ ពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេ ចិញ្ញឹមថ្នាក់ថ្នមចិត្តរបស់ឯង និងចាប់ឯងជាចំណាប់ខ្មាំង ដើម្បីឲ្យឯងក្លាយជាវង្វេងទិសដៅ ដោយមិនដឹងពីរឿងនេះឡើយ ឯងត្រូវជាប់ក្នុងនោះ និងសុខចិត្តបម្រើពួកគេ ដោយក្លាយជារន្ធទឹក និងជាបាវបម្រើរបស់ពួកគេ។ ឯងគ្មានរអ៊ូរទាំអ្វីទាំងអស់ ប៉ុន្តែសុខចិត្តធ្វើការបម្រើពួកគេដូចជាសត្វឆ្កែ ដូចជាសត្វសេះ។ ឯងត្រូវពួកគេបោកប្រាស់បាន។ ដោយសារមូលហេតុនេះ ឯងគ្មានប្រតិកម្មអ្វីទាល់តែសោះចំពោះកិច្ចការដែលអញធ្វើ។ គ្មានអ្វីត្រូវឆ្វល់ថាហេតុអ្វីបានជាឯងតែងតែចង់រួចចេញពីដៃរបស់អញដោយស្ងាត់ៗ ហើយគ្មានអ្វីត្រូវឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីឯងតែងតែចង់ប្រើពាក្យផ្អែមល្អែមដើម្បីបានការអនុគ្រោះពីអញនោះ។ ដូចលេចចេញមកស្រាប់ហើយ ឯងមានគម្រោងមួយទៀតរួចទៅហើយ មានការរៀបចំមួយទៀតរួចហើយ។ ឯងអាចឃើញពីទង្វើបន្តិចបន្ដួចរបស់អញថាជាទង្វើដ៏ធំអស្ចារ្យ ប៉ុន្តែឯងមិនមានចំណេះដឹងអ្វីបន្តិចទាល់តែសោះអំពីការជំនុំជម្រះនិងការវាយផ្ចាលរបស់អញ។ ឯងគ្មានដឹងថាពេលណាការវាយផ្ចាលរបស់អញចាប់ផ្ដើមនោះទេ។ ឯងគ្រាន់តែដឹងថាត្រូវបោកប្រាស់អញដោយរបៀបណាប៉ុណ្ណោះ ក៏ប៉ុន្តែ ឯងមិនដឹងថាអញនឹងមិនអន់ឱនចំពោះការបំពារបំពានណាមួយរបស់មនុស្សឡើយ។ ដោយសារតែឯងបានតាំងចិត្តបម្រើអញហើយ អញនឹងមិនឲ្យឯងរបូតចេញទៅឡើយ។ អញជាព្រះជាម្ចាស់ ដែលស្អប់អំពើអាក្រក់ ហើយអញជាព្រះជាម្ចាស់ដែលប្រចណ្ឌចំពោះមនុស្សជាតិ។ ដោយសារឯងបានសច្ចាពាក្យសម្ដីរបស់ឯងនៅទីសក្ការៈរបស់ឯងហើយ អញនឹងមិនអត់ឱនចំពោះការរត់គេចនៅចំពោះព្រះនេត្យរបស់អញឡើយ ហើយអញនឹងមិនអត់ឱនចំពោះការបម្រើម្ចាស់ពីររបស់ឯងឡើយ។ តើឯងគិតថា ឯងអាចមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ទីពីរ បន្ទាប់ពីសច្ចាពាក្យសម្ដីរបស់ឯងនៅទីសក្ការៈរបស់អញ និងនៅចំពោះព្រះនេត្យរបស់អញមែនទេ? តើឯងអាចអនុញ្ញាញឲ្យមនុស្សលេងសើចនឹងអញដោយរបៀបនេះបានមែនទេ? តើឯងគិតថា ឯងអាចសន្យា និងស្បថស្បែរជាធម្មតានៅចំពោះអញដោយអណ្ដាតរបស់ឯងឬ? តើឯងគិតថា ឯងអាចស្បថនឹងបល្ល័ង្ករបស់អញ ជាបល្ល័ង្កដែលខ្ពស់បំផុតរបស់អញមែនទេ? តើឯងគិតថាសម្បថរបស់ឯង បានរលត់ផុតទៅហើយមែនទេ? អញប្រាប់ឯងរាល់គ្នាឲ្យដឹងចុះ៖ បើទោះបីជាសាច់ឈាមរបស់ឯងរាល់គ្នាបានស្លាប់ទៅហើយក្ដី ក៏ពាក្យសម្បថរបស់ឯងមិនអាចរលត់ផុតទៅបានដែរ។ ចុងបញ្ចប់ អញនឹងផ្តន្ទាទោសឯងរាល់គ្នាតាមសេចក្ដីសម្បថរបស់ឯង។ ក៏ប៉ុន្តែ ឯងរាល់គ្នាជឿថា ឯងអាចតទល់នឹងអញបានដោយសច្ចាពាក្យសម្ដីរបស់ឯងរាល់គ្នានៅចំពោះអញ ហើយថាដួងចិត្តរបស់ឯង អាចបម្រើវិញ្ញាណមិនបរិសុទ្ធ និងវិញ្ញាណអាក្រក់បាន។ តើសេចក្ដីក្រោធខឹងរបស់អញ អាចអត់ឱននឹងមនុស្សដូចជាសត្វឆ្កែ មនុស្សដូចសត្វជ្រូកដែលបោកប្រាស់អញនេះបានដោយរបៀបណា? អញត្រូវតែបន្តអនុវត្តបញ្ញត្តិរដ្ឋបាលរបស់អញ ហើយត្រូវយករបស់ទាំងអស់នោះពីដៃនៃវិញ្ញាណមិនបរិសុទ្ធ គឺមនុស្ស “ជឿស៊ុប” ដែលមានសេចក្ដីជំនឿលើអញ ដើម្បីឲ្យពួកគេអាច “បន្តរង់ចាំ” អញ ដោយមានវិន័យ ជាសត្វគោរបស់អញ ជាសត្វសេះរបស់អញ និងស្ថិតក្រោមការចាត់ចែងនៃការសម្លាប់របស់អញ។ អញនឹងឲ្យឯងជ្រើសរើសយកការចាត់តាំងពីមុនរបស់ឯង និងបម្រើអញជាថ្មីម្ដងទៀត។ អញនឹងមិនអត់ឱនចំពោះសត្តនិករណាមួយដែលបោកប្រាស់អញឡើយ។ តើឯងគិតថា ឯងអាចស្នើសុំអ្វីពីអញដោយគ្មានត្រាប្រណី និងភូតភរនៅចំពោះព្រះភ័ក្រអញមែនទេ? តើឯងគិតថា អញមិនបានស្ដាប់ឮ ឬមិនបានទតឃើញនូវពាក្យសម្ដី និងទង្វើរបស់ឯងទេឬអី? តើពាក្យសម្ដីនិងទង្វើរបស់ឯង អាចមិនស្ថិតនៅក្នុងការព្រះនេត្យរបស់អញដោយរបៀបណាទៅ? តើអញអាចអនុញ្ញាតឲ្យមនុស្សបោកប្រាស់អញដោយបែបនេះបានដោយរបៀបណា?

អញបានស្ថិតក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នា ដោយទាក់ទងនឹងឯងជាច្រើនរដូវមកហើយ ទាំងរដូវផ្ការីក និងរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ។ អញបានរស់នៅក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នាអស់រយៈពេលជាយូរមកហើយ និងបានរស់នៅជាមួយឯងរាល់គ្នានេះ។ តើអាកប្បកិរិយាដ៏គួរឲ្យស្អប់របស់ឯងបានគេចផុតពីព្រះនេត្ររបស់អញច្រើនប៉ុនណា? ពាក្យលួងចិត្តទាំងអស់របស់ឯង គឺគ្រាន់តែលាន់ឮនៅក្នុងត្រចៀករបស់អញប៉ុណ្ណោះ។ សេចក្ដីប្រាថ្នារាប់សិបលានរបស់ឯងរាល់គ្នា ត្រូវបានដាក់នៅលើទីសក្ការៈរបស់អញ ច្រើនរាប់មិនអស់។ ក៏ប៉ុន្តែ បើគិតពីការលះបង់របស់ឯងរាល់គ្នា និងអ្វីដែលឯងរាល់គ្នាបានលះបង់វិញ ឯងមិនបានលះបង់សូម្បីតែបន្តិចសោះឡើយ។ ឯងរាល់គ្នា មិនបានដាក់សេចក្ដីស្មោះត្រង់សូម្បីតែមួយកូនដំណក់់នៅលើទីសក្ការៈរបស់អញ។ តើផលផ្លែនៃជំនឿរបស់ឯងរាល់គ្នាចំពោះអញនៅត្រង់ណា? ឯងរាល់គ្នាបានទទួលនូវព្រះគុណរាប់មិនអស់ពីអញ ហើយឯងបានឃើញនូវអាថ៌កំបាំងយ៉ាងច្រើនពីស្ថានសួគ៌។ អញក៏បានបង្ហាញដល់ឯងរាល់គ្នាសូម្បីតែអណ្ដាតភ្លើងនៃស្ថានសួគ៌ដែរ ប៉ុន្តែមិនដែលមានព្រះហឫទ័យដុតបំផ្លាញឯងរាល់គ្នាឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែ តើឯងបានប្រគល់អ្វីដល់អញខ្លះ? តើឯងរាល់គ្នាសុខចិត្តលះបង់ថ្វាយដល់អញច្រើនប៉ុនណា? អញបានប្រទានអាហារដាក់ក្នុងដៃរបស់ឯង ហើយឯងត្រឡប់ជាយកអាហារនោះមកថ្វាយដល់អញ ហើយថែមទាំងនិយាយថា អាហារនោះបានមកពីញើសឈាមរបស់ឯងផ្ទាល់ដែលខំប្រឹងធ្វើការ ហើយដូច្នេះ ឯងក៏ថ្វាយដល់អញនូវអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលឯងមាន។ តើឯងអាចមិនដឹងម្ដេចបានថា “ការបរិច្ចាគ” របស់ឯង ថ្វាយដល់អញ គឺសុទ្ធតែជារបស់ដែលបានលួចពីទីសក្ការៈរបស់អញនោះ? បន្ថែមលើនេះ ឯងថែមទាំងថ្វាយរបស់ទាំងនោះដល់អញក្នុងពេលនេះទៀត តើឯងមិនមែនកំពុងបោកប្រាស់អញទេឬអី? តើឯងអាចមិនដឹងថា អ្វីដែលអញត្រេកអរសប្បាយក្នុងពេលនេះ គឺជាដង្វាយនៅលើទីសក្ការៈរបស់អញ និងមិនមែនជាអ្វីដែលបានមកពីការខំប្រឹងប្រែងធ្វើការរបស់ឯង រួចដាក់ថ្វាយដល់អញនោះទេ? តាមពិតទៅ ឯងហ៊ានបោកប្រាស់អញដោយបែបនេះ ដូច្នេះ តើអញអាចអត់ទោសដល់ឯងរាល់គ្នាបានដោយរបៀបណា? តើឯងអាចរំពឹងឲ្យអញអត់ទ្រាំរបៀបនេះ យូរប៉ុណ្ណា? អញបានប្រទានគ្រប់យ៉ាងដល់ឯងរាល់គ្នា។ អញបានបើកបង្ហាញគ្រប់យ៉ាងដល់ឯងរាល់គ្នា បានប្រទានដល់ឯងរាល់គ្នានូវអ្វីដែលឯងត្រូវការ និងបានបើកភ្នែករបស់ឯងរាល់គ្នា ក៏ប៉ុន្តែឯងរាល់គ្នាបោកប្រាស់អញបែបនេះ ដោយមិនអើពើនឹងសតិសម្បជញ្ញៈរបស់ខ្លួន។ អញបានប្រទានគ្រប់យ៉ាងដល់ឯងរាល់គ្នាដោយឥតកំណាញ់ បើទោះបីជាឯងរាល់គ្នាត្រូវរងទុក្ខក្ដី ដើម្បីឲ្យឯងនៅបន្តទទួលបានពីអញនូវគ្រប់យ៉ាងដែលអញបាននាំមកពីស្ថានសួគ៌។ ក្រៅពីរឿងនេះ ឯងរាល់គ្នាមិនមានការលះបង់អ្វីទាល់តែសោះ ហើយបើទោះបីជាឯងបានបរិច្ចាគតិចតួចក្ដី ក៏ឯងព្យាយាម "ទាមទារសំណង” ជាមួយនឹងអញនៅពេលក្រោយវិញដែរ។ តើការបរិច្ចាគរបស់ឯង មិនទៅជាអសារឥតការទេឬអី? អ្វីដែលឯងបានប្រទានដល់អញ គឺគ្រាន់តែជាគ្រាប់ខ្សាច់ប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែអ្វីដែលឯងស្នើសុំពីឯង គឺជាមាសរាប់ពាន់គីឡូ។ តើឯងមិនហួសហេតុពេកទេឬអី? អញបំពេញកិច្ចការក្នុងចំណោមឯងរាល់គ្នា។ គ្មានដានសូម្បីបន្តិចសោះពីចំនួនដប់ភាគដែលអញគប្បីទទួលបាន មិនបាច់និយាយអ្វីដល់ដង្វាយបន្ថែមនោះទេ។ បន្ថែមលើនេះ ចំណែកដប់ភាគដែលដាក់ថ្វាយដោយពួកកោតខ្លាចព្រះ ត្រូវពួកទុច្ចរិតយកអស់។ តើឯងរាល់គ្នាមិនឃ្លាតចេញឆ្ងាយពីអញទេឬអី? តើឯងមិនសុទ្ធតែប្រឆាំងទាស់នឹងអញទេឬអី? តើឯងមិនកំពុងបំផ្លាញទីសក្ការៈរបស់អញទេឬអី? តើមនុស្សបែបនេះអាចចាត់ទុកជាកំណប់ទ្រព្យក្នុងព្រះនេត្យរបស់អញបានដោយរបៀបណា? តើពួកគេមិនមែនជាសត្វជ្រូក និងសត្វឆ្កែដែលអញស្អប់ទេឬអី? តើអញអាចចាត់ទុកអំពើអាក្រក់របស់ឯងជាកំណប់ទ្រព្យបានដោយរបៀបណា? តើកិច្ចការរបស់អញធ្វើដើម្បីនរណាឲ្យពិតប្រាកដ? តើវាអាចថា គោលបំណងនៃកិច្ចការនេះ គឺគ្រាន់តែដើម្បីវាយផ្ដួលឯងរាល់គ្នា ដើម្បីបើកសម្ដែងនូវសិទ្ធអំណាចរបស់អញមែនទេ? តើជីវិតរបស់ឯងរាល់គ្នា មិនពឹងផ្អែកលើព្រះបន្ទូលរបស់អញសូម្បីមួយម៉ាត់ឬ? តើហេតុអ្វីបានចាអញគ្រាន់តែប្រើព្រះបន្ទូលដើម្បីណែនាំឯងរាល់គ្នា និងមិនបានបង្វែរព្រះបន្ទូលនោះជាការពិតដើម្បីវាយផ្ដួលឯងរាល់គ្នាឲ្យបានឆាប់តាមដែលអញអាចធ្វើបានទៅ? តើគោលបំណងនៃព្រះបន្ទូលនិងកិច្ចការរបស់អញ គ្រាន់តែដើម្បីវាយផ្ដួលមនុស្សលោកប៉ុណ្ណេះឬ? តើអញគឺជាព្រះជាម្ចាស់ដែលសម្លាប់អ្នកគ្មានទោសទាំងមិនរើសមុខឬ? ពេលនេះ តើមានឯងរាល់គ្នាប៉ុន្មាននាក់ដែលមកចំពោះអញដោយដួចចិត្តឯងទាំងស្រុងស្វែងរកផ្លូវនៃជីវិតមនុស្សដ៏ត្រឹមត្រូវនោះ? វាគ្រាន់តែជារូបរាងកាយរបស់ឯងរាល់គ្នាប៉ុណ្ណោះ ដែលស្ថិតនៅចំពោះអញ។ ដួងចិត្តរបស់ឯង នៅតែរត់គេចដដែល ហើយស្ថិតនៅឆ្ងាយ ឆ្ងាយពីអញ។ ដោយសារឯងរាល់គ្នាមិនស្គាល់អ្វីជាកិច្ចការពិតប្រាកដរបស់អញ មានមនុស្សជាច្រើនដែលចង់ចាកចេញពីអញ និងធ្វើឲ្យខ្លួនគេឃ្លាតចេញពីអញ ដោយសង្ឃឹមថានឹងត្រូវរស់នៅក្នុងស្ថានសួគ៌ ដែលគ្មានការវាយផ្ចាល ឬការជំនុំជម្រះ។ តើនេះមិនមែនជាអ្វីដែលដួងចិត្តមនុស្សចង់បានទេឬអី? អញប្រាកដជាមិនព្យាយាមបង្ខិតបង្ខំឯងឡើយ។ មិនថាផ្លូវណាមួយដែលឯងដើរនោះទេ គឺជាជម្រើសផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯង។ ផ្លូវសព្វថ្ងៃនេះ គឺជាផ្លូវមួយដែលមានការជំនុំជម្រះ និងបណ្ដាសា ប៉ុន្តែឯងរាល់គ្នាសុទ្ធតែត្រូវដឹងថា អ្វីគ្រប់យ៉ាងអញបានប្រទានដល់ឯងរាល់គ្នា (មិនថាជាការជំនុំជម្រះ ឬការវាយផ្ចាលឡើយ) គឺសុទ្ធតែជាអំណោយដ៏ល្អបំផុតដែលអញអាចប្រទានដល់ឯងរាល់គ្នាបាន ហើយអ្វីទាំងអស់នោះសុទ្ធតែជាអ្វីដែលឯងរាល់គ្នាត្រូវការជាបន្ទាន់។

ខាង​ដើម៖ កិច្ចការប្រកាសដំណឹងល្អក៏ជាកិច្ចការសង្គ្រោះមនុស្សដែរ

បន្ទាប់៖ កិច្ចការនៅក្នុងសម័យក្រឹត្យវិន័យ

តើយើងគួរអធិស្ឋានយ៉ាងដូចម្ដេច ដើម្បីឲ្យព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់សណ្ដាប់? សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ ដើម្បីស្វែងរកដំណោះស្រាយ។
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ
សូមទាក់ទងមកកាន់យើងខ្ញុំ តាមរយៈMessenger

ខ្លឹមសារ​ពាក់ព័ន្ធ

តើអ្នកជឿគួរប្រកាន់យកទស្សនៈអ្វី

តើមនុស្សលោកបានទទួលអ្វីចាប់តាំងពីពួកគេចាប់ផ្តើមជឿដំបូងលើព្រះជាម្ចាស់? តើអ្នកបានដឹងអ្វីខ្លះពីព្រះជាម្ចាស់? ដោយសារជំនឿរបស់អ្នកលើព្រះជាម្ចាស់...

អំពីបទពិសោធន៍

តាមរយៈបទពិសោធន៍របស់លោកពេត្រុស គាត់បានឆ្លងកាត់ ការល្បងលរាប់រយដងមកហើយ។ បើទោះបីជាមនុស្សសព្វថ្ងៃ នេះដឹងអំពីពាក្យថា “ការល្បងល”...

តើកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ងាយស្រួលដូចមនុស្សគិតដែរឬទេ?

ក្នុងនាមជាអ្នកជឿលើព្រះជាម្ចាស់ ម្នាក់ៗក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាគួរតែលើកសរសើរអំពីរបៀបដែលអ្នករាល់គ្នាបានទទួលការលើកតម្កើង...

ការកំណត់

  • អត្ថបទ
  • ប្រធានបទ

ពណ៌​ដិតច្បាស់

ប្រធានបទ

ប្រភេទ​អក្សរ

ទំហំ​អក្សរ

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ចម្លោះ​បន្ទាត់

ប្រវែងទទឹង​ទំព័រ

មាតិកា

ស្វែងរក

  • ស្វែង​រក​អត្ថបទ​នេះ
  • ស្វែង​រក​សៀវភៅ​នេះ